Letërsia Okulte

Letërsia Okulte (Pikepamje evangjeliste)

Është e pamundur të rendisësh të gjitha librat okulte që ekzistojnë. Këto libra qarkullojnë midis njerëzve si gaze helmuese që helmojnë mendjet dhe shpirtrat e tyre. Disa që mund të përmendim nga librat që qarkullojnë në Evropë janë: Broshura Romanus, Sekretet e Nekromancisë,Dragoni i zjarrtë,Libri i Venusit etj.

Përveç këtyre, këtu mund të përfshihen edhe shumë libra e literaturë spiritiste, po librat kryesore mbi magjinë në Europë, janë të ashtuquajturat libri i gjashtë dhe i shtatë i Moisiut.

Tragjedia është se, ky libër vazhdon të shtypet edhe sot.

Janë bërë shumë seanca gjyqësore për ta ndaluar qarkullimin e librit, po pa sukses. Detajet që përshkruhen në këtë kapitull, janë përdorur në një proces të tillë gjyqësor kundër botuesve të librit. Edhe në rast se dikush nuk interesohet për historinë e këtij libri, shëmbujt që vijojnë është mirë të lexohen, se shërbejnë si paralajmërim për të gjithë ata që duan të merren me këtë literaturë.

Duke u kthyer pra tek libri i gjashtë dhe i shtatë i Moisiut, cila është historia e tyre?

Gjatë njëzet, tridhjet vjetëve të fundit më janë dhënë kopje të ndryshme të këtyre librave nga persona të ndryshëm gjatë seancave këshilluese. Botimi më i vjetër që më ka rënë në duar, është i vitit 1503.

Në parathënien e librit thuhet se libri është botuar nën protektoratin e papës dhe se origjinali ndodhet në Vatikan.

Po deklarata të tilla duhen verifikuar përpara se të pranohen si të vërteta. Në një parathënie tjetër thuhet se libri përbëhet prej formulash magjike të mbledhura nga një magjistar nga Erfurti në Gjermani. Po të studiosh botimet e ndryshme gjatë katër shekujve të fundit, do të vëresh se përmbajtja e tyre ndryshon shumë.

Në shekullin e 19-të, libri i gjashtë dhe i shtatë i Moisiut përfshiheshin në librin Dragoi i zjarrtë. Ky i fundit e ka origjinën në Francë dhe mendohet se është shtypur nga fundi i shekullit të 17-të prej dorëshkrimeve të vitit 1552.

Pas revolucionit Francez më 1789, një revolucion që kishte për synim të rrëzonte mbretin dhe të vinte në fron në vend të tij perëndeshën e arsyes, ky libër, Dragoi i zjarrtë, u bë një zëvëndësues i Biblës në rrethet franceze që merreshin me magji. Kjo ndodh shpesh në historinë e fesë.

Ata që hedhin poshtë Perëndinë, së fundi bien viktimë e djallit.Pas shkrirjes, të dy librat u botuan me titullin "Thesaret magjike të shtëpisë", po edhe me titujt e tyre të mëparshëm.

Emri i Moisiut në titullin origjinal, është vetëm një mashtrim. Vetë Moisiu nuk kishte aspak të bënte me magjinë. Vetë magjistarët janë përpjekur ta paraqisin si patriarkun e tyre dhe për këtë përdorin si argument mbrojtës faktin e përmendur tek Eksodi 7:8, se ai i mundi magjistarët egjyptianë.

Po ky është një keqinterpretim djallëzor i dhuntive profetike të këtij njeriu të Perëndisë në Dhjatën e Re. Diçka tjetër që mund të thuhet është se,disa kopje të librit kanë një pamje të ngjashme me atë të një Bible të vogël ose një Dhjate të re.

Vitet e fundit kam mbajtur leksione mbi rreziqet e okultizmit në Angli, Gjermani, Francë, Spanjë, Itali, Zvicër, Austri dhe në vendet Skandinave dhe kudo ku kam shkuar, kam parë se ekziston një letërsi e gjërë okulte. Libri i gjashtë dhe i shtatë i Moisiut nxjerr krye sidomos kur kemi të bëjmë me komunitete gjermanofone, po rallë në zonat e reja industriale.

Nuk është as e nevojshme, as e këshillueshme të përmbledhim përmbajtjen e këtyre librave magjike.Kryesisht ata përpiqen të të vënë në lidhje me djallin. Përfshijnë gjithashtu edhe formula të ndryshme magjike të magjisë së persekutimit, mbrojtëse, hakmarrëse, magjisë së vdekjes, pjellorisë, dashurisë etj.

Shumë nga formulat magjike kamuflohen me petk fetar. Kushdo që dëshiron ta lexojë apo ta mbajë një libër të tillë në shtëpi, qoftë edhe për qëllime studimi, duhet të ketë parasysh se vihet përpara rrezikut, se libri vetë premton mbrojtjen e veçantë të Satanait për të gjithë ata që e mbajnë, ose e lexojnë.

Ja disa shembuj nga dosjet e mia. I kam marrë rastësisht dhe mund të plotësohen me shëmbuj të ngjashëm.

Shemb.153 NJë burrë u përpoq për një kohë të gjatë të praktikojë ato që përmbahen në librin e gjashtë dhe të shtatë të Moisiut. Edhe e shoqja merrte pjesë në praktikat okulte. Ç'ndodhi? Edhe fëmijët, edhe nipërit vuajnë nga shqetësime nervore e psiqike. Njërës vajzë i dukej se kishte një barrierë midis saj dhe Perëndisë dhe, edhe më vonë kur besoi Krishtin, nuk u çlirua plotësisht nga shqetësimet psiqike.

Edhe një mbesë donte të punonte në një vepër sociale kristiane, po edhe ajo ndjente një mur që e ndante nga Zoti. Në klinikën psikiatrike ku u vizitua, i thanë se sëmundja e saj nuk kishte simptomat e zakonshme të shqetësimeve psiqike.

Shemb.154 Një nënë dinte ca formula magjike për të pastruar lëkurën nga lythet dhe i përdorte ato për fëmijët e saj. Tani fëmijët e saj kanë rënë nën sundimin e forcave okulte. Një vajzë është skizofrene dhe nëna vetë vuajti gjatë nga depresione e mendime blasfemuese.

Kur e pyetën, tregoi se i kishte mësuar formulat nga libri i gjashtë dhe i shtatë i Moisiut, të cilët i kishte sjellë i shoqi me vete kur ishin martuar. Kur kaloi koha, kjo grua gjeti rrugën e besimit tek Krishti dhe u çlirua nga pasojat e magjive të saj.

Në ditën kur u konvertua në besim, në shtëpinë e saj u dëgjuan zhurma të tmerrshme si kërcitje e të rëna derës, sikur e gjithë shtëpia të qe mbushur me frymë të liga. Nëna u çlirua, po fëmijët vuajnë akoma nën peshën e forcave okulte.

Shemb.155 Një burrë mësoi mbi magjinë e zezë duke lexuar librin e gjashtë dhe të shtatë të Moisiut. Ai merrej me magji mbrojtëse e persekutuese dhe përdorte edhe veprime simbolike gjatë përdorimit të formulave magjike.

Për shembull, ai ngulte një thikë në tavolinë si magji mbrojtëse, ose për të munduar armiqtë e tij, bënte urinën në një shishe, e vuloste dhe pastaj thoshte mbi të një formulë. Me këtë donte t'i bënte armiqtë e tij që të mos urinonin.

Shëmb.156 Për shumë vjet një burrë bënte magjira duke përdorur të njëjtin libër. Pak para se të vdiste, ia la djalit të madh librin dhe i tregoi se, si ta përdorte. Edhe djali ndoqi rrugën e babait dhe si pasojë, fëmijët dhe nipërit e tij vuajnë të gjithë nga depresione dhe melankoli.

Shemb.157 Një burrë ndiqte për vite me radhë instruksionet që jepen në librin e gjashtë dhe të shtatë të Moisiut, duke bërë eksperimente në fushën e magjisë së zezë. Pasojat e eksperimenteve të tij ishin të dukshme në pasardhësit e tij.

Përveç kësaj, kush vinte në shtëpi, dëgjonte të goditura në derë e të kërcitura, kaq shumë, saqë disa ishin frikësuar. Njëri nga djemtë e tij ishte shumë brutal dhe nevrik dhe u bë shkak për vdekjen e gruas së tij të parë.

Ky djalë i trajtonte edhe fëmijët e tij kaq keq, saqë sapo arritën në moshë madhore, asnjëri nuk donte të rrinte më me të jatin.Edhe sot e trajton kaq keq gruan e dytë, saqë ia ka bërë jetën të paduruar.

Shemb.158 Një burrë merrej me magji të zezë duke përdorur librin e gjashtë e të shtatë të Moisiut. Shtëpia e tij s'kishte qetësi. Ai vetë mezi dha shpirt dhe la një erë të tmerrshme që vazhdoi gjatë. E shoqja bëri vetëvrasje dhe vuajti shumë nga doza e helmit që kishte marrë. Një djalë u vdiq i ri dhe e bija vuante nga nervat.

Edhe e ritur, urinonte në krevat dhe kishte shumë shqetësime në jetën seksuale emocionale. Shtëpia ku jetonin është e magjepsur dhe dëgjohen zhurma e të goditura. Po ashtu edhe fantazma janë shfaqur atje vazhdimisht.

Shemb.159 Një grua, përpara vdekjes, donte t'ia linte të birit librin e gjashtë e të shtatë të Moisiut. I biri refuzoi t'i merrte. Pasardhës të gruas që u morrën edhe ata me magji të zezë, shfaqën shumë anomalira psiqike. Disa vuajtën nga melankolia, disa nga kriza inati ose forma agresiviteti.

Shemb.160 Një burrë përdorte librin e gjashtë dhe të shtatë të Moisiut. Të gjithë pasardhësit e tij janë anormalë. Dy nga vajzat merren vazhdimisht me parashikimin e fatit dhe vuajnë të dyja nga shqetësime emocionale. Kur burri vdiq, shtëpija përndiqej nga një fantazmë pa kokë.

Edhe nipërit e tij kanë shumë shqetësime dhe njëri nga ata, kur ishte i vogël, binte nga krevati. Për ta shëruar, i bënë magji. Nipërit e tjerë janë edhe ata kleptomanë e keqbërës. Një stërnip, në moshën 14 vjeç, filloi të shfaqë edhe ai shqetësime nervore.

Shemb.161 Një familje përdorte librin e gjashtë dhe të shtatë të Moisiut për vite me radhë për të bërë magji të zezë dhe tani të gjithë fëmijët e familjes janë anormalë. Njëra vajzë vuan nga depresione, ndërsa një nga djemtë është alkoolik dhe maniak seksual.

Shemb.162 Njoh katër pastorë që mbajnë librin e gjashtë dhe të shtatë të Moisiut në shtëpi me justifikimin se, u duhet për ta studiuar për veten e tyre. Vihet re se, kishat ku ata shërbejnë, janë spiritualisht të vdekura dhe kështu ndodh gjithnjë në këto raste.

Shemb.163 Një tjetër pastor e kryen detyrën e tij me shumë mundim. Kisha ku ai shërben, njihet si një kishë pa impulse spirituale. Ky pastor, si dëgjoi një herë një leksion mbi rreziqet e okultizmit, pranoi se ishte marë për vite me radhë me letërsi okulte dhe se kishte në shtëpi shumë libra okulte duke përfshirë librin e gjashtë dhe të shtatë të Moisiut.

Shemb.164 Një mësuese e Biblës në shkollën e së djelës merrej me praktikat magjike të ngritjes së tavolinës.Ajo përdorte edhe librin e gjashtë e të shtatë të Moisiut për të shëruar sëmundje. Gjatë seancave këshilluese me këtë grua, mora vesh se, shumë njerëz që kishin pasur lidhje me të, kishin shfaqur simptoma shqetësimesh të ndryshme.

Shemb.165 Më 1946 një burrë i ri mori në dorëzim fermën e të atit. Në vjeshtë ngrodhën të gjithë derrat. Shkakun nuk e gjetën dot, edhe pse dërguan karkasën e një kafshe deri në Zyrih, në Institutin Biologjik të këtij qyteti. Bënë gjithçka ishte e mundur, po pa dobi.

Vitin e ardhshëm ndodhi e njëjta gjë.Këtë herë fermeri s'la gjë pa bërë për të gjetur shkakun e ngordhjes së derrave. Stallat u kontrolluan, ushqimi u analizua, po të gjitha pa dobi. Së fundi vendosi ta rëzonte stallën ku i kishte derrat dhe të ndërtonte diku gjetkë duke përdorur tjetër material. Po vitin e ardhshëm prapë derrat ngordhën. Hungërinin një herë me të madhe, pastaj jepnin shpirt. Përsëri nga fillimi u bënë të gjitha analizat për të gjetur shkakun.

Në këtë kohë dikush filloi të thotë se, ndoshta shkaku ishte ndonjë që përdorte magjinë për të vrarë derrat. Në fillim fermeri nuk iua vuri veshin këtyre fjalëve dhe kërkonte ndihmën e veterinerit dhe specialistëve të tjerë. Po ata nuk e ndihmonin dot, kështu, së fundi, vajti tek prifti dhe e pyeti se, si ishte kjo puna e magjisë. Prifti qeshi dhe i tha se kjo ishte absurde.

Megjithatë, fqinjët vazhdonin të thoshin se kishte njerëz në pjesë të ndryshme të Zvicerës që vrisnin derrat, lopët dhe kuajt duke përdorur magji. Fermeri nuk dinte se ç'të bënte dhe, megjithëse i kishte siguruar stallat me dopio dryna dhe shpesh i kishte rrethuar edhe me pe e kishte ruajtur gjithë natën se mos vinte njeri që t'i trazonte, prapë derrat i vdisnin çdo vit.

Po një herë, rrethanat ndryshuan. Prifti i erdhi për vizitë dhe i tha të venin bashkë në shtëpi të tij. Atje i priste një fqinj i femerit, një njeri me emër jo shumë të mirë në fshat, i cili rrëfeu se ai kishte qënë shkaku i kësaj pune. I kishte vrarë derrat duke bërë magji të zezë.

Fermeri u nxe shumë se, ndërkaq, i kishin ngordhur 32 derra. Kur e pyeti, pse e kishte bërë këtë, përgjigjja ishte se, fëmijët e fermerit kishin bërë shumë zhurmë përpara shtëpisë së tij dhe e kishin shqetësuar.

Ishte nxehur kaq shumë, sa kishte dashur të hakmerrej. Kur e pyetën se, si e kishte bërë këtë, ai u tregoi se, që në rini të tij, i kishin rënë në dorë libri i gjashtë e i shtatë i Moisiut dhe libra të tjerë të magjisë. I kishte studiuar këto libra dhe pastaj i ishte përbetuar djallit duke nënshkruar me gjakun e tij.

Kishte dalë natën një të premte në një udhëkryq dhe atje i ishte përbetuar djallit. Ai tregoi se djalli nuk i ishte shfaqur në formën me të cilën zakonisht paraqitet në piktura, me brirë e bisht, po në figurën e një personi me flokë kaçurela, me sy të kuqe gjak dhe me një turi të vogël si turi derri.Ishte veshur elegant në të zeza, në një stil mode të kaluar.Që nga ajo ditë, ndër të tjera, ai kishte fituar aftësinë të vriste derrat e miqve dhe të njohurve të tij.

Prifti e pyeti se ç'e kishte shtyrë të shfaqej hapur. Ai u përgjigj se fermeri ishte sjellë gjithmonë shumë mirë me të dhe se atij i kishte ardhur turp për atë që kishte bërë e donte t'i kërkonte të falur duke premtuar se nuk do ta shqetësonte më.Fermeri nuk ndërmori ndonjë veprim legal për ta ndëshkuar magjistarin dhe kështu çështja u mbyll.

Pas kësaj, magjistari vajti ndonja 6 muaj në kishë dhe fermerit nuk i ngordhnin më derrat, po pastaj magjistari ra prapë në veset e tij, filloi të pijë dhe nuk vente më në kishë dhe, në këtë periudhë, fermerit i ngordhën prapë dy derra në po atë formë si më parë. Në fshat thuhet se,ky person,jo vetëm përndjek njerëzit duke bërë magji të zezë, po fiton para edhe me praktika spiritiste.

Kjo histori mund të verifikohet si fjala vjen me çertifikatën e institutit në Zyrih. Po ashtu, dy priftërinj të zonës, në prani të të cilëve u bë rrëfimi, e konfirmojnë faktin. Edhe veterineri pranoi se ka ekzaminuar disa herë kafshët pa mundur të konstatojë shkakun e ngordhjes. Edhe ai kishte dyshuar për praktika magjike. Unë vetë kam një raport të fermerit vetë, i cili erdhi tek unë për këshillim.

Ndërkaq kam kaluar edhe një herë nga shtëpia e fermerit. Në prani të priftit, ai tha se e kishte ndjekur këshillën që i kisha dhënë para dy vjetësh. Ai vetë dhe e gjithë familja vendosën të ndjekin Jezu Krishtin. Në shtëpi u formua një rreth lutjeje që mblidhet rregullisht. Që prej kësaj kohe, nuk u ngordhin më derrat. Edhe këtu Krishti ka fituar mbi forcat e errëta.

Të shohim tani se ç'farë fshihet pas këtyre shembujve, shkurtimisht, ndonëse shembujt të cilat përmendëm na japin shumë elemente.

Nga pikëpamja psikologjike, na thuhet se, një person që merret me magji dhe beson në praktikat okulte, vuan nga një mani përmbarimi. Në mënyrë të pandërgjegjshme, ai përmbaron nëpërmjet magjisë atë që synon të arrijë. Ai është viktimë e autosugjestionimit.Po edhe sikur ky të ishte i gjithë shpjegimi, siç thonë disa, mbetet fakti se, praktikat okulte kanë pasoja korruptuese mbi gjithë ata që përzihen e ngatërrohen në to.

Nga pikëpamja e parapsikologjisë, shembujt tregojnë se, pavarësisht nëse është magji e zezë, ose e bardhë që praktikohet me librin e gjashtë e të shtatë të Moisiut, njerëz të ndryshëm vihen nën influenca të tilla që nuk mund të shpjegohen vetëm me idenë e sugjestionimit. Të thuash si racionalistët se magjia është një hiç, nuk mjafton. Problemi nuk është kaq i thjeshtë dhe evidenca tregon të kundërtën.

Po t'i kthehemi psikiatrisë, ajo vë në dukje se, në familjet që mbajnë librin e gjashtë e të shtatë të Moisiut, ka shumë raste sëmundjesh nervore, ç'ekuilibre emocionale dhe shqetësime të tjera psiqike nervore. Psikiatrët besojnë se, në këto raste, shkaku dhe pasojat janë bërë një. Po prapë, kam parë kaq shumë raste, saqë mund të them se nuk është gjithmonë kështu. Shpesh shikojmë se magjia është bërë shkak për shqetësimet psiqike dhe shumë psikiatër të njohur e pranojnë këtë fakt.

Në sferën e fesë dhe besimit vëmë re se, kur një person merret me gjëra okulte, tek ai krijohet një rezistencë ndaj Perëndisë. Kjo vlen si për magjinë e zezë, ashtu edhe për magjinë e bardhë, pavarësisht nëse magjia vishet me një petk fetar. Shikojmë se, kur një person bëhet pre e forcave okulte si pasojë e marrjes me letërsi okulte, ky është në vetvete një fenomen që ka të bëjë me fenë.

Ashtu si thotë edhe Bibla, magjia ka karakter demoniak, pavarësisht se me çfarë emri paraqitet. Dihet se për këtë nuk ka provë matematike, ashtu si nuk ka provë matematike për ekzistencën e Perëndisë e të djallit. Megjithatë, ka shumë gjëra që dëshmojnë për këtë natyrë demoniake.

Një tjetër aspekt i magjisë dhe letërsisë magjike është aspekti legal. Kam dëgjuar gjëra shumë tronditëse në seancat e mia këshilluese lidhur me pasojat që rrjedhin prej tyre. Po ashtu si në rastin e derrave, është e vështirë të japësh prova shkencore.Në shumicën e rasteve mbështetemi mbi metoda statistikore dhe rastet më tronditëse.

Parimi i shkakut dhe pasojës gjëndet tepër rallë në një formë të qartë në rastet e magjisë që të mund të provohet me ligjishmëri se magjia është rrënja e një krimi të caktuar.

Së fundi për shëndetin shpirtëror të një kombi a populli, do të ishte mirë që letërsia mbi magjinë të mos qarkullonte fare e të ndalohej krejtësisht. Po kjo është e pamundur, se shumë familje në Europë kanë libra mbi okultizmin, të cilat i kanë kopiuar vetë edhe me dorë dhe i kanë ruajtur në vite.

Formulat magjike janë pasuar edhe ato shpesh gojarisht nga brezi në brez. Do të ishte mirë të bëhen hetime të specializuara se, kush janë ata që merren me magji në një vend të caktuar. Është llogaritur se, rreth 90% e gjithë atyre që merren me klervuajancë, parashikime të fatit etj, i mbështesin praktikat e tyre mbi forcat okulte. Dëmet e shkaktuara në mendjen dhe psiqikën e njerëzve si pasojë e okultizmit janë të pallogaritura.

Duke pasur parasysh se sa e infektuar është Europa nga librat e gjashtë dhe të shtatë të Moisiut, themi se besimtarët dhe punëtorët kristianë kanë një detyrë të dyfishtë. Njëra anë është të sqarojnë dhe të paralajmërojnë, ana tjetër është të këshillojnë e të ndihmojnë ata që janë në nevojë. Ka kaluar koha kur magjistarët i digjnin ose i godisnin me gurë, derisa të vdisnin.

Ligji, siç e përcakton Dhjata e Re, nuk është më principi drejtues në këto punë. Detyra jonë nuk është të përdorim forcën, po të ndriçojmë mëndjen dhe lufta që bëjmë është luftë me armë spirituale. Duhet ta krahasojmë detyrën tonë me atë të një rojeje vigjilente dhe nuk duhet të lejojmë që detyra jonë të bëhet e pavlefshme si pasojë e padijes.

Duhet të mos harrojmë se, magjia, nuk mund të kapet me pesë shqisat tona, se është një fenomen i një natyre metafizike e përtejshqisore. Përveç këshillimit e sqarimit,besimtari kristian duhet të ndihmojë dhe të kujdeset për ata që kanë rënë nën pushtetin e magjisë.

Duke qënë se rënia nën pushtetin e okultizmit është e një natyre fetare, terapia nuk mund të gjendet në psikiatri, ose psikoterapi. Personi që ka rënë nën pushtetin e okultizmit, është bërë njëkohësisht objekt i forcave demoniake. Ndihmën nuk e jep dot as mjeku, as teologu. Vetëm Krishti mund të ndihmojë e të çlirojë. I vetmi vend, ku mund të gjendet paqja, është kryqi në Golgotha.

Atje u pagua çlirimi dhe shpëtimi për gjithë njerëzimin. Po për mendjen njerëzore, kryqi është një ofezë e një skandal. Po çlirmi është një punë e besimit, më shumë se e mëndjes, siç na e tregon Dhjata e Re. Besimi tek Krishti kapërcen forcën e Satanait. Krishti erdhi si drita e botës dhe errësira nuk e mbyt dot dritën.

Për këtë qëllim u shfaq Biri i Perëndisë, që të shkatërrojë punët e djallit.Mbi kryq, Krishti mposhti e mundi gjithë fuqitë e errësirës.