Tempullarët - Templarët

Sekretet e Urdherit Mistik te Tempullareve

Misteret e Tempullareve



Ishte 18 marsi i vitit 1314, ne Paris, kur ne nje ishull te vogel te lumit Sena eshte pare per here te fundit Mjeshtri I Madh i Kaloresve Tempullare, Jacques de Molay se bashku me disa kalores te tjere.

Keta ishin te famshmit Tempullare. Rreth tyre jane shkruar nje numer i jashtezakonshem librash. Te shumte jane misteret qe e rrethojne kete Urdher te fuqishem prifterinjsh-luftetare.

Po ku konsiston ky sekret i tmershem I tyre ? Ekziston valle thesari perrallor i
Urdherit ? Cfare dihet sot per keta kalores te famshem ?

Te pakten, per kete pyetje te fundit, ndoshta, mund te jepet ndonje pergjigje nepermjet atij qe quhet « Dokument Rubant » , pak i njohur per opinionin e gjere.

Ky material bazohet mbi nje tekst te datuar 11 prill 1308. Ky dokument afirmon, midis te tjerash, se Filipi i Bukur ( Mbreti I Frances ), siç quhet ne dokumentet tempullare, pa e kuptuar, ishte vene ne zotrim te riprodhimeve te shkelqyera, nxjerre ne drite shume kohe me pare, ne rast se organizohej nje sulm i pakontrollueshem dhe I paperballueshem kunder Urdherit.

Keshtu pra , nese i quajturi « Dukumenti Rubant » eshte i vertete, ashut siç duket se eshte, atehere eshte i kuptueshem dhe i panevojshem nga pjesa me e madhe e historianeve, sepse per Milicine e Tempullit dihet shume pak.

Fakt eshte se deri me sot jane studiuar edhe shume dokumenta false.

Cili eshte pra ky sekret i tmerrshem i mbrojtur me kaq zjarr, deri ne sakrifikimin e jetes se Jaques de Molay ?

Ai u briti keshtu inkuiziatoreve te tij, me 26 nentor 1308 : « Do me pelqente shume t’ju flisja per disa gjera, sikur te mos ishit keta qe jeni, e sikur te ishit te autorizuar per t’i degjuar « .

Mos ndoshta ishte Graal, simboli i dijes, ai qe mbrohej me kaq skrupulozitet nga Urdheri Shenjti Graal, shkruan Introvinji.

Nuk eshte vetem gjaku me fisnik, i destinuar per te mbreteruar te gjithe boten,por atij qe mundet te hyje ne kontakt me energjine nepermjet ritualeve te percaktuara do t’i garantoj deri pavdekesine » ( Miti i Graal-it ).

Robert Charoux tek Libri i sekreteve te tradhetuara Milano 1969 ) shkruan : « Tempullaret konsideroheshin si mbajtesit dhe vijuesit e nje misteri te nje rendesie thelbesore per te cilen asnje profan-qofte ky edhe vete Mbreti i Frances-duhej te ishte ne dijeni ».

Prej nje deklarate te bere gjate procesit te Jacque de Molay merret vesh edhe nje fakt tjeter i jashtezakonshem.

Me 11 prill 1309 u therrit si deshmitar Mjeshri Radulphe de Praellis, i cili deklaroi, nen betim, se eshte nje kalores tempullar, i quajtur Gervais i Komandes se Laon, i kishte treguar se Urdheri ruante nje sekret te nje rendesie te tille qe do te preferonte me mire t’I hiqnin koken sesa
ta tregonte ate , ishte diçka aq e fshehte sa nese Mbreti I Frances do ta kishte pare, do te denohej me vdekje prej Tempullareve qe e ruanin si gjene me te shenjte kete sekret.

Disa historiane jane te mendimit se ekzistonte nje shoqeri e fshehte midis drejtuesve te Urdherit dhe ata qe ishin deklaruar zyrtarisht si Mjeshtrit e Medhenj nuk ishin drejtues te vertete te Urdherit.

Ndryshe si mund te shpjegohet ajo qe thote ne proçes Mjeshtri i Madh Jacque de Molay: « Une jam vetem nje kalores i thjeshte »! Te njejten gje deklaroi gjate proçesit kunder Jacques de Molay edhe Mjeshtri tjeter i Madh Geoffroy de Gonoville, qe deklaroi: » Eh, por une jam krejt i pazoti per te mbrojtur apo per te demtuar Urdherin ».

Jean Marques-Riviere shkruan se: « Ekzistonte ne gjirin e Tempullareve nje grup qe kishte perqendruar ne duart e tij sekretet e fuqise, i cili mbeshtetej nga nje rreth ezoterik rigoroz ».

Robert Ambelain eshte i te njejtit mendim me ate te historianit Wilke, por ai shkon edhe me tej, duke i dhene edhe nje emer ketij grupi, duke e quajtur ate « Tempulli i Zi ».

Ekzistonte pra midis Tempullareve nje tjeter « Urdher sekret » ?

Disa studiues jane te bindur per kete gje duke thene se behet fjale per « Prioratin e Sionit « (Prieure de Sion), urdher i cili edhe sot e kesaj dite mendohet se eshte aktiv e, midis detyrave te tyre te fshehta, eshte dhe ajo e restaurimit te dinastive mbreterore jo vetem ne France por ne te gjithe Evropen.

Vlen per te theksuar se 1188 prej trungut fillestar te Urdherit te Tempullareve ka ndodhur gjate nje episodi legjendar, te njohur ne histori.

Mirpo çeshtja eshte shume me e nderlikuar se kaq. Nga vezhgimet duket edhe se ne brendi te Urdherit ngjizeshin kulte sekrete dhe se nje lloj ezoterizni
tempullor ka ekzistuar me siguri midis tyre.

Per fat te keq, siç shkruan Lavisse ne vepren e tij « Historia e Frances », fshehtesia e aktivitetit te tyre ishte absolute : « Te gjitha punet e Tempullit kryheshin ne fshehtesine me te madhe; rregullat e shkruara ekzistonin vetem per nje grusht Tempullaresh;leximi i tyre ishte i rezervuar vetem per me te paret ne rang; shume Tempullare nuk ishin vene kurre ne dijeni per kete gje??.

Kaloresi tempullar Gaucerand de Montpezant, nje fis i larget i mbreteroreve te Danimarkes, ka pohuar: « kemi tre ligje qe askush nuk do t’i njohe kurre, me perjashtim te Zotit, te Djallit dhe te Mjeshtrave ».

Gjithashtu fakt i sigurte eshte edhe se filozofet Arabe kane pas influencuar mjaft ne rradhet e Kaloresve te Tempullit. Me siguri Urdheri pati ndjekur elemente doktrinore dhe rituale te ndryshme te ezoterizmit oriental.

Ai u has me fluksin e mjaft bashkesive ezoterike Muslimane se bashku me pershkrimin prej tyre te nje bote ndryshe, te bashkuar dhe per nje urdher te ri social boteror.

Nuk eshte e tepert, per sa i perket kesaj ideje, te kujtohen ambiciet e Frederikut II te Hohenstauffen, te te ashtequajturit « Zot I Botes », perandor I Gjermanise, mbret I Rumuneve, Mbret I Siçilise, Mbret I Jeruzalemit qe, ne fund te shekullit XI ishte ende nje legjende.

Saba Malespini shkruan per te: « Ky Cesar I ri, qe ishte sovrani i vertete i botes dhe lavdia e te cilit ishte perhapur ne te gjithe universin, duke besuar pa asnje hezitim zerat se mund te behej i barabarte me zotat nepermjet studimit te
matematikes, filloi te rremonte deri ne rrenjet e mistereve te qiellit ».

Mos valle pikerisht ky projekt i tij ndiqej edhe prej Tempullareve ?

Frederico II, u vu ne zoterim te nje diçkaje te tmerrshme qe rastisi ta zbulonte nepermjet nje anagrame, ende edhe sot te padeshifruar.

Ne keshtjellen e tij Malore, ne Pulia, teresisht e ndertuar sipas stilit te arkitektures se Tempullit te Solomonit ( ja kater masat-kryesore [çelesi]: 60-30-20-12 kubit ), mbi nje skulpture femerore te pergjunjur prane nje kaloresi ai skaliti keto germa misterioze : D8 I D CA D BLO C L P S H A2.

Ne kete formule enigmatike, te risjelle ne drite nga Robert Charroux, eshte skalitur sekreti I Frederikut II dhe I keshtjelles Malore.

Frederiku II, me 1228, ne San Giovani d?Acri, megjithese i goditur prej mallkimit papal, kishte marre pjese gjithesesi ne Tavolinen e Rrumbullaket te Kalorserise me te mire boterore: Tempullareve,Spitalatoreve, Teutonikeve, saraçeneve Falas, Turqeve,Batinyah, Rabitet e Spanjes, etj., te gjithe te mbledhur per Paktin Sekret.

Kjo eshte pikenisja e Kaloresise se Urdherave te fshehte fillestare.

Pikerisht ketu, ne fund te fundit Tempullaret u zhveshen perfundimisht nga doktrina per te cilen ata ishin krijuar, prej ezotercizmit te tyre e prej « sekretit » te tyre te parrefyeshem I cili determinoi zhdukjen e tyre.

Eshte me shume se e mudshme qe milicia e Tempullit te kishte lidhje te fshehta me organizata te tjera ezoterike dhe praktikonte rituale teper te fshehte.

Midis detyrave te tyre, ishte dhe ajo e venies se botes nen nje autoritet suprem. « Efektivisht ngjan,- vazhdon Charroux - se endrra me e madhe e Urdherit, qellimi suprem I aktivitetit te tyre te kete qene ringjallja e konceptit te Perandorise? qe ne kete rast do te thote Lindja Islamike dhe Perendimi Kristian?

Nje lloj federate shtetesh autonome nen drejtimin e dy shefave, njerit shpirteror, Papa; tjetrit politik, Perandori, te dy te zgjedhur dhe te varur nga njeri-tjetri. Dhe mbi papatin e perandorin, nje autoritet suprem, misterioz. Kush ishte ky
autoritet suprem ?

Tempullaret ishin zhytur ne ezorcizem, dhe fale influeces se tyre sekti katar i Albigezeve, u shndrua esencialisht ne nje levizje « sufi », me koncept per njeriun e plazmuar ne çdo gje nen modelin ideal te « Pir », domethene te « te urtit te madh » te sekteve sufi.

Nderkohe qe fuqia magjike qe ato ia atribuonin Sacro Graal-it te shenjte (vazoja e perdorur nga Jezusi per darken e fundit e ne te cilen eshte grumbulluar i gjithe gjaku i tij ) ishte e njellojte me fuqine magjike te atribuar Khidr,domethene mantelit jeshil flakerues te parajses sufi.

Serish analoge me ato sufi ishin teorite katare rreth krijimit te nje shoqerie teokratik. Serish sekrete okulte te padeshifrueshme.

Enigma te pazgjidhura si ajo qe i perket thesarit te famshem te tempullareve. Ata kishin arritur nje pasurim te madh,peshperitej se ata praktikonin artin e alkimise.

Ne shekullin e kaluar nje zbulim i jashtezakonshem i dha me shume force kesaj hipoteze ; u gjeten, aty ku kane patur qendren dy komanda te Urdherit, ne Borgonje (Essarois), dhe ne Toskane (Volterra), dy kutiza te vogla antike, te ilustruara me figura dhe simbole alkimike.

Studiuesi Von Hammer deklaroi se kutizat ishin pa pike dyshimi me origjine tempullore. Nje zbulim tjeter i jashtezakonshem i dedikohet Theodor Mertzdorff, studiues skrupulo gjerman, i cili me 1877, i paraqiti shtypit nje dokument tempullor, te gjetur ne Hamburg, qe permbante nje numer rregullash.

Ja çfare thote artikulli 19 i ketij dokumenti: » Eshte e ndaluar, neper vendqendrimet ku vellezerit nuk jane te zgjedhur, te punohet me disa shkenca te ndermjetme filozofale, e ne kete menyre te perpunojme metale prej te cileve dalin ari dhe argjendi. Kjo gje behet vetem neper vende te fshehta ».

Thuhet se Mjeshtri i fundit i madh de Molay, zgjodhi fshatin frances Arginy per te fshehur « thesarin ».

Urdherit prej dy Kaloresve

Ne tunelet e erreta te keshtjelles se se Arginy, qe shtrihet mbi nje rrjet galerishe te fshehta, te cilat Daniel Reju i pershkruan: « fshat I izoluar midis Aone dhe Beaujolais », duhet te kete ndonje gje te paimagjinueshme.

« Kulla e Tete Bukurive « , e ashtequajtur edhe « Kulla e Alkimise » per shenjat magjike misterioze dhe simbolet alkimike te dizenjuara neper muret e saj, eshte konstruksioni me antik i keshtjelles dhe u be objekt i vizitave te pafundta te studiuesve dhe pelqyesve te ideve ezoterike, midis te cileve dy personazhe te jashtezakonshem Eugene Canseliet dhe Armand Barbult.

Ajo çfare gjeten apo deshifruan keta alkimiste ende nuk eshte bere e ditur. I famshmi « thesar » i Tempullareve mbetet akoma mister i pazgjidhur ndaj mund te kete te drejte Andre Douzet kur shkruan: « Ndoshta autori francez Robert Charroux e gjeti çelesin kur deshifroi kete pjese nga libri I Breyer: {Mendo me ngulm : arti i madh eshte dija}.

Njohja e misterve sublime eshte tejskajmerisht e rrezikshme, kur mendon se ende edhe sot e kesaj dite ende gjithçka mbeshtillet me nje vello te plote misteri.

Eshte nje mister I pa depertueshem qe duket se misheron fjalet e Ja’far Sadiq (ob. 148/765) : « Kauza jone eshte nje mister i madh, misteri i diçkaje qe eshte e tille, nje mister qe vetem nje mister tjeter mund ta zbuloje: eshte misteri i nje misteri qe mbeshtetet mbi nje mister ».

Arben Nelku

TEMPULLARËT II (KALORËSIT E TEMPULLIT) DHE PARËSIA E SIONIT

HYRJE I

Sipas fjalorit Shqip-shqip, TEMPULLARËT, janë kalorës a fisnikë të një urdhëri katolik në mesjetë. Ky rend, sipas shumë shkrimeve është themeluar më 1118 (1119) në Jerusalem, ndërsa emrin e morën sipas Tempullit (lat. templum) të Salomonit. (Sholomo-Solamon) &.

Quhen edhe Organizatë, Shoqatë, Vëllazëri, Rend, Urdhër, Sekt... dhe konsiderohen si stërgjyshit e Masonerisë. Harun Jahja shkruan: Sipas disa shënimeve ky Rend i kryqëzatave, i quajtur Tempullarët Kalorës (The Knights Templar)... i themeluar më 1118, u shpërnda në mes viteve 1307 e 1314…

Udhëheqësit e Rend të Tempullarëve - veten e quanin “grandmasters” (Mjeshtër i Madh) apo “kryetarë të urdhërit, duke filluar që nga eprori i tyre, Mjeshtri i Madh Zhak de Molaj (Jacques de Molay), i cili me urdhër të kishës dhe të mbretit, Filipi i Bukur (Philip Le Bel) u ekzekutua më 1314, që ishte edhe viktima e fundit.

Sipas shumicës së autorëve që janë marrë me ketë temë, emri i tyre rrjedh nga Tempulli i Salomonit, i pagëzuar si Templum Domini… Andaj edhe ne do të fillojmë me tempullin dhe ndërtimin e tij.

TEMPULLI DHE FILLET E TEMPULLIT

Ndërtimi i Tempullit të Salomonit

Masonët dëshironin që tërë botën t’a shëndërronin në një “Tempull”
Lidhur me ndërtimin e Tempullit më të bukur të të gjithë zotërave dhe të të gjitha kohërave, flitete edhe në Dhjatën e Vjetër: Në Librin e parë dhe të dytë Kronika; në librin I Mbretërve; te libri Samuelit I e II etj.

Ne do të fillojmë me Pjetër Bogdanin, i cili shkruan: Davidi profet, i pari dhe kryet e të gjithë profetëve, qe i biri i Izait apo Jeseut. Lindi 3.000 vjet mbasi u krijua bota, 1.000 vjet para Krishtit. Salomoni, që do të thotë Paqedashë, ishte i biri i Davidit e i Bersabesë, (Betsabeja, Betshevasë) 1.035 vjet para Krishtit.

U quajt edhe i urti Salomon, për shkak të dijes dhe urtisë së tij… Në të katërtin vjet të sundimit të tij, Salomoni, sipas urdhërit të Zotit, filloi për ta ndërtuar tempullin e Tinëzot, në mal të Morisë, (në afërsi të Jerusalemit). Ishte pikërisht vendi ku Jakobi e kishte parë shkallën e ku Davidi, me bahen e bariut e kishte mbytur Goliatin...

Ndërsa sipas Mihailo Popovskit, Salomoni hypi në fronin e mbretit hebre më 975, para Krishtit. Fronin e trashëgoi nga i ati, Davidi, që po ashtu ishte mbret dhe profet hebre. Salomoni ishte bir i Davidit dhe Betsabesë (Betshevasë), një gruaje e ushtari të tij, i cili u mbyt me urdhër të Davidit, për të fituar të drejtën të martohej me Batshevanë e bukur. Ndërtimi i Tempullit (që ishte edhe një lloj testamenti i Davidit) filloi të ndërtohet katër vite pas trashëgimit të fronit...

Në Librin e pare Kronika, lidhur me ndërtimin e Tempullit, ndër të tjera thuhet: çohuni dhe ndërtoni shenjtëroren e Zotit, Perëndisë tuaj, për të transferuar arkën e besëlidhjes të Zotit dhe sendet që ia keni shenjtëruar Perëndisë në tempullin që do të ndërtohet në emër të Zotit". Po sipas këtij libri, Salomoni kishte marrë udhëzime nga i ati, Davidi, për vendin, ku do të ndërtohet tempulli, projektin e tij e hollësira të tjera… Davidi i ishte lutur Zotit, Hyjit të vetëm, që t’i “jepë Salomonit, një zemër të ndershme, që ai të respektojë urdhërimet, porositë dhe statutet e tua, që të bëjë tërë këto gjëra dhe të ndërtojë tempullin për të cilin kam bërë përgatitjet".

Në libri i dytë, Kronika, shkruan se si mbreti Salomon kishte vendosur të ndërtojë tempullin dhe se si kishte kërkuar nga Hirami, mbreti i Tirit (Tiros), t’i dërgonte arkitektë dhe muratorë. Në hollësi përshkruhet gjatësia, gjërësia dhe lartësia e tempullit.

Në librin I Mbretërve, Salomoni, i shkruan mbretit të Tirit (Tiros): "Ti e di që ati im David nuk ka mundur të ndërtojë një tempull në emër të Zotit, Perëndisë (Hyjit) të tij, për shkak të luftrave të ndërmarra nga çdo anë kundër tij, deri sa Zoti i vuri armiqtë e tij nën shputën e këmbëve të tij. Prandaj tani kam ndërmend të ndërtoj një tempull në emër të Zotit, Perëndisë tim, sipas premtimit që i bëri Zoti atit tim David…

Në Tempull, sipas Simonit duhej të strehohej gjëja më e shenjtë që ekziston sipas traditës hebraike, ARKA legjendare e aleancës midis Zotit dhe Izraelitëve. Arka ishte një kuti e veshur me ar, në të cilën ishin vendosur Dhjetë (10) urdhërat e Zotit që i dedikoheshin Moisiut..
Për arkën, thotë Simon Cox, ... është shkruar për shekuj e shekuj dhe akoma vazhdon të shkruhet...

Në Bibël, libri i parë Mbretërit, rrëfehet historia e përgatitjes së vendit... përmasat dhe struktura arktektonike... Në vazhdim Bibla na tregon se ndërtimi i Tempullit, filloi në vitin katërqind e tetëdhjetë mbas daljes së bijve të Izraelit nga vendi i Egjiptit... Salomonit iu deshën trembëdhjetë vjet për të ndërtuar shtëpinë e tij… Ishte një tempull i tërë nga mermeri i bardhë nga Pari, na thotë Bogdani. Ndërtimin e ndihmoi Hirami, mbreti i Tirit, miku i atit të Davidit…

Mihailo Popovski shkruan se ndërtimi i tempullit më të bukur i të të gjithë zotërave dhe i të gjitha kohërave zgjati, sipas legjendes shtatë (7) vjet dhe gjashtë muaj. Tempulli mund t’i zinte 300.000 besimtarë. Muratorët, sipas Xhasper Ridlit, nuk flisnin për Hiramin, mbretin e Tirit, por për një Hiram tjetër – Hiram Abifin, (Nga edhe u krijua miti mbi Mjeshtër (Master) Hiramin...

Tempulli i Salomonit, thotë Ridli, ka zgjuar interesim të madh te dijetarët e sh.XVII. Teologët, filozofët dhe shkencëtarë të tjerë kanë hulumtuar dhe shkruar shumë në gjuhën latine. Tempulli ka zgjuar fantazinë edhe të shkencëtarit Isak Njutoni. Shumica e librave të tij, prej 470 sosh, merren me tema teologjike, por edhe disa janë shkruar për Tempullin. Njutoni mendont se Salomoni ka qenë filozofi më i madh i të gjitha kohërave…

Ndërsa masonët, sipas Popvskit, për Tempullin e Salomonit thonë: “Ky ndërtim i mrekullueshëm dhe i pakrahasueshëm ka tërhequr vëmendjen e mbarë botës. Të gjithë ata që e vizitonin habiteshin me mjeshtritë më të mrekullueshme dhe përsosshmërinë e këtij ndërtimi, meqë Salomoni i urtë ishte mjeshtër i madh i lozhës së Tirit, ndërsa mjeshtri kryesor, Hiram Abifi ishte i frymëzuar dhe i ruajtur nga vetë qielli, që fisnikët dhe dijetarët e konsideronin për nder që ishin ndihmës të këtij mjeshtri të jashtëzakonshëm dhe kolegë të esnafëve më mendjehollë.

Simoni në dy librat e tij të përmendur, ndër të tjera shkruan: Sipas traditës hebraike dhe kristiane, mbreti Salomon ishte biri i Davidit dhe Betsabeas dhe ndërtoi një tempull legjendar mbi majën e malit Moriah në Jerusalem... Ajo që dimë prej Salomonit na vjen kryesisht prej librit të dytë të Samuelit dhe libri i parë dhe i dytë i mbretërve, si dhe nga numër i kufizuar burimesh jobiblike, por është e veçantë sesi këto rrëfime nuk mbështeten nga asnjë zbulim arkeologjik i sotëm...

Në Kur’an Salomoni është shembëllyer me Sylejman (Sulayman) dhe është konsideruar si njeri nga profetët kryesor të Islamit. Përpara hyrjes së tempullit ngrihen dy kolona (shtylla), Jahin dhe Boaz, që kanë qenë burim i shumë spekulimeve dhe teorive. Këto kolona kanë një rol të rëndësishëm në traditën aktuale të masonëve, të cilët thonë se edhe korporata e tyre e ka fillesën tek ndërtimi i tempullit nëpërmjet figurës themelore të Hiram Abifit, që e identifikohet me Hiram I, mbreti i Tiros, i cil bëri një pakt strategjik me Salomonin dhe ndihmoi në ndërtimin e tempullit.

Provat e ekzistencës së mbretërisë së Salomonit, janë të pakta në Izrael, aq sa kanë shtyrë disa komentatorë modernë të dyshojnë për ekzistencën e vetë mbretit. Disa kërkuesë kanë vënë re se emri duket i përbërë prej “sol” (dielli), dhe “omo” (Amun, perëndia egjiptiane e diellit), dhe pra mund të mos jetë veçse një referim simbolik.... dhe për shkak të mungesës së provave që të mbështesin këtë teori, disa autorë modernë kanë arritur një përfundim krejtësisht të ndryshëm. Tempulli mund të jetë një simbol që të shtyn në diçka tjetër? Një hyrje metaforike në rrugën që të çon tek Zoti?, përfundon Simoni.

Komploti kundër Hiram Abifi

Lidhur me komplotin kundër Hiram Abifit ose Hiram Ndërtimtarit ka shumë shkrime
Hirami Abifi kishte ditur fshehtësit e tempullit, (por edhe të muratorëve), andaj e kishin rrëmbyer tre banditë, (tre ndihmës që punoni në punishte).

Ata dëshironin, para kohës së caktuar, të mësojnë fjalën-parullën e mjeshtrit e cila do t’u ndihmonte të përparojnë zejen e muratorit. Abifin e kërcënuan me mbytje nëse nuk ua zbulon fshetësinë. Meqë Abifi kishte rrefuzuar, ata e ekzekutuan. Kur, për këtë ishte njoftuar mbreti Salomon, kishte pyetur se cila është fshehtësia e Hiram Abifit, dhe se mos ka vdekur edhe ajo me gjithë Hiramin. Andaj ai urdhëroi, se nësë fshehtësia nuk zbulohet, le të merret gjymtyra që shihet së pari, kur të gjendet trupi Hiramit.

Muratorët e kishin gjetur mjeshtrin e vetë dhe kur kishin hapur arkën, së pari kishin parë dorën e tij. Meqë nuk kishin mundur të zbulojnë fshehtësinë, shtrëngimi i dorës dhe disa shenja tjera të njohjes, të cilat muratorët i miratuan, u caktuan fshehtësi të reja.

Për Tempullit e Salomonit dhe Mjeshtrin e madh Hiram Abifi, i njohur edhe si Hiram Ndërtimtari, të cilit Salomoni, ia besoi ndërtimin e Tempullit, si dhe udhëheqjen e të gjitha punimeve, duke i dhënë autorizime të pakufijshme... i cili muratorët i kishte ndarë në tri shkallë, gjë që, më vonë i kushtoi me jetë, shkruan edhe Mihailo Popovski. Secila shkallë kishte shenjat-simbolet dhe rregullat e veta. Me të cilat shërbehej Hirami. Ndërtuesit e shkallës së tretë – mjeshtrit, natyrisht dinin më shumë dhe mbanin përgjegjësi më të madhe, andaj edhe paguheshin më mire…

Nga libri Sektete fetare të Zoran Lukoviqit, ndër të tjera mësojmë: 9 mjeshtrit e mëdhenj pasë disa ditësh gjetën kufomën e kryepunëtorit të tyre, dhe, pas pamjes të skenës së parë, i pari tha: 'Mishi ndahet nga kockat” ndërsa një tjetër shtoi: 'Bagreni e di dhe ruan fshehtësinë”.

Këto fjalë mbetën si fjalë mistike simbolike të masonëve në përgjithësi, ndërsa këndëmbatësi, vizorja, kompasi dhe trekëndëshi mbetën si relike masone… Tempulli është ndërtuar nga gurët e përpunuar në Gurore... kryemjeshtër ishte Hiram Abifi, i cili edhe i udhëhiqte punimet. Muratorët ndaheshin në tri grupe: shegert, kallfë dhe mjeshtër. Ishte njëfar kierarkie.

Mjeshtrit merreshin vesh përmes parullave të cilat ua interpretonte-zbulonte Abifi. Tre ndihmësmjeshtrit tentuan pa rend të mësojnë parullat e mjeshtrit. Organizuan një komplot dhe meqë nuk arritën ta zbulonin sekretin e muratorit, e mbytën kryemjeshtrin…, përfundon Lukoviq. Lidhur me komplotin dhe mbytjen e Hiram Abifit ka shumë shkrime.

Kryqëzatat dhe tempullarët

Harun Jahja: Kryqëzatata, më 1095, i dhanë fund doktrinës së krishter pacifiste

Pa marrë parasysh se nëse dikush këmbëngul në atë se kryqëzatat/1 ishin në të vërtetë ekspedita ushtarake që bëheshin në emër të fesë së krishterë, në të vërtetë, kanë qenë të ndërmarra për përfitime materiale, idea për Kryqëzata ka lindur nga dëshira për përfitime të kësaj bote, dhe se themelues i luftërave të Kryqzatave ishte Papa Urbani II, ndërsa mbretërit europianë, princërit, aristokroatët dhe të tjerët përshëndetën thirrjen e Papës me kënaqësi, shkruan Harun dhe vazhdon: të citojë Donald Queller nga Universiteti në Illinois; kalorësit francezë dëshironin më shumë hapsirë të tokës.

Tregtarët italianë shpresonin t’a zgjeronin tregtinë edhe në portet e Lindjes së Mesme. Numër i madh i të varfërve iu bashkangjitën ekspeditave vetëm për shkak që të largohen nga jeta e vështirë e tyre.” …

Gjatë rrugës, kjo masë lakmitare heqte kokat e shumë muslimanëve, bile edhe të çifutëve, me shpresë se do të gjejnë ar dhe stoli. Luftëtarët e kryqëzatave bile bile u kanë çarë barkun atyre që i kanë vrarë që të gjenë arin dhe gurët e çmuar që viktimat kanë mundur t’i përpinin para se të vdisnin. Lakmia materiale ishte aq e madhe saqë fare nuk i brente ndërgjegja gjatë plaçkitjes së Konstantinopolit (Stambollit të sotëm) që atëherë ishte qytet i krishterë gjatë Kryqëzatës së Katërt, kur ata zhveshnin shtresën e arit nga freskat e krishtera në Aja Sofi.

Lidhur me krimet e kryqëzatave, Simoni Cox, në librin Sekretet e Kodit Da Vinçi, shkruan për masakrat që ishin bërë ndaj katarëv, një popull i vejtër, i njohur edhe si albigjez, që ishin një sekt i krishterë heretik... Kisha u përpoq t’i bindte katarët që të ktheheshin në Kishën e vërtetë por pa rezultat...

Në Kryqëzatën albigjeze, (Albi një qytet në Francë), gjatë viteve 1209-1255 u masakruan më shumë se 100.000 katarë, banorë të Lingadokës... I dërguari papnor, udhëzonte: “Mos kini mëshirë, nuk ka rëndësi shtresa shoqërorë, mosha as seksi. Katarë apo katolik, shfarosni të gjithë. Zoti do të dijë të njohë të vetët”. Në Beziers u zhdukën rreth 15.000 burra, gra dhe fëmijë, vetëm 222 prej tyre ishin katarë) Kjo kishte ndodhur më 21 qershor 1209, përfundon Simon.

Tempullarët dhe gjeneza e tyre

Për t’u bërë Tempullar së pari duhet të bëhesh Mjeshtër mason me besim të krishter dhe të ngritesh në Rrethin e shenjtë mbretëror… (disa rende lejojnë edhe pjestarë të feve të tjera por me kusht të betimit se do ta mbrojnë krishterimin). Si në të gjitha oreganizatat masone edhe në këtë Rend, nga kandidatët kërkohet që të jenë me moral të lart, karakter të dalluar dhe reputacion shembullor dhe të besojnë në Krijesën superiore… Por edhe të jenë kristianë shembullor. – nga një shkrim në internet.

Lidhur me gjenezën dhe zhvillimin historik të tempullarëve ka shumë rrëfime e shkrime, madje edhe legjenda, që shumë herë janë kontradiktore. Shumë historianë pajtohen se tempullarët janë themeluesit e Masonerisë, njëra ndër organizatat më të përfolura të fshehta e mistike… Sipas Harunit shumica e historianëve të Frankmasonerisë, pajtohen se origjina e Masonerisë rrjedh nga Kryqëzatat. Në fakt, edhe pse Masonizmi zyrtarisht ishte i themeluar dhe i pranuar vetëm në Angli në fillim të shek. 18-të, rrënjët e organizatës zejnë fill gjatë kryqëzatave nga shek.12-të.

Në qendër të këtij tregimi të njohur është një rend i kryqëzatave i quajtur Kalorësit e tempullit (The Knights Templar) apo vetëm Tempullarët… Rendi i Tempullarëve (emri i tyre i plotë Bashkëluftëtarët e varfër të Jezu Krishtit dhe Tempullit të Salomonit), ishte formuar në vitin 1118, apo, 20 vite pasi luftëtarët e Kryqëzatave pushtuan Jerusalemin. Sipas shumë autorëve, themeluesit e rendit ishin dy kalorës francezë, Hugo de Pajns (Hughes de Payens-Igy de Pajen)) dhe Godfrey de St. Omer. Në fillim ishin 9 anëtarë, por rendi vazhdimisht rritej.

Arsyeja që ata emëroheshin sipas Tempullit të Salomonit ishte vendi që ata zgjodhën për bazë, e ai ishte bazamenti i Tempullit ku gjindeshin mbeturinat e Tempullit. Ishte lokaliteti i njejtë ku gjindej edhe Kubeja (Koka) e Shkëmbit (Dome of the Rock) apo (Qubbet as-Sakhrah), shkruan Haruni. Simon Cox, duke folur mbi zanafillën e Masonerisë, në librin e përmendur, shkruan: Ka plot teori mbi transmetimin e një kulture të vjetër të fshehtë (për shembull dijet alkimike dhe gjeometria e shenjtë) tek masonët e parë nga ana e tempullarëve (një urdhër i diskutueshëm murgjish-luftëtarë të krishterë), të arratisur në vitin 1307 në Skoci, pasi ishin përndjekur nga Kisha.

Megjithatë, nuk ekzistojnë prova historike të asnjë farë lloji në mbështetje të kësaj teorie. Në Skoci nuk kishte as edhe një strehë të vetme të sigurtë për tëmpullarët: urdhëri u procedua në Edimburg në vitin 1309 dhe nuk pati “tempullarë të arratisur” të luftonin në krah të skocezëve... Përfundon Simoni. Ka mendime se Urdhëri është themeluar vetëm nga Hugo (Huges) de Pajns.Tempullarët e vetëquajtën “luftëtarë të varfër”, për një kohë shumë të shkurtër u bënë shumë të pasur. Pelegrinët e krishterë, që vinin nga Evropa në Palestinë, ishin nën kontroll të plotë të këtij rendi, e që me të hollat e tyre ata u bënë shumë të pasur.

Përpos kësaj, ata për herë të parë rregulluan sistemin e çeqeve dhe kredive, të ngajshëm me atë bankar. Sipas autorëve britanikë, Michael Baigent dhe Richard Leigh, ata themeluan një tip të kapitalizmit mesjetar; dhe bënë nismën e mënyrës moderne të veprimtarisë bankare përmes transakcioneve të tyre me bazë interesi... Tempullarët ishin ata që bartinin përgjegjësinë më të madhe për sulmet e luftëtarëve të kryqëzatave ndaj myslimanëve dhe vrasjen e tyre.

Për këtë shkak, komandanti më i madh islamik Saladini, që e mposhti armatën e kryqëzatave më 1187, në betejën e Hattinit e që pastaj e çliroi edhe Jerusalemin, ku më pastaj dënoi për vdekje Tempullarët për krimet e bëra, edhe pse përkundër kësaj ai fali edhe një numër të madh të krishterëve. Edhe pse humbën Jerusalemin dhe patën dëme të mëdha, Tempullarët vazhduan së ekzistuari. Dhe, përkundër zvoglimit të pranisë së krishterëve në Palestinë, ata shtuan fuqinë e tyre në Evropë, së pari në Francë e pastaj edhe në vendet tjera, duke u bërë shtet përbrenda shtetit… thekson Jahja.

M. Popvski, shton se tempullarët, përbënin rendin e një riti shpirtëror të quajtur - “Medalon” gjatë kryqëzatave të para më 1118, ndërsa emrin e kanë marrë sipas ndërtesës së tyre në Jerusalem, të ngritur në vendin e tempullit të rrënuar të Salomonit (Tempel). Qëllimi i tyre ishte që nën disiplinën kanonike të kallogjerëve, të vizitonin vendet e shenjta, duke u pergjëruar në pastërtinë morale, në përvujturi dhe varfëri…

Kishin sjellje vëllazërore, në luftëra dekoroheshin për trimëri dhe qëndrueshmëri të fortë. Anëtarët e këtij rendi mbi mburojën e hekurt mbanin pelerinën e bardhë me kryq të kuq dhe një tetëkëndësh në anën e majtë. I pari (kryetari) i tyre quhej Mjeshtër i madh, ndërsa pushtetin më të lartë e kishte Kapiteli gjeneral (Komandanti suprem).

Kjo ishte një ushtri e fortë gjer në Luftën (Kryqëzatën) e Dytë, kur të krishterët e humbën Jerusalemin. Në vazhdim Popovski, për tempullarët, thekson se dhe pse e humbën luftën, ata nuk u dorëzuan, tani në paqe vëllazëria e tyre, arriti një prestigj të madh në popull; arriti një pasuri të madhe nga dhurimet e fanatikëve… Shumë njerëz të njohur të asaj kohe e kishin për nder të hynin në këtë rend, qoftë edhe si anëtarë nderi.

Kështu ky rend, në fillim të shekullit XIV numëronte rreth 20.000 anëtarë. Fuqia e tyre u rrit aq shumë sa filloi t’i frikësoj mbretërinjtë dhe kishën. Dhe pas një marrëveshjeje të Papës Klementi V dhe mbretit të Francës Filipit IV, ata u ndoqën, u dënuan dhe u burgosën, ndërsa Mjeshtri i Madh Zhak Molaj, më 1313, u dogj në mes të Parisit. Megjithatë ky nuk ishte fundi i tyre. Sipas besimit të disa masonëve edhe sot ekziston ky rend. Anri Tor, thotë se Rend i Tempullarëve përbëhej nga njerëz të lirë. Anëtar i këtij rendi mund të bëhesh pas një ushtrimi të gjatë.

Edhe këta i nqënshtrohen pranimit të disa detyrave, sjelljeve të caktuara ndaj Zotit njerëzve por edhe ndaj vetvetes. Kalorësi betohet se shpirtin do t’i kushtojnë Zotit, jetën mbretit, nderin vetes…
Sipas, dy librave të përmendur të Simonit, Urdhëri i Tempullarëve, absolutisht i pari Urdhër i Murgjëve Ushtarak, u krijua në 1118, kur një kalorës i Shampanjës, një farë Huges de Pajns i Shampanjës dhe 8 shokë të tij vendosën mes tyre një lidhje me një betim të përjetshëm të shqiptuar në prani të patriarkut të Jerusalemit…

Ata vishnin tunika (zhguna an) të bardha, të ngjashme me ato të veshura nga murgjit çistercianë, duke ua shtuar një kryq të kuq... Misioni i tyre: për të mbrojtur pelegrinët e krishterë që shkonin për të vizituar Tokën e Shenjtë.. pas Kryqëzatës së Parë (1096-1099).. Kisha katolike e priti me mirëdashje mbrojtjen e tyre... ata mbronin edhe Malin e Tempullit të Jerusalemit.. pra ishin edhe luftëtar të Krishtit... Fillimisht, jetonin me lëmosha dhe ishin të njohur me emrin e Kalorësve të Varfër të Krishtit…

Kisha u tregua shumë e gatshme përkundrejt Tempullarëve… ishin të priveligjuar… nuk ishin subjekt i ndjekjes gjyqësore dhe nuk ishin asfare të detyruar të derdhnin tributet kishtare… por disa klerikë nuk u pajtuan me këtë…Urdhëri fitoi famën e sekretësisë, dhe të përngjitjes gati të sëmurë, pas ritualeve, dhe kjo famë, së bashku me fuqinë e madhe financiare dhe ushtarake ishte arësyeja pse u shkatërruan të premten e 13 tetorit 1307, nga Filipi IV, i cili urdhëroi të arrestohen. (Edhe sot e premtja 13 konsiderohet si një ditë tërsjellëse, thekson Dan Braun).

Shumë prej tyre u torturuan dhe u ekzekutuan, të tjerë u detyruan të pranionin se Urdhëri praktikonte akte heretike, përfshirë dhe adhurimine Bafomenit, një idhull me kokë dhie... dhe kështu nxitën edhe papa Klementi V – një francez tjetër, që vuante autoritetin e Filipit – ta shkrinte Urdhërin... ata nxitën ndjenja të xhelozisë midis ndjekësve (mbrojtësve an) tjerë të Krishtit, madje edhe nga qeveritarët e kombeve të ndryshme... megjithatë bërthamat e Urdhërit, mbijetuan, sidomos në Skoci, ku Robert Brusi, i shkishëruar prej kishës, i kishte mirëpritur...

Tempullarët ishin thjesht viktima të suksesit të tyre. Organizata e tyre qe një fenomen i shekujve XII e XIII, që akoma edhe sot ushtron magjinë e tijë... Studimet mbi historinë e tempullarëve kanë çuar në besimin se një grup i tyre, që u përcollën informacione te fshehte masonëve, të parë të Skocicë, kanë qenë pjesërisht përgjegjës për lindjen e Masonerisë... Andaj disa i quajnë stërgjyshë të masonëve. Megjithatë mungojnë provat historike...

Fuqia e pozicioni i tyre i bëri jashtëzakonisht të urryer edhe brenda Kishës, dhe kjo duke shtuar faktin që mbreti i Francës, Filipi i Bukur, donte të vinte duart mbi organizatën dhe rrejtin e tyre bankar, solli shkatërrimin e pashmangshëm…Tempullarët ruajtën ndoshta atë çka dinin për Graalin e shenjtë dhe atë që e përbënte, apo prej çfarë ishte bërë ai?

Nuk ka shumë gjasa, por nuk do ta dimë kurrë, të paktën nëse nuk gjendet thesari… Shkatërrrimi i Tempullarëv, thotë Simoni, ishte drejtëpërdrejtë pasojë e suksesit të tyre. Është, vështirë të thuhet nëse ritet e tyre të fshehta ishin blasfemi, sikurse mendonin armiqtë e tyre. Ka të ngjarë... megjithatë, që disa anëtarë të urdhërit ta kishin thyer betimin e tyre të varfërisë, dhe, me siguri, në harkun e dy shekujve të ekzistencës së tyre Kalorësit e Varfër të Krishtit ishin bërë jashtëzakonisht të pasur... andaj u bën objekt i zilisë...

Organizata e tyre qe një fenomen i shekujve XII e XIII, që akoma edhe sot ushtron magjinë e tijë... Tempullarët u akuzuan për herezi, imoralitet dhe lakmi, dhe papa Klementi mbështeti shtypjen e Urdhërit... Kjo kulmoi me arrestimin e të gjithë Tempullarëve të pranishëm në Francë, mes të cilëve dhe mjeshtrin e madh Zhak (Jasque) dë Molaj, të premten, më 13 tetor 1307... U përdor tortura për të nxjerrë rrëfime mbi herezinë, dhe më 1312 Klementi V, me bulën Voxin Excelso, ndaloi Urdhërin e Kalorësve tempullarë. Pronat e Urdhërit iu dhanë një tjetër urdhëri ushtarak, kalorësve Mikëpritës...

Në një moment të parë, Zhak dë Molaj e pranoj herezinë, por pastaj e hëngri fjalën dhe më 1314 u dogj në turrë të druve. Thuhej se ndërsa digjej kishte profetizuar se edhe Filipi IV, edhe Klementi V do të kishin të njëjtin fat si ai, vdekjen brenda viti, gjë që ndodhi me të vërtetë, përfundon Simon. Lidhur me ndjekjet, torturat dhe shkatërrimin e Tempullarëve, Haruni thotë: “Më në fund, më 1307, mbreti francez Philip Le Bel vendosi që t’i arrestojë antarët e rendit.

Disa nga ata arritën që të ikin por shumica e tyre u kapën. Papa Klementi V iu bashkangjit spastrimit. Pas gjykimit të gjatë, shumë Tempullarë pranuan se ishin heretikë, kishin refuzuar fenë e krishterë dhe kanë ofenduar Jezunë në meshat e tyre. Përfundimisht, udhëheqësit e Tamplierëve që veten e quanin “grandmasters” apo “kryetarë të urdhërit”, duke filluar që nga kryesori i tyre, Jacques de Molay (Zhak dë Molaj), ekzekutohen më 1314 me urdhërin e Kishës dhe mbretit. Por, edhe pse Rendi “zyrtarisht” pushoi së ekzistuari, në të vërtetë ai nuk u zhduk rrënjësisht… Gjatë arrestimit të papritur, vazhdon Harun, disa Tempullarë ikën dhe arritën që t’i fshehin gjurmët. (Diku Thuhet se papa me urdhër të veçantë i fali...

Ekzistimi i tyre vazhdoi edhe për një kohë, deri më 1512, por jashtë Francës, kur pasardhësit e tyre hodhën poshtë besnikërinë ndaj Romës dhe iu bashkuan Martin Luterit...) Sipas tezës së bazuar në dokumente të ndryshme historike, një numër i konsiderueshëm i tyre u shpërngulën në mbretërinë e vetme europiane që nuk e njihte autoritetin e Kishës Katolike në shek. e14-të, në Skoci. Atje, ata organizohen nën patronatin e mbretit të Skocisë, Robert the Bruce.

Pas një kohe, ata gjetën një metodë të përshtatshme për maskim me të cilën ata vazhduan ekzistencën e tyre klandestine: ata u infiltruan në gilderinën (shoqatën) më të rëndësishme në Britaninë e mesjetës- lozhën (degën) e muratorve dhe përfundimisht ata morën nën kontroll këto llozha. Disa historianë kanë tentuar që t’a paraqesin gjykimin e Tempullarëve si komplot nga ana e mbretit të Francës dhe përshkruanin kalorësit si të pafajshëm ndaj akuzave.

Por, ky lloj interpretimi dështon në disa aspekte. Nesta H. VVebster, historiane e famshme britanike me njohuri të mëdha për historinë okulte (dukurive të jashtënatyrshme), analizon këto aspekte në librin e saj “Shoqëritë sekrete dhe lëvizja subverzive (armiqësore)” (Secret Societies and Subversive Movement). Sipas z. VVebster tentativa për shfajsimin e Tempullarëve nga herezia që ata e kishin pranuar gjatë kohës së gjykimit është e pabazë.

Së pari, gjatë marrjes në pyetje, përkundër pohimeve standarde, nuk janë torturuar të gjithë Tempullarët. Sidoqoftë, pranimi i fajit nga ana kalorsëve del se është rezultat i imagjinatës së njeriut që mund të shpiket nën ndikimin e torturës? Është vështirë e besueshme se shpjegimet e ritualit të pranimit që janë të njohura në detale nga tregimet e njerëzëve nga vendet e ndryshme, ku tregojnë ngjajshmëri njëri me tjetrin, edhepse, në frazeologji të ndryshme, mund të jetë një trillim i pastër.

A kanë qenë viktimat të shtyera që të trillojnë, ata sigurisht se do të ishin në kundërshtim me njëri tjetrin, dhe se janë ankuar në agoni se të gjitha llojet e ritualeve të egra dhe të pabesueshme janë bërë me të njejtin qëllim që të plotësojnë dëshirat e akuzuesëve të tyre. Por jo, secila del me përshkrim të ceremonisë së njejtë pak a shumë kompakte, me hollësi karakteristike që tregon personalitetin e folësit dhe kryesisht të gjitha tregimet përputhen me njëra tjetrën.

Jahja lidhur me zhvillimin e masonerisë në përgjithësi dhe të Tempullarëve në veçanti, bazohet në një revistë të quajtur “Mimar Sinan” (botim për masonët turq…, nga e cila nxjerr këtë citat: Në vitin 1312, kur mbreti francez, nën presionin e Kishës mbylli Rendin e Tempullarëve dhe ia dha pasurinë e tyre kalorsëve të Shën Gjonit në Jerusalem, aktivitetet e Tempullarëve nuk pushuan. Shumica e Tempullarëve ikën në llozhat e frankmasonëve që ishin aktivë në Europë atë kohë.

Udhëheqësi i Tempullarëve, Mebeignac, me disa antarë tjerë, gjetën strehim në Skoci, nën maskën e muratorit me emrin Mac Benach. Mbreti skocez, Robert the Bruce, i mirëpriti ata dhe iu lejoi që të ushtrojnë ndikim të madh mbi llozhat e masonëve në Skoci… Sot masonët përdorin emrin Mac Benach me respekt të madh. Masonët skocezë, që vazhduan trashëgiminë e Tempullarëve, u kthyen në Francë shumë vjet më vonë dhe themeluan atje bazën e ritualit të njohur si Rituali Skocez.

“Rendi i Tempullarëve dhe organizatat e masonerisë kanë ndikuar në njëri tjetrin në një masë të konsiderueshme. Bile edhe ritualet e tyre janë aq të ngjajshme sikurse të ishin të kopjuara…” përfundon citati nga Mimar Sinan. Shkrimtarët spjegojnë, vazhdon Harun, se Tempullarët shtireshin dhe shfrytëzonin rolin e mbrojtësëve të pelegrinëve të krishterë që vizitonin Palestinën, por qëllimi i tyre i vërtetë ishte krejtësisht tjetër…

Nuk ka fakte që Tempullarët ndonjë herë kanë mbrojtur pelegrinët, por bile shumë shpejt janë gjetur dëshmitë përfundimtare kur ata gërmuan nën gërmadhat e Tempullit të Herodit... Autorët e “Çelësit të Hiramit” nuk ishin të vetmit që kishin gjetur dëshmi për këtë gjë. Historiani francez Geatan Delaforge pohon ngjajshëm: Detyra e vërtetë e nëntë kalorsëve ishte që të bëjnë hulumtimin e rajonit ashtuqë të fusin në dorë reliktet dhe dorëshkrimet origjinale që përmbajnë thelbin e traditave sekretet të judaizmit dhe Egjiptit të vjetër.

Kah fundi i shek. të 19-të, Inxhinierët Mbretërorë filluan hulumtimet arkeologjike në Jerusalem. Charles VVilson, arriti tek mendimi se Tempullarët kanë shkuar në Jerusalem që të studiojnë gërmadhat e tempullit. VVilsoni gjeti gjurmët e gërmimeve nën themelin e tempullit dhe erdhën në përfundim se këto gërmime janë bërë nga veglat që iu takonin Tempullarëve.

Këto gjësende ende janë në koleksionin e Robert Brydonit, që posedon një arkivë të madhe të informatave sa i përket Tempullarëve… Autorët e “Çelësit të Hiramit” , thotë Jahja, sjellin dëshmi se gërmimet e Tempullarëve nuk kanë qenë edhe pa rezultate; rendi zbuloi në Jerusalem relikte origjinale gjë që ndryshuan pikëpamjet e tyre të përgjithshme në botë. Përveç kësaj, shumë hulumtues kanë mendim të njejtë.

Ka qenë diçka që ka bërë që Tempullarët, pavarsisht nga fakti që ata më herët ishin të krishterë dhe të ardhur nga pjesa e krishterë botës, të adoptojnë një sistem krejtësisht tjetër nga ai i krishterë të besimit dhe filozofisë, të mbajnë mesha heretike dhe të kryejnë rituale të magjisë së zezë… Sipas mendimeve të shumë hulumtuesëve, kjo “diçka” ishte KABALA. Domethënia e fjalës Kabala (Kabbalah) është “traditë gojore”.

Enciklopeditë dhe fjalorët e definojnë si degë mistike dhe sekrete e fesë çifute. Sipas këtij definicioni, Kabala hulumton domethënien e fshehtë të Torës (Tevratit) dhe shkrimeve tjera fetare çifute. Por, kur shqyrtojmë çështjen edhe më për së afërmi, do të dalin në shesh faktet e që janë diçka tjetër. Këto fakte n’a shpiejnë në përfundim se Kabala është një sistem që i ka rrënjët në idhujtarinë pagane; dhe që ka ekzistuar edhe para Torës dhe është përhapur në Judaizëm pas shpalljes së Torës, përfundon Jahja.

Ullate Fabo, thekson se nuk ka asnjë dokument që e thotë se tempullarët kanë gërmuar poshtë faltorës së Salomonit, dhe se kanë gjetur aty katër kutitë për të cilat flet personazhi i Dan Braunit, (te Kodi Da Vinçi an). Për Tempullarët Umberto Eco thotë se mbreti i pat akuzuar (mendoj pa të drejtë) për krime shumë të turpshme, për t'u bërë zot i pronave të tyre në bashkëpunim me klerikun tradhtar… Në disa shkrime (Int.) thuhet se Rend i tempullarëve u ripërtri pas 600 vjetësh. Në sh. XIV u paraqit si një rend hermetik “Kryqtarët e trëndafilit”.

Pastaj, nën udhëheqjen e Zhan Adam Vajshopit, u paraqitën në Bavari, si rend i Iluminatëve. Ata janë masonët, Tempullarët dhe Kalorësit e Maltës, komunistëtët, nazistët dhe sunduesit e parasë.

Ata janë sunduesit e botës nën hije… siç janë shumë shoqata tjera sekrete si Kabalizmi, Parësia ose Vëllazëria e Sionit, Satanizmi, Sabateizmi, Iluministët, Karbonarët, Kafka & Kocka, Lozha e Madhe e Orientit, Lozha e Madhe Alpine, Urdhri (Riti) i Rrethit Mbretëror, Rozenkrojcët, Klubi i Romës, Klubi i Parisit, Kalorësit e Maltës, Komiteti 300, Opus Dei, Këshilli për Lidhje me Botën e Jashtme apo CFR, Komisioni Trilateral, Bilderbergët, etj.

FUNDI I TEMPULLARËVE - shih te ExplorerUnivers-i Andi

Vatikani dogji Templarët si heretike

Zbulohet dokumenti sekret nga arkivi i Vatikanit

Misteret e urdhrave te kavalerisë Templar, mund të zbulohen hapur pasi Vatikani ka theksuar se do të bejë publike një dokumentar të veçantë i cili nuk është bërë publik asnjëherë që prej 700 vjetësh.

Një libër i ri ‘Processus cuntra Templarios’ (Procesi Kunder Templareve) do te publikohet nga arkivi sekret i Vatikanit ne datën 25 tetor, duke kujtuar premtimin për publikimin dhe reputacionin e Templars, gjatë të cilit drejtuesit janë djegur si heretike, në momentin kur urdhri është dhënë ne vitin 1314.

Kavaleria Templar, ishte një grup i fuqishëm dhe i zgjedhur nga Monka gjatë luftës në Evropë në atë kohë. Sekreti i tyre u ka dhënë dritë edhe shumë legjendave të pafundme, duke përfshirë edhe shumë persona në Vatikan.

Në fakt një pjesë e tyre janë marrë edhe nga vete shumë i përfoluri ‘Kodi i Da Vincit’ dhe Indiana Jones.

Urdhri është firmosur nga vete Hugues de Payns një kalorës francez, pas revoltës së parë në vitin 1099 për të mbrojtur rrugën që të çon në Jeruzalem. Të gjithë ndodheshin të bllokuar ne xhaminë e Al-Aqsa me ndihmën edhe te liderëve rajonale.

Por ne momentin qe Jerusalemi ra nën sundimin mysliman në vitin 1244, shume zëra nisën të flasin se kalorësit ishin heretike dhe kishin adhuruar idhuj nga një ceremoni sekrete. Ne vitin 1307, mbreti Filip i IV-ërt, urdhëroi arrestimin dhe torturimin e te gjithë Templarëve.

Libri i ri është bazuar gati totalisht mbi disa dorëshkrime dhe pergamene të zbuluar në arkivat sekrete të Vatikanit në vitin 2001 nga profesoresha Barbara Frale. Dokumenti i quajtur i zhdukur për një kohë shumë të gjatë, është një dokument i rrallë.

Vetë profesoresha ka theksuar se nuk mund ta besoja kur e kisha në dorë se arrita të gjej një gjë kaq interesante dhe te çmuar. “Materiali ishte i vendosur në arkivin qëndror.

Ishte i njohur si pergameni i Chinon, e shtyrë nga një person që ka mundur te kryqëzojë Jezusin”, ka deklaruar vetë zbuluesja e dokumentit.

Sipas saj kjo “është një nga provat me të forta që Templars nuk ishin herezitë. Me anë të këtij dokumenti të çmuar, Papa është detyruar te kërkojë të falur ndaj tyre.

Për gati 700 vjet që kemi besuar se Templars kanë vdekur sit e gjithë ushtarët në luftë, tregohet hapur se Vatikani ka gisht në vrasjen dhe vdekjen e tyre”, thekson profesoresha Frale.

Nga Edison Myrteza

Tempullarët

Tempullarët (lat: Pauperes commilitones Christi Templique Solomonici), quheshin kalorësit e një Urdhëri Fetar (njësi) në mesjetë.

Për Tempullarët dihet që kanë ekzistuar dhe mbi veprimet dhe funksionet si dhe ekzistencen e urdhërit në botën latine dhe jo vetëm në të bëhen spekulime që në vitet 2000 Tempullarët i kanë shndrruar në një çështje mistike me shumë të panjohura.

Thuhet që ky urdhër kishte krijuar një rrjetë të fortë finaciarë të cilën rrjetë pushtetarët evropianë së bashku me klerikët e asaj kohe e kanë shkatërruar.

Nga kjo kohë deri më tani mbi ekzistencen e pas ardhësve dhe të thesait spekulohet më të madhe.

Kështu flitet që më 18 mars 1314, në Paris, në ishull të vogël të lumit Sena janë parë për herë të fundit i quajturi Mjeshtri i Madh i Kaloresve Tempullare, Zhak de Moli (Jacques de Molay) së bashku me disa kalorës të tjere.

Rreth tyre janë shkruar një numër i jashtezakonshëm librash. Të shumtë janë misterët që e rrethojnë këtë Urdhër të fuqishem priftërinjsh-luftëtarë.

Temat me të cilat merren librat mbi Tempullarët janë të ngjajshme me pyetjet: Ku konsiston ky sekret i tmershem i tyre ? Ekziston valle thesari perrallor i Urdherit ?

Çfarë dihet sot për këta kalorës të famshëm.

Një shkresë e quajtur Dokument Rubant i bazuar mbi një tekst të datuar 11 prill 1308, dëftonë, midis të tjerash, se Filipi i Bukur ( Mbreti i Francës ), siç quhet në dokumentet tempullare, pa e kuptuar, ishte vënë ne zotrim të riprodhimeve te shkelqyera, nxjerre në dritë shumë kohë më parë, në rast se organizohej një sulm i pakontrollueshëm dhe i papërballueshëm kundër Urdherit.

Sipas këtij dokumenti lë të kuptohet mangësia e dokumentimit të veprimeve të urdhërit.

Tempullaret

Tempullaret apo emri i tyre i plotë Bashkëluftëtarët e varfër të Jezu Krishtit dhe Tempulli i Solomonit (The Poor Fellow-Soldiers of Jesus Christ and the Temple of Solomon), ishte formuar në vitin 1118, apo, 20 vite pasi luftëtarët e Kryqëzatave pushtuan Jerusalemin. Themeluesit e rendit ishin dy kalorës francezë, Hugh de Payens dhe Godfrey de St. Omer.

Në fillim ishin 9 antarë, por rendi vazhdimisht rritej. Arsyeja që ata emëroheshin sipas Tempullit të Solomonit ishte vendi që ata zgjodhën për bazë, e ai ishte bazamenti i Tempullit ku gjindeshin mbeturinat e Tempullit. Ishte lokaliteti i njejtë ku gjindeshin edhe Kubeja (Koka) e Shkëmbit (Dome of the Rock) apo (Qubbet as-Sakhrah).

Tempullaret u vetëquajtën "luftëtarë të varfër", por për një kohë shumë të shkurtër u bënë shumë të pasur. Pelegrinët e krishterë, që vinin nga Europa në Palestinë, ishin nën kontroll të plotë të këtij rendi, e që me të hollat e tyre ata u bënë shumë të pasur.

Përpos kësaj, ata për herë të parë rregulluan sistemin e çeqeve dhe kredive, të ngajshëm me atë bankar. Sipas autorëve britanikë, Michael Baigent dhe Richard Leigh, ata themeluan një tip të kapitalizmit mesjetar; dhe bënë nismën e mënyrës moderne të veprimtarisë bankare përmes transakcioneve të tyre me bazë interesi. 5

Tempullaret ishin ata që bartinin përgjegjësinë më të madhe për sulmet e luftëtarëve të kryqëzatave ndaj muslimanëve dhe vrasjen e tyre.

Për këtë shkak, komandanti më i madh islamik Saladini, që e mposhti armatën e kryqëzatave më 1187, në betejën e Hattinit e që pastaj e çliroi edhe Jerusalemin, ku mëpastaj dënoi për vdekje Tempullaret për krimet e bëra, edhe pse pëkundër kësaj ai përndryshe fali edhe një numër të madh të krishterëve.

Edhe pse humbën Jerusalemin dhe patën dëme të mëdha, Tempullaret vazhduan së ekzistuari. Dhe, përkundër zvoglimit të pranisë së krishterëve në Palestinë, ata e shtuan fuqinë e tyre në Europë, së pari në Francë e pastaj edhe në vendet tjera, duke u bërë shtet përbrenda shtetit.

Nuk ka dyshim se fuqia e tyre politike bëri që të shqetësohen edhe monarkët e atëhershëm europianë.

Por ishte edhe një aspekt tjetër i Tempullareve, ata gjithashtu shqetësuan edhe klerin: rendi gradualisht heqte dorë nga feja e krishterë dhe derisa ishin në Jerusalem, adoptuan një varg doktrinash të çuditshme mistike. Flitej se organizonin edhe rituale të çuditshme në mënyrë që t'i japin formë këtyre doktrinave.

Më në fund, më 1307, mbreti francez Philip Le Bel vendosi që t'i arrestojë antarët e rendit. Disa nga ata arritën që të ikin por shumica e tyre u kapën. Papa Klementi V iu bashkangjit spastrimit. Pas gjykimit të gjatë, shumë Tempullaret pranuan se ishin heretikë, kishin refuzuar fenë e krishterë dhe kanë ofenduar Jezunë në meshat e tyre.

Përfundimisht, udhëheqësit e Tempullareve që veten e quanin "grandmasters" apo "kryetarë të urdhërit", duke filluar që nga kryesori i tyre, Jacques de Molay, ekzekutohen më 1314 me urdhërin e Kishës dhe mbretit. Shumica e tyre u futën në burg, ashtuqë rendi u shpërbë dhe zyrtarisht pushojnë së ekzistuari.

Disa historianë kanë tentuar që t'a paraqesin gjykimin e Tempullareve si komplot nga ana e mbretit të Francës dhe përshkruanin kalorësit si të pafajshëm ndaj akuzave. Por, ky lloj interpretimi dështon në disa aspekte.

Nesta H. Webster, historiane e famshme britanike me njohuri të mëdha për historinë okulte (dukurive të jashtënatyrshme), analizon këto aspekte në librin e saj "Shoqëritë sekrete dhe lëvizja subverzive (armiqësore)" (Secret Societies and Subversive Movement).

Sipas Webster tentativa për shfajsimin e Tempullareve nga herezia që ata e kishin pranuar gjatë kohës së gjykimit është e pabazë. Së pari, gjatë marrjes në pyetje, përkundër pohimeve standarde, nuk janë torturuar të gjithë Tempullaret.

Sidoqoftë, pranimi i fajit nga ana kalorsëve del se është rezultat i imagjinatës së njeriut që mund të shpiket nën ndikimin e torturës?

Është vështirë e besueshme se shpjegimet e ritualit të pranimit që janë të njohura në detale nga tregimet e njerëzëve nga vendet e ndryshme, ku tregojnë ngjajshmëri njëri me tjetrin, edhepse, në frazeologji të ndryshme, mund të jetë një trillim i pastër.

A kanë qenë viktimat të shtyera që të trillojnë, ata sigurisht se do të ishin në kundërshtim me njëri tjetrin, dhe se janë ankuar në agoni se të gjitha llojet e ritualeve të egra dhe të pabesueshme janë bërë me të njëjtin qëllim që të plotësojnë dëshirat e akuzuesëve të tyre.

Por jo, secila del me përshkrim të ceremonisë së njejtë pak a shumë kompakte, me hollësi karakteristike që tregon personalitetin e folësit dhe kryesisht të gjitha tregimet përputhen me njëra tjetrën. 6

Sidoqoftë, gjykimi i Tempullareve përfundoi me shkatërrimin e rendit. Porse, edhepse rendi "zyrtarisht" pushoi së ekzistuari, në të vërtetë ai nuk u zhduk rrënjësisht. Gjatë arrestimit të papritur më 1307, disa Tempullare ikën dhe arritën që t'i fshehin gjurmët.

Sipas tezës së bazuar në dokumente të ndryshme historike, një numër i konsiderueshëm i tyre u shpërngulën në mbretërinë e vetme europiane që nuk e njihte autoritetin e Kishës Katolike në shek. e14-të, në Skoci.

Atje, ata organizohen nën patronatin e mbretit të Skocisë, Robert the Bruce. Pas një kohe, ata gjetën një metodë të përshtatshme për maskim me të cilën ata vazhduan ekzistencën e tyre klandestine: ata u infiltruan në gilderinën (shoqatën) më të rëndësishme në Britaninë e mesjetës- lozhën (degën) e muratorve dhe përfundimisht ata morën nën kontroll këto llozha.7

Llozha e muratorëve ndërroi emrin dhe në fillim të periudhës bashkëkohore, e quajnë veten "lozha masonike".

Rituali skocez është dega më e vjetër e Masonerisë, ku i ka fillet në fillim të shek. të 14-të, nga Tempullaret që u arratisën në Skoci. Kështuqë, emrat e dhënë shkallëve më të larta në Ritualin Skocez janë titujt që u janë dhënë kalorsëve në rendin e Tempullareve. Këta tituj përdoren edhe sot.

Shkurtimisht, Tempullaret nuk janë zhdukur, por filozofia, besimi dhe ritualet e tyre ende vazhdojnë nën maskën e Frankmasonerisë.

Kjo tezë mbështetet në shumë fakte historike dhe është e pranueshme nga një numër i madh i historianëve përëndimorë, pa marrë parasysh a janë apo nuk janë frankmasonë.

TAMPLIERET

Templierët ishin ata që për herë të parë rregulluan sistemin e çeqeve dhe kredive, të ngajshëm me atë bankar. Sipas autorëve britanikë, Michael Baigent dhe Richard Leigh, ata themeluan një tip të kapitalizmit mesjetar; dhe bënë nismën e mënyrës moderne të veprimtarisë bankare përmes transakcioneve të tyre me bazë interesi.

Sipas mendimeve të shumë hulumtuesëve, kjo "diçka" ishte KABALA. Domethënia e fjalës Kabala (Kabbalah) është "traditë gojore". Enciklopeditë dhe fjalorët e definojnë si degë mistike dhe sekrete e fesë çifute.

Sipas këtij definicioni, Kabala hulumton domethënien e fshehtë të Torës (Tevratit) dhe shkrimeve tjera fetare çifute. Por, kur shqyrtojmë çështjen edhe më për së afërmi, do të dalin në shesh faktet e që janë diçka tjetër.

Këto fakte n'a shpiejnë në përfundim se Kabala është një sistem që i ka rrënjët në idhujtarinë pagane; dhe që ka ekzistuar edhe para Torës dhe është përhapur në Judaizëm pas shpalljes së Torës.

"Humanizmi" konsiderohet si një ide pozitive nga shumica e njerëzve. Kjo të sjell ndërmend shprehjet si dashuria ndaj njerëzimit, paqja dhe vëllazërimi. Por, domethënia filozofike e humanizmit është shumë më kuptimplote: humanizmi është mënyrë e të menduarit që parashtron konceptin e humanitetit si fokus i tij dhe si qëllim të vetëm. Me fjalë tjera, ajo thërret njerëzit që t'i largohen Zotit, Krijuesit të tyre, dhe të interesohet me ekzistencën dhe identitetin e vet.

Fjalori i zakonshëm definon humanizmin si: "sistem i mendimit që bazohet në vlerat, karakteristikat dhe sjelljen që besohen të jenë më të mirat për njerëzit, sesa ndonjë autoritet mbinatyral." 33

Psh. 6 pikat e para të Manifestit Humanist janë:

E para: Humanistët fetarë përshkruajnë gjithësinë si vetë-ekzistuese e jo të krijuar,

E dyta: Humanizmi beson se njeriu është pjesë e natyrës dhe se ai është shfaqur si rezultat i një procesi të vazhduar,

E treta: Duke mbajtur një pikëpamje organike mbi jetën, humanistët konstatojnë se duhet mohuar dualizmi tradicional i mendjes dhe trupit.

E katërta: Humanizmi pranon se kultura dhe civilizimi fetar i njeriut, siç është përshkruar qartë në antropologji dhe histori, janë produkte të zhvillimit gradual për shkak të bashkëveprimit me ambientin e tij natyror dhe me trashëgiminë e tij shoqërore. Personi i lindur në një kulturë të caktuar është formuar kryesisht nga ajo kulturë.

E pesta: Humanizmi pohon se natyra e universit e shpjeguar nga shkenca bashkëkohore e bën të papranueshme çdo garancë mbinatyrore apo kosmike të vlerave njerëzore...

E gjashta: Jemi të bindur se ka kaluar koha e teizmit, deizmit, modernizmit dhe variateteve të ndryshme të "mendimit të ri". 35

Ky është besimi i masonëve kur thonë: "Ne besojmë në Zot, ne absolutisht nuk pranojmë ateistë në radhët tona". Nuk është Zoti ai që masonët adhurojnë, por konceptet natyraliste dhe humaniste si natyra, evolucioni dhe humanizmi i hyjnizuar me filozofinë e tyre.

Fjala hermeticizëm rrjedh nga emri i Hermesit, zotit grek që ishte homolog i zotit të Egjiptit të vjetër me emrin "Thot". Me fjalë tjera, hermeticizmi është një verzion i filozofisë së Egjiptit të vjetër në Greqinë antike.

Simboli më i njohur masonik gjendet edhe në vulën e SHBA-ve, si dhe në banknotën një dollarëshe. Në këtë vulë gjendet një gjysëm-piramidë mbi të cilën qëndron një sy brenda në një trekëndësh. Ky sy brenda trekëndëshit është simbol që çdoherë gjendej në llozhat masonike dhe në të gjitha publikimet masonike.

Sot është i njohur si simbol i çifutëve dhe gjendet në flamurin e Izraelit. Por në të vërtetë, origjina e këtij simboli është në Egjiptin e vjetër... Kjo amblemë së pari është përdorur nga Kalorësit Tamplierë që filluan t'a përdorin si simbolizim mbi muret nëpër kishat e tyre, për shkak se ata ishin të parët që zbuluan në Jerusalem disa fakte të rëndësishme të krishterimit. Pasi Tamplierët heqin dorë nga kjo amblemë, filloi të përdorej në sinagoga.

Por në Masoneri, padyshim këtë simbol e përdorin në pikëpamje universale që kishte në Egjiptin e vjetër.

Autorët theksojnë se fjala "ma'at" dmth. Mjeshtria në ndërtimin e murit, dhe përkthimi më i afërt është "Masoneria" (Muratori).

Kjo dmth, se masonët modernë, mijëra vjet më vonë, ende ruajnë gjuhën e Egjiptit të vjetër në llozhat e tyre.

Obelisku është një shtyllë e gjatë, vertikale me majë në formëtë piramidës: në obelisk ishin gdhendur hieroglife të Egjiptit të vjetër dhe ishin nën tokë me shekuj derisa nuk u zbuluan në shek. e 19-të dhe u çvendosën në qytete perëndimore si New York, Londër dhe Paris. Obelisku më i madh u dërgua në SHBA.

Në botën islame, Masoneria kishte homolog të vetin i quajtur Ikhwan as-Safa' (Vëllezërit e dëlirësisë). Kjo shoqatë u formua në Basra në kohën e Abasidsit dhe botoi një enciklopedi me 54 vëllime të mëdha. 17 prej tyre kanë të bëjnë me shkencën natyrore dhe përmbajnë shpjegime shkencore që shumë gjasojnë në ato të Darwinit. Ata gjetën veten të plasohen deri në Spanjë dhe kishin ndikim në mendimin Perëndimor.

Dogmatizëm do të thotë që të përkrahet verbërisht dhe me këmbëngulje, për vlefshmërinë e të cilës nuk ka dëshmi, për shkak të një parakushti të veçantë psikologjik. Një dogmatist nuk hulumton apo rikonsideron atë në të cilën beson pa marrë parasysh se a ka apo jo dëshmi. Ai e pranon atë tërësisht dhe i përmbahet asaj me çdo kusht.

Hamdi Nuhiu

Sekretet e Templarëve



Para se të digjej në turrën e druve, mësuesi më i madh i Templarëve, Zhak de Molei, kërkoi që t'ia lironin litarët në kyçe. Nga vendi i ekzekutimit, një ishull në Senë në Paris, e drejtoi shikimin nga katedralja e Notre Dame-s. U gjunjëzua. Iu lut shën Marisë dhe deklaroi pafajësinë e tij. Turma po ziente. Thirri që të vinte, dilte para gjykatës hyjnore, mbretin e Francës, Filip il Bello dhe papa Klementin e V-të që e kishin katandisur deri në atë pikë.

Më pas e përfshinë flakët dhe me të krahu i tij i djathtë De Sharni. Templarët ishin murgjër të devotshëm ndaj Shën Marisë, me liçencë për të vrarë. Lindën pas kryqëzatës së parë me qëllim mbrojtjen e pelegrinëve në Tokën e shenjtë, ishin shndërruar në urdhërin më të fuqishëm kavalaresk të krishtërimit.

Por nga 18 marsi 1314, pas eleminimit të udhëheqësve të tyre, pasi Inkuizicioni kishte vrarë me qindra templarë, urdhëri mbaroi së ekzistuari, të paktën zyrtarisht. Dhe filloi të përhapej një mit : templarët, u bënë bankierët më të fuqishëm, ishin depozituar sekrete të mëdha dhe dije dhe pas dënimit, me dëshirën e mbretit francez për të trashëguar pasuritë e tyre, një pjesë të thesarit arritën që ta fshihnin.

Disa templarë thuhet se i vazhduan aktivitetet e tyre fshehurazi, aq sa sot deklarohen trashëgimtarë të tyre. Ky mit u ushqye edhe për faktin se gati një muaj pas vrasjes së Moleit, papa Klementi vdiq nga një sëmundje.

Mbreti Filip e ndoqi disa muaj më vonë, nga një aksident në gjueti. Inkuizitori De Nogaret që urdhëroi torturat, proçese të përbashkët dhe turrë drush, pësoi fatkeqësi dhe u vra pas pak kohësh. Të gjithë i zuri mallkimi i Moleit? Historianët herë pas here arrijnë të hedhin pak dritë në lëmshin e legjendave që rrethojnë historinë e templarëve.

Zbulimi i fundit në kronologji kohore, në arkivat sekrete të Vatikanit nga studiuesja Barbara Frale, është pergamena e Kinonit (emri i kështjellës ku u mbyllën udhëheqësit e templarëve) Ishte kataloguar gabimisht në arkivin e Vatikanit rreth vitit 1600, pergamena nuk ishte marrë në konsideratë në shekuj, edhe pse përmbante të vërtetën e qëndrimit të papës ndaj templarëve.

Sipas studiueses në vitin 2001 tek po lexonte inventarin e e dokumentave mbi procesin e templarëve, vuri re se një fetar i rangut të lartë, kardinali Fredoli, nipi i klementit të V, rezultonte se kishte drejtuar njërën prej shume seancave pyetëse të provincës ndaj templarëve, në dhioqezën e Tursit.

Por diçka nuk përputhej: a mund që një personazh i tillë të braktiste Kurien e Romës dhe të shkonte për të drejtuar një nga hetimet e shumta të dhioqezës? Një kontroll më i detajuar nxori në pah se ai ishte në qelitë e kështjellës në një udiencë të rëndësishme bashkë me dy kardinalë të tjerë me fuqi të plota të dhëna nga papa dhe jo në qytetin e tij. Në rend të ditës ishin pozicionet e udhëheqësve templarë, i pari Molei. Dokumenti zbulon se udienca çoi në lirimin e tyre nga të gjitha akuzat për herezi në sajë të papës.

Rregullat e tyre të hekurta

Templarët kishin dy rangje: kavalierët të cilët përzjgidheshin në bazë të prejardhjes së tyre dhe rangu i dytë më i zakonshëm i rreshterëve. Mësuesi i madh kishte një shtatmadhëri me kujdestarë dhe mareshallë. Pastaj komandantët e provincave.

Sipas rregullës së tyre solemne, me 70 nene, templarët ishin të detyruar t'i bënin ballë armikut edhe sikur të ishin një kundër shumë armiqve dhe rregulli i dytë të sprapseshin vetëm nëse ua kërkonte eprori i tyre. Duhej të ndihmonin shokun në vështirësi edhe sikur të jepnin jetën.

Si murgjër të përkryer quheshin vëllezër. Hanin gjithnjë dy vetë. Nene të tjerë u ndalonin gjahun me fajkua dhe gjuhetinë, të konsideruar veprimtari mondane.

Kavalierët duhet të vishnin mantelin e bardhë, simboli i dlirësisë, rreshterët rroba të zeza. Të gjitha duhet të ishin me materiale të thjeshtë, për t’u dalluar nga kavalierët laikë që përdornin veshje dhe takëme për kuajt që binin në sy.

Peliçet ishin të ndaluara, lejoheshin vetëm lëkurë qingji; flokë të shkurtër, pa mamuze. Neni XXV thotë: kush dëshiron gjërat më të mira, pastë më të këqiat. U ndalohej të rrihnin me kamxhik ushtarët, nuk u lejohej thashethemi. nëse merrnin një dhuratë nga të afërmit duhej t'ia ofronin komunitetit.

Në librin Templarët në fund studiuesja Frale i mbyll kërkimet e saj duke nënvizuar se Molei dhe De Sharni u vranë me sulm të befasishëm nga mbreti Filip dhe jo si të dënuar nga papa. Mbreti, pikërisht, si reagim ndaj lirimit dhe për të rrëzuar urdhërin, i hoqi nga kështjella e Kinonit dhe i çoi në turrë. Kjo nuk do të thotë që hetimi papnor nuk gjeti parregullsi mes templarëve.

Akuza, që gjatë fillimit të hyrjes në urdhër duhej të pështynin kryqin dhe mohonin Krishtin, duket se provohet në dokumentat e Vatikanit, por kjo vlerësohej si blasfemi dhe jo si herezi.

Papa e kuptoi synimin e gjestit: pas betimit për impenjim, të duronte të paduruarën, templari i nënshtrohej fillimit të betejave. Kërcënime, rrahje, presione psikologjike shërbenin që të tregonin se çfarë mund të ndodhte nëse kapej nga armiku dhe të vlerësonte kalitjen e anëtarit të ri: të mos pështynin kryqin ishte shenjë qëndrueshmërie.

Për udhëheqës të tjerë templarë ishte e rëndësishme bindja: nëse vepronin në emër të Zotit, sipas rregullit të urdhërit, të mohonin kryqin, ishte në mënyrë absurde një provë besnikërie e kavalierit ndaj zotit.

A e kishin zbuluar Amerikën?

Përse e ndërtuan në bregun atlantik francez, një port të madh edhe pse larg rrugëve për në Tokën e shenjtë? Sipas një hipoteze, ende e pakonfirmuar, ishin të interesuar për Amerikën qëndrore, vend që e njihnin. Sigurisht fshehtazi. A ka tregues?

Në atë epokë në Europë u panë sasi të mëdha argjendi. Metali ishte i bollshëm në Meksikë ku Montezuma priste njerzit e bardhë me helmetë dhe mburojë hipur mbi kafshë të çuditshme me katër këmbë. Axekët i kishin takuar templarët 150 vjet më parë sesa Kortesët, rikthimi i tyre ishte bërë profeci? Një ide tjetër, që dhe kjo duhet provuar, i konsideron templarët si ithtarë të stilit gotik, arkitekturë e komplikuar, me pesha dhe kundërpesha, që i projektonte katedralet drejt qiellit.

Por çuditë e Templarëve nuk mbarojnë këtu : në një studim tjetër mes dukumentave të Vatikanit, u zbulua se kryenin rite pa naforë, rit i krishterë shumë i vjetër, i mësuar në Jeruzalem. Celebrohej dita e enjte, duke përdorur vetëm verë, si gjaku i Krishtit, në kujtim të Natës së fundit.

Nga kjo lind besimi i Grealit, kupa që kishte në dorë Jezusi apo ajo ku Arimatea mblodhi gjakun e brinjës së shpuar. Është provuar se templarët betoheshin për pastërti, u betoheshin eprorëve të tyre kur hynin në urdhër që do ta refuzonin puthjen e gruas.

Por betoheshin se po t'u kërkohej do t'i afroheshin një shoku. 6 për mijë nga rëfimet kanë të bëjnë me homoseksualitetin, e cila është e tillë si mesatare në çdo shoqëri. Studiuesit po përpiqen të hedhin dritë në pika të tjera të errëta: cilët ishin templarët e parë? Si mundi që urdhëri fitoi gjithë atë pushtet? Çfarë sekrete zotëronte?

Armata e shën Bernardos

Sipas autorit të Tempalrëve, Partner, urdhëri lindi në një periudhë kur kavaleria e Europës po jepte provat e saj më të këqija. Të papunë, siç i përshkruajnë poetët trubadurë të epokës, merreshin me zhvatje, dhunë, duele pa kuptim, kërcënime ndaj të drejtës feudale.

Impenjimi në Tokën e shenjtë të këtyre "kokave të nxehta" do të thoshte të zgjidhej edhe një problem social. Kavalierët u nisën të shumtë për në kryqëzatë. Pas marrjes së Jeruzalemit, një grup udhëheqësish nën drejtimin e De Peinsit u vendos me dëshirën e mbretit Baldovino në xhaminë e Al-Aksasë, e ndërtuar mbi rrënojat e tempullit të Jeruzalemit për Salomonin (templarë-roje të tempullit).

Pas mbarimit të kryqëzatës së parë, me kthimin në atdhe të shumë kavalierëve shqetësimi ishte të mbahej urdhëri në Tokën e shenjtë për të mbrojtur pelegrinët. De Peinsi kontaktoi me San Bernardon, njëri prej klerikëve më të dëgjuar të kohës. Ideja ishte të themelohej një urdhër luftëtarësh të dedikuar për Tokën e shenjtë. Bernardo Kiaravale, pas disa mëdyshjeve, i pranoi sugjerimet e De Peinsit.

Deri atëherë, asnjë murg nuk ishte i autorizuar të derdhte gjak. Kisha i besonte fisnikëve dhe ushtrive të sovranëve miq. Bernardo Chiaravale u ngarkua të ekzaltonte konceptin e luftës së drejtë të formuluar, shekuj më parë, nga shën Agostini dhe studioi një rregull murgo-ushtarak që u miratua në 1129 nga papa Onorio i II-të. Templarët mund të vrisnin dhe të bënin plaçkë lufte.

Për t'i rekrutuar nuk menduan të armatosnin priftërinjtë, por përkundrazi, u kontaktuan kavalierë, në më të shumtën e rasteve të braktisur, duke u mbështetur në kredon e tyre të përgjithshme të krishterë, për t'i indoktrinuar siç duhej.

U arrit kështu të kanalizoheshin të gjitha karakteristikat agresive dhe të nderit individual të kavalierit, kur janë pjesëtarë të një grupi të zgjedhur. Nderi dhe interesi nuk ishin më të individit, por të komunitetit të krishterë. Rregulli i templarëve nuk fliste për bindje ndaj peshkopit, por ndaj mësuesit të madh të urdhërit : mbi të qëndronte vetëm papa.

Emiri: Ishin tolerantë

Templarët i përshtateshin jetës dhe zakoneve të Palestinës, duke ruajtur me myslimanët edhe marrëdhënie miqësie. Emiri Shaizar Usama, njeri i ditur dhe fetar e kishte zakon të falej para gurit të Abrahamit në xhaminë e Al-Aksasë ne Jeruzalem, ku templarët kishin shtabin e përgjithshëm. Kur hyja në xhami miqtë e mi tempalrë më vinin në dispozicion një foltore për të kryer lutjet.

Një ditë një franko, kështu quheshin të gjithë kryqëzorët dhe pelegrinët, më sulmoi, më kapi dhe më kthehu fytyrën nga lindja duke thënë : kështu bëhet lutja. Menjëherë ndërhynë disa templarë që e kapën dhe e larguan prej meje.

Por përfitoi nga çasti që nuk e survejonin më, m'u sul përsëri dhe duke më kthyer fytyrën nga lindja dukë më përsëritur : kështu bëhet lutja. Ndërhynë sërish tempalrët, e larguan dhe duke kërkuar ndjesë më thanë : Është i huaj që ka mbërritur këto ditë nga vendi i frankëve dhe nuk pa askënd që të lutej me fytyrën nga lindja.

Bankierë me kuaj

Templarët ndërtuan një rrjet shoqërish lundrimi, shtëpi të fortifikuara me kishë bashkëngjitur dhe struktura bujqësore për të kontrolluar rrugët që të çonin nga Europa në Tokën e shenjtë, Spanjë, Portugali, Francë dhe Gjermani që numëroheshin me mijëra.

Edhe në Itali ishin të pranishëm kudo. Një aktivitet tjetër i tyre ishte transporti detar drejt Tokës së shenjtë. Shpikën kartën e creditit : nëse një udhëtar derdhte paratë në shoqërinë e lundrimit të zonës së tij mund të tërhiqte ekiuvalentin edhe pas mijëra km distancë në një shoqëri tjetër pa rrezikuar grabitjen gjatë udhëtimit.

Për të mos folur për huatë. Këto punë me donacionet dhe taksën e dhjetë mbi prodhimin, i transformuan kavalierët në financierë, me qëllim investimin e tyre për kauzën e Tokës së shenjtë. Arritën të siguronin ruajtjen e arkave të shtetit. Por nuk e humbën rolin e luftëtarëve : morën pjesë në mbrojtjen e qyteteve kryqëzata që ranë gjatë pushtimeve myslimane. Përse templarët patën një fund të hidhur?

Franca u gjend para një krize ekonomike shumë të rëndë dhe mbreti Filip duke përfituar nga mosmarrëveshjet brenda kishës dhe nga humbja e kryqëzatës, vendosi të akuzojë templarët për herezi, që të konfiskonte pasuritë dhe të zgjidhte problemin e krizës. Papa nën presionin e mbretit në fillim mendoi ta reformonte urdhërin, pastaj e pezulloi në 1312, me vendim jo përfundimtar.

Nëse elita e templarëve ishte e ditur, nga karta e procesit del se kavalierët ishin shpesh analfabet : jo gjithmonë ia dilnin të mbroheshin. Midis akuzave të mbretit (poshtërim ndaj kryqit, homoseksualitet, kompromis me armiqtë) ishte dhe adhurimi i një idhulli, i përshkruar si një kafkë apo si fytyra e një njeriu me mjekër, i njohur si Bafometo.

Një hipotezë thotë se mund të ishte Sindoni, i mbajtur i palosur dhe në kornizë për të treguar vetëm fytyrën. Templarët ishin ruajtës të shumë relikave dhe Sindoni, me pamjen e vërtetë apo të gënjeshtër të Jezuit, mund të ketë qënë më e rëndësishmja në zotërimin e tyre. Një e dhënë është e qartë : Sindoni ishte në Kostandinopojë ( sot Stambolli), i palosur dhe në kornizë.

Templarët blenë relika nga qyteti si shpagim të një kontrate debitore nga organizatorët e kryqëzatës së katërt që përfundoi në thesin me kryq të Stambollit të krishterë dhe jo me marrjen e Jeruzalemit. De Sharni u bë pronar i sindonit para se t'ua jepte priftërinjve të Lireit që ia dhanë familjes së Savojës : adash, ndoshta një nip i Sharnit, mësues i Normandisë i djegur me Molein.

Pasuritë e templarëve u konfiskuan pjesërisht nga mbreti Filip dhe në vende të tjera iu dha Ospitalierëve (spitalorëve) nga kisha, urdhër fetar për të ndihmuar të sëmurët dhe të plagosurit dhe që u përdor edhe për luftë.

Një dorëshkrim i ruajtur në Biblotekën kombëtare të Parisit përmban një letër të ushtarëve mbretërorë për Filipin për ta informuar se një autoritet i lartë templar, arriti të ikte me një anije dhe 40 vëllezër fetarë. Letra nuk thotë nga ku dhe për ku u nisën, por nuk duhet përjashtuar se tempalrët në ikje të trasportonin ar dhe sende me vlerë.

Përgatiti Arjan Th. Kallço

Me sa kam arritur te krijoj une idene time, nje miniteori te bazuar ne disa fakte, mendoj qe templaret nuk jane ato te cilet si shume percaktohen si paraardhes te masonerise apo te ndonje sekti te percaktuar i cili kontrollon boten apo ku di une se cfare.

Duke qene se mbroj dhe besoj qe Zoti gjithmone me ane te prejgamereve dhe te derguarve te tij ka synuar qe te dergoje ne toke fjalen e tij per krijimin dhe ekzistencen e vetem nje feje, dhe cdo gje tjeter e krijuar eshte pjelle e njeriut per te arritur synimet e tij dhe fuqizimin, templaret mund te kene lidhje me kete fakt.

Kaloresit templare ishin ushtare te thjeshte francez, irlandez spanjoll e roman te cilet ndryshe nga te tjeret qe morren pjese ne kryqzata, synim kishin perfitimin e tyre duke grabitur e plackitur. ishte ky momenti kur ato rane ndesh me nje nga sekretet me te medha dhe te kontestuara te historise, faktit qe jezu krishti ( isai a.s ) kishte patur pasardhes, dhe gjaku i tij ishte trasheguar.

Ishte ky momenti kur ato u betuan qe do te mbronin nje nga sekretet me te medha te historise, ate te realitetit te vazhdimsis se perhapjes se Fese se vetme te propoganduar nga ai, duke pare qe ishin apostujt e tij te cilet e shkruan biblen pas vdekjes se tij, shpesh edhe me perplasje midis tyre. Kisha ne ate periudhe funskiononte me teper si nje institucion qeverises me te gjitha efektet, dhe jo si nje intitucion fetar.

Kjo eshte arsyeja pse ato u luftuan dhe u shpallen heretik nga ana e kishes qe donte qe sekreti i madh te mos dilte kurr, qe ajo te mos e humbiste fuqine e vet. Kjo shihet edhe ne luften qe kisha ndermorri kunder dinastise merovinge ne France, qe thuhej si ishte pasardhese e gjakut te Krishtit, duke mbeshtetur Karolinget.

Lidhja e ngushte edhe me vllazerite islamike eshte nje tjeter faktor. Shum sekrete te kishes ruhen ne biblotekat e vatikanit edhe ditet e sotme. i tille eshte rasti i nje murgu francez nga nje qyteze e vogel, i cili rastesisht kishte rene ne kontakt me nje nga keto dokumenta, dhe qe ai te mos fliste, paguhej me shuma marramendese nga kisha, ne momentin qe ai po vdiste i foli ne vesh vetem ndihmesit te tij, dhe qe ate dite ai vdiq memec, pa folur asnje fjale.

Kjo eshte thjeshte nje ide e imja, ju lutem nqs nuk e ndani me mua kete mendim mos mu drejtoni me komente te ashpra. Faleminderit !

Pershendetje Dante!

E kam degjuar shpesh kete brockull se Templaret po ruajn sekretin se Jezusi na paska femije...!

Ne rradhe te pare ju si musliman qe jeni duhet ta dini shume mire se ne Kuran Jezusi quhet Mesihu (Mesia), ndersa templaret nuk e pranonin si te tille, pse e them kete?

Templaret gjate ceremonive te tyre kishin nje ritual qe perfshinte kryqin dhe statujen e Jezusit, dhe e merrnin e vinin pertoke dhe peshtynin mbi te.
Shume njerez naiv e interpretojne kete fakt duke thene se Templaret nuk e pranonin Jezusin si bir te Perendise por si nje profet dhe keshtu peshtynin kryqin...!

Ne fakt kjo eshte nje genjeshter:
Templaret duke qene se nuk e pranonin Jezusin si Mesine ashtu siq bejne muslimanet dhe te krishtert kryenin ate veprim si kujtim te ushtarve romake qe e peshtynin Jezusin..!

Mateu 27
29 Dhe i thurën një kurorë me ferra, ia vunë mbi krye dhe i dhanë një kallam në dorën e djathtë; dhe, duke u gjunjëzuar përpara tij, e përqeshnin duke thënë: ``Tungjatjeta, o mbret i Judenjve!``.
30 Pastaj e pështynë, ia morën kallamin dhe me të i binin në kokë.

Mesa duket Templaret nuk bene asgje tjeter perpos asaj qe bene ata qe deshen ta kryqezonin...!

Jezusi eshte Mesia i vertete, dhe nuk do te vije fundi pa ardhur ai.
Persa u perket templarve dhe paresise se sionit jeni mashtruar keq nga "Kodi i davincit" apo nga libri Grali i Shenjte", Paresia e sionit dhe templaret nuk ishin dhe nuk jane askush tjeter vetem se mohues te vertetes dhe "puntore" te Dexhallit (Antikrishtit)!!

JEZUSI ESHTE ZOTI YNE ,AI NUK KA FEMIJE DHE NQS DO KISHTE ZDO KISH ASGJE TE KEQE ,SEPSE PERENDITE E GREQISE SE LASHTE KISHIN AQ SHUME FEMIJE SA NUK I NUMERONIN DOT . PER TERE ATA QE MENDOJNE SE KA FEMIJE ,JEZUSI NUK KA PATUR ASNJE MAREDHENIE GJATE JETES SE TIJ .NQS DO KISH PATUR DO ISHTE E SHKRUAR NE LIBRAT E SHENJTE SEPSE SKA ASNJE GJE TE KEQE

un nuk i kam lexuar asnjerin nga dy librat miku im, biseda me nje mikun tim francez, qe per ironi te fatit kishte mbiemrin Mason hahaha me ben te mendoj nje gje te tille, fakti qe ato peshtyn mbi kryq eshte sepse ata nuk e besojne se krishti ka vdekur ne kryq, dhe ata nuk e besonin as qe krishti ka vdekur nga dora e njeriut, ata e besojne krishtin si profet, ndryshe nga Vatikani qe pastaj e shenjteroi dhe e quajti bir i zotit, ata nuk jane nisur me asnje qellim te caktuar drejt tempullit, pervec se bastisjes dhe gjetjes se arit. Me zbulimin e shkrimit sekret u betuan per mbrojtjen e atij sekreti, dhe mendohet se grali i shenjte nuk eshte kupa ku Isai piu gjate nates se fundit, por ajo pergamene e kuqrremte qe permbante te verteten. Nuk jane antikrisht, por mbrojtesit e tij me te zjarrte

Nje sekret aq i tmerrshem sa qe ...

Sipas nje deshmitari, ka pasur nje sekret aq te tmerrshem sa qe ata qe e njihnin ate do të preferonin te humbasin jeten se sa ta zbulonin!

Ne fakt, ne Paris, tridhjete e gjashte Templar kane vdekur nen tortura pa pranuar asgje.
Vete Mjeshtri i madh, Jacques de Molay, ishte djegur me urdher te Philippe le Bel.

dante shkruajti:un nuk i kam lexuar asnjerin nga dy librat miku im, biseda me nje mikun tim francez, qe per ironi te fatit kishte mbiemrin Mason hahaha me ben te mendoj nje gje te tille, fakti qe ato peshtyn mbi kryq eshte sepse ata nuk e besojne se krishti ka vdekur ne kryq, dhe ata nuk e besonin as qe krishti ka vdekur nga dora e njeriut, ata e besojne krishtin si profet, ndryshe nga Vatikani qe pastaj e shenjteroi dhe e quajti bir i zotit, ata nuk jane nisur me asnje qellim te caktuar drejt tempullit, pervec se bastisjes dhe gjetjes se arit. Me zbulimin e shkrimit sekret u betuan per mbrojtjen e atij sekreti, dhe mendohet se grali i shenjte nuk eshte kupa ku Isai piu gjate nates se fundit, por ajo pergamene e kuqrremte qe permbante te verteten. Nuk jane antikrisht, por mbrojtesit e tij me te zjarrte

masonet skane asnje lidhje me krishtin . ka masone kristjane ka edhe islame .ka cifute ,ka edhe ateiste . vetem nje ekstremist shan dhe shpiken lloje -soje gjerash per free masonet . kryesisht jane ekstremiste islamike qe me marezine e tyre po nxitin urejtje per masonet .por kjo ndodh sepse masonet peshtyjne fene islame dhe kuranin dhe jo kryqin i nderuar . ska asnje kristjan qe te urreje masonet ,perkundrazi kane simpati per ta dhe maredhenie te shkelqyera . mos kene frike ekstremistet se kane rjedhur nga trute sju ka faj njeri . shkoni shikoni punen tuaj dhe kuranin ,pse mereni ju me masonet kur ata i gjykon zoti nqs jane vertet aq te keqinj ????????????

o miqo maqo lexoje me vemendje se ndoshta nuk flet pa lidhje. Siper shkruhet qe tempullaret mbrojne gjakun e krishtit, pse permend religjone. Ke kultur te mjaftushme per ta ber nje gje te tille, me duket se jo, prandaj ose jep argument sado pak me lidhje, ose gjej forum tjeter

dante shkruajti:un nuk i kam lexuar asnjerin nga dy librat miku im, biseda me nje mikun tim francez, qe per ironi te fatit kishte mbiemrin Mason hahaha me ben te mendoj nje gje te tille, fakti qe ato peshtyn mbi kryq eshte sepse ata nuk e besojne se krishti ka vdekur ne kryq, dhe ata nuk e besonin as qe krishti ka vdekur nga dora e njeriut, ata e besojne krishtin si profet, ndryshe nga Vatikani qe pastaj e shenjteroi dhe e quajti bir i zotit, ata nuk jane nisur me asnje qellim te caktuar drejt tempullit, pervec se bastisjes dhe gjetjes se arit. Me zbulimin e shkrimit sekret u betuan per mbrojtjen e atij sekreti, dhe mendohet se grali i shenjte nuk eshte kupa ku Isai piu gjate nates se fundit, por ajo pergamene e kuqrremte qe permbante te verteten. Nuk jane antikrisht, por mbrojtesit e tij me te zjarrte

Ne fakt une i kam lexuar te dy librat, dhe te them te drejten me 'pelqen' puna qe bene ata autore tek libri "Grali i shenjte-Gjaku i shenjte" por duhet te kuptohet se zingjiri i transmetimeve te tyre eshte copa copa dhe nuk kane arritur te bindin askend me hipotezen e tyre se templaret po na ruaken te verteten mbi Jezus Mesian.

Ju po na pohoni se "templaret nuk u nise me qellim per te gjetur dicka tek rrenojat e tempullit te solomonit".
Ok atehere do ta keni shume te thjeshte tu pergjigjeni disa pyetjeve:
1- Pse ne kohen qe u paraqiten Templaret ne Jeruzalem, me pretekstin per te mbrojtur pelegrinet; kronisti i punesuar nga vete mbreti nuk shkruajti asnje rresht te vetem mbi kete mision.?

2-Nese ishin thjesht plaqkites dhe mercenare, pse atyre ju dhane ndertesat me te mira ne Jeruzalem?

3-Pse keta nente kalores (sepse kaq ishin ne fillim) nuk preanuan te tjere ne urdher?

4-Pse Shen Bernardi ishte kaq i afert me Templaret?

Ka shume pyetje te tilla i nderuar, dhe kujdes kur pohon gjera qe bien ndesh me besimin tend.

C'fare te vertete mbante pergamena e kuqrremte qe u zbulua tani vone, a mund te ma thoni?

I nderuar john abraham a është e mundur që Tempullarët pas kishin gjetur në rrënojat e Tempullit apo më mirë me thanë nën fronin e Solomonit librat e magjisë(Solomin në kohën e tij i kishte mbledhur të gjitha librat e tillë dhe i kishte varrosur nën fronin e tij,pra, i kishte ndalur me ligjë ushtrimin e magjisë) dhe duke i lexuar ato shkrime filluan të largohen nga doktrina krishter.A e mendoni këtë si mundësi apo këta Tempullar që nga fillim i krijimit të tyre ishin anti fetar..në qoftës këta ishin besimtar të krishter pa dyshim se diç i shtyri këta ti largohen kësaj doktrin ?!..

me respekt fakiri

fakiri shkruajti:I nderuar john abraham a është e mundur që Tempullarët pas kishin gjetur në rrënojat e Tempullit apo më mirë me thanë nën fronin e Solomonit librat e magjisë(Solomin në kohën e tij i kishte mbledhur të gjitha librat e tillë dhe i kishte varrosur nën fronin e tij,pra, i kishte ndalur me ligjë ushtrimin e magjisë) dhe duke i lexuar ato shkrime filluan të largohen nga doktrina krishter.A e mendoni këtë si mundësi apo këta Tempullar që nga fillim i krijimit të tyre ishin anti fetar..në qoftës këta ishin besimtar të krishter pa dyshim se diç i shtyri këta ti largohen kësaj doktrin ?!..

me respekt fakiri

Te them te drejten i nderuar, nuk jam i asaj ideje qe Templaret kane gjetur libra magjie, edhe pse shume muslimane percafojne kete ide une kam dyshimet e mia ne lidhje me kete... duhet patjeter specifikuar se Judejte kishin nje dhunti ne transmetimin gojor te mesimeve fetare te ndryshme dhe duke u nisur nga kjo ata mund te kene gjetur edhe ndonje mesim djallzor, qofte magjie apo e ndonje lloji tjeter.

Ne fakt une kam publikuar nje teme ne kete forum me titullin "Perandoria e LUCIFERIT" dhe nga ajo qe kam studiuar une ne libra te ndryshem jam munduar te sjell historine e komplotit boteror qe nga Jezusi dhe deri ne ditet tona; aty shpjegohet se Templaret ishin nje shpirt anti-fetar qe nga zanafilla e krijimit te tyre, dhe se keta te fundit kishin shkuar ne Jeruzalem jo per te mbrojtur pelegrinet por per te gjetur dicka qe e dinin por qe smund ta provonin.
Ajo ishte harta gjeanologjike e "Mesise se rreme" (Kundershtarit politik) qe ishte shfaqur ne kohen e Jezusit.
Qe ta bejme me te qarte sepse dikush mund te thote se ne te vertete nuk ka pasur ndonjehere Jezusi kundershtare politike...!
Kjo eshte nje ide e gabuar sepse Jezusi ka pasur me shumice kundershtare politik si ne kohen e vet, ashtu edhe me vone...pershembull ne kohen e Jezusit kane qene nje grup fetar me emrin Farisejte dhe duke lexuar biblen shohim se ky grup ishte kundra Jezusit.
Nga ana tjeter duke e ditur se Jezusi eshte Mesia i vertete dhe kete e besojne si muslimanet ashtu edhe te krishteret, ai duhej te qeveriste ne Jeruzalem, por jo, nuk e lejuan!
Ne vitet 70 ne Jeruzalem u bene kryengritje dhe sipas disa historianve, keta kryengritje i drejtonte nje "mesi", por ne e dime shume mire se Jezusi nuk ishte me ne skenen historike ne ate kohe.

Pra Mesia qe ka udhehqur rebelet kundra Romes ka qene dikush tjeter dhe jo mesia i vertete Jezusi.
Ky Mesi i rreme kishte mundur te bashkonte klasat politike te asaj kohe ne Jeruzalem dhe ti ngrinte kundra Romes; pra ky njeri ishte i kosideruar Mbret ne Jeruzalem dhe per te qene i tille duhej te kishe gjeanologji nga dera e Davidit Mesise se dyte te Izraelit.

Pra pas shtypjes se kryengritjes dhe mergimit te judejve jasht Jeruzalemit, ne tempull mund te kishte ngelur ndonje fragment qe u mungonte disa familjeve Judaike per te vertetuar se ishin nje familje mreterore, dhe Templaret kerkuan dhe gjeten pikerisht ato gjeanologji.
Te pershendes!

(P.s: shikoje nje here temen "Perandoria e LUCIFERIT)!

si fillim ai qe poston temen, jo vetem ktu por per te gjitha temat, mos te mendoje se ka dijenin e plote per temen ne fjale, ashtu si ju abraham, mos me shtro mua pytje si ka mundesi, sepse nuk di te te jap pergjigje, ashtu si ti po hedh hipoteza, po te pakten me nje arsyetim, jo te marra shabllon. Ti po gjete nje pasuri apo nqs tenton ta gjesh, do pranoje qe te merrje edhe te tjere me vete ? Un jo ! Un te bej kujdes te bie kunder besimit tim ? besimi im eshte hyjnor, jo ne mite te krijuar nga njerezimi. Un o vllai im i shof masonet si me te miret e klases ne nje shkolle te madhe sic eshte bota, te tejret i kane inat se jane me te afte. E kontrollojne boten, e pastaj ? Pse nuk e bere ti, un apo kushdo qe i kundershton, jo po kane lidhje me antikrishtet o ku po di une se cfare. Besimin tim nuk e zbeh asgje ne ket bote, une si kam inat cifutet, nuk i kam inat masonet, cfare sjam besimtar i mire ??? Hahaha mos u mbyllni brenda guackes se ndertuar nga dikush tjeter miq te dashur, filloni e mendoni me mendjen tuaj per nje her te vetme.

Epo atehere i nderuar Dante nese nuk ju pergjigjesh atyre pyetjeve, nuk mund te them asgje tjeter perpos se ajo qe keni thene ju mesiper eshte e gabuar dhe aspak e vertete.

Sa per te paret e klases, masonet, do te keshilloja te studioje pak me shume ne lidhje me kete teme.

Ne rregull atehere, nqs mendon se duke bere ato video ke gjetur te verteten, vazhdo shiko jo me larg se hunda jote. Cilat nga ato qe ke dhene eshte prove e sakte ?

dante shkruajti:o miqo maqo lexoje me vemendje se ndoshta nuk flet pa lidhje. Siper shkruhet qe tempullaret mbrojne gjakun e krishtit, pse permend religjone. Ke kultur te mjaftushme per ta ber nje gje te tille, me duket se jo, prandaj ose jep argument sado pak me lidhje, ose gjej forum tjeter

ante aligeri forum tjeter gjej ti qe je ftojke ketu ,dhe flet percatesira se une jam i vjeter dhe kam bere qendrese te forte ne kte forum ,si puna tende kane yre e kane dale me bisht nder shale shume anetare ,prandaj shiko punen tende se nuk me tregon ti mua cdo bej une .ne sje i afte per debat dhe sjep argumente largohu se seshte per ty ky forum

sa sme pelqen naiviteti juaj, vazhdoni te qete te humbni ne thellsin e budalleqeve qe thoni pra, kalofshi mire

I nderuar john abraham më është mëse e qartë kjo dhunti e judejve për transmentimit gojor të mësime fetare sidomos ato të kabbalës.
Një gjë të tillë të interpretimit e bëjnë edhe në mistikën islame( në gjuhën e Tesavuffit quhet telkin pra mënyra e ushtrimit të posaqëm i trasmentuar gojarisht) Por diq është paksa si e dyshimt se ata Tempullarët që në zanfill kishin shpirt anti fetar si përçudi pse asnjë kleriku të krishter nuk i ka shkuar mendja jo që ti luftoj në atë kohë por së paku që të i kundërshtoj verbalisht për ti quajtur anti fetar..........

Ndërsa,ngatrimi i tyre me kishën kishte ndodhur mbasi më nuk ja varshin farre kishës.(u bënë të pavaruar materialisht pra të pasur dhe anuan në kundërshtim politik ndaj kishës.).Këto vetëm mund të supozojm se kanë qenë apo nuk kanë qene fetar dhe a kanö qenë të devijuar nga feja apo mbasi e kanë marrur atë që kërkoni në Jerusalem kanë devijuar kjo është një pikëpyetje e madhe???????????

Për të folur me konpetencë për të tilla gjëra dhe që ato të jenë të vertetë njeriu duhet të jetë njeri prej tyre,sepse nga e jashtmja nuk mund të mohoj apo të pohoj gjë.Njeriu duhet të futet në grupin e tyre dhe të thellohet në mësimet e tyre(të hulumtoj besimet dhe doktrinat dhe ti përvetësoj ato)që ti zbuloj të gjitha mendimet e fshehura të çdo grupacioni, në mënyrë që ta ndajë të vërtetën nga gënjeshtra, traditën burimore nga novacionet heretike………….pasi ne vetëm se flasim nga jashtë,nuk mund të jemi burim i sigurtëpër këto që themi……

me respekt fakiri

Pershendetje Fakir!
Ne nuk posedojme asnje kronike te shkruar dhe te besueshme per veprimatrite e Templarve para se te shkonin ne Jeruzalem, por mund te themi se ata qe i derguan apo njerezit e vertete pas urdherit ishin shume te vetedijshem se c'fare duhej kerkuar ne Jeruzalem.

Ndersa persa i perket asaj se pse Templaret nuk u akuzuan kurre nga kisha per herezi apo magji, etj e keni plotesisht gabim sepse ne 1208 papa Inocenti III i akuzoi templaret hapur si praktikues te magjise se zeze, dhe kjo ndodhi fiks 100 vjet para se tu merrte nje fushate shkaterruese kundra templarve.

john abraham shkruajti:Pershendetje Fakir!
Ne nuk posedojme asnje kronike te shkruar dhe te besueshme per veprimatrite e Templarve para se te shkonin ne Jeruzalem, por mund te themi se ata qe i derguan apo njerezit e vertete pas urdherit ishin shume te vetedijshem se c'fare duhej kerkuar ne Jeruzalem.

Ndersa persa i perket asaj se pse Templaret nuk u akuzuan kurre nga kisha per herezi apo magji, etj e keni plotesisht gabim sepse ne 1208 papa Inocenti III i akuzoi templaret hapur si praktikues te magjise se zeze, dhe kjo ndodhi fiks 100 vjet para se tu merrte nje fushate shkaterruese kundra templarve.

Si duke pra paska diq në lidhje me magjin e zezë.....pasi ky akuzë i u bëhet pas kthimit nga Jerusalemi (me ato libra që ishin të varrosur nën fronin e Solomonit ata ndoshta e mësuan magjinë?)...pra diçka e tillë mund të jetë,mbasi diku më lartë ju thatë se nuk i besoni kësaj teorije sikur se shumica muslimane.....

me respekt fakiri

Fakir, une e di shume mire se c'fare kam thene dhe po ta citoj serish:

john abraham shkruajti:Te them te drejten i nderuar, nuk jam i asaj ideje qe Templaret kane gjetur libra magjie, edhe pse shume muslimane percafojne kete ide une kam dyshimet e mia ne lidhje me kete... duhet patjeter specifikuar se Judejte kishin nje dhunti ne transmetimin gojor te mesimeve fetare te ndryshme dhe duke u nisur nga kjo ata mund te kene gjetur edhe ndonje mesim djallzor, qofte magjie apo e ndonje lloji tjeter.

Pra mesa duket une nuk e kam hudhur poshte se Templaret mund te kene gjetur shkrime qe kane te bejne me magjine (keto te fundit jane transmetuar dhe shkruar nga rabine dhe skribe te ndryshem)

Pra i nderuar do te ishte me e drejte te mos luani me fjalet e mia.
Te pershendes!

john abraham shkruajti:Fakir, une e di shume mire se c'fare kam thene ...
Pra mesa duket une nuk e kam hudhur poshte se Templaret mund te kene gjetur shkrime qe kane te bejne me magjine (keto te fundit jane transmetuar dhe shkruar nga rabine dhe skribe te ndryshem)

Pra i nderuar do te ishte me e drejte te mos luani me fjalet e mia.
Te pershendes!

Unë nuk luaj me fjalët të askujt i nderuar john abraham......ju patët dyshime ndërsa pastaj po ato dyshim nuk ishin më dyshime dhe shkruajtët se në vitin 1208 papa Inocenti III i akuzoi templarët hapur si praktikues te magjise se zeze këtë që e shkruajte si mbrojtje mu duke se të gjitha shkrimet e bëra i ke me hamendje njeri duhet të mos shkruaj asgjë që është në dyshim në qoftëse atë mbas pak do ta ndryshoj.Një thënjë nga imam Aliu zotëri i nderuar "Nuk mund t'i thuhet dijetar atij, të cilit duhet t i përshtatesh patjetër dhe në mënyrë të pashmangshme." këtë kërkoni ju, keni dije(edhe pse me dyshime) prap se prap kërkon që ne të përshtatemi asaj që thuan dhe shkruani ju

me respekt fakiri

I nderuar une e kam bere te ditur ate qe besoj une ne lidhje me Templaret, dhe nuk ka asgje dyshuese nga ana ime ne lidhje me kete...!

Sa per librat e magjise une thashe se dyshoj se mund te kene gjetur ato libra qe kane qene ne kohen e Solomonit sepse tempulli eshte ndertuar me shume se njehere qe nga koha e Solomonit, por nuk ka aspak dyshim se Templaret fituan njohuri pas germimeve ne tempull, ose te pakten keshtu duket nga historia e servirur.

Mesimet kabaliste kane qene misime te njohura ne Jeruzalem dhe mund te kene pasur edhe tekste te shkruara qe Judejte mund ti kene fshehur ne tempull gjate kryengritjeve Zelote; bashke me keto tekste judejte fshehen edhe gjeanologji te familjeve mbreterore qe me vone shkuan per ti gjetur Templaret....

Kjo eshte ajo qe them dhe besoj une!

Pershendetje!

Sekreti i Templarëve



Templarët janë ndoshta një prej pyetjeve më intriguese të kulturës. Si rend janë themeluar në vitin nëtëmbëdhjetë pas fushatës së parë të krizës (1096 deri në 1099).

Në vitin 1118, themeluesi i këtij rendi, Hygo de Pajen, ka udhëtuar për në Tokën e Shenjtë me qëllim që të formojë rend, detyra e të cilit do të ishte mbrojtja e pelegrinëve gjatë udhëtimit të tyre për në Jeruzalem. Në vitin 1128 ky rend është oficializuar edhe nga Papa Inosent i tretë dhe është bërë i njohur në mbarë Evropë, falë Bernardit nga Kleruksi.

Dy vite më vonë Hygo de Paje kthehet në Jeruzalem me anëtarë të rinj të rendit. Templarët atëherë ishin në një numër prej 300 kalorësish, të cilët ishin të njohur për guximin e tyre në beteja, por edhe për jetën e tyre modeste. Templarët kaluan në rendin e ushtarëve. Për reputacionin e tyre dëshmon edhe fakti se udhëheqësi i Tokës së Shenjtë u ka dhënë një pjesë të oborrit të vet në Jeruzalem që të qëndrojnë aty.

Në atë moment fillon një prej mistereve më të mëdha të qytetërimit perëndimor. Nën vendin e tyre për pushim "rastësisht" ishin mbetjet e një tempulli të vjetër, të cilin e kishte ndërtuar Solomoni. A e kanë zgjedhur templarët rastësisht vendin ku qenë vendosur apo ka qenë një plan i punuar me kujdes?

T'i anashkalojmë hyrjet e gjata historike, pas rebelimit të parë të hebrenjve nën Perandoninë romake (nga viti 66 deri 70 të erës së re), sipas disa burimeve ata kanë pritur hakmarrje nga legjionet romake dhe shumë gjëra të çmuara i kanë fshehur në hapësirat e tempullit i cili më vonë është shkatërruar.

Prandaj mund të them se templarët kanë qenë kërkues të arit dhe gjërave të çmuara që janë fshehur gjatë rebelimit hebre.

Megjithatë, a është kjo e gjithë e vërteta?

Urdhri i Templarëve

Më 14 janar 112 Kisha katolike miratoi formalisht Urdhrin e Templarëve në Këshillin e Trojesit në Francë. Ushtarët e Besës dhe të varfër të Krishtit dhe të Tempullit të Solomonit, të njohur zakonisht si Kalorësit Templarë, Urdhri i Tempullit ose thjesht Templarët, ishin ndërmjet urdhrave më të famshëm ushtarakë të krishterimit Perëndimor.

Organizata ekzistoi përafërsisht për dy shekuj në Mesjetë. Njohur zyrtarisht nga Kisha katolike më 14 janar 1129, Urdhri u bë një ent bamirës në të gjitha vendet e krishtera dhe u rrit me shpejtësi në numër dhe fuqi. Kalorësit Templarë në mantelet e tyre të bardha të dallueshme me një kryq të kuq, ishin ndër më të aftit e njësive luftarake të Kryqëzatave.

Pjesa joushtarake e Urdhrit menaxhonte një infrastrukturë ekonomike të madhe, duke shpikur teknika financiare që ishin forma e parë e bankave dhe duke ndërtuar shumë fortifikime nëpër Europë dhe Tokën e Shenjtë.

Ekzistenca e Templarëve lidhet ngushtë me Kryqëzatat dhe kur Toka e Shenjtë u humb në luftë mbështetja për Urdhrin u zbeh. Zërat rreth ceremonisë hapëse sekrete të Templarëve krijuan mosbesime dhe mbreti Filip IV i Francës në borxhe të mëdha ndaj Urdhrit përfitoi nga situata.

Në vitin 1307 shumë prej anëtarëve të Urdhrit në Francë u arrestuan, u torturuan dhe dhanë dëshmi false e më pas u dogjën në turrën e druve.

Nën trysninë e mbretit Filip, Papa Klementi V e shpërndau Urdhrin në vitin 1312.

Zhdukja e papritur e një pjese të madhe të infrastrukturës europiane u dha hov spekulimeve dhe legjendave, të cilat e kanë mbajtur emrin Templar të gjallë deri në ditët e sotme.

Templarët

Kaloresit e Tempullit jane themeluar diku nga shekulli i 11-te, ne Jeruzalem nga Te Urtet e Sionit [Prieure de Sion] me qellimin e vetem per te ruajtur reliket e mbetura te Jezusit dhe per te siguruar nje mbrojtje ushtarake per udhetaret fetare gjate peligrinazhit te tyre per ne Qytetin e Shenjte.

Aktet origjinale të gjyqit që shkatërroi Urdhrin e Krishterë janë gjetur në 2001 në arkivat sekrete të Vatikanit.Dosja kujtohej e humbur dhe u kishte shpëtuar studiuesve nga një gabim në regjistrim. Vatikani e boton vetëm në 799 kopje.

Templarët, emri i plotë i të cilëve ishte “Shokët e varfër të Krishtit dhe të Tempullit të Salomonit”, ishin ndër të parët dhe urdhrat ushtarak më të njohur kristianë. Origjina e tyre nis në vitet 1118-1120, menjëherë pas kryqëzatës së parë të 1096-ës.

Ky urdhër u ngrit për të ndihmuar mbretërinë e re të Jeruzalemit të rezistonte ndaj sulmeve muslimane dhe përë të siguruar mbrojtjen e pelegrinëve të shumtë europianë që vizitonin Jeruzalemin pas pushtimit.

Urdhri u zyrtarizua më 29 mars të viti 1139 dhe u shkatërruar përfundimisht mes viteve 1312 e il 1314. Gjithashtu Templarët janë mbajtur si rojet e Gralit të Shenjtë, kupa e përdorur nga Krishti para kryqëzimit të tij. U akuzuan për herezi nga mbreti i Francës Filippo IV dhe u dogjën në turrën e druve. Edhe sot është ende i hapur debati mbi bazën e akuzave që u ngritën ndaj tyre.

Templarët u akuzuan se mohonin Krishtin, pështynin mbi kryq, për sjellje sadoiste dhe se adhuronin një idhull barbar si Baphomet. Studimet më të fundit i mëshojnë gjithnjë e më shumë teorisë se e vërteta e shpërbërjes së Urdhrit ishte një kurth i ngritur nga mbreti i Francës Filippo IV.

Ndërsa mbreti gjendej pa asnjë lek, Urdhri rezultonte pronar i pallateve, kështjellave, vendstrehimeve, një thesar i tërë. Me sa duket mbreti, pasi tentoi më kot të bëhej pjesë e Urdhërit, urdhëroi të gjithë këshilltarët e tij të ngrinin akuza të prera ndaj Templarëve dhe të kërkonte ndërhyrjen e papatit.

Kur Kisha e kuptoi se kishte dënuar gabimisht Templarët si pasojë e manipulimit, ishte tepër vonë.

Pas 700 vjetësh historia e Templarëve, urdhërit aq të përfolur kristian do të zbulohet përmes një botimi me dokumenta sekrete të ruajtura në arkivat e Vatikanit. Një vepër e çmuar dhe shumë sekrete e cila u prezantua në sallën Vecchia del Sinodo, në Vatikan.

Në faqet e kësaj vepre do të vijnë dëshmi të reja për këtë urdhër që u përndoq, u quajtën heretik dhe i shfarosën. “Proçesi kundra Templarëve” do të bazohet në Foglio di Chinon, një pergamen e zbuluar në vitin 2001 nga profesoresha Barbara Frale në arkivin sekret të Vatikanit.

Në fakt kjo dosje që mbante të fshehtat e mëdha të Temparëve kujtohej e humbur. Ka qenë pikërisht Arkivi që ka vendosur të botojë atë që ende pa dalë në qarkullim konsiderohet një vepër monumentale. “Është një moment historik pasi është hera e parë që këto dokumente nxirren nga Vatikani, i cili na dha edhe të drejtën për ta kthyer këtë botim në një projekt të madh.

Asgjë më parë nuk u ka ofruar studiuesve dokumenta origjinale mbi gjyqin e Templarëve”, shprehet Barbara Frale, një studiuese e mesjetës në Arkivat Sekrete të Vatikanit. Urdhëri mesjetar kristian, i akuzuar për herezi dhe skandale seksuale pas 7 shekujsh do të ketë një këndvështrim tjetër nga ai i ofruar deri më tani.

Historia e tyre ndër këta shekuj ka ngjallur gjithnjë interes dhe parë me dyshime deri dhe është bërë pjesë e veprave letrare dhe prodhimeve kinematografike të realizuara mbi këto motive.

Tronditja e madhe që u pasua me reagime të shumta nga Vatikani ishte edhe botimi i romanit “Kodi i da Vinçit” i autorit Dan Broën. Botimi që thuhet se do të jetë një riprodhim besnik i origjinalëve, do të jetë shumë i kufizuar.

Vatikani ka menduar për vetëm 799 ekzemplarë. Papa Benedikt do të jetë i pari që do të marrë këtë set. “Është një vepër e rëndësishme. Përmban dokumentat më të fundit të kësaj çështje bashkë me pergamenën origjinale që është gjetur në Vatikan”, shprehet historiani Franco

Cardini, i cili do të jetë i pranishëm në prezantimin e volumit. Përgamena është shkruar në vitin 1312, vit i shthurjes së Urdhërit nga papa. Sipas Cardinit “E drejta e papës ishte që të mos e njihte këtë urdhër, por nuk e dënoi kurrë”.

Foglio di Chinon, që për shekuj me radhë i ka shpëtuar vëmendjes së studiuesve për shkak të një gabimi që ishte bërë në shekullin e XVII-të, do të hedhë një dritë të re mbi fundit e një prej Urdhrave më të famshëm të botës, e mbi të gjitha dëshmon se hirësia e tij nuk e konsideronte heretik. “dënimi për herezi është bazuar në rrëfimet e disa Templarëve, por që më vonë u tërhoqën dhe për këtë arsye u dënuan”, shprehet

Te Urtet e Sionit ishin nje Urdher fetar i themeluar ne Malin Sion ne Jeruzalem. Urdheri i vuri qellimin vetes qe te mbronte dhe te rregjistronte trashegimine e Jezusit dhe te Shtepise se Davidit.

Duke perdorur cdo rruge dhe menyre te mundeshme Te Urtet e Sionit arriten te gjenin dhe te merrnin cdo relik te mbetur. Keto relike ju besuan per ti ruajtur Kaloresve te Tempullit. Jam i mrekulluar me autoret e librit Holy Blood, Holy Grail dhe informacionin qe ata kane zbuluar.

Por me shume jam i shtangur nga paaftesia e tyre per te vene sebashku pjeset e mozaikut. Thesari i fshehur ne France nuk eshte thesari i Tempullit te Izraelit. Eshte vete Holy Grail, manteli i Jezusit, pjeset e mebtura nga Kryqi i Kryqezimit dhe, sipas informacioneve qe kam, mbeturina kockash te dikujt.

Nese me kane thene te verteten, atehere realiteti i atyre kockave do trondisin boten mbare nga themelet. Reliket jane te fshehura ne France. E di vendin se ku dhe po ashtu e dine dhe autoret e librit, por ata nuk e dine qe ne fakt e dine vendin.

Adam Weishaupt ishte nje prift jezuit dhe nje i Nisur i Illuminatit. Dega qe ai themeloi ne Gjermani ishte e njejta ajo qe diskutuam me siper. Lidhja me jezuitet eshte shume e rendesishme sic do e shikoni me vone ne kete material.

Studiuesit ne pergjithesi bien dakort qe ai u financua nga Shtepia Rothschild. Weishaupt mbronte idene e zhdukjes se prones private, zhdukjen e patriotizmit, zhdukjen e te gjitha qeveria nacionale, zhdukjen e pasurise se trasheguar, zhdukjen e jetes familjare si nje qelize ku jane mbeshtetur te gjitha civilizimet si dhe zhdukja e cdo forme besimi fetar ekzistues ne menyre qe ideologjia e totalitarizmit mund te imponohet kollaj mbi njerezimin.

Ne te njejtin vit kur ai themeloi Illuminatin, Weishaupt publikoi Pasurine e Kombeve, libri i cili krijoi bazat e Kapitalizmit dhe te Revolucionit Industrial. Nuk eshte aspak rastesi qe Deklarata per Pavaresi eshte shkruar ne te njejtin vit.

Ne anen e perparme te Stemes se Madhe te Shteteve te Bashkuara kush eshte i mencur se ka te veshtire te dalloje Syrin qe Sheh Cdo Gje si dhe shenja te tjera te Vellazerise se Gjarperit.

Cdo doktrine ishte e njejta. Te dhenat dhe studimet konfirmojne se Illuminati i Weishaupt ishte i njejte me Te Ndricuarit e Afganistanit dhe kulte te tjera qe e quanin veten e tyre “te ndricuar”.

Alumbradosit e Spanjes ishin te njejte me Guerinetet e Ndricuar te Frances.

Ne Shtetet e Bashkuara ata njiheshin me emrin Klubi Jakobin. Sekrete mbi sekrete dhe vetem sekrete... por gjithmone berthama ishte Vellazeria.

Mendoj se Weishaupt u tradhetua dhe u manipulua qe te persekutohej sepse ai injoroi rregullin qe fjala Illuminati ose ekzistenca e Vellazerise nuk duhej te eskpozohej kurre ne publik.

Megjithate ekspozimi qe ai beri pati nje vlere te madhe per vete Vellazerine sepse ju lejoin atyre te shperndanin lajmin qe Illuminati ekziston por qe u shkaterrua dhe nuk eshte me pjese e realitetit. Kjo i mundeson anetareve te tij qe te kundershtojne idene e konspiracise. Ne kete rast mund te jete dhe ana tjeter e medaljes qe Weishaupt nuk u tradhetua por veproi sic u urdherua te vepronte.

Ai ka thene: “Fuqia me e madhe e Urdherit tone qendron tek fshehtesia e tij, asgje nuk ndodh ne emer te tij dhe gjithmone mbulohet nga nje emer tjeter dhe profesion tjeter.”

Dyshimet se organizatat Freemasone u infiltruan nga Illuminati gjate periudhes se Weishaupt jane mbrockulla. Freemasonet ne rrangjet e tyre te larta gjithmone kane perbere zemren e Illuminatit dhe kjo eshte arsyeja pse i moren ne mbrojtje dhe i fshehen me aq deshire pjestaret e grupit te Weishaupt.

Ju nuk besoni me te vertete qe nese Freemasonet do ishin nje organizate e thjeshte vellazerore do rrezikonin aq shume te fshihnin ne gjirin e tyre anetare te nje organizate te jashteligjshme dhe te denueshme nga gjithe monarkite e Europes. Jane vete autoret Freemasone ata qe shperndane mitin qe Adam Weishaupt ishte themeluesi i Illuminatit dhe se Illuminati u shkaterrua qe te mos rilinde me kurre.