Engjujt - pikëpamje islame

Engjujt - pikëpamje islame

Muslimani beson në engjujt e Allahut dhe se ata janë prej krijesave më të ndershme të Tij, robër të respektuar nga robët e Tij, të cilët Allahu i ka krijuar nga drita, ashtu si ka krijuar njeriun nga balta e pjekur dhe xhinët nga flaka e zjarrit.

Allahu i Madhëruar i ka ngarkuar ata me detyra të cilat ata i kryejnë ato pa asnjë diskutim, por me bindje të plotë.

Disa prej tyre janë ruajtës të robëve të Allahut (prej njerëzve) dhe shkrues të punëve të tyre. Disa janë të ngarkuar me xhenetin dhe begatitë e tij, e disa të tjerë me zjarrin dhe dënimin e tij. Të tjerë bëjnë tesbih (Madhërojnë Allahun) ditë e natë, pa pushuar.

Muslimani beson gjithashtu se Allahu i Lartësuar ka bërë previligjime në mesin e tyre; prej tyre ka engjëj më të afërm të Allahut, si Xhibrili, Mikalili dhe Israfili, ndërsa të tjerët janë më pak të afërm se këta.

Muslimani i beson këto ngase Allahu i Lartësuar e ka udhëzuar atë, së pari dhe duke u bazuar në argumentet Hyjnore dhe logjike të mëposhtme:

Argumentet nga tekstet Hyjnore:

1. Urdhëri i Allahut të Lartësuar që të besohet në ta dhe njoftimi i Tij për ekzistencën e tyre, në Fjalën e Tij: “Kushdo që e mohon Allahun, engjëjt e Tij, Librat e Tij, të Dërguarit e Tij dhe Ditën e Fundit, ai ka humbur në një humbje të largët.” [En Nisa: 136]

Dhe në Fjalën e Allahut: “Kushdo që është armik i Allahut, i engjëjve të Tij, i Xhibrilit dhe Mikailit, atëherë ta dinë se Allahu është armik i mohuesve (mosbesimtarëve).” [El Bekare: 98]
“Mesihu (Isai) kurrë nuk do ta përbuzte të ishte rob i Allahut, as edhe engjëjt që janë më pranë Allahut.” [En Nisa: 172]

“Atë ditë, tetë engjëj do të mbartin lart Arshin e Zotit tënd.” [El Hakkah: 17]

“Dhe Ne s’kemi vënë tjetër roje të zjarrit veçse engjëj.” [El Mudethir: 31]

“Edhe melekët do të hyjnë tek ata nga çdo portë (e xhenetit duke u thënë): "Selamun alejkum, nga që ju keni duruar. Vërtet e shkëlqyer është shtëpia e fundit.” [Er Rad: 23-24]

“Dhe (kujto) kur Zoti yt i tha engjëjve: “Me të vërtetë që Unë do të vendos në tokë një zëvendësues (që pasojnë brez pas brezi, njerëzimi).” Ata thanë: “A do të vendosësh atje ata të cilët bëjnë zullume e do të derdhin gjak, ndërsa ne të madhërojmë Ty me lavdërime e falenderime, dhe të shenjtërojmë Ty?” Ai u tha: “S’ka dyshim se Unë di atë që ju nuk e dini.” [El Bekare: 30]

2. Njoftimi i të Dërguarit të Allahut (Paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të!) për engjëjt, në lutjen e tij kur ngrihej për të falur namaz natën: “O Zoti im! Zoti i Xhibrilit, Mikailit dhe Israfilit! Shpikësi pa shembull të mëparshëm i qiejve dhe tokës! Gjithënjohësi i të fshehtës dhe i të shfaqurës! Ti që do të gjykosh mes robëve të Ty, për atë që ata kundërshtoheshin! Më udhëzo mua në të drejtën e asaj për të cilën ka kundërshtim nga e vërteta, me Lejen Tënde! Ti udhëzon kë të duash në rrugë të drejtë.”

Po kështu në fjalën e tij (Paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të!): “Në Shtëpinë e Banuar (mbi Kaben në qiell) hyjnë çdo ditë shtatëdhjetë mij engjëj dhe nuk kthehen më aty.”

“Në ditën e xhuma, në secilën prej dyerve të xhamisë qëndrojnë engjëj të cilët shënojnë emrat e atyre që hyjnë me radhë. Kur të ulet imami (në minber), ata i mbyllim defterat dhe shkojnë të dëgjojnë përkujtimin ( e Allahut).”

“Ndonjëherë, engjëlli më vjen në formën e një burri dhe më flet, e unë e përvetësoj atë që thotë.”

“Juve u vijnë engjëj të cilët pasojnë njëri-tjetrin natën dhe ditën (engjëj për natën dhe engjëj për ditën).”

“Allahu i ka krijuar engjëjt nga drita, xhinët nga fjaka e zjarrit dhe Ademin nga ajo që u ka përshkruar.”

3. Shikimi i shumë prej sahabëve engjëjt në luftën e Bedrit, dhe po kështu shikimi i tyre në grup Xhibrilin, besnikun e Shpalljes, më shumë se një herë. Kjo ngase ai ndonjëherë vinte në formën e një burri dhe ata e shihnin atë.

Më i njohur për këtë është hadithi i transmetuar nga Umer ibën el Hatab (Allahu qoftë i kënaqur me të!), në të cilin thuhet se i Dërguari i Allahut (Paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të!) ka thënë: “A e dini se kush ishte ky që pyeti?" "Allahu dhe i Dërguari i Tij e dinë më së miri" -thanë ata. "Ky ishte Xhibrili. Erdhi t’iu mësojë çështjet e fesë tuaj.”

4. Besimi i mijëra miliona besimtarëve, pasues të pejgamberëve në të gjitha kohët dhe vendet, në ekzistencën e engjëjve dhe besimi i tyre në atë që kanë njoftuar për ta pejgamberët, pa pikë dyshimi e dileme.

Argumentet logjike:

1. Logjika e shëndoshë nuk e konsideron gjë absurde dhe nuk e mohon ekzistencën e engjëjve, pasi që logjika nuk mohon e refuzon veçse atë nga e cila rrjedh bashkim ndërmjet dy të kundërtave, si të ekzistuarit e diçkaje dhe të mosekzistuarit e saj në të njëjtën kohë, ose bashkim ndërmjet dy kundërthënieve, si të ekzistuarit e dritës dhe errësirës së bashku. Ndërsa besimi në engjëjt e Allahut nuk sjell kurrë përfundime të atilla.

2. Nëse prej gjërave të pranuara unanimisht nga të gjithë njerëzit që kanë mendje (logjikë) është se gjurmët e diçkaje argumentojnë për ekzistencën e saj, atëherë edhe për engjëjt ka gjurmë të shumta të cilat argumentojnë për ekzistencën e tyre. Prej këtyre gjurmëve është:

Së pari: Arritja e Shpalljes te Pejgamberët dhe të Dërguarit e Allahut, pasi që në shumicën e rasteve, Shpallja u arrinte atyre nëpërmjet Shpirtit besnik, Xhibrilit (alejhis selam) engjëllit të ngarkuar me Shpalljen. Kjo është gjurmë e qartë dhe e pamohueshme, e cila pohon dhe forcon ekzistencën e engjëjve.

Së dyti: Vdekja e njerëzve me marrjen e shpirtit të tyre është gjurmë e qartë argumentuese për ekzistimin e engjëllit të vdekjes dhe ndihmësve të tij. Allahu i Madhëruar thotë: “Thuaj: "Meleku i vdekjes i cili është ngarkuar për ju, do t’ua marrë shpirtrat, pastaj ju do të ktheheni te Zoti juaj.” [Es Sexhde: 11]

Së treti: Ruajtja e njerëzve nga dëmi dhe sherri i xhinëve dhe djajve gjatë gjithë jetës së tij, në një kohë kur ai jeton mes atyre dyve dhe ata e shohin ndërsa ai nuk i sheh, ata munden ta dëmtojnë atë, ndërsa ai nuk mundet t’i dëmtojë ata, madje as të largojë sherrin e tyre, të gjitha këto janë argument për ekzistencën e ruajtësve të njeriut të cilët e ruajnë dhe e mbrojnë atë. Allahu i Lartësuar thotë: “Për çdo njeri ka melekë (rojë) të përhershëm para dhe mbrapa tij. Ata e ruajnë atë me Urdhërin e Allahut.” [Er Rad: 11]

3. Mosshikimi e diçkaje për shkak të dobësisë së të parit, apo për shkak të mospërgatitjes së plotë për shikimin e saj, nuk e mohon ekzistencën e saj, pasi që ekzistojnë gjëra të shumta materiale dhe në botën e dukshme, të cilat syri i njeriut nuk i kapte dot më parë, ndërsa sot ato mund të shihen qartë me anë të dylbive apo teleskopëve.

E. Xheza

Engjujt - pikëpamje islame

Domethënia e besimit në engjuj

Tema në të cilën po përqendrohemi tash është besimi në engjëjt, që është një nga shtyllat e imanit. Ajo në çfarë detyron besimin në engjëjt, është: të besosh në ekzistencën e tyre dhe në detyrat e tyre, të cilat i kryejnë ata në univers.

Kështu, engjëjt janë një nga krijesat e Allahut, të cilat Ai i ka krijuar për qëllimin e
adhurimit të Tij dhe për të zbatuar urdhrat në univers. Allahu dërgon engjëjt e vet me
qëllim që t'i zbatojnë urdhrat e Tij. Pra, ata janë nga bota e padukshme. Ne s'i shohim
ata, megjithëkëtë besojmë në ta me një bindje të fortë, në të cilën dyshimi s'mund të
depërtojë. Kjo meqë Allahu na ka informuar rreth tyre, dhe njëlloj i dërguari i Tij
[salallahu alejhi ue slam] na ka informuar rreth tyre në mënyrën e cila na bënë të
besojmë në ta.

Prej çfarë qenë krijuar engjujt

Engjëjt qenë krijuar nga drita, siç është transmetuar në një hadith, që Allahu ka krijuar
engjëjt nga drita dhe Ai ka krijuar djajtë nga zjarri, si dhe ka krijuar njerëzit nga dheu.
Pra, engjëjt qenë krijuar nga drita.

Cilësitë e engjujve

Së pari: Ata janë ushtritë më madhështore të Allahut. Allahu thotë:"Allahut i përkasin
ushtritë e qiejve dhe tokës".[el-Fet'h, 4] Dhe, ndërsa flet për kujdestarët e Zjarrit të
xhehenemit, Ai përmend:"Atë e ruajnë nëntëmbëdhjetë [engjëj]" [el-Muddethir, 30].
Dhe thotë:"Për ta ruajtur xhehenemin s'kemi vendosur tjetër veçse engjëj, dhe s'e
kemi bërë numrin e tyre për tjetër veçse për t'i sprovuar mosbesimtarët".[el-
Muddethir, 31]

Pra, kjo do të thotë që janë nëntëmbëdhjetë engjëj që ruajnë xhehenemin. Ata përkujdesen për të, e ruajnë, e ndezin, dhe u janë lënë në dorëzim çështjet e tij. Kur një nga mosbesimtarët dëgjoi për numrin e engjëjve që ruajnë xhehenemin, tha, duke u tallur me numrin e tyre:"Unë do t'ju mjaftojë kundra tyre", që do të thotë se nëse ai hyn në xhehenem, do t'i luftojë ata, do t'i mbizotërojë dhe do të dalë nga xhehenemi. Ai e tha këtë me qëllim për të përqeshur dhe qesëndisur, por Allahu i përgënjeshtroi ata duke thënë:"Për ta ruajtur xhehenemin s'kemi vendosur tjetër veçse engjëj" [el-Muddethir, 31]. Kjo do të thotë që ata s'do të jenë njerëz.

Nëse ky person pohon që është i fortë dhe është i aftë të luftojë kundra një numri
njerëzish, ai do të s'do të jetë në gjendje të luftojë madje edhe kundra një engjëlli të
vetëm. Allahu thotë:"Për ta ruajtur xhehenemin s'kemi vendosur tjetër veçse engjëj"
[el-Muddethir, 31]. Kjo do të thotë: s'i kemi bërë ata njerëz apo xhinë.

"Dhe s'e kemi bërë numrin e tyre për tjetër veçse për t'i sprovuar mosbesimtarët, me
qëllim që njerëzit e Librit të binden dhe besimtarëve t'u shtohet imani, dhe në
mënyrë që të mos ketë më dyshime për njerëzit e Librit dhe besimtarët, si dhe që ata,
të cilët kanë në zemrat e veta sëmundje [të hipokrizisë] dhe besimtarët, të
thonë:'Çfarë deshi Allahu me këtë shembull'".[el-Meddethir, 31]

Kështu ata gënjejnë dhe mundohen ta nënvleftësojnë numrin e tyre. Si mund t'i bëhet përkujdesje nga vetëm nëntëmbëdhjetë këtij xhehenemi të stërmadh, i cii përmban gjithë këto krijesa? Allahu thotë:"Dhe s'e kemi bërë numrin e tyre për tjetër veçse për t'i sprovuar mosbesimtarët".[el-Muddethir, 31]

Pra, askush nuk e njeh madhështinë e engjëjve dhe askush nuk di çfarë ka Allahu nga
ushtritë në qiej dhe tokë, përveç Allahut. As këta mosbesimtarë, as ndokush tjetër.
E dyta: Këta engjëj kanë një ndërtim fizik madhështor, siç e përmend Allahu këtë në
thënien e vet:"I gjithë lavdërimi i takon Allahut, Shpikësit të qiejve dhe tokës, i cili
bëri të dërguarit engjëj me krahë - me nga dy, tre dhe katër".[Fatir, 1]

Kjo do të thotë që ka disa engjëj që kanë nga dy krahë, disa që kanë nga tre dhe disa nga katër.

Dhe, ka disa engjëj që kanë më shumë krahë se kaq, ngase pejgamberi [salallahu
alejhi ue selam] e ka parë Xhibrilin dhe ai kishte 600 krahë, ku secili krah bllokonte
fushëpamjen.

Ky është vetëm një nga shumë engjëjt që ekziston. Allahu e përshkruan atë
si të fuqishëm, siç thotë:"Ai [Muhamedi] ka qenë mësuar [me këtë Kur'an] nga ai që
është i fuqishëm" [en-Nexhm, 5]. Ai këtu po i referohet Xhibrilit. "I pastër nga çdo e
metë. Pastaj u ngrit [dhe u fiksua]" [en-Nexhm, 6]. Kjo do të thotë që ai posedon fuqi
dhe një dukje të bukur.

Së treti: Engjëjt kanë një fuqi të madhe me lejen e Allahut. Ajo çfarë tregon fuqinë e
madhe të tyre është që, nëse Allahu e urdhëron vetëm njërin nga ata, ai vërtet është i aftë ta lëshojë një britmë të tmerrshme në botën, kështu duke shkatërruar gjithë krijimin, siç ka ndodhur me popullin e Themudit, të cilët qenë ndalur nga një britmë e fortë. Xhibrili ka lëshuar një britmë tepër të fuqishme mbi ta - "Vërtet, Ne dërguam kundra tyre një sajha [britmë jashtëzakonisht të madhe] të vetme, dhe ata u bënë si kashtë skerme".[el-Kamer, 31]

Kështu, zemrat e tyre pushuan së rrahuri brenda trupave të tyre dhe si pasojë ata vdiqën dhe u bënë si kashtë. Ka qenë ndër zakonet e Arabëve që, kur të vendoseshin në ndonjë vend, ata do të mblidhnin shkopinj [drurë] dhe do të bënin skermë [gardh] për t'i rrethuar delet dhe bagëtitë e veta. Këto skerma përfundimisht do të thaheshin dhe të bëheshin kashtë. Kështu që pavarësisht fuqisë së Themudit, ata u bënë sikur kashtë, si pasojë e një britme të vetme nga njëri ndër engjëjt.

Allahu po ashtu ka urdhëruar Xhibrilin të ngrejë qytetet e popullit të Lutit, dhe ato qenë shtatë qytete, në të cilat mund të gjendeshin njerëz, ndërtesa, mall dhe kafshë. Ai i mbarti në njërën anë të krahut të vet dhe i ngriti këto qytete derisa engjëjt [e tjerë] dëgjuan lehjen e qenve dhe gugatjen e gjelave. Pastaj i përmbysi dhe Allahu bëri që toka t'i gllabërojë.

Ky është një shembull i fuqisë së madhe të engjëjve.

Po ashtu është engjëlli Israfil, engjëll të cilit i është lënë në dorëzim fryrja në Trombë
[Sur]. Çfarë mendohet me Trombë është një bri që do të mbledhë gjithë shpirtrat e
njerëzve, nga i pari e deri të i fundit. Pastaj Israfili do të fryjë një herë në Trombë dhe
shpirtrat do të fluturojnë përreth për shkak të kësaj fryrje të bririt, duke u kthyer pastaj
prapë në trupat e vet. Kjo njihet si Fryrja e Ringjalljes [Nafkhat-ul-Ba'ath].

Përpara kësaj, ai do t'i bie Fryrjes së Shkatërrimit [Nafkhat-us-Sa'ak], kështu që çdonjëri në qiej dhe tokë do të vdesë, përveç atij që do Allahu. Allahu thotë:"Dhe Trombit [Surit] do t'i fryhet dhe të gjithë që janë në qiej dhe tokë do të zalisen, përveç atij që do Allahu" [ez-Zumer, 68]. Zalisje do të thotë vdekje. Pastaj ai do t'i fryjë Trombit prapë, fryrje e cila njihet si Fryrja e Ringjalljes - "Vë re! Ata do të qëndrojnë duke shikuar". [ez-Zumer, 68]

Kjo është me vetëm një engjëll të Allahut dhe kjo është vetëm një nga detyrat e tij, të
cilën Allahu e ka urdhëruar ta zbatojë. Ndaj, engjëjt janë nga krijesat madhështore të
Allahut. Ai i ka krijuar ata që ta dhurojnë Atë dhe t'i zbatojnë urdhrat e Tij. Allahu
thotë:"Ata janë robër të ndershëm të Tij. Ata nuk flasin derisa të flasë Ai dhe veprojnë
sipas urdhrave të Tij. Ai e di çfarë ka përpara tyre dhe pas tyre, dhe ata s'mund të
ndërmjetësojnë, përveç për atë me të cilin Ai është i kënaqur. Ata qëndrojnë me frikë-
respekt ndaj Tij".[el-Enbija, 26-28]

Ky është një përshkrim i engjujve.

Engjujt kanë detyra. Secili prej tyre ka një detyrë që i është lënë në dorëzim, dhe ai nuk e vonon zbatimin e saj. Ai e kryen atë duke vepruar sipas urdhrit të Allahut dhe nuk e
kundërshton atë. Allahu thotë:
"[Xhehenemi] Mbi të cilën janë engjujt e vrazhdë e të ashpër, të cilët nuk kundërshtojnë urdhrat që pranojnë nga Allahu, por bëjnë çfarë urdhërohen".[et-Tahrim, 6]

Disa nga detyrat e tyre

Së pari: Ata që janë përgjegjës për xhehenemin. Ata njihen si kujdestarë të xhehenemit, që do të thotë: ata të cilëve u është lënë në dorëzim xhehenemi dhe torturimi i banuesve të tij.

Së dyti: Midis tyre janë engjëjt të cilëve u është lënë në dorëzim mbartja e Fronit të
Allahut, siç thotë Ai: "Ata që mbartin Fronin [e Allahut] dhe ata rreth tij e madhërojnë me lavdërime Zotin e vet dhe besojnë në Të. Dhe, ata kërkojnë falje për ata që besojnë [duke thënë]:'Zoti ynë! Ti përfshin gjithçka me mëshirë dhe dije. Pra, fali ata që pendohen'".[Gafir, 7]

"Ai ia zbret engjëjt me Rruh [shpirt/shpallje] nga urdhri i Tij kujt të dojë nga robërit
vet [duke thënë]:'Paralajmëro njerëzimin që s'ka perëndi tjetër që meriton të
adhurohet përveç Meje, kështu që binduni'".[en-Nahl, 2]

Fjala Rruh [shpirt] këtu do të thotë shpallje. Quhet Rruh ngaqë është shpallje që u sjell
jetë zemrave, mu siç shiu i sjell jetë tokës. Në kuptimin e njëjtë, është Rruh [shpirti] i
krijuar që u sjell jetë trupave të shtazëve.

Rruh po ashtu mund të qëndrojë për Kur'anin, siç thotë Allahu: "Dhe kështu ta kemi shpallur [O Muhamed] një Rruh [dmth Kur'anin] nga urdhri ynë".[esh-Shura, 52]

Fjala Rruh po ashtu përdoret për t'iu referuar Xhibrilit, i cili është më i madhi, më i
nderuari dhe më virtuozi nga të gjithë engjëjt. Ai është që solli Kur'anin poshtë nga
Allahu tek Muhamedi, siç thotë Allahu: "Shpirti besnik [Xhibrili] e solli atë [dmth Kur'anin] poshtë - tek zemra jote [O Muhamed] me qëllim që të jesh ndër paralajmëruesit – në një Arabishte të qartë".[esh-Shura, 193-195]

Kështu Xhibrili solli Kur'anin poshtë tek zemra e pejgamberit, salallahu alejhi ue selam,
dhe ai sipas radhës ia kumtoi atë këtij umeti. Në një tjetër ajet, Allahu thotë:
"Thuaj: shpirti i shenjtë [Xhibrili] e solli poshtë nga Zoti yt". [en-Nahl, 102]
Kjo i referohet engjëllit Xhibril. Ai është shpirti i shenjtë.

Cilësitë e Xhibrilit

Allahu e ka përshkruar Xhibrilin me cilësi madhështore, siç thotë Ai:"Vërtet, bëj be në planetët që tërhiqen [zhduken gjatë ditës dhe shfaqen natën]! Dhe pasha planetët që lëvizin shpejtë dhe fshihen! Dhe Pasha natën kur largohet! Dhe pasha agun kur shkëlqen! Vërtet, kjo është Fjala e prurë nga një engjëll i nderuar, që ka fuqi dhe gradë të lartë tek Zoti i Fronit, dhe i cili dëgjohet [nga engjëjt] dhe është besnik atje [në qiej]".[et-Tekuir, 15-21]

Cilësia e parë e tij: Fuqia. Allahu thotë:"Që ka fuqi dhe gradë të lartë tek Zoti i
Fronit".[et-Tekuir, 20] "Zoti i Fronit" këtu i referohet Allahut.

Cilësia e dytë e tij: Pozita. Allahu thotë:"Që ka fuqi dhe gradë të lartë tek Zoti i
Fronit".[et-Tekuir, 20] Kjo do të thotë që ai ka një pozitë të lartë në shikimin e Allahut, të cilin nuk e ka mbërri askush.

Cilësia e tretë e tij: Dëgjueshmëria. Të gjithë engjëjt i binden Xhibrilit me lejimin e
Allahut.

Cilësia e katërt e tij: Besnikëria. Kjo i referohet shpalljes, në kuptimin që ai nuk shton apo heq nga ajo, por e bart atë pikërisht siç ia ka shpall Allahu.

Të shikuarit e Muhamedit Xhibrilin

Allahu thotë:"Shoku juaj s'është i çmendur" [et-Tekuir, 22]. Kjo është çfarë pohonin
mosbesimtarët për të.

"Dhe vërtet ai [Muhamedi] e pa atë [Xhibrilin] në fushëpamjen e qartë" [et-Tekuir, 23].
Muhamedi, salallahu alejhi ue selam, e pa Xhibrilin në fushëpamje dy herë.

Hera e parë: Kjo qe në luginën e Mekës. Pejgamberi Muhamed, salallahu alejhi ue selam, çoi kokën dhe e pa atë në qiell dhe ai kishte 600 krahë. Secili nga krahët e tij bllokonte fushëpamjen.

Hera e dytë: Allahu thotë:"Dhe vërtet ai [Muhamedi] e pa atë [Xhibrilin] në një zbritje
të dytë, pranë drurit të zambakut tek kufiri i fundit" [en-Nexhm, 13-14]. Kjo i ndodhi
atij gjatë natës në të cilën pejgamberi, salallahu alejhi ue selam, u ngrit në qiell dhe e pa atë në gjendjen e tij normale.

Këto janë cilësitë e Xhibrilit. Allahu thotë: "Vërtet, kjo është Fjala [e prurë] nga një engjëll i nderuar".[et-Tekuir, 19]

Kjo domethënë: Ndonëse Kur'ani është Fjala e Allahut, ky i përshkruhet Xhibrilit këtu, meqë ai është i cili ia barti atë Muhamedit. Kështu, ai po i bart fjalët nga Allahu, sepse ia diktoi ato të dërguarit tonë, Muhamedit, duke e bartur atë nga Allahu.

Mirëpo, kjo është e folura e Allahut. E folura i atribuohet vetëm atij që e thotë atë në fillim, jo atij që e thotë atë duke e bartur nga dikush tjetër. Mirëpo, e folura e Allahut i është atribuuar Xhibrilit

këtu nga këndvështrimi kur ai e bart atë.

Së katërti: Ka engjëj që u janë lënë në dorëzim të tjera detyra

1. Mika'il: Ai është përgjegjës për pikat e shiut që bien nga qielli. Ai i lëviz ato kudo dhe bën që shiu të zbret kurdo qoftë që Allahu do.

2. Israfili është përgjegjës për fyerjen në Trombë. Kjo do të jetë atëherë kur Allahu do t'i ringjallë krijesat nga varret e tyre. Trupat do të sillen nga varret dhe do të mblidhen përsëri. Atëherë, e vetmja gjë që do të mbetet [pa u integruar] do të jetë shpirti.

Në këtë çast Israfili do të fryjë në këtë Trombë me urdhrin e Allahut, dhe shpirtrat do të
pluskojnë për tek trupat e vet përkatës, të cilët qenë dalë dhe nxjerrë nga varret e veta.

Atëherë, ata do të ecin për atje ku Allahu i urdhëron të shkojnë. Allahu thotë:
"Ditën kur do të dalin nga varret me ngut sikurse bëjnë garë për tek një synim". [el-
Mearixh, 43]

Dhe, Allahu thotë: "Ata do të dalin nga varret e veta kokulur sikurse të jenë karkaleca të shpërndarë. Duke nxituar drejt thirrësit, mosbesimtarët do të thonë:'Kjo është ditë e vështirë'".[el-Kamer, 7-8]

Këta janë tre engjëjt të cilët janë përgjegjës për jetë.

Xhibrili është përgjegjës për prurjen e shpalljes, e cila i jep jetë zemrës. Mika'ili është përgjegjës për shiun, i cili i sjell jetë tokës pas vdekjes së saj. Israfili është përgjegjës për fryrjen në Trombë, i cili do t'u sjellë jetë trupave [në Ditën e Ringjalljes]. Kjo është përse pejgamberi, salallahu alejhi ue selam, kur ngrihej për namaz të natës, pasi shqiptonte tekbirin hapës, thoshte në lutjen e tij hapëse:"O Allah! Zoti i Xhibrilit, Mika'ilit dhe Israfilit. Shpikës i qiejve dhe tokës..."

Këta janë engjëjt më të mëdhenj për shkak të rëndësisë së detyrave të tyre.

Së pesti: Po ashtu ka engjëj që janë përgjegjës për fetuset brenda në mitrat e nënave.

Kjo është transmetuar në hadithin e Ibn Mes'udit, radijallahu anhu, në të cilin thotë:"I
dërguari i Allahut, salallahu alejhi ue selam, na rrëfeu – dhe ai është i vërteti të cilit i besohet – duke thënë:'Vërtet, krijimi i secilit prej jush mblidhet në mitrën e nënës së vet për dyzet ditë në formë të një fare, pastaj kjo bëhet droçkë [gjak i mpiksur] për një periudhë të njëjtë, pastaj kjo bëhet copë mishi për një periudhë të njëjtë, pastaj atij i dërgohet engjëlli i urdhëruar me katër gjëra: që të shkruajë mjetet e jetesës, jetëgjatësinë, veprat, dhe nëse ai do të jetë i lumtur apo i pafat'". Allahu ia dërgon këtë engjëll për të kryer këtë detyrë të rëndësishme.

Së gjashti: Ka engjëj që janë përgjegjës për marrjen e shpirtrave kur të mbarojë afati i
caktuar i tyre. Është engjëlli i vdekjes [Melek-ul-Meut], për të cilin Allahu thotë:
"Thuaj:'Engjëlli i vdekjes, i cili është caktuar për ju, do t'i marrë shpirtrat e juaj'.
Pastaj tek Zoti juaj do të ktheheni". [es-Sexhde, 11]

Engjëlli i vdekjes ka ndihmës që do ta ndihmojnë atë, siç thotë Allahu: "Deri kur vdekja t'i afrohet ndonjërit prej jush, të dërguarit tanë [dmth engjëlli i vdekjes dhe ndihmësit e vet] marrin shpirtin e tij dhe ata kurrë nuk lënë pas dore detyrën e vet. Pastaj ata i kthehen Allahut, Padronit të tyre, Zotit të drejtë" [el-En'am, 61-62]. Marrja e shpirtit në çastin e vdekjes i përshkruhet engjëjve, engjëllit të vdekjes dhe po ashtu Allahut.

"Është Allahu ai që merr shpirtrat në çastin e vdekjes së tyre". [ez-Zumer, 42]
Vdekja i përshkruhet Allahut këtu ngaqë Ai është i cili urdhëron që kjo të ndodhë. Po
ashtu i përshkruhet engjëjve ngaqë ata janë të cilët kryejnë mbartjen fizike të kësaj, duke mbledhur shpirtin dhe udhëhequr atë jashtë trupit të njeriut derisa ta mbërrijë fytin e tij.

Dhe, po ashtu kjo i përshkruhet engjëllit të vdekjes - "Thuaj:'Engjëlli i vdekjes, i cili
është caktuar për ju, do t'i marrë shpirtrat e juaj'. Pastaj tek Zoti juaj do të ktheheni" –
ngaqë ai është përgjegjës për marrjen e shpirtrave pasi që ata të jenë mbledhur në fazën e fundit [të vdekjes].

Së shtati: Po ashtu ka engjëj përgjegjës për të shkruar veprat e birit të Ademit [dmth
njerëzve], siç qëndron në hadith:"Ju vazhdimisht përcilleni [në ndërrime të
njëpasnjëshme] nga engjëjt natën dhe gjatë ditës". Allahu thotë:
"Vërtet, mbi ju ka kujdestarë [dmth engjëj] të ndershëm që shënojnë [veprat e juaja].
Ata dinë gjithë çfarë bëni". [el-Infitar, 10-12]

Çdo qenie njerëzore ka dy engjëj me vete

Çdo njeri midis nesh ka dy engjëj të cilët janë përgjegjës për të – një engjëll në të djathtë, që shënon veprat e tija të mira, dhe një tjetër në të majtë, që shënon veprat e këqija të tija.

Allahu thotë: "Kur dy pranuesit pranojnë [dmth shënojnë veprat e tij] nga e djathta dhe nga e majta e tij, të ulur. Ai nuk e thotë asnjë fjalë të vetme veçse ka një vëzhgues të gatshëm pranë tij [për ta shënuar atë]".[Kaf, 17-18]

Këta engjëj kujdestarë e shoqërojnë njeriun qoftë kur ai është në udhëtim, apo kur është ulur në shtëpi. Ata janë pranë tij gjatë gjithë kohës me çdo kusht – gjatë namazit të tij, ndërsa ai bie në sexhde, etj. Ata e shoqërojnë atë dhe nuk e lënë vetëm, përveç në rrethana të veçanta, siç është kur personi kryen nevojë fiziologjike [në nevojtore].

Engjëjt shënojnë qëllimet dhe synimet e njerëzve

Është transmetuar që engjëjt po ashtu shënojnë qëllimin dhe synimin e brendshëm të personit, të cilat gjenden në zemër. Çfarëdo qoftë që ai ka qëllim të bëjë, ata e shënojnë atë. Për këtë arsye personi shpërblehet për pasjen e qëllimit të mirë, meqë kjo është vepër zemre, ndërsa ai dënohet për qëllimet e këqija, meqë qëllimi është vepër zemre.

Këta engjëj janë vënë përgjegjës për shënimin e veprave të një personi, prej kohës kur ai mbërrin moshën madhore [mosha e dallimit] e deri në kohën kur Allahu merr shpirtin e tij në vdekje. Dhe, ata shënojnë kundër tij gjithçka që ai bën në jetën e vet, qoftë kjo në formë qëllimesh, veprash, thëniesh, apo tjetër veç kësaj.

Obligimi i të besuarit në engjëjt dhe të gjitha detyrat e tyre

Këta janë ata engjëj të cilët Allahu i ka emërtuar për ne, siç është Xhibrili, Mika'ili, Israfili dhe Maliku, kujdestari i xhehenemit.

Allahu thotë: "Dhe ata [banorët e xhehenemit] do të bërtasin:'O Malik! Le ta përfundojë me ne Zoti yt'. Ai do të thotë:'Vërtet, ju do të banoni këtu përgjithmonë'".[ez-Zuhruf, 77]

Dhe ka të tjerë engjëj të cilët Allahu nuk i ka emërtuar për ne. Mirëpo, besojmë në të gjithë engjëjt – në ata, emrat e të cilëve i dimë dhe në ata, emrat e të cilëve nuk i dimë. Dhe, besojmë në detyrat që ata zbatojnë me urdhrin e Allahut.

Fushat e dallimit mes veprave të engjëjve dhe veprave të djajve

Engjëjt e madhërojnë me lavdërime Zotin e vet dhe kërkojnë falje për bijtë e Ademit,
ndërsa djajtë janë krijesat më tradhtare ndaj bijve të Ademit. Kjo meqë Djalli është betuar që do t'i çorientojë, t'i humbasë dhe t'i shkatërrojë bijtë e Ademit, aq sa do të ketë mundësi ai.

Allahu thotë: "Vërtet, Ne bëmë djajtë përkrahës të atyre që nuk besojnë".[el-Araf, 27]
Së dyti: Engjëjt i urdhërojnë robërit për të mirë, ndërsa djajtë i nxisin dhe i urdhërojnë
për të bërë keq.

"Dhe kushdo që kthen shpinën nga Përkujtimi i më të Mëshirshmit, Ne caktojmë për
të një djall që i ngjitet atij. Kështu ai i bëhet shok atij".[ez-Zuhruf, 36]

Pra, personin që largohet nga Kur'ani fisnik, Allahu e dënon duke ia caktuar një engjëll i
cili do t'i shërbejë si shoqërues.

Allahu thotë: "Vërtet, ata [dmth djajtë e caktuar] i pengojnë nga rruga e duhur, ndërsa mendojnë që janë të udhëzuar drejt. Kjo derisa personi i tillë të na vijë. Ai pastaj do t'i thotë [shoqëruesit djall të vet]:'Sikur të kishte qenë largësia mes meje dhe teje sa largësia mes dy lindjeve!'. Pra, sa shoqërues i keq, me të vërtetë!".[ez-Zuhruf, 37-38]

Kështu, asgjë nuk e mbron qenien njerëzore nga Djalli, përveç përkujtimit të Allahut.

E treta: Përkujtimi i Allahut largon djajtë nga njeriu dhe bën që engjëjt t'i afrohen atij.

Për këtë shkak Djalli quhet el-Uesues-ul-Khenas [Pëshpëritësi i së keqes në zemrat e njerëzimit, i cili largohet kur personi përmend Allahun]. Kështu, kur personi ta lë përkujtimin e Allahut, Djalli i vjen i atij; kur ai përkujton Allahun, engjëjt e rrethojnë atë, siç përmendet në hadithin:"Asnjë grup njerëzish nuk tubohet në një nga shtëpitë e Allahut për të lexuar librin e Allahut dhe ta studiojnë atë mes veti, përveç se qetësia zbret në ta, mëshira i mbështjell, engjëjt i rrethojnë dhe Allahu ua përmend ata atyre afër Tij".

Vendet që shpesh vizitohen nga engjujt

Ka engjuj që udhëtojnë nëpër tokë duke kërkuar tubime ku Allahu përkujtohet. Kur ata
gjejnë një tubim të përkujtimit të Allahut, thonë:"Ejani shpejt për tek nevoja juaj".

Përkujtimi i Allahut është shumë llojesh, ndër to:

1. Recitimi i Kuranit. Ai që e lexon Kur'anin përkujton Allahun.
2. Ai që falet përkujton Allahun.
3. Ai që thotë "SubhanAllah", "Estagfirullah", "Allahu ekber", dhe thotë "La ilahe il-
Allah", përkujton Allahun. Kështu tubohen engjëjt rreth tij dhe djajtë largohen prej tij.
4. Ata që mësojnë dhe studiojnë librat e dijes dhe marrin pjesë në tubime për ta mësuar
fenë, përkujtojnë Allahun. Kështu engjëjt mblidhen afër tyre.

Ndikimi që ka besimi në engjëjt në jetën e njerëzve

Besimi në engjëj ka një ndikim të pamasë në jetën e njerëzve, meqë kur personi është i
vetëdijshëm për ekzistencën e tyre, ai vërtet do të jetë i kujdesshëm dhe i vëmendshëm.

Nëse një person kupton që ka engjëj përgjegjës për të, të cilët vazhdimisht e rrethojnë
atë, ditën dhe natën, ai me siguri do të jetë i kujdesshëm për çfarë thotë dhe bën, që mos të shënohet diçka e papërshtatshme rreth tij. Kështu, po ta dinte ai që ka hetues që e ndjekin atë, a s'do të kishte qenë i kujdesshëm nga frika që ata do të mund të shënonin diçka nga e folura apo veprimi i tij, gjë e cila do t'i shkaktonte atij përfundim të keq?

Pra, si mund ai të mos jetë i kujdesshëm dhe i vëmendshëm për engjëjt kur nuk i sheh
ata? Për sa u përket njerëzve, mund t'i shihni ata. Ai që po të sheh ty dhe ti po e sheh atë, je syhapur ndaj tij.

Mirëpo, engjëjt të shohin por ti s'mund t'i shohësh ata. Është e mundshme që të jesh i aftë të mbrohesh nga njerëzit – mund të hysh brenda shtëpisë tënde apo të vetmohesh në ndonjë zonë të izoluar, dhe ata s'do të mund të informoheshin rreth teje. Për sa u përket engjëjve, ata hyjnë me ty kudo. Allahu u ka dhënë aftësi për të mbërri dhe hyrë në cilëndo pjesë që Ai i urdhëron ata të shkojnë.

Për këtë shkak, Allahu na paralajmëron: "Vërtet, ka kujdestarë të ndershëm [dmth engjëj] mbi ju që shënojnë [veprat e juaja]. Ata dinë për gjithë çfarë bëni". [el-Infitar, 10-12]

Allahu e thotë këtë me qëllim që të na paralajmërojë. Kjo është fryt i besimit në engjëjt - që personi të ruhet nga thëniet dhe veprat e këqija, të cilat do të shënoheshin kundër tij dhe për të cilat ai do të merrej në llogari në Ditën e Gjykimit.

Përmendja e engjëjve është për qëllimin e dashjes së tyre

Përmendja e engjëjve s'është vetëm për hir të njohjes së diçkaje, siç lexon ndokush në
emën e historisë apo temë tjetër. Por, i përmendim engjëjt me qëllim që të jemi të
përgatitur dhe të kujdesshëm për ta kur shkruajnë diçka rreth nesh, për të cilën do të
merremi në llogari përpara Allahut. Madje, i përmendim ata për qëllimin e dashjes së
tyre, meqë Allahu, më i larti, i do ata. I duam ngaqë janë krijesat më të dëgjueshme të
Allahut, siç thotë Ai: "Të ndershëm dhe të bindur".[Abese, 16]

Ajo që është e rëndësishme është që pranojmë rëndësinë dhe statusin e engjëjve dhe që i duam ngaqë Allahu i do. Për sa i përket atij që mban urrejtje ndaj engjëjve dhe i
armiqëson, atëherë Allahu vërtet është armik i tij. Dhe, kushdo që merr Allahun për
armik, ai s'do të jetë në gjendje të rezistojë dhe s'do të jetë në gjendje të lakmueshme.

Allahu thotë: "Kushdo që është armik i Allahut, engjëjve të Tij, të dërguarve të Tij, Xhibrilit dhe Mika'ilit, atëherë vërtet, Allahu është armik i mosbesimtarëve".[el-Bekareh, 98]

Pra, kushdo që i konsideron armiq engjëjt, Allahu bëhet armik i tij.

Nga Salih el-Feuzan

Engjujt - pikepamje islamike



Natyra e engjujve

Engjujt (Meleket) jane krijuar qe ta rrespektojne Zotin, ata nuk kane mundesi te kundershtojne ”…nuk kundershtojne Allahun per asgje qe ai urdheron dhe punojnë ate qe jane te urdheruar”.(Et-tahrim:6)

Natyra e melekeve apo engjujve eshte e tillë qe ata gjithnje i nenshtrohen urdherave te Allahut dhe kjo nuk u shpenzon kurfare kundi, sepse ata nuk kan kurrfar pasioni.

Pozita e engjujve

- Veçoria me bukur me te cilen pershkruhen meleket eshte se ata jane rober te Allahut, rober te fisnikeruar. Pretendimi i politeisteve kinse meleket jane “bijat e zotit” eshte pretendim i kote, nuk ka kurfare korrektesie dhe Allahu i pergenjeshtroi ata qe supozuan nje gje te tillë dhe ne te njejten kohe sqaroi realitetin dhe poziten e melekeve (engjujve) ne shumë kuranore:

21:26. E ata thanë: "I Gjithëmëshirshmi ka fëmijë!" Larg saj qoftë madhëria e Tij! Ja, ata janë robër të ndershëm!

21:27. Që nuk flasin para Tij, ata veprojnë me urdhrin e Tij.

21:28. Ai (All-llahu) e di çka vepruan më parë dhe çka do të veprojnë, dhe ata nuk përpiqen të ndihmojnë pos për atë me të cilin është i kënaqur Ai, e ata nga frika prej tij janë të kujdesshëm.

21:29. Ndërsa, kush thotë prej tyre se unë jam zot pos Tij, ndëshkimi për të është xhehennemi. Kështu i ndëshkojmë Ne zullumqarët.

Cilesite fizike

Materja nga e cila u krijuan dhe koha e krijimit te tyre

Meleket u krijuan nga drita, kete e deshmon edhe hadithi (thenja) e profetit Muhamed a.s te cilin e transmeton Ajshja (gruaja e tij) nga babai I saj, se ka thene se :”Meleket u krijuan nga drita, xhinet u krijuan nga flaka e zjarrit, kurse Ademi (Adami) u krijua nga ajo qe u eshte pershkruar (dheu).” Nje thenje tjeter thotë: “Meleket u krijuan nga drita e fuqise ,ndersa iblisi (djalli/shejtani) nga zjarri i fuqise”

Shikimi i engjujve

Pasi qe meleket jane trupa te krijuar nga drita e fort, njeriu nuk ka mundesi ti shoh ata, posaqerisht kur dihet se Allahu nuk i dha mundesi shikimit tone qe ti shoh ata.

Asnje njeri ne botë nuk i ka pa meleket (engjujt) ne formen e tyre te vertete perveq Muhamedit a.s, i cili e pa Xhibrilin (Gabrielin) dy herë ne formen e tij te vertetë.

Ndersa ne baze te disa argumenteve tjera thuhet se njerzit mund ti shohin meleket kur ata personifikohen ne pamje te njeriut.

Madhesia e krijimit te tyre

Allahu I madherishem per meleket te cilet jane kujdestar te Xhehnemit ka thene ne kuran:
66:6. O ju që besuat, ruajeni veten dhe familjen tuaj prej një zjarri, lëndë djegëse e të cilit janë njerëzit dhe gurët. Atë (zjarrin) e mbikëqyrin engjëjt e rreptë e të ashpër që nuk e kundërshtojnë All-llahun për asgjë që Ai i urdhëron dhe punojnë atë që janë të urdhëruar.

Madhesia e krijimit te Xhibrilit

Imam Ahmedi nje sahabi (shok I Muhamedit) transmeton se profeti Muhamed a.s e ka pare Xhibrilin (Gabrielin) ne formen e tij, e ai kishte gjashtëqind flatra, çdonjera prej tyre kishte mbuluar horizontin…

Nje transmetim tjeter nga Ebu Dawudi se Muhamedi a.s ka thenë “Me eshte lejuar mua te flas per nje nga meleket e Allahut bartes te Arshit, ai eshte aq i madh saqe largesia mes veshit dhe supeve te tij eshte sa udhetimi 700 vjetë..

Krahet e engjujve

Meleket kane krah, sikurse na lajmron Allahu ne kuran: 35:1. Falënderimi i qoftë All-llahut, Krijuesit të qiejve e tokës, Sajuesit të engjëjve me nga dy palë, tri palë e katër palë krahë, ndërmjetësues (midis Tij dhe pejgamberëve). Ai shton në krijim atë që do, vërtete All-llahu ka fuqi për çdo send.

Bukuria e engjujve

Bukuria e melekeve (engjujve) eshte aq e bukur saqe nuk mund te pershkruhet .Nder njerez eshte traditë qe kur bejne krahasim per ndonje çeshtje te bukur thonë: ky eshte i bukur si melekë (engjull) pra e pergjasojnë bukurin e njeriut me bukurin e (engjujve) .

Allahu ne kuran lidhur me Xhibrilin thotë:
53:5. Atë ia mësoi Ai, fuqiforti, (Xhibrili)

53:6. Që ka mendje precize dhe që u përqëndrua në formën e vet (reale).

Ibn Abazi e komenton kete ajet kuranorë, keshtu: “…që u përqëndrua në formën e vet” d.m.th. me pamje te bukur”, kurse katadaja thotë: ”Me trup te gjatë e te bukur”..

Ata nuk i takojn asnjerës gjini

Ajo qe i ben njerzit te devijojne ne momentet kur flasin per boten metafizikie eshte fakti se ata orvaten kete bote te panjohur ti a nenshtrojne kritereve te tyre njerzore.

Prandaj e sheh se si njeri prej tyre ne nje shkrim te tij habitet se si ishte e mundshme qe Xhibrili te ja sjellte pergjijgen te derguarit Muhamedit a.s menjehere pas pyetjeve te cilat u parashtroheshin, kur eshte e ditur se per te arritur drita prej largesive te qiellit deri te ne ka nevoj per miliona vite dritë?!

Ky i gjore nuk ka kuptuar se shembulli i tij eshte i ngjajshem me shembullin e mushkonjes e cila perpiqet qe shpejtesin e saj ta krahasoj me shpejtesin e aeroplanit duke iu referuar kritereve te njohura per atë.

E njejta gje vlen edhe per kete njeri, sikurse te mendonte me thelle do te kuptonte se bota e melekeve posedon kritere te cilat plotesisht dallojn prej kritereve te njohura te njeriut.

Ne kete aspekt devijuan edhe politeistet arab te cilet supozuan se meleket jane femra, kjo thenje e zbrazet e tyre pastaj eshte perzier me nje legjend me te madhe e cila ishte reale per ta: supozuan se ata melek femra jane bjat e Zotit.

Kurani ne menyre precize shpjegon keto problematika dhe dihet fort mire se habia me e madhe qendron ne ate se si ata vet i urrenin femrat aq shume sa qe kur ndonjeri prej tyre lajmrohej se i eshte lindur vajze i nxihej fytyra dhe ndihej i mposhtur dhe i turperuar e shumica prej tyre per ta larguar kete turp nga vetja e merrte foshnjen femer dhe e varroste dhe pastaj lavderohej dhe çmohej veprimi i tij nga te tjeret.

Lexo ajete vijuese se si rrefejne ato legjenda dhe si diskutojn me besimataret e tyre:

37:149. E ti (Muhammed) pyeti ata (idhujtarët): "A të Zotit tënd janë vajzat, kurse të tyre djemtë?"

37:150. Apo, Ne i krijuam engjëjt femra, e ata ishin dëshmitarë (kur Ne i krijuam engjëjt femra)?!

37:151. Vini re se si ata nga trillimet e tyre thonë:

37:152. "All-llahu ka lind!" S'ka dyshim se ata janë gënjeshtarë (kur thonë se engjëjt janë bijat e Zotit).

37:153. A thua vajzat Ai i ka bërë më të zgjedhura se djemt?

37:154. Po ç'keni ju kështu, si po gjykoni ashtu?

37:155. A nuk jeni duke menduar?

37:156. A mos keni ju ndonjë argument të sigurt?

Keto thenjet e tyre te pa baza, do te merren si argument kunder tyre dhe do japin llogari per to, sespe nga gabimet me te medha llogaritet thenja kunder Zotit dhe ti mveshesh Atij ate qe nuk I perket dhe per te nuk ka nevoj:
43:19. Edhe engjëjt që janë adhurues të Zotit i quajnë femra? A prezentuan ata në krijimin e tyre (melekëve)? Dëshmia e tyre do të regjistrohet dhe ata do të merren në pyetje. Meleket as nuk hajnë e as nuk pinë.

Meleket nuk kane nevoj per ushqim dhe pije sikurse njerzit. Ne kuran ilustrohet mjaft mire se si meleket i erdhen Ibrahimit (Abrahamit) ne formen e njeriut e ai u ofroi ushqim, por ata refuazuan keshtu qe ai u frikesua, e pasi qe ata treguan se kush jane , atij i kaloi frika dhe habia:
51:24. A ke arritur të dëgjosh ti për rrëfimin e musafirëve të ndershëm të Ibrahimit?

51:25. Kur patën hyrë te Ai dhe thanë: "Të përshendesim me paqë!" Ai tha: "Qofshi gjithnjë të përshëndetur me paqë!" (E me vete tha): "Njerëz të panjohur!"

51:26. Dhe ai pa u vërejtur shkoi te familja e vet dhe solli një viç të majmë të pjekur.

51:27. Atë ua afroi atyre e tha: "Përse nuk po hani?"

51:28. Dhe ndjeu njëfarë frike prej tyre, po ata thanë: "Mos ki frikë!" Mandej i dhanë myzhde për një djalë të dijshëm.

11:70. Kur pa se duart e tyre nuk shtrihen kah ai (viç), iu dukën të pazakonshme dhe ndjeu prej tyre njëfarë frike. Ata i thanë: "Mos u frikëso, ne jemi të dërguar te populli i Lutit".

41:38. Po nëse ata (kufarët) janë kryeneç (e nuk bëjnë sexhde), atëherë ata që janë pranë Zotit tënd (engjëjt më të lartë), Atij i bëjnë tesbih natën e ditën dhe ata nuk mërziten prej adhurimit.

42:5. Qiejt e lartë mbi ta (ose qiejt njëri mbi tjetrin) gati pëlcasin (nga madhëria e Zotit ose nga thëniet e çoroditura të idhujtarëve). Ndërkaq, engjëjt vazhdimisht madhërojnë (bëjnë tesbih) duke e falënderuar Zotin e tyre dhe kërkojnë falje të mëkateve për ata (besimtarët) që janë në tokë. Ta dini se All-llahu është Ai mëkatfalësi, Mëshiruesi!

Vdekja e engjujve

Meleket vdesin ashtu sikurse vdesin njerzit dhe Xhinet.
Ne lidhje me kete thuhet ne Kuran :
39:68. Dhe i fryhet Surit dhe bie i vdekur çka ka në qiej dhe çka ka në tokë, përveç atyre që do All-llahu (të mos vdesin), pastaj i fryhet atij herën tjetër, kur qe, të gjithë ata të ngritur e presin (urdhrin e Zotit).

Pra ne fryerjen e parë te gjithe do te vdesin me perjashtim te atij qe do Allahu, kurse kur ti fryhet Surit te dytë, nuk do ngelet asnje gjallese perveç Allahut te Madherishem, e ateher Ai thotë: “I kujt është sundimi sot” te cilen shprehje e perserit tri herë, pasi qe nuk ka kush te pergjigjet , Ai pergjigjet vetë “I të vetmit Zot Mposhtesit” edhe ky ajet kuranor deshmon se ata vdesin “…Cdo send zhduket e Ai (Allahu) jo…”(el Kasas :88)