Evolucioni apo Krijimi ?

First topic message reminder :

Evolucioni apo Krijimi ?



Ceshtja se si lindi jeta eshte nje problem ende i pazgjidhur.

Shume mendojne se erdhi shkaku i nje evolucioni , te tjere se u krijua nga Zoti, te tjere ende qendrojn ne dilem se cila nga keto dyja eshte me e pranueshme, me e vertete?

Po shoh pergjigje te ndyshme ne lidhje me kete teme, do te ishte mire te dinim se si qendrojn perqindjet per kete dileme. C'mendojn forumistet?

Estilen, e di se dyshimi bie mbi mua, të paska thënë edhe Joni se nuk të është fshirë posti.
Unë nuk kam asgjë kunder teje!

Unë besoj se ka nje Krijues, ka nje ideator, nje arkitekt qe krijoi gjithë universin dhe nuk kam "ardhur" nga HIQI apo nga materia inogranike sic pretendohet nga evolucionistet ,,, Thjesht s'mund t'i mbyll sytë para argumenteve që kam përpara e as s'mund ta konsideroj majmunin si paraardhës të njeriut!!!....Ndoshta Krijimi në sytë tuaj duket joshkencor ama edhe evolucioni nuk është më shkencor! Evolucioni është një teori dhe s'mund të konsiderohet fakt.....

Sa herë që morali mbështetet mbi teologji, sa herë që drejtësia i mveshet autoritetit hyjnor, mund të përligjen e të kryhen gjërat më imorale, më të padrejta e më famëkeqe.

— Ludvig Fojerbah

Nuk eshte aspak e vertete ekzistenca e Zotit, ashtu sic thuhet neper libra fetarë.

Une besoj ne Teorine E Darvinit. Per mua i vetmi zot i cili krijoi jeten ne planetin Toke eshte vetem Dielli.

Por Dielli nuk eshte Zot me te cilin te flasim e t'i lutemi. Askush me mire se mesuesit e biologjise dhe astronomise nuk e di se kush e ka krijuar jeten. Ata jane te vetedijshem qe Dielli eshte i vetmi burim i jetes. Po sikur te shuhet Dielli, a ka Zot qe e mbron jeten qe kemi? - Aspak.

Toka ne fillim ishte shkretetire, pastaj akull. Me vone Dielli shkriu akullin dhe nga akulli u krijua uji, oqeanet, detet, lumenjte etj. uji duke kombinuar me dheun japin prodhim, bime, peme. Jeta ka nisur ne uje nen nxitjen e vullkaneve dhe gjerat evolouan ashti sic krimbi kthehet ne flutur e keshtu me radhe. Por lloje jete erdhen edhe me perplasjen e asteroideve qe solli nje rrace te re ne toke pas zhdukjes e dinozaureve.

Pra teoria fetare eshte absurde pasi keto teori u krijuan qe 2000 vjet e ketej, nderkohe qe njerzit e pare kane me se 70 000 vjet qe jane krijuar,ndaj lind pyetja; Pse u dashka te njihemi kaq vone me Zotin? ose pyetja tjeter; pse duhet te na krijoje me deomos "dikush". Cfare fiton ai ne kete mes, cfare kenaqesie ndjen, perse e i sherbejme? Cfare jete ben ai? pra s'ka kuptim.

Pastaj shkenca astronomike e hedh poshte fjalen e bibles (apo kuranit) qe nga teoria kur bibla thote qe Toka eshte qendra e Universit dhe ndodhi e kunderta kur astronomi polak Nikolla Koperniku zbuloi se Dielli eshte qendra e sistemit tone diellor, ku me vone e vertetoi dhe Galileo.

Ne jemi nje fije pluhuri ne hapesiren e pafund, ku ne hapesire ka me miliarda galaktika , miliarda sisteme diellore dhe miliarda jete por ne nuk e kemi aq te zhvilluar teknologjine sa te shkojme e te zbulojme jete tjeter pasi per te shkuar te ylli me i afert duhen me shume se 4 vite drite.

Nuk po them qe feja ndikon per keq, ne shumicen e rasteve ajo i ben njerezit e bute, paqesor, te dashur sepse njerezit fetar kane frike se mos Zoti i denon nese bejne mekat.. Por nuk eshte mekat ta jetosh jeten me te gjitha te mirat e saj.

Nje jete kemi dhe duhet jetuar ne maksimum sepse me vone do pendohemi qe s'e kemi shijuar sic duhet. Ferri dhe parajsa jane ne toke. ferri eshte kur ekziston varferia, vuajtja, burgimi etj. Dhe cfare parajse me te mire ka se te kesh prane njeriun qe do, te jesh i pasur, i lumtur...?
Zoti eshte natyra. Po te kete Zot do te kishte vetem nje liber te shenjte dhe jo bibel dhe kuran e libra te feve e tjera qe po shtohen.

Po te kishte Zot do ta pranonte e gjithe bota. Edhe udheheqesit si Enver Hoxha, Hitleri, Stalini etj nuk e pranuan Zotin, ata vertet ishin diktator por asnjehere budallenj.... pastaj ne krahasim me te kaluaren besimi dhe ritet fetare kane rene dhe do te bjere me shume, kjo shihet tek te rinjte qe shkojne ne kishe per t'u njohur me njeri tjetrin. Besimin e kane me shume vetem te vjetrit....

Si besuam si nuk besuam te gjithe do vdesim heret a vone. Pastaj kur njerezit besonin me shume ne Zot, ne Mesjete, kishte me shume lufte dhe varferi, pse s'i ndaloi Zoti? Perderisa askush nuk e ka pare Zotin dhe nuk ka folur me te, eshte i pabesueshem.

Ju qe besoni ne Zot keni lexuar shume libra feje ose keni prinder fetar por po te lexoni astronomine, astrologjine, bio-kimine apo fiziken do e kuptoni qe nuk do te jeni me naiv sic isha une dikur.....por nga ana tjeter besimi nuk te ben keq por nuk ka asgje te vertete ne të.

Edhe shkenca e ka zbuluar ekzistencen e ZOTIT

Në formën e saj standarte, teoria e Big Bengut pohon se universi ka filluar me zgjerimin e menjëhershëm të të gjitha pjesëve. Po si arritën të zgjeroheshin në të njëjtin çast, të sinkronizuar të gjitha pjesët e universit? Kush ua dha komandën atyre?

Andrei Linde, profesor kozmologjie

Një shekull më parë, krijimi i universit ishte një koncept që injorohej nga një pjesë e mirë e astronomëve. Shkak për këtë ishte koncepti i gabuar i shkencës së shekullit të 19-të ku pranohej gjerësisht ekzistenca e gjithësisë që nga pafundësia.

Shumica e shkencëtarëve që studionin mbi universin duke supozuar se ndodheshin përballë me një masë lëndësh, e cila meqë ekzistonte që në infinit as nuk e merrnin mundimin ta kalonin ndërmendje për një “krijim” të universit, pra, për ekzistencën e një fillimi (të tij).

Idea mbi “ekzistencën në pafundësi” (vazhdueshmëri) ka hyrë në Perëndim së bashku me filozofinë materialiste. Kjo filozofi, e cila i ka rrënjët te Grekët e lashtë, mbron idenë se nuk ka ekzistencë tjetër veç materies dhe se universi ekziston që nga pafundësia dhe do të vazhdojë deri në pafundësi.

Kjo filozofi mbijetoi në forma të ndryshme gjatë sundimit roman dhe në Perandorinë e Vonë Romane dhe në Mesjetë, materializmi pësoi një rënie si rezultat i influencës së Kishës Katolike dhe filozofëve të krishterë. Por pas Rilindjes mes shkencëtarëve dhe filozofëve perëndimorë filloi të lindte një kuriozitet për burimet filozofike të Greqisë së lashtë. Kështu pra, filloi përqafimi i materializmit në këtë periudhë.

Ishte filozofi i shquar gjerman Imanuel Kant ai që gjatë Iluminizmit Evropian ka pranuar dhe mbrojtur materializmin. Kanti deklaronte se universi ka ekzistuar vazhdimisht dhe brenda kësaj pafundësie çdo probabilitet duhet të shihet si i mundshëm. Ndjekësit e Kantit idenë mbi një univers të pafund vazhduan ta mbronin së bashku (bashkangjitur) me materializmin.

Qysh nga fillimi i sheku-llit të 19-të edhe teza se nuk ekziston një zanafillë e universit, pra, e krijimit në një çast filloi të përqafohej gjerësisht. Kjo ideologji, e cila u përvetësua me këmbë-ngulje të madhe edhe nga materialistë dialektikë si Karl Marksi dhe Frederik Engels, arriti të avancojë deri në shekullin e 20-të.

Ideja në fjalë për një univers të pafund në çdo periudhë ka qenë e lidhur fort me ateizmin. Nuk është e vështirë për ta kuptuar pse?

Sepse ekzistenca e një zanafille për universin flet për krijimin e tij nga Zoti dhe e vetmja rrugë për t’iu kundërvënë kësaj ishte dalja në skenë me pretendimin se universi ka ekzistuar gjithmonë. Një nga ata, të cilët e përvetësuan me këmbëngulje këtë ideologji ishte Xhorxh Policer, i cili me librat që shkroi në shekullin e 20-të u bë një mbrojtës i njohur i materializmit dhe marksizmit.

Në librin e tij me titull: “Parimet themelore të filozofisë”, Policer duke u bazuar në modelin e “universit të përhershëm” i del kundra (krijimit) në këtë mënyrë:
“Universi është diçka e pakrijuar. Në qoftë se do të ishte e kundërta, atëherë duhet të jetë i krijuar nga Zoti në një çast të vetëm dhe duhet të jetë krijuar nga asgjëja, pra, mosekzistenca. Për të pranuar krijimin, para së gjithash duhet të pranojmë, idenë e një çasti kur universi akoma nuk ekzistonte, dhe më pas çdo gjë u krijua nga hiçi. Kjo është diçka që shkenca nuk mund ta pranojë”.

Policer ishte kundra krijimit, duke mbrojtur idenë e pafundësisë së universit, mendonte se shkenca përparonte në anën e tij. Në fakt shkenca pa kaluar shumë kohë demostroi me të vërtetë se universi ka një fillim. Dhe ashtu siç e kishte deklaruar Policeri vetë, nëse ka një krijim atëherë duhet të ketë gjithashtu një Krijues.

Zgjerimi i Universit dhe Zbulimi i Big Bengut

Vitet 1920 do të ishin shumë të rëndësishme për zhvillimin e astronomisë moderne. Në vitin 1922 fizikanti rus Aleksandër Fridman arriti të përllogarisë se sipas Teorisë së Relativitetit të Ajnshtajnit, struktura e universit nuk ishte statike (e palëvizshme) dhe do të ishte e mjaftueshme edhe një impuls i vogël të shkaktonte zgjerim apo tkurrje (të saj).

I pari person që arriti të tregojë rëndësinë e zgjidhjes së Fridmanit, ishte astronomi belg Xhorxh Lëmetrë. I bazuar në këto kalkulime, Lëmetrë deklaroi se universi kishte një fillim dhe që prej asaj zanafille vazhdon në mënyrë konseguente të zgjerohet. Përveç kësaj bëri të ditur se do të arrihej të llo-garitej edhe masa e mbetur e rrezatimit që prej kësaj pikënisjeje.

Llogaritjet teorike të këtyre shkencëtarëve nuk tërhoqën vëmendje në atë kohë por me shfaqjen e një argumenti bindës gjatë viteve 1929, si rezultat i vëzhgimeve të shumta, ranë si një bombë në botën e shkencës. Po atë vit në qendrën vëzhguese “Kalifornia Maunt Uillson”, astronomi amerikan Edvin Habëll bëri një nga zbulimet më të mëdha në historinë e astronomisë.

Habëll duke studiuar qiellin me anën e një teleskopi gjigand, zbuloi se drita e yjeve çdo ditë e më tepër përthyhej drejt ngjyrës së kuqe, fundit të spektrit dhe kjo ka lidhje të drejtëpërdrejtë me distancën e yjeve nga toka. Ky zbulim tronditi të gjitha bazat e modeleve të një universi të qëndrueshëm të supozuara deri në atë kohë.

Sipas ligjeve të njohura të fizikës, spektri i rrezeve të dritës, të cilat lëvizin drejt pikës së vëzhgimit kthehen në vjollcë, ndërsa spektri i atyre rrezeve të dritës, të cilat largohen prej pikës së vëzhgimit anojnë drejt së kuqes. (E njëjtë kjo me ho-llimin e zërit të sirenës së trenit, i cili i largohet vëzhguesit.) Vëzhgimi i Habllit tregon se sipas këtij ligji, trupat qiellorë në mënyrë të vazhdueshme largohen prej nesh.

Pa kaluar shumë kohë Habëll, zbuloi diçka tjetër shumë të rëndësishme: galaktikat dhe yjet nuk largoheshin vetëm prej nesh por edhe nga njëri-tjetri. Përballë një universi ku çdo trup qiellor, në të cilin distancohen nga njëri-tjetri, i vetmi përfundim që mund të arrihet është se universi është në “zgjerim” të përhershëm.

Ky ishte një zbulim për të cilin Xhorxh Lëmetrë pati “profetizuar” pak kohë më parë, dhe një nga mendjet më të shquara të shekullit, pati shprehur diçka në lidhje me këtë 15 vjet më parë se ai.

Në vitin 1915 Albert Ajnshtajn me anë të përllogaritjeve të përfituara nga Teoria e përgjithshme e Relativitetit arriti në përfundimin se universi është një strukturë jo-statike (kështu duke i paraprirë përfundimeve të Fridmanit dhe Lëmetrit).

Por i habitur përballë këtij zbulimi Ajnshtajni, ekuacioneve të tij i shtoi edhe një faktor të ri, të cilin e emërtoi “konstante kozmologjike” që “të dilte një përgjigje e drejtë” sepse në atë kohë astronomët thonin se universi është statik dhe ai kërkoi që teoria t’i përshtatej këtij modeli. Vite më vonë konstanten kozmologjike do ta përkufizonte si, gabimi më i madh i karrierës së tij.

E vërteta mbi zgjerimin e universit, të cilën na e parashtroi Habëll, më pas do të lindte një model të ri për universin. Nëse universi është në zmadhim nëse do të kthehemi pak në kohë (në të shkuarën) do të konstatojmë një univers më të vogël, e nëse shkojmë më tej do të vërejmë “vetëm një pikë”.

Duke iu mbështetur matjeve të bëra, kjo pikë, e cila përfshinte të gjithë materien e universit, do të kishte një vëllim zero për shkak të forcës të madhe tërheqëse (gravitetit). Kështu që universi duhet të jetë shfaqur me shpërthimin e kësaj pike me vëllim zero. Ky shpërthim u quajt “Big Beng” (Shpërthimi i Madh) dhe ekzistenca e tij në mënyrë të përsëritur pohohet nga faktet e vërejtura.

Big Beng tregoi një të vërtetë shumë të madhe: Të thuash që diçka ka zero volum është njësoj sikur të thuash është “Hiç”. I gjithë universi është krijuar nga ky “hiç”. Dhe për më tepër ky univers ka një fillim në të kundërt me pikëpamjen e materialistëve që mbështesin se “universi ka ekzistuar nga pafundësia”.

Hipoteza e “gjendjes së qëndrueshme” (palëvizshme)

Teoria e Big Bengut për shkak të argumentave të forta që sillte, filloi të pranohej gjerësisht nga bota e shkencës. Por astronomët, të cilët ishin të vendosur në mbështetje të filozofisë materialiste dhe mbi idenë e kësaj filozofie mbi një “univers të pafund”, vazhdonin t’i rezistonin Big Bengut dhe të mbanin në këmbë ideologjinë e tyre.

Shkakun e kësaj përçapjeje kuptohet fare qartë në fjalët e fizikantit të shquar Artur Edington, i cili thotë: “Në mënyrë filozofike idea për fi-llimin e menjëhershëm të këtij rregulli të tanishëm natyror më duket shumë e neveritshme”.

Një tjetër astronom që kundërshtoi teorinë e Big Bengut, ishte Fredi Hoil. Ky i fundit aty nga mesi i shekullit të 20-të nxorri një model të ri, pasues i filozofisë së universit të pafund të shekullit të 19-të, me emrin gjendje e palëvizshme “Steady-state”.

Hoil e pranoi faktin e pakundërshtueshëm të zgjerimit të universit dhe propozoi diçka të re se universi është i pafundëm në të dyja, dimensionin dhe kohën e tij. Sipas këtij modeli me zgjerimin e universit materia në sasi të duhura, në mënyrë spontane filloi të ekzistonte vetvetiu për ta mbajtur universin në gjendje të palëvizshme.

Qëllimi i vetëm i dukshëm i kësaj teorie është mbështetja e dogmës së “materies që ekziston që në pafundësinë e kohës”, e cila është baza e filozofisë materialiste, kjo teori e Big Bengut është plotësisht e kundërta sepse mbron që universi ka një fillim. Përkrahësit e teorisë së gjendjes së palëvizshme i rezistuan për një kohë të gjatë Big Bengut. Por megjithatë shkenca përparonte kundra tyre.

Triumfi i Big Bengut

Në vitin 1948 Xhorxh Gamov duke i avancuar më tej llogaritjet e Xhorxh Lëmetrit, hodhi një tezë të re mbi Big Bengun. Nëse universi është formuar me një shpërthim kataklizmik, padyshim që duhet të ketë lënë pas një përqindje të caktuar të rrezatimit. Dhe mbi të gjitha ky rrezatim duhet të jetë përhapur në raport të njëjtë në të gjithë universin.

Ky argument që duhej të vërtetohej, pa kaluar shumë kohë u gjend. Në vitin 1965, dy kërkues Arno Penzias dhe Robert Uillson si përfundim i një rastësie, zbuluan këto rrezatime (valë) të panjohura. Ky rrezatim, të cilin e quajtën “Sfondi Kozmik i Rrezatimit” ishte i ndryshëm nga rrezatimet që reflektoheshin nga çdo vend i hapësirës për uniformitetin e jashtëzakonshëm.

E shprehur ndryshe ky nuk ishte një rrezatim me origjinë të lokalizuar, pra, nuk kishte një burim të përcaktuar dhe ishte i përhapur gjithandej. Kështu që shumë shpejt u zbulua se këto rrezatime i takonin mbetjeve të periudhës së Big Bengut që vazhdojnë që nga çasti i parë i shpërthimit të madh. Gjithashtu Gamovi nxorri se frekuenca e rrezatimeve ishte shumë e afërt me vlerën e parashikuar nga shkencëtarët më parë. Penzia dhe Uillson fituan edhe çmimin Nobel për zbulimin e tyre.

Në 1989, Xhorxh Smut me ekipin e tij të NASA’s hodhën në hapësirë “Satelitin e Zbulimit të Rrezatimit të Sfondit Kozmik” (COBE). Me aparatet e ndjeshme të vendosura në këtë anije kozmike u deshën vetëm 8 minuta për të detektuar dhe pohuar matjet e Penzias dhe Uillsonit. Konkluzionet vërtetuan rezultatet e mbetjeve të trysnisë dhe nxehtësisë prej shpërthimit të madh në fillim të universit.

Shumica e shkencëtarëve pohuan se COBE në mënyrë të sukseshme kishte kapur mbetjet e Big Bengut.
Shumë fakte të reja për Big Bengun po dilnin. Një argument tjetër i rëndësishëm i Big Bengut ishte sasia e gazeve të hidrogjenit dhe heliumit në hapësirë. Me matjet e bëra në ditët tona kuptohet se raporti hidrogjen-helium në univers përputhet plotësisht me raportin teorik të llogaritjeve të mbetjes së hidrogjen-helium nga Big Bengu.

Kjo na drejton në atë se në teorinë e gjendjes së palëvizshme nëse universi pa një fillim vjen nga infiniti dhe nuk ka fillim, hidrogjeni në univers do të digjej plotësisht dhe do të kthehej në helium. I mbështetur nga fakte të mjaftueshme Big Bengu u pranua në mënyrë të prerë nga shkenca. Sipas një shkrimi në numrin e Tetorit 1994 të revistës “Scientific American” shënon se modeli i Big Bengut është i vetmi që merr parasysh zgjerimin e vazhdueshëm dhe siste-matik të universit dhe përfundime të tjera observuese.

Denis Shama, i cili për një kohë të gjatë së bashku me Fred Hoil, përkrahu teorinë e gjendjes së palëvizshme, u shpreh në këtë mënyrë mbi argumentat e njëpasnjëshme të Big Bengut:
“Edhe unë si gjithë ato që përkrahnin teorinë e gjendjes së palëvizshme u fërkuan për një kohë të gjatë me argumentat bindëse...

Një rol të rëndësishëm luaja dhe unë por jo se i besoja vërtetësisë por vetëm se do të doja që “gjëndja e palëvizshme” të ishte e vërtetë. Kundra argumenteve mora pjesë përkrah Fredit për të gjetur përgji-gje për këto zbulime armike. Por me grumbullimin e më tepër të argumenteve, e kuptova që nuk kishte më kuptim të vazhdoja të luaja rolin dhe mendova se tashmë duhet lënë mënjanë “gjëndja e palëvizshme”.

Kush e krijoi universin nga mosekzistenca?

Me triumfin e Big Bengut, edhe dogma themelore e materialistëve, nocioni mbi “universin e pafund” u varros në faqet e historisë. Atëherë çfarë ishte ajo forcë që krijoi universin me një shpërthim të madh në mosekzistencë?

Pa dyshim që kjo pyetje tregon (shfaq) atë të vërtetë, të cilën nuk e pëlqen Artur Edington dhe materialistë të tjerë, pra, ekzistencën e një Krijuesi. Filozofi i shquar ateist Antoni Flu për këtë ka thënë:
“Thonë se shpifjet i bëjnë mirë gjendjes shpirtërore të njeriut. Unë do të rrëfehem: Modeli i Big Bengut është shumë shqetësues për sa i përket një ateisti. Sepse shkenca ka vërtetuar një pretendim të përkrahur nga burime fetare: Tezën mbi ekzistencën e një zanafille të universit. Unë i besoj akoma ateizmit por duhet të theksoj se nuk është fare e lehtë dhe e qetë të mbrohet përballë Big Bengut”.

Shumë shkencëtarë të tjerë që nuk e kishin detyruar veten në besimin e verbër në ateizëm, sot në krijimin e universit e pranojnë ekzistencën e një Krijuesi, zotërues të një force të pafund, pra, Allahun. Psh, astrofizikanti i njohur amerikan Hjuxh Ros shpjegon ekzistencën e Krijuesit përtej dimensioneve të universit në këtë mënyrë:
“Koha është dimensioni ku shfaqen ngjarjet. Në qoftë se materia është e shfaqur së bashku me shpërthimin, atëherë shkaku i ekzistencës së universit duhet të jetë një fenomen plotësisht i pavarur nga dimensioni kohor dhe ai i vendit. Kjo na tregon se krijuesi është mbi të gjitha dimensionet e universit. Në të njëjtën kohë tregon se Zoti nuk është universi në vetvete dhe nuk përmbledh atë apo të jetë një forcë e tij (universit).

Ankesat dhe pavleftësitë (mangësitë) ndaj krijimit

Siç e studiuam deri në këtë pikë, Big Beng do të thotë krijimi i universit nga mosekzistenca, pra, pohim i hapur i krijimit të qëllimshëm. Për këtë shkak fizikantët dhe astronomët, të cilët e kishin përvetësuar ideologjinë materialiste, u mun-duan të sillnin disa shpjegime alternative për t’i dalë kundra këtij realiteti.

Një nga këto ishte dhe teoria e “gjendjes së palëvizshme”, të cilën e prekëm në faqet e mësipërme ku thamë se kjo teori ishte një përçapje e pashpresë e disa shkencëtarëve, të cilët “në mënyrë filozofike shqetësoheshin nga idea e krijimit të universit”.

Dy alternativat e tjera, të cilat materialistët u munduan t’i sillnin ishin mo-dele që e pranonin Big Bengun por që mundoheshin ta komentonin jashtë krijimit. I pari ishte “modeli i oshilacionit (hapje-mbylljes) të universit” dhe i dyti ishte “modeli kuantum i universit”. Tani le të analizojmë hollësisht këto teori dhe të shpjegojmë pavleftësitë e tyre.

“Modeli i oshilacionit të universit” u shfaq si tezë nga ata astronomë, të cilët nuk e pranonin dot Big Bengun si fillimin e universit. Në këtë model pretendohet se pas Big Bengut universi u mblodh përsëri në vetvete, pra, në një pikë të vetme dhe më pas shpërtheu përsëri dhe u mblodh përsëri në një pikë të tillë.

Kështu me këtë rutinë vazhdon deri në pafundësi. Përsëri sipas këtij modeli edhe para Big Bengut ka patur shpërthime deri në pafundësi. Pra, sipas teorisë, universi dhe materia ekzistonin që nga pafundësia por që me kalimin e kohës përjetonin shpërthime dhe tkurrje (mbledhje në një pikë) herë pas here. Edhe universi ku ne jetojmë është një prej atyre universeve të këtij cikli.

Ajo që bënë ata që parashtruan këtë model ishte thellimi i tyre mbi Big Bengun duke shkruar një skenar për ta kthyer atë në një teori që mbron pafundësinë e universit.

Por ky ishte një skenar jashtëshkencor, sepse kërkimet e 15-20 viteve të fundit na tregojnë se ky model i oshilacionit të universit është i pamundshëm. Sepse edhe sikur universi të tkurret e të mblidhet në vetvete, nuk ekziston asnjë forcë fizike që të kushtëzojë një tkurrje kaq të madhe dhe duke e kthyer përsëri atë mbrapsht, me një shpërthim tjetër të madh, ta ndërtojë atë përsëri.

Faktori më i madh, i cili miraton pavlefshmërinë e këtij modeli është se edhe sikur universi me oshilacion të vazhdueshëm të ekzistojë, ky mekanizëm nuk do të vazhdonte në pafundësi. Sepse llogaritjet tregojnë se këto “universe të njëpasnjëshëm” do t’i transferonin pasuesit një sasi entropie.

Pra, energjia në çdo univers sa do të vinte e do të bëhej më e padobishme, pra, sasia e energjisë ekzistuese do të ishte më e vogël dhe çdo univers që do të hapej sërish do të zotëronte një hapje më të ngadaltë dhe një sipërfaqe më të madhe. Dhe nëse do të ktheheshim pas në kohë do të përballeshim me universe më të vegjël dhe përsëri kjo do të kyçej në një “univers fillestar”. E nëse do të ekzistonin universe të këtillë përsëri duhet që në fillim të jenë krijuar nga mosekzistenca.

Shkurtimisht modeli i “oshilacionit” të pafund të universit është një fantazi që fizikisht nuk është e mundur të realizohet.

“Modeli kuantum i universit”, ishte modeli i dytë i paraqitur për një shpje-gim jashtëkrijimit për Big Bengun. Ata që mbronin këtë tezë e patën bazuar skenarin e tyre në vëzhgimin e bërë në fizikën nënatomike (kuantumit). Në fizikën e kuantumit u vëzhgua se copëzat nënatomike formoheshin dhe zhdukeshin spontanisht brenda në vakum.

Këtë vëzhgim disa prej fizikantëve e komentuan se materia fillon dhe krijohet në nivelin kuantum dhe se “kjo cilësi i takon materies në vetvete”, po kështu edhe në krijimin e universit nga mosekzistenca është një veti që i përket lëndës, duke u munduar të tregonin këtë dukuri si një pjesë e li-gjeve të natyrës. Brenda modelit të kuantumit, universi ynë interpretohet si një copëz nënatomike në një (univers) më të madh.

Në fakt përshkrimi i bërë fizikës së kuantumit në asnjë mënyrë nuk ka li-dhje dhe nuk mund të jetë një shpjegim mbi krijimin e universit.

Uilliam Lein Kreg, shkrimtar i librit “Big Beng, Theism and Atheism” (Shpërthimi i madh, Teizmi-besimi në një Zot- dhe Ateizmi) këtë temë e shpjegon si më poshtë:
“Vakumi kuantum mekanik me copëzat, të cilat valëzonin (dukeshin e zhdukeshin) në të vërtetë është shumë larg “vakumit” real e nuk do të thotë hapësirë boshe. Në një model kuantumi të tillë, copëzat, të cilat vazhdimisht duken e zhduken marrin energji nga (vetë) ky boshllëk për të siguruar këtë ekzistencë të tyre të shkurtër. Kjo nuk është një hapësirë boshe dhe për këtë shkak edhe copëzat e materies nuk u krijuan nga hiçi”.

Dmth, edhe në fizikën e kuantumit materia nuk u krijua nga mosekzistenca, vetëm se energjia përreth në mënyrë spontane kthehet në materie e më pas me shpërbërjen e kësaj materieje kthehet sërish në energji. Shkurtimisht këtu nuk jemi përballë një krijimi në mosekzistencë.

Por ashtu si në degët e tjera të shkencës edhe në fizikë ka nga ato shkencëtarë ateistë, të cilët pa i vënë re disa pika dhe detaje kritike i kalojnë pa i përfillur këto të vërteta për shkak të pikëpamjeve të tyre materialiste. Sepse për to nxjerrja dhe shpjegimi i të vërtetave shkencore mbart një rëndësi jetike për qëndrimin në këmbë të materializmit, dmth, ateizmit.

Modeli i universit kuantum, të cilin e shtjelluam më sipër, do të refuzohej nga shumica e shkencëtarëve: me shprehjen e fizikantit të njohur C. J. Isham “për arësye të vështirësive vdekjeprurëse të dala përpara teorisë, modeli kuantum i universit nuk u përqafua gjerësisht”.11 Aq sa ky model sot është braktisur edhe nga fizikantët R. Brout dhe Ph. Shpindel, të cilët ishin ata që e shfaqën për herë të parë këtë.

Një version i modelit kuantum i njohur shumë këto vitet e fundit, vjen nga fizikanti i njohur botëror Stefan Hauking. Ky i fundit, në modelin e përmbledhur në librin “Historia e shkurtër e kohës”, pretendon se Big Bengu nuk të lë të kuptosh krijim nga mosekzistenca. Përballë realitetit se përpara Big Bengut nuk ka patur kohë, propozoi konceptin “kohë imagjinare”. Sipas tij Big Bengu ka patur vetëm një interval 10-43 sekonda “kohë imagjinare” dhe koha reale është formuar pas saj. Shpresa e Hauking ishin vetëm që të kundështonte atë koncept të pakohësisë para Big Bengut.

Faktikisht “koha imagjinare”, “numri i njerëzve imagjinarë në dhomë” apo “numri i makinave imagjinare në rrugë”, janë koncepte të barazvlefshëm me zero, pra, hapësirë boshe. Ai është duke bërë vetëm një lojë fjalësh me këtë gjë. Hauking pretendon se me ekuacionet e ndërtuara me faktorin kohë imagjinare janë të drejta, por në të vërtetë kjo nuk ka asnjë lidhje.

Matematicieni i njohur Sër Herbert Dingëll probabilitetin për të treguar si të drejta gjërat që nuk ekzistojnë e shpjegon:
“Në gjuhën e matematikës ne themi aq gënjeshtra sa dhe të vërteta, dhe mbrenda kufinj-ve të matematikës nuk ke asnjë shans t’i dallosh këto nga njëra-tjetra. Veçimi i tyre mund të arrihet vetëm jashtë matematikës me logjikë apo me eksperimente; duke arritur të analizohet mundësia e relacioneve midis rezultatit matematikor dhe reaksionit korrespondent fizik”.

Shkurtimisht në matematikë çdo rezultat teorik nuk kushtëzon domosdoshmërinë që të ketë pasojë reale. Ja pra, dhe Hauking duke përdorur këtë veçori subjektive të matematikës prodhon hipoteza, të cilat nuk mund të korrespondojnë me realitetin. Po çfarë mund të jetë arsyeja e përpjekjeve të tij?

Përgjigjen mund ta gjejmë sërish te fjalët e tij. Në shumicën e rasteve Hauking modelet e universit, të cilat na i parashtron si alternativa të Big Bengut, pohon se këto janë hedhur “për të asgjësuar krijimin hyjnor”.

Të gjitha këto tregojnë se alternativat që iu ofruan Big Bengut; teoria e gjendjes së palëvizshme, modeli i oshilacionit të universit, modeli kuantum i universit dhe përpjekjet e modelit të Haukingut, rrjedhin të gjitha vetëm nga paragjykimet e ideologjisë materialiste. Zbulimet shkencore tregojnë haptazi se teoria e Big Bengut është e vërtetë dhe kjo shpjegon “krijimin në mosekzistencë”. Dhe ky është një demostrim i hapur i krijimit të universit në mosekzistencë nga ana e Zotit por që materialistët këtë nuk e pranojnë dot.
Një shembull i kësaj replike drejtuar Big Bengut është cituar në një shkrim nga Xhon Madoks, editor i një nga revistave të njohura shkencore materialiste, Nature. Madoksi në editorialin e tij me titull (Down with the Big Bang) “Poshtë Big Bengu” ka deklaruar se “Big Bengu nuk mund të pranohet ideologjikisht” sepse “teologët me Big Bengun kanë gjetur një mbështetje të fortë në idenë e krijimit” dhe se në 10 vitet e ardhshëm do ta hedhim poshtë Big Bengun.

Disa materialistë iu afruan çështjes me maturi. Psh, fizikanti materialist anglez H. P. Lipson, “edhe pse nuk e dëshiron diçka të tillë” e pranon krijimin si një e vërtetë shkencore në këtë mënyrë:
“Për mua duhet ta kapërcejmë këtë pikë dhe duhet me doemos ta miratojmë shpje-gimin e vetëm të pranueshëm, krijimin. Unë e di që kjo do të vijë repulsive (shtytëse) së bashku me mua edhe shumë fizikantëve të tjerë por nëse argumentet eksperimentale e mbështesin një teori, nuk mund ta refuzojmë këtë vetem pse nuk na pëlqen neve”.

Si përfundim shkenca ka arritur në këtë të vërtetë: Materia dhe koha janë të krijuara nga ana e një Krijuesi që zotëron forcë të pafundme dhe i pavarur nga këto të dyja. Krijuesi i universit ku jetojmë, zotërues i një force, dijeje dhe inteli-gjence të pafund, është Allahu.

Shenjat e Kuranit

Modeli i Big Bengut me ndihmën që i dha njerëzimit të njohë universin rea-lizoi një funksion tjetër të rëndësishëm. Me shprehjen e filozofit ateist Antoni Flu që me Big Bengun “shkenca miratoi një pretendim të përkrahur nga burimet fetare”.

Kjo e vertetë e mbrojtur nga burimet fetare është realiteti i krijimit të universit nga mosekzistenca. Para se shkenca të bënte zbulimet e saj, Zoti e pati deklaruar në librat e tij hyjnorë të zbritura si udhëzim për njerëzinë. Në secilin prej librave të Tij hyjnorë si Teurati, Ungjilli dhe Kurani, ka informuar se universi dhe të gjitha materiet janë të krijuara spontanisht nga Zoti.

Mes këtyre burimeve hyjnore, Kurani, i cili nuk ka pësuar asnjë ndryshim na informon edhe mbi krijimin nga mosekzistenca por edhe mbi çështjen e mënyrës së krijimit, këto informata të zbuluara 14 shekuj me parë janë plotësisht paralele me zbulimet e shkencës moderne të shek. 20-të.

Fillimisht në Kuran informohemi për “mosekzistencën” në “krijimin” e këtij universi si vijon:
“Ai (Allahu) është që krijoi (pa kurrfarë shembulli) qiejt dhe tokën...”. (Enam, 101)

14 shekuj para nesh, në një kohë kur dijet e njerëzve mbi universin ishin shumë të cekëta, na deklarohet një aspekt tjetër në Kuran, ashtu siç e parashtron edhe teoria e Big Bengut, i gjithë universi ka dalë në pah nga veçimi dhe zgjerimi i një vëllimi shumë të vogël, i cili ishte i mbledhur:
“A nuk e dinë ata, të cilët nuk besuan se qiejt dhe toka ishin të ngjitura, e Ne i ndamë ato të dyja dhe ujin e bëmë bazë të jetës së çdo sendi; a nuk besojnë”? (Enbija, 30)

Në origjinalin arabisht të ajetit të mësipërm jo pa qëllim është zgjedhur një fjalë e veçantë. Fjala ratk në ajet u përkthye “të ngjitura me njëra-tjetrën”. Kuptimi në fjalorët arabisht është “të ndërthurura me njëra-tjetrën, të pandara, të shkrira në njëra-tjetrën”.

Pra, është një fjalë që përdoret për dy lëndë, të cilat formojnë një masë (tërësi). Shprehja në ajet “i ndamë” është folja fatk, e cila ka kuptimin e shkëputjes së një sendi nga gjendja ratk duke e copëzuar dhe e shpërndarë. Psh, kjo folje përdoret edhe te rasti i çarjes së farës nga filizi dhe dalja e saj nga toka.

Me këtë informacion le t’i hedhim një sy përsëri ajetit. Aty flitet për një gjendje ratk të qiellit dhe tokës. Më pas këto të dyja u ndanë me foljen fatk. Pra, kanë dalë në pah duke çarë (përshkuar) njëra-tjetrën. Faktikisht mund të kujtojmë gjendjen e parë të Big Bengut ku shohim një pikë të quajtur “veza kozmike” që përfshinte të gjitha materiet e universit.

E thënë ndryshe çdo gjë “qiejt dhe toka” ishin në një gjendje ratk brenda kësaj pike. Më pas kjo vezë kozmike ka shpërthyer furishëm dhe me këtë (direktim) materiet u bënë fatk, pra, dolën jashtë dhe formuan të gjithë universin.

Një tjetër e vërtetë e deklaruar në Kuran është zgjerimi i universit, i cili arriti të zbulohej nga shkenca vetëm në vitin 1920. Kurani, këtë aspekt, i cili për herë të parë doli me vëzhgimet e animit në të kuqe të spektrit të dritës së yjeve nga ana e Habëll, e tregon kështu:
«Ne, me forcën tonë e ngritëm qiellin dhe Ne e zgjerojmë atë». (Dharijatë, 47)

Me pak fjalë, në një anë zbulimet e shkencës moderne zhvlerësojnë dogmën materialiste, nga ana tjetër vërtetojnë saktësinë e informacioneve të ajeteve të Kuranit.

Sepse universi në të kundërt nga ç’e kujtojnë materialistët, me një sërë aksidentesh brenda në materie; është krijuar nga Zoti dhe informatat e ardhura nga Ai, padyshim që janë dijet më të drejta mbi origjinën e universit.

Nuk e paske lexuar mire dhe me vemendje ate qe kam shkruar une me lart, dhe mos u bazo ne libra dhe ne autor te se kaluares sepse ato jane mendje personale, por llogjiko me mendjen tende dhe nxirr konkluzionin.

Koha po zhvillohet dhe disa gjera absurde duhen eleminuar. Ti nuk permende asgje se sa ndikim ka Dielli ne toke.

Domethene Dielli (krijuesi i jetes ne toke, per mua) per ty qenka kot. Po mire ai Zoti yt, mire qe token e beri per te jetuar, po ato planetet e tjere per cfare arsye i ka krijuar, a mund te japesh nje pergjigje? Po te marrim parasysh ndikimin e fese suaj myslimane, kuranin sidomos,ka shume gjera absurde.

Nje dite nje fetar i madh me tha se kurani thote qe femrat nuk duhet te shkojne kurre ne plazh.....dhe plot gjera te tjera ne kundershtim me nje jete normale.

Po pse mor mire te duket qe femrat nuk duhet te shkojne e te lahen ne plazh, te kenaqen nga ndikimi i diellit dhe i detit? Po kjo te ben mire dhe per shendetin dhe kete e thote cdo mjek por feja juaj "e mencur" e ndaloka kete.

Vetem me kete une ta hedh poshte kuranin sepse te ben te mendosh qe femra duhet te diskriminohet, te rrije e mbyllur, mbuluar me shami se gjoja eshte mekat. Absurde, perralla........qesharake

Rregulli në Qiej


...Mbas materies fshihet diçka tjetër që në një mënyrë e kontrollon atë. Dhe kjo, mund të thuhet se është njëlloj argumenti i ekzistencës matematikore të një krijuesi.

Gai Marçi, shkrimtar shkencor amerikan

Gjatë natës së 4 korrikut 1054, astronomët e perandorisë kineze vëzhguan se në qiell ngjau diçka shumë interesante. Në afërsi të shenjës zodiakale të Demit u shfaq papritmas një yll shumë i shndritshëm. Ylli ishte aq i shndritshëm saqë drita e tij mund të vërehej edhe gjatë ditës ndërsa natën ndriçonte edhe më tepër se Hëna.

Astronomët kinezë e vëzhguan dhe e regjistruan këtë fenomen, i cili është më interesanti ndër fenomenet astronomikë. Ai ishte një supernovë.

Supernova është një term, i cili përdoret kur një yll shpërbëhet nga një shpërthim i fuqishëm. Një yll gjigand, me anë të një shpërthimi të frikshëm asgjëson vetveten dhe po me një shpejtësi tmerrësisht të madhe përhapet në hapësirë. Drita, e cila rrezatohet nga ky shpërthim është mijëra herë më e fortë se drita e tyre normale.

Astronomët mendojnë se supernovat luajnë një rol të rëndësishëm në formimin e universit. Këto shpërthime sipas hamendjes së tyre ndihmojnë në transportimin e materieve në pika të ndryshme të universit.

Mbetjet e një ylli, të cilat shpërndahen nga shpërthimi supozohet se mblidhen në një skaj të universit nga ku formojnë përsëri yje apo sisteme yjorë. Sipas këtij supozimi Dielli, planetet në Sistemin Diellor dhe padyshim edhe Toka jonë janë shfaqur shumë kohë më parë si përfundim i një shpërthimi të një supernove.

Interesante është se me shikim të parë, shpërthimi i supernovës qëndron si një fenomen i thjeshtë fizik por që në të vërtetë është i mbështetur në disa ekuilibre tepër delikatë.

Këtë gjë Majkëll Denton në librin “Nature’s Destiny (Fati i Natyrës)” e përshkruan kështu:
“Largësitë midis supernovave dhe faktikisht midis të gjithë yjeve janë shumë kritike. Në galaktikën tonë largësitë midis yjeve janë përafërsisht 30 milion milje. Në qoftë se kjo largësi do të ishte pak më e vogël do të sillte një destabilizim në orbitën e planeteve.

E nëse do të ishte pak më e madhe, materia e shpërndarë nga një supernovë do të ishte aq e çrregullt sa që me shumë mundësi sisteme planetarë që i ngjajnë tonit nuk do të formoheshin kurrë. Që universi të jetë një vend i përshtatshëm për jetë, shpërthimet e supernovave duhet të realizohen në një raport shumë preçiz dhe me këto shpërthime distanca midis të gjithë yjeve duhet të jetë në një largësi po aq preçize.

Raportet e supernovave dhe distancat e yjeve faktikisht janë vetëm dy veçori të vogla brenda këtij rregulli të madh të universit. Nëse do ta studionim pak më me imtësi universin do të shikonim një rregull të jashtëzakonshëm.

Përse ekzistojnë hapësirat e mëdha?

Le të kujtojmë shkurtimisht atë që shpjeguam në kapitujt e mëparshëm: Universi, i cili u shfaq pas Big Bengut ishte një masë gazi e përbërë vetëm nga hidrogjeni e heliumi dhe më pas kjo masë e gaztë me anë të reaksioneve bërthamore të projektuara qëllimisht formuan elemente më të rëndë. Por për kthimin e universit në një ambient të përshtatshëm për jetë, nuk mjaftonte vetëm ekzistenca e këtyre elementeve të rëndë. Një pikë e rëndësishme këtu është edhe forma e rregulli që do të merrte universi.
Fillimisht le të shohim se sa i madh është universi.

Siç e dimë planeti Tokë është një pjesë e Sistemit Diellor. Ky sistem formohet nga nëntë planete, të cilët sillen rrotull Diellit së bashku me 54 satelitë të tyre. Toka është planeti i tretë afër Diellit.

Fillimisht le të konceptojmë madhësinë e këtij sistemi. Diametri i Diellit është 103 herë më i madh se diametri i Tokës.

Le ta shtjellojmë këtë me një krahasim: Nëse diametrin e Tokës prej 12.200 kilometra do ta sillnim në madhësinë e një zari të vogël qelqi, Dielli do të merrte një përmasë më të madhe se një glob, sa dy topa futbolli. Interesante është edhe largësia mes tyre për të formuar një model të njëjtë me dimensionet reale, largësia e zarit të vogël prej qelqi nga globi duhet të jetë 280 metra. Ndërsa ato planete orbita e të cilëve është më larg Diellit, duhet t’i vendosim me kilometra larg.

Ky dimension kaq gjigand i Sistemit Diellor qëndron shumë modest në raport me galaktikën “Rruga e Qumështit” ku ndodhet. Sepse në galaktikën “Rruga e Qumështit” ekzistojnë rreth 250 miliard yje në madhësinë e Diellit apo më të mëdhenj se ai.

Ylli më i afërt me Diellin është Alfa Centauri. Nëse do ta përshtasim edhe Alfa Centaurin me maketin që vendosëm Tokën dhe Diellin atë do të na duhet ta vendosim diku rreth 78.000 kilometra larg globit që përfaqësonte Diellin.

Le ta zvogëlojmë disi këtë model. Toka le të jetë një grimcë e vogël pluhuri, e cila mezi shihet me sy. Atëherë Dielli do të jetë në madhësinë e një kokrre arre dhe do të zerë një vend 3 metra larg Tokës. Mbështetur këtyre përmasave Alfa Centaurin duhet ta vendosim 640 kilometra larg Diellit.

Galaktika e “Rrugës së Qumështit” mbart 250 miliard yje, të cilët ndodhen larg njëri-tjetrit në këto distanca të pabesueshme. Dielli ynë zë vend në një skaj larg qendrës së kësaj galaktike në formë spirale.

Interesante është se nëse do të mendojmë vendin që zë galaktika e “Rrugës së Qumështit” në hapësirë, kjo është shumë e vogël. Sepse në hapësirë ndodhen edhe rreth 300 miliard galaktika të tjera!... Hapësirat midis këtyre galaktikave janë miliona herë më të mëdha se largësia reale e Diellit me Alfa Centaurin.

Në lidhje me këto madhësi kaq marramendëse, Xhorxh Grinshtajn në librin e tij “The Symbiotic Universe (Universi Simbiotik)” shkruan se:
“Nëse yjet do të ishin pak më afër me njëri-tjetrin, astrofizika nuk do të ishte shumë më ndryshe. Nuk do të ndodhte asnjë proces ndryshimi në funksionet themelore të fizikës në yje, nebula apo në trupat e tjerë qiellorë. Nëse e shohim nga larg pamja e galaktikës sonë do të ishte e njëjta. I vetmi ndryshim do të ishte kur mbrëmjeve të shtriheshim në bar dhe tek vështronim yjet, do të shihnim se qielli do të ishte i tejmbushur me yje. Më falni, po; Do të kishte edhe një ndryshim tjetër.

“Unë”, i cili do të shihja këtë peisazh nuk do të ekzistoja... Kjo hapësirë gjigande në yjësi është një kusht për ekzistencën tonë”.

Grinshtajn e shpjegon edhe arsyen; hapësirat boshe në kozmos sigurojnë që disa ndryshore fizike të formulohen në harmoni pikërisht me jetën tonë. Kjo është një arsye edhe për ruajtjen e Tokës nga përplasjet me trupat qiellorë gjigandë, të cilët enden nëpër këto hapësira kaq të mëdha pa ushtruar më të voglin kërcënim për Tokën.

Shkurtimisht përhapja e trupave qiellorë në univers është në strukturimin e duhur harmonik për jetën tonë. Hapësirat gjigande nuk janë formuar pa qëllim por janë shfaqur si përfundim i një krijimi të vullnetshëm.

Entropi dhe Rregull

Për të kuptuar më mirë konceptin e rregullit në univers, fillimisht le t’iu flasim për një nga ligjet më themelore të fizikës, mbi Ligjin e Dytë të Termodinamikës.

Ligji i Dytë i Termodinamikës tregon se të gjithë ato sisteme që janë të pavarur dhe enden në kushte (natyrale) normale, me kalimin e kohës prishen, destabilizohen dhe çrregullohen. Kjo shprehet edhe si “Ligji Entropik”.

Entropia është njësia matëse mbi çrregullimin që përmbledh një sistem fizik. Kalimi i një sistemi të rregullt, të organizuar dhe të planifikuar në një gjendje të çrregullt, shpri-shur dhe të paorganizuar reflekton drejtpërdrejt në entropinë e atij sistemi. Sa më i madh të jetë çrregullimi në një sistem aq më e lartë do të jetë edhe entropia e tij.

Kjo është diçka në të cilën asistojmë shpesh gjatë jetës sonë. Psh, nëse braktisim një makinë në shkretëtirë dhe pas shumë muajsh nëse do ta kontrollojmë atë makinë padyshim që nuk do të përballemi me një makinë më të zhvilluar se e vjetra apo në kushte më të mira se ajo.

Në të kundërt do ta gjejmë me goma të plasura, xhama të thyera, me motorr të kalbur dhe llamarina të ndryshkura. Ose nëse e lëmë shtëpinë të pabanuar, në një kohë të shkurtër do të shohim se rregulli aty fillon e prishet dhe gjithçka mbulohet nga pluhuri. Këtë mund ta parandalojmë vetëm me një ndërhyrje të vetëdijshme (pra, duke e rregulluar dhe sistemuar atë).

Ligji i Dytë i Termodinamikës apo siç njihet me emrin tjetër Ligji Entropik, është një ligj, i cili është vërtetuar teorikisht dhe eksperimentalisht. Abert Ajnshtajn që pranohet si shkencëtari më i madh i shekullit tonë, e ka përkufizuar këtë ligj si “ligji i parë i të gjitha shkencave”.

Shkencëtari amerikan Xheremi Rifkin në librin “Entropy: A New World View (Entropia: Vështrimi i një bote të re)” thotë:
“Ligji entropik do të jetë një paradigmë sunduese gjatë periudhës së ardhshme të historisë. Albert Ajnshtajni ka thënë se ky është “ligji i parë i të gjitha shkencave; ndërsa Sër Artur Edington shprehet për të se është ligji metafizik më suprem i të gjithë universit”.

Interesante është se ligji entropik zhvlerëson në një mënyrë të prerë pretendimin e materializmit se universi është një grumbull materiesh, e cila është e mbyllur kundrejt çdo ndërhyrjeje të mbinatyrshme. Në univers ekziston një rregull shumë i qartë por që vetë ligjet e universit mundohen për ta prishur atë rregull.

Nga këtu dalin dy përfundime:
1- Universi nuk mund të ketë ekzistuar që nga pafundësia siç pretendojnë materialistët. Po të ishte ashtu Ligji i Dytë i Termodinamikës prej kohësh do ta kishte ngritur në maksimum entropinë në univers dhe ky i fundit do të kthehej në një gjendje homogjene pa asnjë lloj rregulli në të.

2- Është i pavlefshëm edhe pretendimi se universi është formuar pas Big Bengut pa asnjë kontroll, mbikqyrje dhe ndërhyrje të mbinatyrshme. Universi i shfaqur pas Big Bengut ishte një univers që sundohej nga parregullsia. Me kalimin e kohës rregulli në këtë univers është shtuar dhe universi ka arritur në struktura të përsosura sot. Dhe kjo meqë është realizuar në kundërshtim me ligjin entropik, dmth, që universi është organizuar me një krijim të mbinatyrshëm.

Pikën e dytë le ta shtjellojmë me anën e një shembulli. Universin ta mendojmë si një shpellë gjigande të mbushur me grumbuj gurësh e shkëmbinjsh. Nëse do ta braktisim në kushte natyrore dhe do të presim miliarda vjet me radhë, do të shohim se ajo do të jetë në një gjendje më të çrregullt se ç’ishte. Nëse pas miliarda vjetësh në shpellë do të gjendeshin statuja të panumërta gurësh e të punuara hollë, menjëherë do të mendonit se ky rregull nuk kishte prejardhje nga ligjet natyrore. I vetmi shpjegim mbi shkakun e këtij rregulli do të ishte ndërhyrja e një “mendjeje të ndërgjegjshme”.

Ja pra, ky rregull që mbizotëron në këtë univers është një tregues i qartë i ekzistencës së një Inteligjence të Epërme.

Fizikanti nobelist gjerman Maks Plank rregullin në univers, e shpjegon si më poshtë:
“Nëse do t’i përmbledhim fjalët, çdo gjë që mësojmë nga shkencat pozitive rreth strukturës gjigande të natyrës është një tregues i një rregulli, i cili sundon mbi të. Ky është një rregull i pavarur nga inteligjenca njerëzore. Aq sa mund të përkufizojmë me perceptimet tona ky rregull mund të jetë shfaqur vetëm në saje të një përpilimi të qëllimshëm. Ky është një argument i qartë që universi zotëron një rregull të vullnetshëm”.

Materializmi, i cili mbron tezën se universi ekziston që nga pafundësia dhe në asnjë mënyrë nuk është sistemuar, është brenda një kolapsi përballë rre-gullit dhe ekuilibrit madhështor të universit.

Pol Devis shpjegon se:
“Kudo që të hedhim sytë në univers që nga galaktikat më të largëta e deri në thellësi të atomit ndodhemi përballë një rregulli të përsosur... Në qendër të këtij universi special dhe të rregullt shtrihet koncepti “informacion”. Një sistem, i cili ekspozon një rregull të veçantë dhe të organizuar në një shkallë shumë të lartë, kërkon informacione shumë të dendura për ta përshkruar atë. Apo e thënë ndryshe ky sistem përfshin informacione tejmase të denduara (voluminoze)...

Këtu na shfaqet një pyetje tepër kurioze. Meqë informacioni dhe rregulli zotërojnë një prirje natyrore drejt vetëasgjësimit të tyre, nga ka ardhur në atë fillim i gjithë ai informacion, i cili e bëri Tokën një vend të veçantë? Universi i ngjan zemrekut të një ore, i cili zbrazet dalë nga dalë. Si ka mundur të shpëtojë fillimisht”?

Ajnshtajni rregullin në univers e ka quajtur diçka të “papritur” por që faktikisht duhet quajtur “mrekulli” dhe e shpjegon kështu:
“Faktikisht si a priori (e parapranuar) Toka mund të vijë në gjendje të rregullt (ligjore) vetëm nëse atë e sistemojmë me inteligjencën tonë sistemuese. Ky do të ishte një sistemim si renditja e shkronjave alfabetike të një gjuhe... Por në Tokën materiale ekziston një gradë aq e lartë e rregullit, e cila nuk mund të lejojë auto-rizimin e a priorit. Kjo është një “mrekulli” dhe paralelisht me shkencën tonë sa vjen e forcohet më tepër”.

Shkurtimisht rregulli ekzistues në univers, i cili përmbledh një “informacion” të madh, është krijuar nga ana e një Krijuesi Suprem, zotërues i të gjithë universit. Më një shprehje disi më të qartë, i gjithë universi është krijuar dhe sistemuar nga Allahu dhe prej Tij mbrohet nga çrregullimet.

Allahu në Kuran shpjegon se qiejt dhe Toka vetëm nëse qëndrojnë nën mbrojtjen e fuqisë së Tij nuk do të arrijnë të çrregullohen:
“Allahu i mban qiejt dhe tokën që të mos zhduken, e nëse zhduken,
s’ka askush pos Tij që mund t’i mbajë; Ai është që nuk nxitohet, është që falë”.
(Fatir, 41)

Ky rregull hyjnor në univers tregon edhe një herë se sa fjalë boshe janë pretendimet e materialistëve kur thonë “universi është një grumbull materiesh të pakontrolluara”. Allahu këtë e shpjegon kështu në një ajet:
“E sikur të përputhej e vërteta me dëshirat e tyre, do të shkatërroheshin qiejt e toka dhe çdo gjë që gjendet në to...”. (Muminun, 71)

Sistemi Diellor

Sistemi Diellor ku ndodhet edhe Toka, është një nga sipërfaqet ku mund të vëzhgohet më qartë, rregulli i universit. Në Sistemin Diellor zënë vend 9 planete dhe 54 satelitë të lidhur me to.

Këto planete janë, duke i marrë sipas largësisë së tyre nga Dielli: Mërkuri, Afërdita, Toka, Marsi, Jupiteri, Saturni, Neptuni, Urani dhe Plutoni. Mes këtyre planeteve dhe 54 satelitëve të tyre, i vetmi trup qiellor që zotëron një sipërfaqe dhe atmosferë të përshtatshme për jetë është Toka.

Tek analizojmë strukturën e Sistemit Diellor përballemi me një ekuilibër shumë të madh. Faktori, i cili i ruan planetet nga i ftohti ngrirës i hapësirës është “forca tërheqëse” e Diellit dhe “forca centrifugale” e planeteve.

Dielli me anë të forcës së madhe tërheqëse që zotëron tërheq të gjithë planetet rreth tij dhe ato në saje të orbitave që shkaktohen nga forca centrifugale i rezistojnë kësaj tërheqjeje. Por nëse shpejtësia orbitale e planeteve do të ishte pak më e ngadaltë, atëherë këto planete do të thitheshin me shpejtësi nga Dielli dhe do të gëlltiteshin nga ai me një shpërthim të madh.

Edhe e kundërta është e mundshme. Nëse planetet do të silleshin rreth Diellit më shpejt, atëherë forca e tij nuk do të mjaftonte për t’i mbajtur dhe këto planete do të endeshin shkujdesshëm nëpër hapësirë. Për fatin tonë të mirë ky ekuilibër ekziston dhe sistemi i mbron forcat në mënyrë që gjithçka të qarkullojë sipas orbitës përkatëse.

Të tërheq vëmendjen këtu ky rregull, i cili është krijuar i veçantë për çdo planet. Largësitë e tyre me Diellin janë të ndryshme dhe aq më tepër që janë të ndryshme edhe përmasat e tyre. Për këtë arsye duhet përcaktuar një shpejtësi orbitale e veçantë për secilin në një mënyrë të tillë që as t’i afrohen e as t’i largohen më tepër Diellit.

Konceptet materialiste astronomike pretendojnë se origjina e Sistemit Diellor nuk mund të shpjegohet me perioda fizike natyrore, pra, ky sistem është formuar rastësisht vetvetiu. Por të gjitha teoritë e shfaqura këto 300 vitet e fundit nuk janë gjë tjetër veçse spekulacione. Origjina e Sistemit Diellor për pikëpamjet materialiste është akoma një sekret i pashpjegueshëm.

Kepler, Galilei si dhe të tjerë astronomë, të cilët zbuluan ekuilibrin e jashtëzakonshëm delikat të Sistemit Diellor, patën deklaruar se projektimi kaq i qartë i këtij sistemi tregon ekzistencën e Zotit dhe provon ndërhyrjen e Tij në univers.

Isak Njutoni që ka bërë zbulime të rëndësishme në strukturën e Sistemit Diellor dhe që quhet “shkencëtari më i madh që ka jetuar deri më sot” ka thënë:
“Ky sistem delikat i përbërë nga Dielli, planetet dhe kometat është burim vetëm i vullnetit dhe mbikqyrjes së një Ekzistence Inteligjente dhe Supreme... Ai i drejton këto dhe për shkak të këtij sovraniteti thërritet “Zot i një fuqie të epërme”.51

Pozicioni i Tokës

Pranë këtij ekuilibri të mahnitshëm të Sistemit Diellor edhe pozicioni i Tokës, planetit ku ne jetojmë, në këtë sistem dhe në hapësirë në përgjithësi, është përsëri tregues i ekzistencës së një krijimi të përsosur.

Zbulimet e fundit astronomike tregojnë se ekzistenca e planeteve të tjerë në sistem luan një rol të rëndësishëm mbi orbitën dhe sigurinë e Tokës. I tillë është edhe pozicioni i Jupiterit. Ky i fundit është planeti më i madh i Sistemit Diellor. Faktikisht me ekzistencën e tij ai siguron ekuilibrin e planetit Tokë. Llogaritjet astrofizike nxorrën në pah se ekzistenca e Jupiterit në orbitën ku gjendet siguron stabilitetin e Tokës dhe të planeteve të tjerë në sistem.

Një funksion dytësor i Jupiterit për mbrojtjen e Tokës shpjegohet kështu në një shkrim të Xhorxh Uethërill me titull “Sa i veçantë është Jupiteri”:
“Në vendin ku gjendet Jupiteri nëse nuk do të ishte një planet me madhësinë e tij, Toka do të ishte një objektiv efektiv përafërsisht 1.000 herë më tepër për kometat dhe meteorët që enden në hapësirë... Nëse Jupiteri nuk do të ndodhej në vendin ku është edhe ne nuk do të ekzistonim për të kërkuar origjinën e Sistemit Diellor”.

Shkurtimisht struktura e Sistemit Diellor zotëron një projektim posaçërisht për të siguruar jetën në Tokë. Tani le të flasim pak për pozicionin e Sistemit Diellor në univers. Ashtu siç e cilësuam edhe më lart Sistemi Diellor nuk zë vend në qendër të galaktikës “Rruga e Qumështit”, por në një skaj të krahëve të saj gjigandë. A krijon kjo ndonjë avantazh për ne?

Majkëll Denton në librin “Nature’s Destiny (Fati i Natyrës)” këtë çështje e shpjegon si më poshtë:
“Një tjetër fakt goditës është se universi jo vetëm është i harmonizuar në mënyrë të jashtëzakonshme për të mbuluar ekzistencën dhe nevojat tona biologjike, por është edhe i formuluar në atë mënyrë që ne të arrijmë ta perceptojmë atë...

Pozicioni i sistemit tonë në një skaj të krahëve të galaktikës është një pozicion që netëve duke vëzhguar qiellin të na mundësojë marrjen e sa më tepër informacioneve rreth strukturës së përgjithshme të universit dhe për të arritur studimin e galaktikave edhe më të largëta. Nëse do të zinim vend në mesin e galaktikës asnjëherë nuk do të dinim rreth strukturës spirale të galaktikës dhe nuk do t’ia kishim idenë as strukturës së universit”.

E thënë ndryshe si ligjet fizike të universit ashtu edhe pozicioni i Tokës në hapësirë, përmbledhin argumente, të cilat tregojnë se ky univers është projektuar posaçërisht për njeriun.
Pra, është një fakt tashmë që universi është krijuar dhe sistemuar nga Allahu.

Në disa raste njerëzit për ta konceptuar diçka të tillë duhet të arsyetojntë sinqerisht dhe pa paragjykime. Çdo njeri, i cili në ndërgjegjen e tij mendon të sinqertë se në univers asgjë nuk është fryt i rastësisë dhe i paqëllimtë siç cilësohet edhe në ajet “Ne nuk e krijuam qiellin e as tokën dhe çka ka në mes tyre pa qëllim, ai është mendimi i atyre që nuk besuan....” (Sad 27), kupton se gjithçka është krijuar dhe sistemuar nga Zoti posaçërisht për njeriun.

Ky kuptim i thellë në një ajet tjetër të Kuranit shpjegohet:
“Në krijimin e qiejve e të tokës, në ndyshimin e natës dhe të ditës, ka argumente të qarta për ata që kanë arsye dhe intelekt. Për ata që Allahun e përmendin me përkujtim kur janë në këmbë, kur janë ulur, kur janë të shtrirë dhe thellohen në mendime rreth krijimit të qiejve e të tokës (duke thënë): Zoti ynë, këtë nuk e krijove kot, i lartësuar qofsh, ruana prej dënimit të zjarrit! (Ali Imran, 190-191)

"Burrë - grua, i pasur - i varfër, i bardhë – i zi, çdo trup në qiell e çdo njeri në tokë, Ditën e Gjykimit do të dalë përpara Zotit i vetëm, e duke ardhur vetëm si rob i Tij dhe asnjë dallim nuk do të bëhet!"

Kjo është barazia e vënë nga vetë Zoti i Plotfuqishëm. Barazi që ne akoma dhe sot nuk po e gjejmë e nuk po e shikojmë.

Dihet që, barazia gjinore i referohet trajtimit të njëjtë apo uniformitetit në sasinë, vlerën dhe intensitetin e masave të marra dhe të zbatuara për burrat e gratë. Në kontekstin e të drejtave ndërkombëtare ky koncept, pra "barazia gjinore", është sanksionuar si në Deklaratën Universale për të Drejtat e Njeriut të vitit 1948, ashtu edhe në Konventën e Kombeve të Bashkuara mbi Eliminimin e të gjitha Formave të Diskriminimit Kundër Grave të vitit 1979, e ku më pas qeveritë e botës riafirmuan angazhimin e tyre në vitin 1995 në Deklaratën e Platformës së Pekinit për Veprim mbi "të drejtat e barabarta dhe dinjitetin e lindur njerëzor të të gjithëve, grave e burrave".

Por, në kohët e sotme akoma ka njerëz që mendojnë se gruaja dhe burri janë krijuar si dy krijesa konkurrente midis tyre, dhe harrojnë se, në fakt, ato janë krijesa të cilat plotësojnë njëra-tjetrën, e po ashtu ka edhe të tjerë që mendojnë se gratë u bënë të lira e fituan të drejtat e tyre vetëm në Perëndim dhe se çlirimi i grave si lëvizje shoqërore filloi në shekullin e 20-të.

Në të vërtetë fillesat e lëvizjes për çlirimin e gruas nuk kanë filluar në këtë periudhë dhe nuk është bërë nga një grup apo nuk është fituar nëpërmjet disa deklaratave apo konventave. Të drejtat dhe liria e saj u shpallën nga Zoti, nëpërmjet të Dërguarit të Tij - Muhamedit (a.s.) - që në shekullin e shtatë.

Këtë e gjejmë të argumentuar në mjaft citate uranore e thënie profetike, që do të jenë të argumentuara më poshtë.

Në të gjithë botën e në të gjithë kohërat nocionet "burrë" dhe "grua" janë dalluar si dy gjëra me përkatësi të ndryshme, e balanca që kërkohet ndërmjet këtyre të dyjave sigurisht nuk qëndron në aspektin psiko-fizik sesa në aspektin e të drejtave dhe lirive që duhet t'i përgjigjen respektivisht secilit prej tyre.

Por, Zoti i botëve, Krijuesi i gjithësisë, do të krijonte burrin dhe gruan me fizionomi të ndryshme në përputhje me funksionet që ata do të kishin në tokë. E përsa kohë që kjo harmoni do të ruhet, njeriu do të realizojë lumturinë e vërtetë dhe ekuilibrin e tij në jetë. E nëse do të thyhet kjo harmoni, do të ketë çrregullime dhe disharmoni në shoqëri.

Padyshim se feja Islame sugjeron barazinë e të drejtave, përgjegjësive dhe detyrave të të dy gjinive, si dhe bazohet në simpati, tolerancë dhe respekt për njëri - tjetrin, në të njëjtën kohë ajo solli me vete një emancipim të paparë për gruan, e cila ishte shumë e persekutuar në kohërat pagane.

Cila është pozita në të cilën Zoti e ngriti gruan?

Të flasësh për pozitën e gruas, për rolin e saj, për vendin që asaj i takon dhe
vendin që ajo zë në Islam, do të thotë të trokasësh në një derë që është e mbushur me dyshime dhe shpifje, akuza dhe trillime, zakone e tradita por dhe me spekulime të shumta që flasin në emër të religjionit, në emër të Islamit, apo edhe teprime dhe sajime të cilat kanë nevojë për të shpalosur fakte historike e reale, e fakte të së vërtetës hyjnore.

Prandaj më lejoni të bëj një panoramë më të konkretizuar dhe të përmbledhur të pozitës dhe vendit që gëzon vajza, gruaja, nëna në fenë Islame.

Pozita dhe statuti i saj:

Si vajzë: Të drejtat e femrës në të gjitha shoqëritë sekulariste vazhdojnë të jenë të kufizuara, pasi, si sistemet kapitaliste, ashtu edhe ato socialiste, besojnë në supremacinë e mashkullit ndaj femrës në të gjitha fushat e jetës dhe kulturës. Si rezultat, një padrejtësi pa kufi ushtrohet sistematikisht ndaj saj e kjo fillon qysh në lindje, ku dallohet preferenca ndaj djalit apo kur rastet më shumta të aborteve janë sepse seksi i fëmijës është femër.

Qysh në fillim, Islami, me qëllim që të përmirësonte situatën e femrës gjatë periudhës së injorancës, e ndaloi rreptësisht mbytjen e vajzave të vogla. Dhe ishte Profeti Muhamed (a.s.) që nëpërmjet fjalës së Zotit si dhe me shembullin dhe këshillat e tij ndryshoi thellësisht atë mentalitet çnjerëzor.

Në librin e shenjtë thuhet: "Për çfarë mëkati ato u mbytën..."; fjala është për mbytjen e vajzave të porsalindura në kohën paraislame, por që është aktuale edhe sot. Nga ana tjetër kjo sentencë ka të bëjë dhe me abortet. Apo thënien profetike: "Kush rrit, edukon dhe arsimon dy vajza deri në moshën e pjekurisë, në botën e përtejme qëndron pranë meje sa largësia e dy gishtave!"

Si grua: Padyshim se gruaja është ekuilibri i familjes dhe prishja e saj afekton ndershmërinë e kësaj bërthame të shoqërisë njerëzore. Në anën tjetër mirëqenia e përparimi i saj bëhet shkak të ndërtohet një shoqëri e një komb i shëndoshë dhe i aftë për të përballuar të gjitha sfidat e jetës.

Pozita e femrës, në të ashtuquajturat civilizimet e mëdha të së kaluarës zbulon që "gruaja në periudhën e jetës së saj, nuk ka pasur ekzistencë të pavarur". Burri shpesh e shikonte atë si robëreshë dhe rrallëherë si shoqe apo bashkëpunëtore.

Madje edhe Evropa moderne, e cila pohon se femrën e liroi krejtësisht nga shovinizmi i burrit, dështoi për t'ia dhënë asaj rolin e drejtë në shoqëri.

Është me interes për t'u nënvizuar se qytetërime të suksesshme varen direkt nga respekti që kanë ndaj gruas dhe se të gjitha përgjigjet mbi nevojat e saj gjenden në Sheriatin-Legjislacionin Islam, të cilin komuniteti ndërkombëtar e injoron, sepse nuk ka asnjë institucion, deklaratë apo konventë që ta vlerësojë rolin dhe t'i japë pozitën e duhur siç ia jep asaj kushtetuta islame. Ja se ç'thotë Profeti Muhamed (a.s.): "Ju këshilloj të merrni parasysh të drejtat e grave, e për këtë në veçanti të kini frikë Zotin, ju i morët gratë si amanet nga Zoti juaj duke dhënë fjalën në emër të Tij. Ju u bekuat me nderin dhe virtytin e tyre. Ju keni të drejta mbi gratë, por edhe ato kanë të drejta mbi ju!"

Si nënë: Statusi i saj finalizohet si nënë ku Zoti i Plotfuqishëm do ta afrojë atë me të drejtën e Tij për ta adhuruar duke thënë: "Dhe Zoti yt ka dhënë urdhër të prerë që të mos adhurohet askush përveç Tij, dhe që të jeni bamirës ndaj prindërve (ku njëri prej tyre është nëna)…” apo thënia profetike: "Parajsa ndodhet nën këmbët e nënës!"

Ja pra, mesazhi i Islamit erdhi si rezultat i çlirimit të gruas nga skllavëritë e shoqërive të ndryshme, që shmangnin mësimet origjinale hyjnore, ku kërkohet respekt i ndërsjelltë mes burrit dhe gruas. Kjo është kushtetuta islame dhe ky është vendi që gruaja, vajza e nëna gëzon në Islam.

Ky është Mesazhi Islam, që për asnjë arsye apo rrethanë, një anëtar i thjeshtë i shoqërisë, në rastin tonë një grua, nuk mund të privohet nga të drejtat shoqërore si qenie njerëzore, qenie e cila detyrohet të ruajë dhe mbrojë një kulturë që vetë Zoti e ka urdhëruar.

Zbulimi, njeriu nuk ka paraardhës majmunin

ETIOPI- Historia e prejardhjes së njeriutka marrë një tjetër kthesë pasi duket se njeriu nuk ka paraardhës majmunin shimpanze.

Shkenctarët kanë zbuluar se njeriu , bashkë me shimpazenë kanë evoluar nga i njëjti paraardhës shumë kohë më parë, por secili është evoluar në mënyra të ndryshme.

Këto të dhëna kanë dalë pasi shkenctarët zbuluan Ardin, një qenie njerëzore që ka jetuar 4.4 milionë vite më parë në atë që njihet tashmë si Etiopia. Skeleti i një femre ka jetuar miliona vjet para Lusit, që është studiuar si skeleti më i hershëm njerëzor. Ky skelet i vjetër rezervon të njëjtën mençuri të evolucionit njerëzor, thonë antropologët.

Një studim i skeletit Ardi tregon se speciet njerëzore jetonin në pyje dhe mund të ngjiteshin me të 4 gjymtyrët në pemë, por zhvillimi i krahëve dhe këmbëve tregon se ata nuk kalonin shumë kohë në pemë por ata ecnin drejt me 2 këmbë kur zbrisnin në tokë.

Ky është një nga zbulimet më të rëndësishme të qënieve njerëzore. Skeleti Ardi ka këmbë , kokë, duar dhe pjesët më kritike të trupit. Shkencëtarët e krijuan skeletin pas gjetjes së 125 pjesëve të tij.
(e.n/News24/BalkanWeb)

Evolucion apo Krijim......?
Ne se eshte produkt evolucioni c'faj ka i gjori.....edhe ne se eshte produkt Krijimi,perseri faji qendron jashte tij.

Fenomeni Klodi dhe histeria jone kolektive.



Para disa ditësh, një prej banorëve të spektaklit Big Brother 3 Albania, përmes një letre të hapur, shoqëruar me lot e dhimbje, i bëri të ditur të ëmës, shoqërisë e të gjithëve, homoseksualitetin e tij.


Ishte moment që përloti të mëdhenj e të vegjël, heteroseksuale, homoseksualë, biseksualë apo aseksualë. Ishte heroizmi i një djali, që do mbetet i pari që tentoi të thyejë tabunë dhe doli mbi paragjykimet tona shoqërore, me një çmim, që askush më mirë se ai, nuk e di sa kushton.

Klodi, i lodhur nga tentativat e tij për ta mohuar orientimin e tij seksual (në një realitet të vrazhdë sa në tonin, homoseksualizmi është më shumë se mallkim), u dorëzua dhe e pranoi vetveten.

Atë që ai i kërkoi njerëzve, që e njohin apo jo, Klodin e miq apo mikesha si Klodi, është ta pranojnë Klodin ashtu siç është ashtu siç ka lindur, ashtu siç shqisat e tij e urdhërojnë, ashtu si atij i pëlqen të jetojë.

Po kush jam unë, kush je ti dhe kush jemi ne të gjykojmë një individ për orientimin e tij seksual ?

Homoseksualizmi nuk riprodhohet, ai përkundrazi vjen prej heteroseksualëve. Homoseksualët janë të dënuarit. Preferencat e tyre seksuale nuk mund të sjellin fryte, ashtu siç sjellin raportet hetereseksuale që finalizohen me trashëgues, që janë pjellë e dashurisë.

Homoseksualët janë njerëz si ne, nuk janë të sëmurë, as në tru as në trup. Nuk na rrezikojnë ekzistencën dhe aq më pak jetën tonë private. Ne nuk e gjykojmë kurrë një person me të cilin nuk kemi raport seksual, për seksualitetin e tij.


Kurrë shoqëria nuk ka reaguar me kaq histerizëm ndaj një të njeriu steril, apo ndaj një të njeriu impotent.

Njerëzit nuk vlerësohen në shoqëri prej seksualitetit të tyre, kontributi i tyre është shumë më i gjerë dhe esencial. Reagime të tilla kafshërore, nuk janë asgjë tjetër veçse injorancë.

Ato tregojnë për një shoqëri të prekur thellë nga fanatizmi, për një shoqëri që nuk njeh të drejtat themelore të njeriut, duke reaguar me instikte që janë aq larg njeriut, por edhe kafshës, sepse as kafsha nuk e vret llojin e saj, për arsye të orientimit seksual.

Nëpër forume dhe faqe të ndryshme virtuale, reagimet e opinionit publik arrijnë në një histeri të trishtë deri të rrezikshme. Meshkuj harbutë që bëjnë thirrje për vrasje, ekzekutime, tredhje apo djegie homoseksualësh...

Disa individë, paradoksalisht duke ushqyer një urrejtje pa burim ndaj homoseksualëve, kërcënojnë edhe duke përdorur fjalor seksual, përdhunime etj.(?)

Duket vërtetë sikur homoseksualiteti i dikujt trondit raportet e tyre seksuale, apo sikur reagimi histerik të vijë si lëvizje që një homoseksual bën, për të shuar dyshimet rreth homoseksualitetit të tij

Jemi Shqipëri, nuk jemi asnjë prej atyre shteteve të lindjes ku femrat gurorëzohen pse kryejnë marrëdhënie seksuale paramartesore. Jemi shqiptarë, e ajo që na dallon nga popujt e tjerë është toleranca për të pranuar atë që është ndryshe nga ne.

Per shoqëria shqiptare, me rrënjë të thella nga vendi ku lindi demokracia, ka ardhur koha ta tregojë pjekurinë e saj, të lashtë sa vetë qytetërimi.

Lexoni me kujdes.
Po te vij te ju, dhe tju them se erdha me nje anije qe u ndertua vet, ju sigurisht do te me thonit A je çmendur, çka thua keshtu?
Ju nuk me besoni per nje anije te ndertuar vet, e besoni se toka, hena, dielli, qielli e gjitha keto u krijuan vet?
Zoti, jo evolucioni.

Meqe te tjerat nuk pasken te drejt te krijohen vet, Po Zoti paska te drejte te krijohet vet? Pse? Qenke larg llogjikes

Ti dhe un perdorim nje pjese shume te vogel te trurit tone, shkenca thote qe mund te kete dimensione tjera qe as nuk i kuptojme, ne nuk mund ta kuptojme nje dimension te katert, e thua ta kuptojm Zotin?

Ketu qendron paradoksi.

Derisa shkenca nuk e verteton te kunderten une besoj ne zot.

Nuk besoj ne zot per shkak te fese.

Edhe une besoj ne Zot, por besoj se ky Zot eshte vet natyra, vet Dielli (zjarri), toka, ajri dhe uji. Dhe jo ai Zot qe pershkruajne fete e ndryshme. Natyra eshte e paprekshme por jo dicka qe mund te flasim me te e t'i lutemi.

Njerzit nga frika e se panjohures ndaj Zotit, dhe duke mos njohur natyren e tij, atij i jepin emocione, pasione, deshira, hidherime, sakrifica, meshire etj. etj.

Nese Zoti e ka krijuar Universin e pafund, ai nuk ka nevoje per imtesira, si duhet te jete gruja e veshur apo burri a duhet te jete me mjekerr, a duhet pire alkool (muslimanet) , a duhet dhene gjakun dikujt tjeter (deshmitaret e Jehovait), ndalimi i perdorimit te prezervativit (katoliket), ndalimi i çdo aktiviteti - sabbat (çifutet).

Edhe une mendoj ashtu, por ne laboratoret me te perparuar te CERN (qendra evropiane per kerkime shkencore) nuk ka mundur te vertetohet se mund te krijohet materie nga asgjeja, keshtu qe deri sa te vertetohet nje teori e till, ne kemi rrugen e vetme dhe si duket te drejten se Zoti egziston, e se në çfare traje si natyra, apo si e pershkruan Kurani apo Bibla, ajo eshte çeshtje tjeter.

Shume bukur Fegi për këtë postim. Por çka do të thote kjo? Kjo do të thote se:

Kjo po e hedh posht teorin e evulucionit rreth prejardhjes së njeriut nga majmuni që d.m.th asnje teori darviniste nuk u vertetua deri më sot rreth krijimit, por pa dyshim edhe kjo teori ma vone do të vertetohet se është e gabume.

Unë studioi shkencat egzakte dhe kur jemi tek induksioni matematik atëhere në qoft se ne e kemi supozuar për termin e n-të (që quhet hipoteza induktive) dhe nuk e kemi vertetuar për termin n+1 (termin e radhes) skemi bërë asgjë po ashtu edhe teorit e evuliucionit vetem janë supozuar por kurre asnjë nuk e degjova se u vertetua. Atëhere si mund të besojm aty pra? Dhe si mund të dyshojme në ato teori të kota?

BESON NE FE POR ME MIRE PARAPELQEJ TE THEM QE NJEREZIMI KA EVOLUAR.
SEPSE NE ME MIRE BESOJME TE ATO QE NE VETE SHIKOME,SESA TE THEMIQE JEMI KRIJUAR

koleg mendja , dita , nata,,,,,a i shohim ...jo por ne realitwt ekzistojn apo ..pra sipas teje diqka qe nuk shohim ne nuk dueht me besu apo.......kujdes.

..........Ja nje produkt krijimi..


.....dhe ja nje produkt evolucioni..

Po mire ai Zoti yt, mire qe token e beri per te jetuar, po ato planetet e tjere per cfare arsye i ka krijuar, a mund te japesh nje pergjigje? Po te marrim parasysh ndikimin e fese suaj myslimane, kuranin sidomos,ka shume gjera absurde.
I nderuar nuk mund te jepet gjykime mbi dicka,papasur nje njohje te mir,sepse e panjohura dhe e papercaktuar s'mund te gjykohen...
Kur flet per Kur'anin,si pike e par nuk e ke iden fare se per cfar liber eshte ne fjal,ai nuk eshte absurde,e kete po e vertetoj,mere lexoje perkthimin e pastaj e shohim cfar absurditeti paska,perderi sa nuk e ke lexuar vet mos ja fut kote,ti sheh gjera absurde te Kur'ani mirpo nuk e ke pare me syt e tu qe dmth nuk e ke lexuar vet,e kur nuk e ke lexuar vet,kur nuk e ke pare vet si mund qe ti gjesh mangesit dhe gjerat absurde tek Kur'ani,nese mundesh te me jepesh pergjigje?
Apo ndoshta cka te thon te tjeret,ju menjher vereni apo?

Ky produkti i njeriut te krijuar qenka tamam krijes me emrin NJERI, kurse ai i evulucionit qenka tama i krijuar nga njerzit, kuptohet i vizatuari apo ndryshe "FILMA VIZATIMOR"qe jane per femije, pra evulucioni per femije, kurse krijim per njerzit e medhenj ...

Nikolaos shkruajti:Meqe te tjerat nuk pasken te drejt te krijohen vet, Po Zoti paska te drejte te krijohet vet? Pse? Qenke larg llogjikes

Me fal, po ju me te vertet vetem po shkruani gjera te palogjikeshme dhe perfundimi se cka ke dasht me thane???
Zoti eshte Krijues, ai ka krijuar, por edhe asaj krijese ne kete rast njeriut ia ka dhene mundesine te krijoj vet dicka, por me jasht logjikes jeni ju ne kete rast, sepse nese shikoni perrreth gjere e gjate shume gjera qe te habisin, dhe te rregulluara me nje perpikeshmeri, ka qene e menduar me pare, nuk mund te jete e shkaktuar rastesisht.
Bota nese eshte pertej pa Zotin, apo e reastesishme asaj prap i nevojitet Zoti, ajo (BOTA), ju(NJERIU), ata (GJALESAT TJERA) jane prap te varur nga Zoti...
Sepse makina eshte e krijuar nga dora dhe mendja e njeriut, por ajo nuk mund te veproj vet pa e vu ne funksion vet njeriu...

Elizza shkruajti:

Trigon shkruajti:Zoti ne kuran ka thene e vetma fe e vertete eshte islami tgjith ata qe nuk e pasojne ate jane prej banorve te zjarrit, nese sme besoni athere urdheroni lexojeni Kuranin

Taman ashtu është!
Islami fe e vërtetë. Kur'ani libër i shenjtë.
Po qfarë t'ju bëjmë pyetjeve:
- "Nëse ka Zot, pse ka kaq shumë vuajtje në botë?"
- "Pse kaq shumë varfëri?"
- "Pse gjithë këto përmbytje?"
- "Pse bash në objektet fetare?".............
...........
Të shohim pak te rrënjët:
Nëse lexojmë me vëmendje në Kuran apo Bibël ne e shohim kur flitet per fillimin e jetës, thuhet se Ademi dhe Hava (Adami dhe Eva) ishin të vendosur në një kopsht të quajtur Eden, ku gjithqka që dëshironin kishin. Nuk kishin brenga, nuk kishin halle, gjithqka shkonte mirë... po pastaj ndodhë që të bien në kurthet e djallit, dhe hanë fruta nga pema e ndaluar dhe i dëbon Zoti nga Parajsa...
Pa hyrë në detaje...
Njeriu i parë nuk iu bind urdhërave të All-llahut, vendosi të "dëgjojë" djallin e jo urdhërin e prerë nga Zoti, vendosi vetë për veten e tij, vendosi që të ishte zot i fatit të vet.......
Kështu që sot gjithqka varet prej nesh. Zoti përsosi për ne Islamin si fe, na dha urdhëra e këshilla në Kur'an, por na la të lirë të bëjmë atë që duam...
Fatëkeqësitë ndodhin se sundimi njerëzor i pavarur nga Zoti mbi tokë nuk mund te garantojë kushte të mira!
Lufta, krimi, kriza familjare, problemet ekonimike, pastaj armët bërthamore, me të cilat mund të shkatërrohet e tërë bota - këto nuk i bëri Zoti, po njeriu! Edhepse në mungsë përballje me realitetin themi: "Zoti e ka shkruar!"
Kur na ndodhë një fatëkeqësi - kemi faj vetë.
E pastaj kur jemi ngushtë, kur nuk gjejmë rrugëdalje, kur e tërë bota na duket se është kundër nesh, kur mendojmë se jemi të humbur - e ngrisim kokën lart kah qielli edhe thërrasim: "Zot!"

Eliza zemër, ato pyetje të gjitha i dhê ti vetë përmbrenda textit. Zoti pra përsosi për ne Islamin si fe, qe të jetojmë sipas ketij programi jete, por ama edhe na la të lirë të bëjmë q'të duam dhe mu për fajin e ksaj "lirie të tepruar" bota sot ësht si është.
Por , kujdes ktu, nuk duhet gjith fajin tja hedhim Zotit sepse tham që njeriu është i lirë të bëjë q'të doj vetë.
Un e kam një pytje: a s'i ka ndodh dikujt që prindi ta ndeshkoje fortë ate nëse ai/ajo nuk i bindet prindit ose ose ta përjashtojë fminë e vet nga shpija për shkak të mosbindjes së tepruar dhe kokfortësis? A nuk e ben kte prindi në menyr qe fmija ta ndjen fajin e vet? Kshu pra edhe Zoti: me anë të fatkeqsive dhe mjerimit, përmbytjeve dhe smundjeve etj etj t'i ndërgjegjsojë popujt e jo se Zoti i harron ata! Mirpo prindi në krahasim nga All'llahu sidomos sot gabon shum por All'llahu nuk gabon kurrë!

Zoti nuk krijoj njeriun ,,,,,,,,,,,,,,NJeriu krijoj zotin .Kaq !!!!!!

kshtu shihet niveli satanik mendor i shume evolucionistave te cilet nuk e shohin as veten se jane krijuar po ju lutem po te marrim disa shkronja dhe ti hedhim ne ajr ato kur te bien ne toke a mund te krijohen poezi, romane e novela po ju lutem mos ja futni kot qdo gje eshte e krijuar dhe Zoti i ka krijuar mekanizmat heterkromativ qe tju pershtaten ambientit kshtuqe nuk shoh qe njeriu te ket evoluar evolucioni eshte vetem nje kapitull ne biblen satanike(te djallit) i cili perpelitet ne fundvjeqarin ne menyre qe te devijoje sa me shume njerz nga besimi i drejte dhe ndergjegja e paster.

Krijohet qeliza e pare artificiale..Nje hap larg jetes artificiale.


Kam qene jam dhe ngelem 'partizan' i evolucionit,por me rezultatin e fundit te shkencetarve per krijimin e qelizes se gjalle artificiale,perfundimisht bie miti i Krijimit nga nje qenie e mbinatyrshme.

Qeliza e gjallë artificiale tashmë është fakt, i gjithë procesi u realizua në laborator, nga ekipi shkencor i gjenetistit Amerikan, Craig Venter, duke hapur kështu rrugën për krijimin e organizmave artificiale.



J. Craig Venter,autori i realizimit te qelizes se pare artificiale.

Gjenomi që u ndërtua në Institutn J. Craig Venter (JCVI), thelbësisht kopjon materialin gjenetik të një bakteri të thjeshtë, i cili mjaftohet në gjenomin më të vogël që është gjetur midis organizmave më të njohura.

Me pak fjalë, u krijua i gjithë “softueri gjenetik” i një bakteri, i cili më vonë u transplantua në një bakter tjetër. Sipas kreut të ekipit shkencor:

“Ky është lloji i parë në planet që mund të shumëfishohet dhe njëkohësisht të ketë si prind… një kompjuter. Bëhet fjalë, për një transformim total të jetës nga një lloj në një tjetër, thjesht duke ndryshuar “softuerin”, deklaron Dr Venter, i cili synon të vazhdojë kërkimet me gjenome më të mëdha, me qëllim krjimin e mikrorganizmave që prodhojnë karburante dhe barna.

Në vitin 2000, Venter, ishte shndërruar në temë kryesore për të gjitha mediat, pasi kishte arritur të përfundonte sekuencën e parë gjenetike njerëzore, më shpejt se Programi Ndërkombëtar i Gjenomit Njerëzor, ndërsa më vonë themeloi Institutin jofitimprurës, dhe u bë një ndër njerëzit që mundën të lexojnë gjenomin e tyre personal.

Është e rëndësishme të theksojmë se kostoja e gjithë kërkimit arriti deri në 40 milionë dollarë. Përpjekja e 20 shkencëtarëve përveç rezultateve të shkëlqyera ndezi dhe shumë reagime, pasi disa mendojnë se Venter mundohet që të “luajë rolin e zotit”, duke thënë se organizmat artificiale mund të “arratisen” duke shkaktuar katastrofë mjedisore ose në rastin më të keq të shndërrohen në armë biologjike.

http://www.ziaruldevrancea.ro/index.php?articol=47191

qdo gje qe ben ky shkenctar kopjon gjenomin njerzor te Krijuar nga Allahu do te vie koha kur ky shkenctar do te merr denimin e merituar ndoshta krijesat qe i modifikon do ta vrasin vete ate dhe qfar fiton asgje tjeter pos shkatrrimit te tij.

Trigon shkruajti:qdo gje qe ben ky shkenctar kopjon gjenomin njerzor te Krijuar nga Allahu do te vie koha kur ky shkenctar do te merr denimin e merituar ndoshta krijesat qe i modifikon do ta vrasin vete ate dhe qfar fiton asgje tjeter pos shkatrrimit te tij.

Perfundimisht ngelesh nje mjeran i pashprese dhe pa te ardhme.....
E gjithe bota ka kthyer koken nga perparimi, kurse 'trafikantet' islamik nga injoranca.

Të krijosh jetën, a nuk është puna e Zotit?

Krijimi i jetës është puna e Zotit. Thellë në psiqikën njerëzore, pavarësisht shpjegimit reacional fizik dhe kimik, ekziston një sens që thotë se biologjia është diçka më shumë.

Është shumë më tepër se thjesht shuma e atomeve që lëvizin dhe bashkëveprojnë me njëri-tjetrin, është në mënyrë të paevitueshme e lidhur me frymën hyjnore, me esencën e jetës.

Për njerëzimin mund të jetë shok fakti që shkencëtarët duan të krijojnë jetë artificiale.

Nëse do të uleshe në një tavolinë për të krijuar një jetë njerëzore nga zero, me shumë mundësi nuk do të merrje J. Craig Venter si model.

Nuk do të zgjidhje ta vendosje krijesën tende në rrezik për t'u prekur nga Alzajmeri, pasi Venter është i predispozuar të rrezikohet nga ai.

Me siguri do të pëlqeje të zgjidhje sytë e tij të shndrritshëm bojëqielli, si për ngjyrën e mrekullueshme, ashtu edhe për largpamësinë e tyre. Patjetër që edhe truri gjenial do të ishte një zgjedhje mjaft e mirë edhe pse kolegët e tij e konsiderojnë arrogant.

Është ironike që një organizëm jo perfekt si Venter, t'ia ketë kushtuar karrierën e tij kuptimit të mekanizmit të organizmave të tjerë.

Ai ka qenë lideri i një apo dy skuadrave që në vitin 2000 renditën genomën njerëzore, një "manual" prej 25.000 genesh që përcakton se jemi njerëz e jo zogj, kafshë apo pemë.

Po të njëjtën punë më pas e kanë kryer me qindra organizma të tjerë. Por, 61-vjeçari Venter, ndoshta ka arritur të bëjë diçka më intriguese, më inovative dhe më shokuese se kaq.

Sipas një artikulli të publikuar ditët e fundit nga gazeta "Science", ai ka shkuar përtej renditjes së thjesht të genomeve dhe ka dizenjuar, madje ka ndërtuar një të tillë. Me fjalë të tjera, ndoshta ka arritur të krijojë jetën.

Megjithatë, të përkufizosh atë çfarë ne quajmë jetë është bërë argumenti më i nxehtë i viteve të fundit. A jemi të gjallë? Sigurisht që po. A është i gjallë një virus? Ndoshta.

Edhe sot, gati gjysëm shekulli pas zbulimit të spirales së dyfishtë, asnjëri nuk vë në dyshim faktin që AND-ja është ajo që përcakton se çfarë jemi ashtu si linjat e kodeve përcaktojnë software-in dhe sinjalet muzikore në një CD përcaktojnë muzikën që dëgjojmë.

Vendos sinjale të reja dhe do të dëgjosh një këngë të re. Kjo, në terma gjenetike, është ajo çfarë ka bërë Venter.

Duke punuar me katër nukleotidet bazë që krijojnë AND-në (adenine, citozina, guanina dhe timina) ai ka krijuar një kromozom tërësisht të ri për të gjeneruar kështu një krijesë të re njëqelizore.

Vendose këtë genom në një qelizë, ashtu siç vendos një CD në kompjuter dhe do të krijosh qenie të reja njerëzore. Venter nuk e ka bërë ende këtë dhe për këtë arsye as ai vetë nuk e pranon që ka "shpikur" jetën.

Megjithatë, ka demonstruar diçka shumë të rëndësishme, nëse një genom transplantohet nga një qelizë ekzistuese tek një tjetër, ai do të shkatërrojë programimin e mëparshëm gjenetik për të krijuar një tërësisht të ri.

Përderisa kjo teori ka funksionuar me një kromozom të "grabitur" nga një krijesë e gjallë, nuk ka asnjë arsye për të dyshuar se do të funksiononte edhe me një kromozom të krijuar vetë.

"Fakti se kjo gjë tashmë është e mundur, është kthyer në një lajm shokues për pjesën më të madhe të njerëzve", thotë Venter.

Ky nuk është aspak ekzagjerim. Genomi në laboratorin e Venterit, i cili ndodhet në Rockville, Md., mund të revolucionarizojë gjenetikën duke prezantuar një rend të ri botëror në të cilin alkimia e jetës ndërrohet në një projekt mekanik.

Genomet e krijuar nga njerëzit mund të krijojnë specie të reja që gjenerojnë ilaçe për të kuruar sëmundjet fatale, vaksina tejet efektive madje edhe qeliza që kthejnë energjinë diellore në biokarburant.

Të krijosh këto organizama të vogla "njëpërdorimëshe" nuk është aq komplekse sa të krijosh krijesa më të mëdha shumëqelizore, pra krijesa me aftësi lëvizëse, sjellje, qëllim dhe fytyrë.

Këto gjëra të vështira dhe të tmerrshme janë shumë vite larg dhe domosdoshmërisht mund të jenë tepër shqetësuese për shoqërinë për t'u lejuar.

Ajo çfarë me sa duket ka bërë Venter megjithatë, është të zbërthejë kodin prodhues. Kur arrin të bësh këtë, nuk ka më limite rreth asaj çfarë mund të ndërtosh.

Ka qenë gjithnjë evidente që Venter do të kthehej në një figurë transformuese, veçanërisht kur ka qenë një djalë i ri.

Ai nuk ka qenë kurrë një student i shkëlqyer madje autobiografia e tij e publikuar në vitin 2007 "Një jetë e dekoduar", përfshin edhe dëftesat e shkollës së mesme të mbushura me katra dhe me pesa.

Ai gjithashtu, kujton me krenari se si testonte durimin e prindërve dhe pilotëve të aeroportit ndërkombëtar të San Franciscos kur bashkë me një shokun e tij bënin gara me biçikletë për t'ia kaluar avionit që bëhej gati të ngrihej në pistën e fluturimit.

Në vitin 1967 ai shkoi në Vietnam ku ishte caktuar të punonte në spitalin e marinës.

Si shumica e njerëzve që përjetojnë luftën nga afër, Venter u kthye në shtëpi i ndryshuar. Ai donte të studionte mjekësi dhe pasi mbaroi kolegjin u fut në Universitetin e Kalifornisë në San Diego.

Pas diplomimit në vitin 1972, zbuloi se ishte dashuruar pas biokimisë dhe vendosi të kryente studimet pasuniversitare. Më pas u punësua në Institutin Kombëtar të Shëndetësisë (NIH) në Uashington.

Aq i entuziazmuar sa ishte për punën e tij, ambiciozi dhe mendjehapuri Venter u fut në kurth nga "ferri i burokracisë", siç e quante ai dhe i lindi përsëri dëshira e madhe për të patur mundësi të testonte idetë inovative që kishte për të transformuar botën e gjenetikës.

Në vitin 1992 ai siguroi fonde private për të krijuar kompaninë e tij, Institutin e Kërkimeve Genimike në Rockville.

Brenda tre vitesh ai arriti të përfundonte renditjen e parë në histori të genomit të një organizmi të tërë, Haemophilus influenzae, bakteri që shkakton meningjitin.

Kompania e tij shumë shpejt u kthye në epiqendrën e të gjithë projekteve dhe kjo ndodhi shumë kohë më parë se Venter të synonte çmimin më të madh në biologji: hartën e genomit njerëzor.

Në vitet 1990 një projekt i tillë ishte i paimagjinueshëm, një mozaik kompleksitetesh që përfshin përcaktimin e vendndodhjes dhe funksionit të çdo geni të genomit njerëzor, disa prej të cilëve mund të përmbajnë mijëra e mijëra nukleotide.

Por, tashmë Venter ka shpikur një mënyrë të jashtëzakonshme për të automatizuar procesin duke programuar disa superkompjutera për të regjistruar çdo shkronjë të çdo fragmenti të ADN-së dhe më pas duke bashkuar të gjithë fragmentet me njëri-tjetrin në një mënyrë të thjeshtëzuar dhe të parashikueshme.

Nëse faqja e një libri do të grisej në copa të vogla, mund të ringjitej përsëri me lehtësi nëse grisjet do të bëheshin në vende të paracaktuara, për shembull pëpara cdo fjale "dhe".

Sistemi i krijuar nga Venter funksiononte pak a shumë në të njëjtën mënyrë dhe në vitin 1998 ai parashikoi me krenari se duke përdorur këtë metodë, të cilën e quante renditja shotgun, do ta mbaronte hartën shumë më shpejt dhe më lirë në krahasim me tentativën prej 3 bilionë dollarëshe të financuar nga qeveria dhe të drejtuar nga Dr. Francis Collins.

Për të qenë i sigurt se nuk do t'i mungonin burimet e duhura për të arritur qëllimin për të cilin mburrej aq shumë, Venter u bashkua me gjigantin botëror të teknologjisë, Perkin-Elmer, duke formuar kështu kompaninë e re të quajtur Celera, emër i marrë nga mesi i fjalës "accelerate" (përshpejtoj).

Venteri i përkrahur nga Celera dhe Collins i përkrahur nga NIH tentuan më kot që të gjenin gjuhën e përbashkët për të bashkëpunuar dhe gjatë dy viteve pasuese të dy kampet punuan me egërsi duke bërë shpeshherë në konferenca për shtyp për të komentuar se metoda e kujt ishte më e mirë dhe shpikjet e kujt ishin më gjeniale.

Collins përqeshi planin e Venterit për të krijuar një database të genomit, harta bazë e të cilit do të jepej falas (siç kishte planifikuar edhe NIH), por do të duhet të paguante kushdo që e dëshironte këtë hartë të detajuar dhe të analizuar.

Në vitin 2000, Venter mbajti premtimin e tij duke e përfunduar punën përpara Collins, por një zyrtar i qeverisë që i njihte të dy burrat sugjeroi një "armëpushim" ndërmjet dy grupeve, në shpresën për të zbehur armiqësinë, duke bërë një prezantim të përbashkët përpara Shtëpisë së Bardhë në vitin 2000.

Presidenti Bill Clinton e paraqiti përfundimin e hartës së genomit si "harta më e rëndësishme dhe më e jashtëzakonshme e krijuar ndonjëherë".

Kohët e arta nuk zgjatën shumë. Tek Celera, interesi i madh për një database falas dhe publik nuk rezultoi aspak ide e mirë midis aksionerëve të kompanisë dhe vetëm dy vjet pas ceremonisë së Shtëpisë së Bardhë, Venter u pushua.

Për ngushëllim, ai vendosi të japë dorëheqjen. Pasi vazhdonte të ishte një aventurier entuziast, vendosi të merrte pjesë në një plan gjigant, udhëtimi i H.M.S. Challenger, anija që në vitin 1870 drejtoi misionin e parë botëror për të marë kampjone të jetës në oqeanet e botës.

Venter do të udhëtonte nëpër të gjithë globin bashkë me një skuadër shkencëtarësh dhe marinarësh dhe çdo 320 km do të zhyteshin në thellësi të ndryshme të oqeanëve për të filtruar çdo shenjë jete që notonte (kryesisht ato mikroskopike) dhe do t'i merrte ato për t'i analizuar në laboratorin e tij të ri, Institutin J. Craig Venter në Rockville.

Për dy vjet e gjysëm, nga udhëtimi u zbuluan më shumë se 6 milionë genesh të reja dhe 400 specie të reja mikroskopike. "Shumica e njerëzve mendonin se oqeani ishte një supë homogjene", thotë Venter. "Por 85% e specieve të gjetura nga ne ishin unike".

Ndërkohë që endej midis anijes dhe laboratorit, Venter ishte duke përpunuar një tjetër projekt shkencor po aq gjigant dhe potencialisht revolucionar: krijimi i jetës në laborator.

Ndërmjet gjithë organizmave që ai dhe skuadra e tij renditën në vitet drejt genomit njerëzor, ishte Mycoplasma genitalium, një bakter i rrezikshëm, shinjestra e të cilit është e dukshme nga emri.

Ky organizëm, genomin e të cilit skuadra e renditi në vitin 1995, ka një nga kromozomet më të vogla të njohura të çdo gjallese vet-riprodhuese, vetëm 485 gene.

Ajo çfarë e mundonte Venterin në atë kohë ishte pyetja se sa genome minimalisht i duheshin një organizmi për të mbijetuar dhe për t'u riprodhuar?

Nëse arrin të kuptosh këtë, atëherë mund të përcaktosh telajën bazë të AND-së së gjithë qenieve të gjalla dhe më pas ta përdorësh këtë zbulim për të krijuar një version tëndin dhe tërësisht të ri të jetës.

Një dekadë më parë, e vetmja mënyrë për të përcaktuar nëse një mikrobi i nevojitej një gen i caktuar ishte që të hiqje çdonjërin nga 485 një nga një dhe më pas duke i kombinuar dhe të shihje nëse mbijetonte.

Megjithatë, deri në vitin 2002, evolimi i kuptimit gjenetik dhe teknologjisë kishte përparuar dukshëm. Në vend që të shpërbënin mikrobin Mycoplasma genitalium, skuadra e Venterit mund ta ndërtonte atë nga e para.

Pra, në vend që t'i hiqnin atij pjesët një nga një për të përcaktuar se cili gen e mbante në jetë, ata mund ta ndërtonin duke i shtuar nucleotide dhe duke pritur se kur "do të ndizej", me fjalë të tjera duke krijuar jetë.

Megjithatë, kjo metodë nuk është edhe aq e lehtë. Nukleotidet e AND-së mbahen me njëra-tjetrën nga perla të vogla të futura brenda një fije por, për shkak të strukturës së saj kristalore, kjo fije duket më tepër si xham. "Edhe duke përdorur metoda të thjeshta si për shembull duke thithur pjesët jashtë, rrezikon ta thyesh", thotë Venter.

Edhe pse është shumë i vogël për botën mikroskopike, genomit të mycoplasmës i duheshin më shumë se 580.000 nukleotide për t'u krijuar.

Në këtë mënyrë, Venter vendosi t'ia nisë me gjërat e vogla, me një ose dy gene për të vazhduar më pas në këtë mënyrë për t'i bashkuar bashkë duke krijuar pjesë më të gjata AND-je.

Por, vetëm veprimi i thjeshtë i bashkimit të tyre u kthye në një sfidë të vërtetë pasi fijet shpesh shkëputeshin nga njëra-tjetra.

Përderisa adenina lidhet vetëm timinën dhe citozina vetëm me guaninës, skuadra duhet ta përfundonte çdo fije me një nukleotid që do të mund të lidhej me atë që do të krijohej më pas.

Kjo lloj metode me sa duket funksionoi. Skuadra e Venterit jo vetëm që arriti të krijonte mycoplasmën e tyre personale në laborator, por arritën edhe të ndryshonin strukturën e saj gjenetike.

Në fillim ata prezantuan një mutacion që do të parandalonte atë të shkaktonte sëmundje. Më pas, kanë arritur të krijojnë pesë versione të ndryshme duke manipuluar kodin gjenetik.

Venter refuzon t'i publikojë ato duke thënë se biologjia molekulare nuk është ende gati për t'i studiuar, por premton se nuk është bëhet fjalë për një eksperiment kundër etikës njerëzore.

Hapi tjetër që mund të bëhet brenda disa muajve është të vendosin njërin nga këto gene në një qelizë për të parë nëse me të vërtetë mund të krijojë jetë. "Kjo skuadër po vë bast me reputacionin e saj se kjo do të ndodhë shumë shpejt", thotë Venter.

Jo çdokush mendon se ai do t'ia dalë, ose edhe nëse ia del nuk do të jetë diçka kaq e jashtëzakonshme.

Gjigantët korporativë si Du Pont tashmë e kanë vendosur biologjinë sintetike në përdorim industrial. Fabrika e kësaj kompanie në Loudon e për shembull, biliona bakteresh E. Coli ruhen nëpër rezervuare masive.

Genomi i bakterit përmban 23 alternime të ndryshme që përdoren për të shndërruar misrin në sheqer dhe për të prodhuar diolin propan, një lloj poliestre e përdorur për të bërë tapete, veshje dhe plastikë.

Bakteret punëtore prodhojnë çdo ditë 45 milionë kilogram të materialeve dhe e vetmja gjë që duhej për t'i kthyer këto armiq të shëndetit në miq të industrisë ishte në modifikim i vogël i genomit të tyre, jo ndërimi i një të riu.

"Nëse më pyet a ka diçka që mund të bëj me një kromozom të tërë sintetik, të cilën nuk mund ta bëj tani, përgjigjja është jo", thotë John Pierce, zv.president i teknologjisë në Du Pont Applied BioSciences.

Ish-armiku (ndoshta dhe armiku i ardhshëm) i Venterit, Collins, grupi i të cilit gjithashtu po punon rreth krijimit të geneve sintetike, tregon me zë të lartë këtë dyshim: "Supozojmë se kam një mal me mbeturina në oborr dhe dua t'i heq", thotë ai.

"Mund të kalojnë muaj derisa të shpik një pajisje për të mbledhur mbeturinat, ndërkohë që mund të modifikoj korrësen e barit që kam në shtëpi. Pse të mos zgjedh rrugën më të shkurtër?"

Venter e pranon se kjo teori është e saktë nëse ke një vizion të kufizuar shkencor. Ai nuk është i vetmi antikonformist. "Tashmë jemi gati të kalojmë në anën tjetër", thotë Jay Keasling, një bioinxhinier në Universitetin e Kalifornisë, Berkeley.

"Teknologjia po fillon të zbatohet dhe është çmenduri të vazhdojmë të bëjmë biologji në të njëjtën mënyrë që e kemi bërë deri më sot".

Megjithatë, pasi ia ka dedikuar të gjithë karrierën e tij dixhitalizimit, revolucionimit dhe standardizimit të biologjisë, edhe Venter pranon se mund të ekzistojnë disa aspekte të jetës që thjesht nuk mund të kuptohen dhe në këtë pikë duhet t'i përulesh asaj që ai e quan "misteri dhe madhështia" e qelizës.

Ky pohim ndoshta është mënyra e një shkencëtari për t'iu përulur madhështisë hyjnore. Njeriu nuk është gati të bëhet Zot.

zattoo shkruajti:Të krijosh jetën, a nuk është puna e Zotit?

Krijimi i jetës është puna e Zotit. Thellë në psiqikën njerëzore, pavarësisht shpjegimit reacional fizik dhe kimik, ekziston një sens që thotë se biologjia është diçka më shumë.

Është shumë më tepër se thjesht shuma e atomeve që lëvizin dhe bashkëveprojnë me njëri-tjetrin, është në mënyrë të paevitueshme e lidhur me frymën hyjnore, me esencën e jetës.

Për njerëzimin mund të jetë shok fakti që shkencëtarët duan të krijojnë jetë artificiale.

Nëse do të uleshe në një tavolinë për të krijuar një jetë njerëzore nga zero, me shumë mundësi nuk do të merrje J. Craig Venter si model.

Nuk do të zgjidhje ta vendosje krijesën tende në rrezik për t'u prekur nga Alzajmeri, pasi Venter është i predispozuar të rrezikohet nga ai.

Me siguri do të pëlqeje të zgjidhje sytë e tij të shndrritshëm bojëqielli, si për ngjyrën e mrekullueshme, ashtu edhe për largpamësinë e tyre. Patjetër që edhe truri gjenial do të ishte një zgjedhje mjaft e mirë edhe pse kolegët e tij e konsiderojnë arrogant.

Është ironike që një organizëm jo perfekt si Venter, t'ia ketë kushtuar karrierën e tij kuptimit të mekanizmit të organizmave të tjerë.

Ai ka qenë lideri i një apo dy skuadrave që në vitin 2000 renditën genomën njerëzore, një "manual" prej 25.000 genesh që përcakton se jemi njerëz e jo zogj, kafshë apo pemë.

Po të njëjtën punë më pas e kanë kryer me qindra organizma të tjerë. Por, 61-vjeçari Venter, ndoshta ka arritur të bëjë diçka më intriguese, më inovative dhe më shokuese se kaq.

Sipas një artikulli të publikuar ditët e fundit nga gazeta "Science", ai ka shkuar përtej renditjes së thjesht të genomeve dhe ka dizenjuar, madje ka ndërtuar një të tillë. Me fjalë të tjera, ndoshta ka arritur të krijojë jetën.

Megjithatë, të përkufizosh atë çfarë ne quajmë jetë është bërë argumenti më i nxehtë i viteve të fundit. A jemi të gjallë? Sigurisht që po. A është i gjallë një virus? Ndoshta.

Edhe sot, gati gjysëm shekulli pas zbulimit të spirales së dyfishtë, asnjëri nuk vë në dyshim faktin që AND-ja është ajo që përcakton se çfarë jemi ashtu si linjat e kodeve përcaktojnë software-in dhe sinjalet muzikore në një CD përcaktojnë muzikën që dëgjojmë.

Vendos sinjale të reja dhe do të dëgjosh një këngë të re. Kjo, në terma gjenetike, është ajo çfarë ka bërë Venter.

Duke punuar me katër nukleotidet bazë që krijojnë AND-në (adenine, citozina, guanina dhe timina) ai ka krijuar një kromozom tërësisht të ri për të gjeneruar kështu një krijesë të re njëqelizore.

Vendose këtë genom në një qelizë, ashtu siç vendos një CD në kompjuter dhe do të krijosh qenie të reja njerëzore. Venter nuk e ka bërë ende këtë dhe për këtë arsye as ai vetë nuk e pranon që ka "shpikur" jetën.

Megjithatë, ka demonstruar diçka shumë të rëndësishme, nëse një genom transplantohet nga një qelizë ekzistuese tek një tjetër, ai do të shkatërrojë programimin e mëparshëm gjenetik për të krijuar një tërësisht të ri.

Përderisa kjo teori ka funksionuar me një kromozom të "grabitur" nga një krijesë e gjallë, nuk ka asnjë arsye për të dyshuar se do të funksiononte edhe me një kromozom të krijuar vetë.

"Fakti se kjo gjë tashmë është e mundur, është kthyer në një lajm shokues për pjesën më të madhe të njerëzve", thotë Venter.

Ky nuk është aspak ekzagjerim. Genomi në laboratorin e Venterit, i cili ndodhet në Rockville, Md., mund të revolucionarizojë gjenetikën duke prezantuar një rend të ri botëror në të cilin alkimia e jetës ndërrohet në një projekt mekanik.

Genomet e krijuar nga njerëzit mund të krijojnë specie të reja që gjenerojnë ilaçe për të kuruar sëmundjet fatale, vaksina tejet efektive madje edhe qeliza që kthejnë energjinë diellore në biokarburant.

Të krijosh këto organizama të vogla "njëpërdorimëshe" nuk është aq komplekse sa të krijosh krijesa më të mëdha shumëqelizore, pra krijesa me aftësi lëvizëse, sjellje, qëllim dhe fytyrë.

Këto gjëra të vështira dhe të tmerrshme janë shumë vite larg dhe domosdoshmërisht mund të jenë tepër shqetësuese për shoqërinë për t'u lejuar.

Ajo çfarë me sa duket ka bërë Venter megjithatë, është të zbërthejë kodin prodhues. Kur arrin të bësh këtë, nuk ka më limite rreth asaj çfarë mund të ndërtosh.

Ka qenë gjithnjë evidente që Venter do të kthehej në një figurë transformuese, veçanërisht kur ka qenë një djalë i ri.

Ai nuk ka qenë kurrë një student i shkëlqyer madje autobiografia e tij e publikuar në vitin 2007 "Një jetë e dekoduar", përfshin edhe dëftesat e shkollës së mesme të mbushura me katra dhe me pesa.

Ai gjithashtu, kujton me krenari se si testonte durimin e prindërve dhe pilotëve të aeroportit ndërkombëtar të San Franciscos kur bashkë me një shokun e tij bënin gara me biçikletë për t'ia kaluar avionit që bëhej gati të ngrihej në pistën e fluturimit.

Në vitin 1967 ai shkoi në Vietnam ku ishte caktuar të punonte në spitalin e marinës.

Si shumica e njerëzve që përjetojnë luftën nga afër, Venter u kthye në shtëpi i ndryshuar. Ai donte të studionte mjekësi dhe pasi mbaroi kolegjin u fut në Universitetin e Kalifornisë në San Diego.

Pas diplomimit në vitin 1972, zbuloi se ishte dashuruar pas biokimisë dhe vendosi të kryente studimet pasuniversitare. Më pas u punësua në Institutin Kombëtar të Shëndetësisë (NIH) në Uashington.

Aq i entuziazmuar sa ishte për punën e tij, ambiciozi dhe mendjehapuri Venter u fut në kurth nga "ferri i burokracisë", siç e quante ai dhe i lindi përsëri dëshira e madhe për të patur mundësi të testonte idetë inovative që kishte për të transformuar botën e gjenetikës.

Në vitin 1992 ai siguroi fonde private për të krijuar kompaninë e tij, Institutin e Kërkimeve Genimike në Rockville.

Brenda tre vitesh ai arriti të përfundonte renditjen e parë në histori të genomit të një organizmi të tërë, Haemophilus influenzae, bakteri që shkakton meningjitin.

Kompania e tij shumë shpejt u kthye në epiqendrën e të gjithë projekteve dhe kjo ndodhi shumë kohë më parë se Venter të synonte çmimin më të madh në biologji: hartën e genomit njerëzor.

Në vitet 1990 një projekt i tillë ishte i paimagjinueshëm, një mozaik kompleksitetesh që përfshin përcaktimin e vendndodhjes dhe funksionit të çdo geni të genomit njerëzor, disa prej të cilëve mund të përmbajnë mijëra e mijëra nukleotide.

Por, tashmë Venter ka shpikur një mënyrë të jashtëzakonshme për të automatizuar procesin duke programuar disa superkompjutera për të regjistruar çdo shkronjë të çdo fragmenti të ADN-së dhe më pas duke bashkuar të gjithë fragmentet me njëri-tjetrin në një mënyrë të thjeshtëzuar dhe të parashikueshme.

Nëse faqja e një libri do të grisej në copa të vogla, mund të ringjitej përsëri me lehtësi nëse grisjet do të bëheshin në vende të paracaktuara, për shembull pëpara cdo fjale "dhe".

Sistemi i krijuar nga Venter funksiononte pak a shumë në të njëjtën mënyrë dhe në vitin 1998 ai parashikoi me krenari se duke përdorur këtë metodë, të cilën e quante renditja shotgun, do ta mbaronte hartën shumë më shpejt dhe më lirë në krahasim me tentativën prej 3 bilionë dollarëshe të financuar nga qeveria dhe të drejtuar nga Dr. Francis Collins.

Për të qenë i sigurt se nuk do t'i mungonin burimet e duhura për të arritur qëllimin për të cilin mburrej aq shumë, Venter u bashkua me gjigantin botëror të teknologjisë, Perkin-Elmer, duke formuar kështu kompaninë e re të quajtur Celera, emër i marrë nga mesi i fjalës "accelerate" (përshpejtoj).

Venteri i përkrahur nga Celera dhe Collins i përkrahur nga NIH tentuan më kot që të gjenin gjuhën e përbashkët për të bashkëpunuar dhe gjatë dy viteve pasuese të dy kampet punuan me egërsi duke bërë shpeshherë në konferenca për shtyp për të komentuar se metoda e kujt ishte më e mirë dhe shpikjet e kujt ishin më gjeniale.

Collins përqeshi planin e Venterit për të krijuar një database të genomit, harta bazë e të cilit do të jepej falas (siç kishte planifikuar edhe NIH), por do të duhet të paguante kushdo që e dëshironte këtë hartë të detajuar dhe të analizuar.

Në vitin 2000, Venter mbajti premtimin e tij duke e përfunduar punën përpara Collins, por një zyrtar i qeverisë që i njihte të dy burrat sugjeroi një "armëpushim" ndërmjet dy grupeve, në shpresën për të zbehur armiqësinë, duke bërë një prezantim të përbashkët përpara Shtëpisë së Bardhë në vitin 2000.

Presidenti Bill Clinton e paraqiti përfundimin e hartës së genomit si "harta më e rëndësishme dhe më e jashtëzakonshme e krijuar ndonjëherë".

Kohët e arta nuk zgjatën shumë. Tek Celera, interesi i madh për një database falas dhe publik nuk rezultoi aspak ide e mirë midis aksionerëve të kompanisë dhe vetëm dy vjet pas ceremonisë së Shtëpisë së Bardhë, Venter u pushua.

Për ngushëllim, ai vendosi të japë dorëheqjen. Pasi vazhdonte të ishte një aventurier entuziast, vendosi të merrte pjesë në një plan gjigant, udhëtimi i H.M.S. Challenger, anija që në vitin 1870 drejtoi misionin e parë botëror për të marë kampjone të jetës në oqeanet e botës.

Venter do të udhëtonte nëpër të gjithë globin bashkë me një skuadër shkencëtarësh dhe marinarësh dhe çdo 320 km do të zhyteshin në thellësi të ndryshme të oqeanëve për të filtruar çdo shenjë jete që notonte (kryesisht ato mikroskopike) dhe do t'i merrte ato për t'i analizuar në laboratorin e tij të ri, Institutin J. Craig Venter në Rockville.

Për dy vjet e gjysëm, nga udhëtimi u zbuluan më shumë se 6 milionë genesh të reja dhe 400 specie të reja mikroskopike. "Shumica e njerëzve mendonin se oqeani ishte një supë homogjene", thotë Venter. "Por 85% e specieve të gjetura nga ne ishin unike".

Ndërkohë që endej midis anijes dhe laboratorit, Venter ishte duke përpunuar një tjetër projekt shkencor po aq gjigant dhe potencialisht revolucionar: krijimi i jetës në laborator.

Ndërmjet gjithë organizmave që ai dhe skuadra e tij renditën në vitet drejt genomit njerëzor, ishte Mycoplasma genitalium, një bakter i rrezikshëm, shinjestra e të cilit është e dukshme nga emri.

Ky organizëm, genomin e të cilit skuadra e renditi në vitin 1995, ka një nga kromozomet më të vogla të njohura të çdo gjallese vet-riprodhuese, vetëm 485 gene.

Ajo çfarë e mundonte Venterin në atë kohë ishte pyetja se sa genome minimalisht i duheshin një organizmi për të mbijetuar dhe për t'u riprodhuar?

Nëse arrin të kuptosh këtë, atëherë mund të përcaktosh telajën bazë të AND-së së gjithë qenieve të gjalla dhe më pas ta përdorësh këtë zbulim për të krijuar një version tëndin dhe tërësisht të ri të jetës.

Një dekadë më parë, e vetmja mënyrë për të përcaktuar nëse një mikrobi i nevojitej një gen i caktuar ishte që të hiqje çdonjërin nga 485 një nga një dhe më pas duke i kombinuar dhe të shihje nëse mbijetonte.

Megjithatë, deri në vitin 2002, evolimi i kuptimit gjenetik dhe teknologjisë kishte përparuar dukshëm. Në vend që të shpërbënin mikrobin Mycoplasma genitalium, skuadra e Venterit mund ta ndërtonte atë nga e para.

Pra, në vend që t'i hiqnin atij pjesët një nga një për të përcaktuar se cili gen e mbante në jetë, ata mund ta ndërtonin duke i shtuar nucleotide dhe duke pritur se kur "do të ndizej", me fjalë të tjera duke krijuar jetë.

Megjithatë, kjo metodë nuk është edhe aq e lehtë. Nukleotidet e AND-së mbahen me njëra-tjetrën nga perla të vogla të futura brenda një fije por, për shkak të strukturës së saj kristalore, kjo fije duket më tepër si xham. "Edhe duke përdorur metoda të thjeshta si për shembull duke thithur pjesët jashtë, rrezikon ta thyesh", thotë Venter.

Edhe pse është shumë i vogël për botën mikroskopike, genomit të mycoplasmës i duheshin më shumë se 580.000 nukleotide për t'u krijuar.

Në këtë mënyrë, Venter vendosi t'ia nisë me gjërat e vogla, me një ose dy gene për të vazhduar më pas në këtë mënyrë për t'i bashkuar bashkë duke krijuar pjesë më të gjata AND-je.

Por, vetëm veprimi i thjeshtë i bashkimit të tyre u kthye në një sfidë të vërtetë pasi fijet shpesh shkëputeshin nga njëra-tjetra.

Përderisa adenina lidhet vetëm timinën dhe citozina vetëm me guaninës, skuadra duhet ta përfundonte çdo fije me një nukleotid që do të mund të lidhej me atë që do të krijohej më pas.

Kjo lloj metode me sa duket funksionoi. Skuadra e Venterit jo vetëm që arriti të krijonte mycoplasmën e tyre personale në laborator, por arritën edhe të ndryshonin strukturën e saj gjenetike.

Në fillim ata prezantuan një mutacion që do të parandalonte atë të shkaktonte sëmundje. Më pas, kanë arritur të krijojnë pesë versione të ndryshme duke manipuluar kodin gjenetik.

Venter refuzon t'i publikojë ato duke thënë se biologjia molekulare nuk është ende gati për t'i studiuar, por premton se nuk është bëhet fjalë për një eksperiment kundër etikës njerëzore.

Hapi tjetër që mund të bëhet brenda disa muajve është të vendosin njërin nga këto gene në një qelizë për të parë nëse me të vërtetë mund të krijojë jetë. "Kjo skuadër po vë bast me reputacionin e saj se kjo do të ndodhë shumë shpejt", thotë Venter.

Jo çdokush mendon se ai do t'ia dalë, ose edhe nëse ia del nuk do të jetë diçka kaq e jashtëzakonshme.

Gjigantët korporativë si Du Pont tashmë e kanë vendosur biologjinë sintetike në përdorim industrial. Fabrika e kësaj kompanie në Loudon e për shembull, biliona bakteresh E. Coli ruhen nëpër rezervuare masive.

Genomi i bakterit përmban 23 alternime të ndryshme që përdoren për të shndërruar misrin në sheqer dhe për të prodhuar diolin propan, një lloj poliestre e përdorur për të bërë tapete, veshje dhe plastikë.

Bakteret punëtore prodhojnë çdo ditë 45 milionë kilogram të materialeve dhe e vetmja gjë që duhej për t'i kthyer këto armiq të shëndetit në miq të industrisë ishte në modifikim i vogël i genomit të tyre, jo ndërimi i një të riu.

"Nëse më pyet a ka diçka që mund të bëj me një kromozom të tërë sintetik, të cilën nuk mund ta bëj tani, përgjigjja është jo", thotë John Pierce, zv.president i teknologjisë në Du Pont Applied BioSciences.

Ish-armiku (ndoshta dhe armiku i ardhshëm) i Venterit, Collins, grupi i të cilit gjithashtu po punon rreth krijimit të geneve sintetike, tregon me zë të lartë këtë dyshim: "Supozojmë se kam një mal me mbeturina në oborr dhe dua t'i heq", thotë ai.

"Mund të kalojnë muaj derisa të shpik një pajisje për të mbledhur mbeturinat, ndërkohë që mund të modifikoj korrësen e barit që kam në shtëpi. Pse të mos zgjedh rrugën më të shkurtër?"

Venter e pranon se kjo teori është e saktë nëse ke një vizion të kufizuar shkencor. Ai nuk është i vetmi antikonformist. "Tashmë jemi gati të kalojmë në anën tjetër", thotë Jay Keasling, një bioinxhinier në Universitetin e Kalifornisë, Berkeley.

"Teknologjia po fillon të zbatohet dhe është çmenduri të vazhdojmë të bëjmë biologji në të njëjtën mënyrë që e kemi bërë deri më sot".

Megjithatë, pasi ia ka dedikuar të gjithë karrierën e tij dixhitalizimit, revolucionimit dhe standardizimit të biologjisë, edhe Venter pranon se mund të ekzistojnë disa aspekte të jetës që thjesht nuk mund të kuptohen dhe në këtë pikë duhet t'i përulesh asaj që ai e quan "misteri dhe madhështia" e qelizës.

Ky pohim ndoshta është mënyra e një shkencëtari për t'iu përulur madhështisë hyjnore. Njeriu nuk është gati të bëhet Zot.

shkrim me vend dhe plotesisht i drejte

zattoo shkruajti:Të krijosh jetën, a nuk është puna e Zotit?

Krijimi i jetës është puna e Zotit. Thellë në psiqikën njerëzore, pavarësisht shpjegimit reacional fizik dhe kimik, ekziston një sens që thotë se biologjia është diçka më shumë.

Është shumë më tepër se thjesht shuma e atomeve që lëvizin dhe bashkëveprojnë me njëri-tjetrin, është në mënyrë të paevitueshme e lidhur me frymën hyjnore, me esencën e jetës.

Për njerëzimin mund të jetë shok fakti që shkencëtarët duan të krijojnë jetë artificiale.

Nëse do të uleshe në një tavolinë për të krijuar një jetë njerëzore nga zero, me shumë mundësi nuk do të merrje J. Craig Venter si model.

Nuk do të zgjidhje ta vendosje krijesën tende në rrezik për t'u prekur nga Alzajmeri, pasi Venter është i predispozuar të rrezikohet nga ai.

.............................................................................................
Vetem titulli qe i ke vene temes...Të krijosh jetën, a nuk është puna e Zotit?,nuk te le asnje hapsire diskutimi....

Problemi qendron se cdo arritje te shkences,e cila me fakte,eksperimente e prova te pakundershtushme,me teza e hipotaza,me arritje e deshtimet e saj,ju i fusni ne thesin e Kuranit,te krijimit nga zoti,duke i mohuar shkences ate rol avanguard gjate gjithe kohes se zhvillimit te historise njerzore.

Ore mjerane te fese nje pyetje kam per ju une....
C'fare mesojne femijte ne te gjithe boten,neper shkollat e tyre.... fiziken apo kuranin,kimine apo kuranin,biologjine apo kuranin,matematiken apo kuranin,mjeksine apo kuranin,astronomine apo kuranin....?

C'fare mesojne studentet neper universitete,shkencat ekzakte apo kuranin...etj...etj...?

Vertete jeni besimtare dhe askush nuk ka te drejte te hyje ne bindjet tuaja,por te thuash Xhamise(institucioneve fetare) universitet,dhe hoxhes (predikuesve te fese)profesor me duket se bejme hapa pas ne civilizimin e shoqerise.

Juve ju verbon drita e shkences,juve ju shurdhon e verteta shkencore,juve ju turbullon trurin kur shihni se dogma e fese po merr fund dalngadale dhe atje ku ajo ka zanafillen e saj ..ne vendet arabe,dhe per kete juve ju kap paniku,si ushtare te nje formacioni te coroditur.

Fatkeqsia nuk qendron mbi shkencen,por tek ata qe me nje mije sofizma duan ti vene shkopa nen rrota,per ta mbajtur boten ende si ne shekllin e XV ate te mesjetes.

KUSH ISHIN THEMELUESIT E SHKENCAVE EGZAKTE?

Miku im i foriumit estilen , e vërteë është që fëmijët në gjith boten nëpër shkollat e tyre sot mesojnë fiziken dhe jo kuranin, kimin, bioligjin, matematikën edhe jo kuranin, mjeksinë, astronomin dhe jo kuranin.

Gjithashtu studentët nëpër univeristete mesojnë shkencat egzakte mirpo a di ti ,kush ishin themeluesit e parë në botë te shkencave egzakte?

Pse mendon që falë civilizimit perendimor ne jemi ktu ku jemi sot nga pikpamja shkencore po mos egzistonin arabët....sikur ta dije se sa të "trash" ishin perendimorët atëbotë!, ja pse:

Ti e di që ,Geber ishte babai i Kimisë mirpo ti nuk e di që emri i tij ishte Xhabir ibn Haijan (Vdiq 803 e.r)
Ti e di që, Al-Asmai ishte babai i Zoologjis & Botanikës, emri i tij ishte Abdul Malik ibn Kureib el-Esmai 740-828

Ti ndoshta e di që Algorizm,ishte babai i matematikes & shpiksi i zeros mirpo nuk e di që ai ishte arab dhe quhet Muhamed Bin Musa Al-Khuarizmi 770 - 840
Ti e di që Alkindus ishte babai i Optikës & Metalurgjis mirpo nuk e di ti që ai ishte arab dhe quhet Jakub Ibn Ishak Al-Kindi 800 - 873

Thebit i njohur në perendim ishte i njohur në Gjeometri & Anatomi mirpo nuk e di ti që ai poashtu ishte arab me origjin & emri i tij i plot është Thabit Ibn Kurrah 836 - 901
Pastaj ti e di që Trigometris, Astronomi & Matematicienti provoi mundesine e eklipsit diellor & përcaktoi 4 stinët e vitit, llogariti orbiten ekliptike etj mirpo ti ndoshta nuk e di që emri i vërtetë i ishte Ebu Abullah El-Batani 858-929
Me nderime

wow se kam dite qe paska pas kaq shum dijetare arabe faleminderit per publikimin e ketij texti si thon ata te Shqiperise rrofsh.

Kohes se fundit jemi "infektuar" kec me dokumentaret e Discovery Channel. Ne njeren ane ne mahnitemi me te rejat qe zbulon shkenca cdo dit e me shum, por kemi edhe anen tjeter qe gjithqka ia mveshin evolucionit.
Ne mund ti shohim te rejat nga shkenca qe me te vertet asgj s'mund ti kundershtoi dhe cdo gje na con te nje krijim nga nje inteligjence pafund.
Cdo gje esht ne favor te krijimit, por njerezit me verberi nuk i shohin faktet dhe argumentet. Sa per informim fjala e par e zbritur nga Allahu ishte: "Lexo" - qe eshte nje nxitje per te studiuar dhe per tu thelluar edhe me tej ne detin e njohuris.

Islamin s'ka nevoj per 'ta mbajtur' askush, e verteta eshte si rosa sa me shum perpiqesh ta fusesh ne uj aq me teper nxjerr koken.
Perse ka kaq shum musliman ne bot?! A mendoni se te gjith jan "te verbuar nga "drita e shkences", a mendoni se jan te shurdhuar nga "e verteta e shkences"?....

Shum njerez e marrin nje ngjarje qe ndodh ne nje vend islam, (ta zem para pak oresh po lexoja per vrasjen e nje personi qe nuk pranoi te behet musliman). Islami nuk eshte dhun! Zoti i thot Pejgamberit thirri ti ne rrug te drejt, a vin a jo, kjo eshte ceshtje e tyre.

Muslimani eshte i detyruar te luftoi vetem kur sulmohet, per te mbrojtur vendin, kombin, fen....
"Ti (Muhammed) thirr për në rrugën e Zotit tënd me urtësi e këshillë të mirë dhe polemizo me ata (kundërshtarët) me atë mënyrë që është më e mira. …". (En-Nahl: 125). (Nuk thuhet me e dhunjshmja, askund skam hasur te thuhet thirr ne islam, e nese nuk pranojn vritni!....Hëh!!!

Muslimanet porositen te jen te mir:
I Dërguari i Allahut, Muhammedi (Paqja e Allahut dhe bekimi i Tij qofshin mbi të!) ka thënë: "Mos kini smirë për njëri-tjetrin, mos mashtroni, mos urreni njëri-tjetrin, mos ia ktheni shpinën njëri-tjetrit dhe mos ndërhyni në shitblerjen e njëri-tjetrit. Jini vëllezër, siç i ka hije robve të Allahut. Muslimani është vëlla i muslimanit, nuk i bën padrejtësi, nuk e lë në baltë, nuk e gënjen dhe nuk e përçmon atë. Devotshmëria është këtu (e tha këtë tri herë, duke bërë me shenjë nga zemra e tij). Për një njeri është shumë keq që ta përçmojë vëllanë e tij musliman." (Marrë nga Muslimi)

FTESË NË TË VËRTETËN ----> Vella/Moter ke ber shum mir me ket shkrim ku permenden dijetaret islam (mendoj se ka ende te tjer qe duhet ti shtohen asaj liste).

Por prap eshte e kot me disa...
"Po All-llahut ia kane friken nga roberit e Tij, vetem dijetaret" (Kur'an 29:43) - Ajet kur'anor qe e deshmon qart mosnjohjen e Zotit nga ana e atyre qe e mohojn....

Fransis Bacon tha: " Njohja siperfaqesore e filozofise mund te shpjer ne ateizem njeriun, ndersa thellimi ne filozofi e ofron mendjen me besimin"...

Mark Aureli para nje takimi te rendesishem tha: " Sot do te takohem dhe do te pres njerzit qe flasin shume dhe vetjaket mohues, por nuk do te mbetem i mahnitur, e as i shqetesuar,pasi kurr se parafytyroj boten te mbetet pa keta" ---> Edhe un po them qe me rastis te takoj e te njoh njerez ateist, llafazan, lavderan, hipokrit, genjeshtar, budallenj, te marr....... por smerzitem...S'do te kishte kuptim asgje pa JUVE!

EVOLUCIONI!:
RASTESISHT kemi qelluar ne sistemin e duhur Diellor...
RASTESISHT kemi pasur orbiten e duhur (ne largesine e duhur)
RASTESISHT eshte krijuar Toka
ne RASTESISHT nje kohe (qe shkencetaret RASTESISHT hamendesojne)
RASTESIHT jane lidhur grimcat, n0 e- & p+... per te formaur atomet, Ne RASTESISHT largesine e duhur,... per te formuar te gjitha elementet [sepse duhet te jete rastesisht 1A]
Dhe atomet rastesisht jan lidhur fix , per te kriju molek.elementare . Dhe rastesisht MOLEKULAT u lidhen….(nen ndikimin e asgjeje), per te dhene molek cplx .

______ RASTESISHT keto AMINOACIDE... formuan ADN.... RASTESISHT ne menyren ekzakte , pa ngaterruar vend ne asnjeren, prej mbi 5*10^10 vende..........prape RASTESISHT , ADN-te u rikombinuan, per te dhene diçka te gjalle... DHE RASTESIHT ... U BE QELIZA e pare e jetes..dhe RASTESISHT , u be e 2ta, 3ta... e keshtu e me rr...adhe...KESAJ QELIZE nuk iu durua vetem... dhe u evolua, per te dhene RASTESISHT organizma ShumeQelizore, te cilat RASTESISHT krijuan ALGAT e para... qe RASTESISHT dhane Alga bimore & shtazore....DHE Keto te fundit RASTESISHT dhane bimet dhe kafshet....

Prape RASTESISHT Kafshet, u evoluan , nga jeta ne uje... ne Toke (Peshq ne Amfibe) dhe RASTESISHT nga AMFIBE ne ZVARRANIKE. :O (pa lidhje).... POR PRAPE RASTESISHT... nga ZVARRANIKE ne GJITARE... dhe RASTESISHT, nga Zvarranike ne SHPENDE.. e keshtu e merradhe Deri tek njeriu

_____________ K O N K L U Z I O N I _________SA BUDALLA , DUHET TE JETE NJERIU, TA BESOJE GJITHE KETE ?????

MPOSHTJA E EVOLUCIONIT
Saher që flitet për Teorin e Evolucionit, na shkon mendja te biologjia, se ajo ka të bëjë vetëm me fushën e biologjisë dhe se nuk ka lidhje me jetën e përditshme. A po jo! Por sa i saktë është a thua ky mendim?
Ke pak durim deri në fund të textit dhe pas kaq vitesh do ta kuptosh të vërtetën!

Teoria e evolucionit përbën themelin e një filozofie të pabazuar në realitet që ka pushtuar mendjet e një numri shumë të madh njerëzish. Kjo filozofi është "materializmi", e cila përmban një numër pikëpamjesh joreale për mënyrën se si njeriu erdhi në ekzistencë.

Materializmi predikon se nuk ekziston asgjë tjetër veç materies dhe se kjo materie është esenca e çdo gjëje, qoftë kjo organike apo inorganike. Nisur nga kjo, materializmi e mohon ekzistencën e Krijuesit, e universit.. Duke e reduktuar çdo gjë në nivelin e materies, nocioni i mosekzistencës së asgjëje përveç materies e transformon njeriun në një krijesë që i kushton vëmendje vetëm asaj dhe e largon atë nga vlerat morale të çdo lloji. Kjo ësht pika e fillimit të shkatërrimit për individin.

Dëmet e materializmit nuk janë të kufizuara vetëm në nivelin e individit. Materializmi gjithashtu kërkon të anullojë vlerat bazë mbi të cilat qëndrojnë shteti dhe shoqëria e të krijojë një shoqëri pa shpirt, që tregon kujdes vetëm për materien.

Për shkak se anëtarët e kësaj shoqërie kurrë nuk mund të kenë mendime idealiste si patriotizmi, dashuria për njerëzit, drejtësia, besnikëria, ndershmëria, sakrifica, nderi, morali i mirë etj., rendi social i vendosur nga këta individë është i destinuar të rrënohet shumë shpejt. Për këto arsye materializmi është një nga kërcënimet më të mëdha për vlerat bazë të rendit politik dhe social të një kombi.

Një tjetër anë negative e materializmit është struktura e tij e përbërë prej ideologjive divergjente dhe anarkiste që synojnë përjetësinë e shtetit dhe popullit. Komunizmi, më i spikaturi ndërmjet këtyre ideologjive, është rezultat politik natyral i filozofisë materialiste. Teoria e evolucionit përbën të ashtuquajturat baza shkencore të materializmit mbi të cilat varet ideologjia komuniste.

Duke marrë teorinë e evolucionit si pikë referimi, komunizmi kërkon të justifikojë veten dhe ta pa-
raqesë ideologjinë e tij si diçka të njohur dhe të saktë. Kjo është arsyeja pse babai i komunizmit, Karl Marksi, shkroi për librin e Darvinit, "Origjina e Llojeve", i cili hedh bazat e teorisë së evolucionit, se "ky është libri që përmban bazat e historisë së natyrës për pikëpamjet tona."

Në fakt, mendimet materialiste të çdo lloji, më të shquarat prej të cilave janë idetë marksiste, janë rrëzuar krejtësisht për shkak se teoria e evolucionit, që është dogmë e shekullit XIX, mbi të cilën mbështetet materializmi është zhvlerësuar totalisht nga zbulimet e shkencës bashkëkohore.

Mosprovimi dhe mosvërtetimi i hipotezave materialiste që njohin ekzistencën vetëm të materies demonstron se qeniet janë prodhim i krijimit të Një Krijuesi.

Qëllimi i këtij dokumentari është të paraqesë faktet shkencore që refuzojnë në të gjitha fushat teorinë e evolucionit dhe t'i informojë njerëzit e ketij forumi për qëllimin e vërtetë të kësaj të pseudo-shkence, e cila në të vërtetë është mashtrim!

Nese me lejohet te bej rekomandime , do te thoja qe esht me mire qe mendimet dhe replikat tona ti parashtrojm sa me shkurt . Se nuk kemi kohe te lexojme romane ktu

Un personalisht jam kundra teoris Evolucionit (sic e shpreha dhe tek komenti i mesiperm) ! Por jam i mendimit qe kundershtimi duhet te vij si nje ndergjegje shkencore dhe jo thjesht si nje rivalitet me fetë .

Teoria e evolucionit mbetet Teori dhe jo Ligj . Ku esht dallimi midis ligjit dhe teoris ? Teoria esht pretendim i pa vertetuar , ndersa ligji esht teori e vertetuar . Kshu qe me pelqen me mire te mbetem tek ligjet e Mendelit mbi trashgimin gjenetike

Dhe e fundit doja te thoja dicka per fanatiket e teoris se Evolucionit :
Ju po e mbroni ate ne menyre te verber , dhe si rrjedhoje nuk perpiqeni qe te gjeni arsyen e vertet te krijimit te jetes . Mos u beni te burgosur te Darvnit .Kerkoni dritare te reja . Kerkoni arsyen e vertet . Mos u dorzoni .

FTESË NË TË VËRTETËN shkruajti:MPOSHTJA E EVOLUCIONIT
Saher që flitet për Teorin e Evolucionit, na shkon mendja te biologjia, se ajo ka të bëjë vetëm me fushën e biologjisë dhe se nuk ka lidhje me jetën e përditshme. A po jo! Por sa i saktë është a thua ky mendim?
Ke pak durim deri në fund të textit dhe pas kaq vitesh do ta kuptosh të vërtetën!

Nuk e di nese e lexove deri ne fund postimin tim , por ishte thjesht nje sarkazem kunder teoris se evolucionit .Pasi un personalisht nuk e besoj

Po te kishte qene evolucioni une i pyes te gjithe ata qe e perkrahin evolucionin le te me tregojne si eshte ndertua KODI GJENETIK?
A jane fosilet e gjetura para miljona viteve te njejta me ato gjallesa qe jetojne sot nese jo atehere le ta tregojne vetem nje, vetem ato fosile qe jane deshmuar qe ato gjallesa kane jetuar me pare dhe sot ato jane zhdukur?
Ti gjejne vetem 3 lidhje zinxhirore te evolucionit qe jane te sakta kuptohet qe jane te argumentuara ne menyren shkencore?
Pyeti evolucionistat kudo a munden me kriju vetem nje qeliz te gjalle duke mos permendur strukturen e ADN's fare vetem ajo te jete dhe gjalle dhe a do te munden ndonjehere ne te ardhmen?

Krijim apo evolucion................po ta shqyrtosh me kujdes dhe ti lidhim faktet te dyja na dalin te verteta.
Evolimi mund te jete nje nga format e KRIJUESIT ashtu sic e krijoi baba Ademin nga nje pike uji me ere e beri ne nje cope mishi sa nje kafshate derisa i dha formen e njeriut i dha shpirt e mendje dhe i mesoi gjera dhe emertime keshtu e krijoi shkalle-shkalle mund ta krijonte per nje cast por keshtu Deshiroi.
Edhe kafshet i pershtaten ambjentit ku jetojne sepse KRIJUESI jua dha pershtatjen ne menyre qe tu mbijetojne kushteve dhe te kene vazhdimesi edhe qiejt zgjerohen ..........mund ta quajme evolucion.
KRIJUESI eshte i urte ne krijimet e TIJ.

Jam dakort me parafolsin qe tha se krijuesi krijoi njeriun e pare adamin dhe even.

Por doja te pyesja se kush e krijoi nusen e Kainit mbasi ai ishte debuar ne shkretetire nga zoti per vrasjen e te vellait.

As bibla e as kurani sna e thone se ku e gjeti Kaini gruan kur u kthye nga shkretetira ku ishte debuar.

Nje gje them une: ndiqni llogjiken tuaj per te kuptuar sado pak se si kemi lindur, i lini teorite boshe te feve.
Ato jane bere per te mbajtur te shtypur e te pa ditur popujt se keshtu ju eshte dashur disave ne histori.

kurani i ka cekur te gjitha ceshtjet ne teresi por per te gjitha ngjarjet e ndodhura ky eshte nje detaj ne vargun kohor te ekzistences se njeriut.

Qelizen e gjalle nuk munet me kriju askush e as qe do ta krijojn ndonjher, se pari te analizojm qka do te thot te krijosh DIQKA dhe te ndertosh DIQKA, te krijosh do te thot te besh DIQKA nga 0-ja 0+1=1 derisa na mungon NJESHI athere rezultati esht 0 ASGJE 0+0=0, ndersa te ndertosh DIQKA athere na nevoitet DIQKA TJETER e nga ajo DIQKA TJETER nevoitet edhe DIQKA TJETER e kshtu me radh dhe kemi ndertu DIQKA TJETER nga DIQKA TJETER 1+2=3 jo nga asgjeja.

Sot shkenca e thot se universi esht ''kriju''nga asgjeja e pranon se as hapsira as edhe koha nuk ka egzistuar gjithashtu shkenca sot e pranon se krijimi i DIQKAJE i ka paraprir DIQKA TJETER deri tek njeshi fundi i fundit kjo esht teoria e evolucionit qe disa e pranojn me logjik te pa arsyeshme por kush e krijoj njeshin dhe nga njeshi beri qe te degzohen duke filluar nga trupat me te vegjel e deri tek ata me te mdhej ne nje harmoni te perkryer njera me tjetren ja nje shembull nga asgjeja te krijohet nje aeroplan i thjesht ska logjik fare ose per te qen me i kjart ta zem se jan me qindra aeroplana ne nje hapsir te madhe dhe vjen nje ere e fort oragan dhe i merr te gjith aeroplanat dhe i perzien me forcen e tij lart e posht dhe i hudh ne toke dhe nga ajo perzierje te na del nje aeroplan B52 MODERN dhe po ti krahasojm nje B52 me njeriun besoj se te gjith pajtoheni se vetem nje pjese e trupit tone psh syri, truri ose qka do tjeter esht shum me i komplikuar se B52 qe esht aeroplani me modern qe egziston sot dhe prap dhe prap logjika e disave ju thot se ne kemi evolvuar nga majmuni prej majmuni nga diqka tjeter e kshtu me radh un nuk e di sa do zgjas nje logjik e till. Un e dua shkencen shum SA MA AFER SHKENCES aq me shum po kuptohet e verteta ;NE DO TJU BEJM TE MUNDUR QE TI SHOHIN ARGUMENTET TONA NE VETEN E TYRE DHE NE HORIZONT

eshte evolucion nepermjet krijimit

krijim

Gentriti shkruajti:Kohes se fundit jemi "infektuar" kec me dokumentaret e Discovery Channel. Ne njeren ane ne mahnitemi me te rejat qe zbulon shkenca cdo dit e me shum, por kemi edhe anen tjeter qe gjithqka ia mveshin evolucionit.
Ne mund ti shohim te rejat nga shkenca qe me te vertet asgj s'mund ti kundershtoi dhe cdo gje na con te nje krijim nga nje inteligjence pafund.
Cdo gje esht ne favor te krijimit, por njerezit me verberi nuk i shohin faktet dhe argumentet. Sa per informim fjala e par e zbritur nga Allahu ishte: "Lexo" - qe eshte nje nxitje per te studiuar dhe per tu thelluar edhe me tej ne detin e njohuris.

Islamin s'ka nevoj per 'ta mbajtur' askush, e verteta eshte si rosa sa me shum perpiqesh ta fusesh ne uj aq me teper nxjerr koken.
Perse ka kaq shum musliman ne bot?! A mendoni se te gjith jan "te verbuar nga "drita e shkences", a mendoni se jan te shurdhuar nga "e verteta e shkences"?....

Shum njerez e marrin nje ngjarje qe ndodh ne nje vend islam, (ta zem para pak oresh po lexoja per vrasjen e nje personi qe nuk pranoi te behet musliman). Islami nuk eshte dhun! Zoti i thot Pejgamberit thirri ti ne rrug te drejt, a vin a jo, kjo eshte ceshtje e tyre.

Muslimani eshte i detyruar te luftoi vetem kur sulmohet, per te mbrojtur vendin, kombin, fen....
"Ti (Muhammed) thirr për në rrugën e Zotit tënd me urtësi e këshillë të mirë dhe polemizo me ata (kundërshtarët) me atë mënyrë që është më e mira. …". (En-Nahl: 125). (Nuk thuhet me e dhunjshmja, askund skam hasur te thuhet thirr ne islam, e nese nuk pranojn vritni!....Hëh!!!

Muslimanet porositen te jen te mir:
I Dërguari i Allahut, Muhammedi (Paqja e Allahut dhe bekimi i Tij qofshin mbi të!) ka thënë: "Mos kini smirë për njëri-tjetrin, mos mashtroni, mos urreni njëri-tjetrin, mos ia ktheni shpinën njëri-tjetrit dhe mos ndërhyni në shitblerjen e njëri-tjetrit. Jini vëllezër, siç i ka hije robve të Allahut. Muslimani është vëlla i muslimanit, nuk i bën padrejtësi, nuk e lë në baltë, nuk e gënjen dhe nuk e përçmon atë. Devotshmëria është këtu (e tha këtë tri herë, duke bërë me shenjë nga zemra e tij). Për një njeri është shumë keq që ta përçmojë vëllanë e tij musliman." (Marrë nga Muslimi)

FTESË NË TË VËRTETËN ----> Vella/Moter ke ber shum mir me ket shkrim ku permenden dijetaret islam (mendoj se ka ende te tjer qe duhet ti shtohen asaj liste).

Por prap eshte e kot me disa...
"Po All-llahut ia kane friken nga roberit e Tij, vetem dijetaret" (Kur'an 29:43) - Ajet kur'anor qe e deshmon qart mosnjohjen e Zotit nga ana e atyre qe e mohojn....

Fransis Bacon tha: " Njohja siperfaqesore e filozofise mund te shpjer ne ateizem njeriun, ndersa thellimi ne filozofi e ofron mendjen me besimin"...

Mark Aureli para nje takimi te rendesishem tha: " Sot do te takohem dhe do te pres njerzit qe flasin shume dhe vetjaket mohues, por nuk do te mbetem i mahnitur, e as i shqetesuar,pasi kurr se parafytyroj boten te mbetet pa keta" ---> Edhe un po them qe me rastis te takoj e te njoh njerez ateist, llafazan, lavderan, hipokrit, genjeshtar, budallenj, te marr....... por smerzitem...S'do te kishte kuptim asgje pa JUVE!

Citate:

8/39. Luftoni ata derisa të mos mbetet idhujtari (besim i kotë), e i tërë adhurimi të bëhet vetëm për All-llahun. Po nëse ata ndalen (i japin fund mosbesimit), All-llahu është mbikëqyrës për atë që veprojnë.

&. 5/33. Dënimi i atyre që luftojnë (kunddërshtojnë) All-llahun dhe të dërguarin e Tij dhe bëjnë shkatërrime në tokë, nuk është vetëm se të mbyten ose të gozhdohen, ose (të gjymtohen), t’u priten duart dhe këmbët e tyre të anëve të kundërta, ose të dëbohen nga vendi. Kjo (masë ndëshkuese) është poshtërim për ta në dynja, dhe në botën tjetër ata do të kenë dënim të madh.

&.9/5. E kur të kalojnë muajtë e shenjtë, luftoni idhujtarët kudo që t’i gjeni, robëroni dhe ngujoni ata, e vinju pritë në çdo shteg. Në qoftë se pendohen, e falin namazin dhe e japin zeqatin, atëherë ua lëshoni rrugën, se vërtet All-llahu falë është mëshrues.

&. 9/29. Luftoni ata që nuk besojnë All-llahun e as botën tjetër, nuk e konsiderojnë të ndaluar (haram) atë që e ndaloi All-llahu dhe i dërguari i Tij, nuk besojnë fenë e vërtetë, prej atyre të cilëve u është dhënë libri, derisa ta japin xhizjen në dorë e duke qenë të mposhtur.


Ka edhe, edhe ajete te tjera qe bejne kete thirrje. Natyrisht duhet te lidhen me kontestin dhe shkakun e zbritjes

Qe ne te gjitha fete, pa perjashtim, behen thirrje edh eper paqe edhe per lufte te pameshirshme.

Edhe te Judaizmi edhe te Krishterimi si edhe te Islamizmi, ashtu si edhe te Komunizmi, (si te çdo ideologji) as vellaun qe ta ka lind nena nuk e ke vella, as baben qe te ka lind nuk e ke baba!!!

Humbas kohe duke pritur te dale ndonje koment si duhet,dhe ende me humbin koncentrimin shkronjat e kuqe qe bien ne sy, ligjet e allahut gjithandej nr forum...neo, explorer dhe disa inteligjenca tjera mbajne te gjalle gjithe kete forum...Qe te japin ide, qe dine te bejne hulumtime.

Te thuash njeren (krijimin) ose tjetren (evolucionin) do te thote vetedije dualistike.

Ne te vertete e perditshmja jone.Mire/keq,Zot/Satane,Bardh/Zi,e vertete/e rrejshme,teist/ateist etj....

Po cfare nese perjetojme gjendjen e vetedijes-trinitin,hapim syrin e 3-te?? a arrijne piken e perbashket teistet dhe atesitet ne kete vetedije jo-dualistike por unike?

A thua do vazhdojne se ndeshuri ne vetedijen tone mendime te dyshimta,apo do te dalim nga vetedija: Reality/Imaginary? jane te dyja...se bashku qe formojne perallen e Univerzit.

Tolerimi i trinitit te depertoje kudo eshte mjeshteria.Edhe pse punojme gjithe kohen drejt daljes nga dualizmi dhe perjetimi i lumturise absolute perseri nuk kuptojme qe caku eshte i njejte.

Qofte me meditim, falje, lutje, vallezim, kendim, ngacmim me ultra ze bile edhe droga (po e vertete) ne mund te perjetojme vetedijen E VETME.

Eshte vetedije ku bashkohen te gjithe: nga njeriu shkencor, spiritual, teist, ateist deri te drogaxhite.Ketu nuk kemi diskriminim...Por fakti qe njerezit kalojne ne kete vetedije dhe nuk e kane idene se kane patur levizje ne vetedije te shkalles me te larte, sjell tek ajo qe ata edhe pas ''realizimit'' (se ska realizim pa vetedije e kujdesshme) vazhdojne te falen, drogohen etj duke mos kuptuar qellimin e punes se tyre, duke diskriminuar njeri tjetrin...

Andaj themi se ekziston nje force e vetme ne Univers.Eshte nje force qe shtin ne pune gjithe mekanizmat te punojne...
qe perdoret per qellime pozitive (forca pozitive-Zoti) +
qe perdoret per qellime negative (forca negative-Satana) -
qe ne te vertete ato terheqin njera tjetren dhe bashkohen ne nje force si qe integrohet egoja differenciale me Unin e Shenjte per te kompletuar ate...

Mendimet negative duhet te dalin ne siperfaqe, mirepo ne kohe te duhur dhe vend te duhur, si mjet per nje rezultat te kompletuar dhe te sigurte.Nga mendimet...bota e brendshme, deri tek bota materiale, komerciale, fetare......funksionon ky rend i trinitit...\

Qe nenkupton mu kete ceshtje: bashkim i
frymezimit mashkullor + (1.Krijimi, 2.X1) Teism
frymezimit femeror - (1.Evolucioni, 2.X2 Ateism

Shihet qarte qe mungon tek njerezit religjioz shkenca, veshja, edukata, kultura, bota moderne (ne te njejten kohe ata urrejne kete menyre jetese te re sepse jane te perqendruar tek Krijimi-Fillimi botes) dhe humbin sensin per shkence...

por zgjidhja behet edhe me ligjet e matematikes

O ----------> Krijimi>Evolucioni= Nje Force
/\
/ \
^ ^
- +
Ato X qe jane shenuar duhet te kuptohen me mire nga 2 palet...qe te mundesohet sinkronizimi...per te kaluar ne nje levizje te vetedijes dualistike drejt nje pike te perbashket..

Nese shuhet teoria e evolucionit teresisht me vetedije dualistike, atehere humbet edhe zinxhiri i krijimit Hyjnor sepse pa evolucion ska dot shpjegim.Gjithe behet peralle e merzitshme....

Ndersa te jesh ateist nuk do te thote te mos besosh.Te besosh qe nuk ka Zot eshte nje lloj besimi.Me kete besim futen ata ne triniti...

Kur te bashkohen keto dy forca, te shkrihen duke formuar nje koncept krejt ndryshe nga dy vetedijet dualistike-materializmi dhe jomaterializmi do te kete kuptim...

Ka ardhur koha kur cdo gje transformohet me shpejtesi te madhe, nga kultura, identitetet e popujve deri ne ndryshime te medha ne literature e historine e njerezimit....

Ushqimi quhet droge nga mjeksia moderne, ndersa Arabi e Irak thuhet qe nje lule e caktuar (me permbajtje aktive te ndonje droge) te sheron shpirtin.

Krishteret e muslimante tregojne qe Eva/Adami ka ngrene frutin e ndaluar dhe ka kaluar ne trup mishi ne kete bote.

Ndersa, shaivitet dhe nje pjese e krishtereve mistik tregojne se si Adami ka henger frut nga bima e jetes, dhe ka fituar gjithe ate liri (uke kaluar ne ate qe njerezit e thjeshte quajne Parajse - dhe fruti ka qene Marijuana..)

Sa te kunderta jane kulturat Saivizm-Krishterizem mistik e si mund te perputhen ne pika identike....

Dhe si eshte e mundur qe njeri krishter thote fruti ka derguar Adamin ne boten materiale dhe tjetri thote ka derguar Adamin ne nje bote spirituale ku ka marrurr mesim cka eshte liria dhe parajsa sepse fruti ka qene marijuana....Krishteret qe perdorin marijuanen si TOOL...
Eshte gjithnje ashtu.Problemet ekzagjerohen nga padituria dhe zvogelohen nga dituria.

Andaj kujdes ju qe perkrahni Islamin si kuajt paranoik qe vrapojne si te shfrenuar ne komunikacion duke shkele cdo gje qe nuk i pelqen, dhe duke lartesuar bile edhe sakrificen me kafshe (qe eshte devijim psiqik i larte-kurban bajrami) vetem dhe vetem per te mbrojtur egon e tij ne dimenzione shkateruese.

Dhe ju ateiste qe mohoni krijimin, nuk mund te kompletoni vizionin tuaj dot pa krijim, meqenese ky njeherit nuk do te ishte aq mitologjik duke marre parasysh aftesite analitike, precise, shkencore te ateisteve..

white_electricity shkruajti:

Andaj kujdes ju qe perkrahni Islamin si kuajt paranoik qe vrapojne si te shfrenuar ne komunikacion duke shkele cdo gje qe nuk i pelqen, dhe duke lartesuar bile edhe sakrificen me kafshe (qe eshte devijim psiqik i larte-kurban bajrami) vetem dhe vetem per te mbrojtur egon e tij ne dimenzione shkateruese.

Edhe une personalisht asnjehere deri tani nuk kam mundur te kap arsyen e kurban bajramit, pse Zoti ka nevoje per gjak, me kete gjest njeriu i jep Zotit tipare njerezore dhe tokesore , i jep atij kenaqesine e sakrifices, egon e tij, hakmarrjen ... flm white_electricity qe na solle disa ide origjinale rreth kesaj teme.

Une shoh ate s'kene si femiu (muslimani) qe e larteson autoritetin e vet egoist me ane te kopjimit te drejtperdrejte te keshillave te babait(Allahut), sepse babai ne syte e femiut eshte gjithcka, me i fuqishmi, me i miri...Dhe ai duhet te behet si babai! Te sakrifikoje kafshet si respekt ndaj babait.
Nga ana tjeter sekti bektashian...ritualet seksuale grupore...

E cka nese gjurmohet edhe me tej? Jam i sigurte se do gjejme lidhje te islamit edhe me rituale me sakrifikime te njerezve te vet (vrasja me gurr e grave-si detyre ndaj Allahut, prerja e gjymtyreve dhe nxerrja e shqisave te njerezit te cilet kane perdorur ato pjese te trupit per te bejne ''mekat'',etj etj...)
Krishterizmi duhet te jete ngjajshem...

Kthehuni tek Majanet, historia e tyre e paster dhe e shenjte do te spjegoje gjithcka...
Civilizimi ''demokratik'' nuk eshte gje tjeter perveq nje fabrike konzervash.Konzerva te limitizuara ne mendim, emocion, ne gjithcka.Ata synojne vetem trashje te egos.Te verbuar nga gjithcka, mitologjite, iluzionet, parate, femrat, drogat legale ne apoteke.

Gjithandej te verbuar nga perceptimi i gabuar i gjerave.Duke iu ofruar nje bote sintetike plot kemikalje e halucinacione, nga ushqimi, veshja, kenaqesia, devotshmeria, deri tek shpirit sintetik.

Evolucioni

Evolucion i themi zhvillimit nga e thjeshta, te e përbëra, nga një cilësi më e ulët, në një cilësi të re, më të lartë. Në fillim, teoria mbi prejardhjen dhe zhvillimin e qenieve të gjalla u quajt darvinizëm, pastaj, për ta emërtuar atë, nisi të përdorej fjala e ardhur nga latinishtja, evolucion. Në ditët tona, fjala evolucion përdoret në kuptimin zhvillim dhe përkryerje duke kaluar nga një etapë në tjetrën si dhe, në kuptimin e ngushtë dhe teknik, jo për të emërtuar darvinizmin, por mutacionet dhe transformimet në botën e gjallë si pasojë e ndikimeve të brendshme e të jashtme. Prandaj, kur themi evolucion, e kemi fjalën për të gjitha idetë darviniste të vjetra e të reja.

Ç'është e vërteta, edhe para Darvinit ka pasur njerëz që kanë paraqitur pretendime të ngjashme. Mes tyre, përmenden Kanti, Bekoni, Hegeli.

Në fakt, është vetëm Lamarku me teorinë e tij të transformizmit, ai që, para Darvinit, ka bërë fjalë mbi evolucionin në kuptimin biologjik të tij. Veprën "Filozofia e Zoologjisë" ku Lamarku[1] zhvillonte teorinë e vet, e pati botuar në vitin 1809 kur pati lindur Darvini. Ndërkaq, vepra e Lamarkut u bë e njohur jo menjëherë, por pas disa vitesh, atëherë kur edhe Darvini pati ardhur në moshën për të lexuar dhe kuptuar.

Mund të flitet për tre faktorë ndikues që e shtynë Darvinin për ta parashtruar teorinë e tij të famshme. I pari është prifti anglez Maltus. Në një periudhë kur në Angli sundonte varfëria, Maltusi i cili e shihte shtimin e popullsisë si njërin prej shkaqeve të varfërisë dhe dilte kundër ligjit në fuqi mbi ndihmën e shtetit për të varfërit, në veprën e tij, "Ese mbi parimet e popullimit" (1789)[2], pretendonte se, ndërsa popullsia shtohej në progresion gjeometrik, të mirat materiale shtoheshin në progresion aritmetik ose, më saktë, vinin gjithmonë duke u pakësuar, prandaj edhe pse fakteqësitë natyrore, sëmundjet, etj. shtonin artificialisht vdekshmërinë dhe bënin një skartim të dukshëm të numrit të popullsisë, shtimi i saj në progresion gjeometrik do të bënte që të vinte një ditë që ajo të mos mund të ushqehej dot më, prandaj s'kishte aspak kuptim që me ligje të tillë si ai aktual që ushqente të varfërit, të ndihmohej artificialisht keqësimi i gjendjes! Kështu, Maltusi kërkonte shfuqizimin e ligjit në fjalë. Kurse Darvini, nga një pretendim i tillë i mbrojtur për arsye ekonomike, u përqëndrua në nxjerrjen, sipas tij, të përfundimeve shkencore, për të ngritur, më tej, teorinë e përzgjedhjes natyrore.

Faktori i dytë me ndikim të rëndësishëm mbi Darvinin është Alfred Rasëll me veprën e tij, "Kontribute për teorinë e seleksionit natyror". Ndërsa Rasëlli bënte kërkime në ishujt Malaja, Darvini bënte kërkime në brigjet e Amerikës Jugore dhe ishujt e Oqeanit Paqësor. Në letrën e tij të gjatë sa një libër drejtuar Darvinit, Rasëll i shkruante se gjallesat që përshtateshin më mirë ndaj mjedisit mund ta vazhdonin jetën dhe, në këtë kuadër, mes gjallesave zhvillohej një luftë për ekzistencë. Ja, edhe nga ky pretendim mori guxim Darvini si kur po e përvijonte teorinë e tij, ashtu dhe kur e hidhte në shesh.

Faktori i tretë me ndikim të rëndësishëm mbi Darvinin janë mendimet e disa shkencëtarëve të cilët, para Darvinit, kanë bërë fjalë në një farë mënyre mbi evolucionin. Ndërkaq, mendimet e tyre, që në kohën e vet patën ushtruar ndikim mbi Darvinin, sot nuk kanë ndonjë vlerë, siç ndodh, bie fjala, me Lamarkun. Kurse Për Darvinin ekziston konsiderata se ai i ka sistemuar dhe shprehur mendimet e tij në mënyrë më shkencore, mirëpo, kur t'i parashtrojmë në këtë libër disa të vërteta, qoftë edhe të thjeshta, do të duket se, si pretendimet e Darvinit, ashtu dhe sistematizimi dhe parashtrimi i tyre prej tij janë mjaft larg nga metodologjia dhe vërtetësia shkencore!

Kater Tezat Ku Mbeshtetet Darvinizmi

Darvini niset nga disa ngjasime mes gjallesave. Së bashku me të, edhe shkencëtarët që kanë ushtruar ndikim mbi të, i mbështesin tezat e tyre mbi këto katër pretendime kryesore:

1. Kushtet e mjedisit të jashtëm së bashku me faktorët ndikues të brendshëm ushtrojnë ndikim mbi gjallesat duke shkaktuar mbi to disa ndryshime relative.

2. Këto ndryshime u sjellin gjallesave dobi dhe zhvillim.

3. Këto ndryshime (të vogla) përcillen në brezat pasardhës me anë të trashëgimisë.

4. Në natyrë zhvillohet në mënyrë të pandërprerë një përzgjedhje natyrore. Gjallesat luftojnë me njëra-tjetrën për të siguruar ushqimin dhe ekzistencën. Jeta e gjallë është pikërisht kjo luftë që zhvillohet mes gjallesave për ekzistencë. Gjatë kësaj lufte, individët e fortë dalin fitues dhe vazhdojnë ekzistencën, kurse individët e dobët janë të dënuar të munden dhe asgjësohen. Përzgjedhjen (seleksionimin) natyrore si rrjedhojë e luftës për ekzistencë, e ndihmojnë edhe fatkeqësitë natyrore që nuk munden të përballohen nga individët e dobët. Kështu, gjatë këtyre dy formave të përzgjedhjes, jo vetëm zhduken individët e dobët, por edhe individët e fortë që kanë arritur ta përballojnë luftën apo fatkeqësitë natyrore, dalin edhe më të fortë, me cilësi më të larta, për rrjedhojë, mbi tokë shfaqen lloje (varietete ose specie) të reja me cilësi më të larta. Kjo ide mbështetet mbi pikëpamjen ekonomike të Maltusit që u përmend pak më lart.

Fosilet

Ata që mbahen pas teorisë së evolucionit me qëllim për të zbuluar prejardhjen e jetës, u drejtohen fosileve edhe kinse për ta vërtetuar teorinë e vet, edhe sepse në periudhat historike nuk haset në ndonjë dukuri evolutive. Të njëjtën gjë ka bërë edhe Darvini. Si biri i një familjeje të pasur dhe i një babai mjek, e filloi arsimimin duke mësuar për mjekësi, por ikte prej shkolle për të shëtitur fushave e maleve për të vëzhguar bimësinë dhe, pasi nuk pati sukses në mjekësi, vendosi të mësojë për teologji. Ngaqë zgjuarsinë teorike e kishte në vend, por jo në atë nivel edhe zgjuarsinë praktike, ai pati vështirësi edhe në studimin e teologjisë; megjithëkëtë, më në fund, u bë si u bë dhe e gjeti profesionin e tij të përshtatshëm. Ai mori pjesë në një ekspeditë studimore të organizuar nga qeveria angleze dhe bëri kërkime në ishujt e Oqeanit të Qetë, Afrikë, Amerikën e Jugut dhe Australi, bëri krahasime mes kafshëve të ishujve Galapagos dhe kontinentit, shqyrtoi disa fosile, u përqëndrua në aktivitetet e vullkaneve dhe koraleve, mblodhi bimë dhe insekte.

Shkurt, kur u shfaq vetvetiu domosdoshmëria e gjetjes së një lloji (specieje) të ndërmjetëm për të vërtetuar se majmuni dhe njeriu vijnë prej një ati të përbashkët dhe kalimin nga një lloj në tjetrin, u ndje nevoja për të gjetur dhe përdorur fosilet. Këtë duhet ta bënin paleontologët. Po qe se dalin paleontologë pa paragjykime, gjejnë fosile të ndërmjetme dhe thonë se është e mundur të bëhet lidhja mes majmunit dhe njeriut, duke gjetur edhe përkrahjen e gjenetistëve pa paragjykime, vetëm atëherë duhet pranuar një teori e tillë dhe duhet konsideruar me vlerë kryerja e kërkimeve dhe studimeve mbi të. Në të kundërt, është e pamundur që pretendimi evolucionist të quhet një teori shkencore!

Fosilet e zogjve

Mes fosileve të gjetura gjer tani, flitet për fosilin e zogut të ashtuquajtur arkeopteriks (Archaeopteryx) me bisht të gjatë, me dhëmbë dhe kthetra në krahët e përparëm, duke pretenduar se ky është një lloj i ndërmjetëm mes zvarranikëve dhe zogjve. Duke u mbështetur në këtë, evolucionistët mendojnë se kanë gjetur një lloj ose brez të ndërmjetëm të procesit të evolucionit dhe, duke gjetur edhe hallkat e tjera të humbura, do të mund të mbushin zbrazëtirat mes shumëqelizorit të parë dhe njeriut për të provuar, ndërkaq, edhe se njeriu e ka prejardhjen prej majmunit!

Në të vërtetë, nuk ka asnjë shenjë që të tregojë se kjo gjallesë e ashtuquajtur arkeopteriks është një etapë mes zvarranikëve dhe zogjve. Po u pranua ky si i tillë, atëherë nuk ka asnjë pengesë që edhe lakuriqi i natës të vlerësohet si i tillë, sepse, meqë lakuriqi i natës është një zog gjitar, fare mirë mund të pranohet si një etapë e ndërmjetme mes zogjve dhe gjitarëve.

Mirëpo, ashtu siç shkenca nuk bën fjalë për një periudhë kur lakuriqi i natës të mos ketë ekzistuar, ashtu siç lakuriqi i natës nuk ka pësuar asnjë ndryshim gjatë ekzistencës së vet, ashtu edhe evolucionistët vetë, madje, nuk mendojnë ta përdorin atë si provë dhe argument për evolucionin. Ashtu si në rastin e arkeopteriksit, edhe në disa zogj, në ditët tona, hasen sqepe me anë të dhëmbëzuara. Të vegjlit e zogut të quajtur Opisthocomus hoatzin që rron në pyjet e Amazonës, kanë gishta të lirë në krahë (flatra). Për rrjedhojë, të sillesh sikur janë zbuluar dhe njihen të gjitha gjallesat që kanë jetuar e jetojnë mbi tokë qysh në krye të herës e gjer më sot, qoftë edhe sikur njihen të gjitha llojet e kafshëve që jetojnë sot, për të ecur, duke u mbështetur mbi pretendime të tilla boshe, me qëllim për të kërkuar etapa të ndërmjetme mes hallkave të evolucionit prej në krye të herës gjer te njeriu, s'do të thotë gjë tjetër veçse ta shpenzosh kohën kot, dhe këtë kuptim do ta ketë edhe në të ardhmen, sepse do të duhet të gjenden miliarda fosile të ndërmjetme për miliona lloje gjallesash nga njëra tek tjetra! Mbi gjithçka, sa e çuditshme është që, ndërsa fosilet e kafshëve që kanë jetuar por janë zhdukur si lloj, gjenden me shumicë, nuk gjendet qoftë edhe një fosil i vetëm që të provojë një etapë të ndërmjetme! Kurse gjallesa të tilla si dinozaurët që janë krijuar (ose kanë ekzistuar) në një të kaluar të caktuar dhe, pastaj, për shkaqe të kushteve të papërshtatshme të mjedisit apo të tjera, janë zhdukur si lloj, mund të shërbejnë si provë dhe argument jo i evolucionit, por vetëm i asgjësimit. Prandaj, fakti që, përkundër të gjitha këtyre, ka mëse një shekull që këmbëngulet mbi një teori të tillë duke bërë shpenzime tejet të mëdha, nuk mund të pajtohet kurrë me qëllimin e mirë për t'i shërbyer shkencës dhe të vërtetës. Nëse ende ka qarqe shkencore që vazhdojnë të merren me këtë punë, kjo ndodh sepse teoria e evolucionit është një dogmë që përdoret kundër krijimit, për rrjedhojë, kundër besimit te Zoti!

Historia ose përralla e kalit me pesë thonj (thundra)

Një tjetër pikë ku mbështeten evolucionistët duke e marrë për provë të brezave të ndërmjetëm, është edhe historia ose, më saktë, përralla e kalit me pesë thonj (thundra). Sipas kësaj historie, kali i parë kishte pesë thonj, kurse vetë kishte shtatin e një dhelpre. Pastaj, duke kaluar nëpër fazat e quajtura Eohippus, Mesohippus, Merychippus dhe Pliohippus, me kohë, iu pakësuan edhe thonjtë. Po qe se këta fosile janë të vërtetë, me siguri që janë qenie që kanë jetuar si një lloj i veçantë dhe pastaj janë zhdukur. Lidhja e këtyre me kalin është e pamundur. Po qe se ngulim këmbë për një lidhje të tillë, na dalin para dy pyetje të rëndësishme: E para, pse thonjtë e kalit ranë nga pesë në një? E dyta, ndërsa e kishte shtatin sa të një dhelpre, pse iu rrit dhe mori përmasat e sotme? Shkenca nuk mund t'u përgjigjet asnjërës prej këtyre pyetjeve. Edhe sot ka kafshë me një, me dy, me tre dhe me katër thonj. Ka edhe kafshë si dhelpra që vazhdojnë të jetojnë si ajo në të njëjtat kushte jetese. Ka edhe kafshë me pesë thonj dhe ende jetojnë si të tillë. Pse kali i hodhi katër thonjtë dhe na doli para me një thua (si njëthundrak), me shtatin të rritur? Po u tha se iu zgjatën këmbët nga nevoja për të vrapuar, atëherë del pyetja: Pse qeni i gjahut nuk u rrit sa kali? Edhe qeni i gjahut vrapon të paktën sa kali, është më i përshtatshëm për t'u rritur si shtat dhe është më i lëvizshëm se ai. Ndërsa kali i hedh thonjtë dhe rritet, pse qeni i gjahut të mbetet sa ka qenë?

Ekzistenca e brezave (llojeve) të ndërmjetëm duhet t'u përgjigjet edhe kushteve të gjenetikës, sepse, duke u nisur nga shembulli i kalit, që dhamë, themi se nuk mund të mendohet që një kafshë që ka jetuar dikur si dhelpër, të kthehet menjëherë, me një mutacion, në kalë! Kjo është sikur një njeri të ngjitej (vetë) në çast nga lartësia 0 metra në lartësinë 10000 metra! Prandaj, jo një mutacion i kësaj përmase, por, ndonjëherë, edhe një mutacion i vetëm mund ta asgjësojë një gjallesë. Për rrjedhojë, është e domosdoshme ekzistenca e fazave të ndërmjetme që e ndjekin rregullisht njëra-tjetrën. Me të vërtetë, edhe kërkimet këtë linjë ndjekin. Kërkuan dhe gjetën një sërë fosilesh të reja e të vjetra, por nuk gjetën dot asnjë fosil që të tregonte kalimin gradual nga pesëthundrakët, në katërthundrakë, në trethundrakë, në dythundrakë, në njëthundrakë. Veçanërisht u përqëndruan në fosilet që do ta lidhnin njeriun me majmunin, bënë fjalë për fosile që i mbiquajtën Australopithecus, Homo erectus, Neandertal, njeriu i Javas, njeriu i Pekinit, dhe thanë se këta janë gjallesa që përbëjnë fazën kalimtare mes majmunit dhe njeriut.

Po qe se dora e një fosili është gjetur këtu, kurse koka pesëdhjetë metra më tej dhe disa eshtra disa metra më thellë, nuk është e sigurtë që këto të gjitha t'i përkasin një individi. Ndoshta një eshtër është e një kafshe që ka jetuar në periudha shumë më të hershme se një kafshë nga e cila ka mbetur një eshtër tjetër. Për rrjedhojë, është e pamundur të formohet një opinion i prerë në këtë drejtim!

Evolucionistët shkuan aq larg në kërkimin e një brezi të ndërmjetëm mes majmunit dhe njeriut, saqë në vitet 1912-1914 folën për Njeriun e Piltdounit si ati i vërtetë i njeriut. Fosili i gjetur përbëhej nga kafka e një njeriu 500-vjeçar me nofull orangutangu dhe dhëmbë njeriu. Por në vitet 1953-1954 doli në shesh se ky ishte një fosil i montuar dhe i treguar me rrugë kimike si shumë i vjetër. Këto lloj sajimesh na e vështirësojnë besimin në studimin e fosileve dhe e forcojnë tezën se evolucioni është, më shumë se sa një çështje shkencore, një bindje, një çështje ideologjike!

Një dimension tjetër i çështjes është ky: Sipas përcaktimit të paleontologëve, më i vjetri i fosileve për të cilët bëhet fjalë, i përket një kohe 1,5 milion vjet më parë. Mirëpo, në Kenia, në breg të liqenit Rudolf, u gjet një fosil njeriu që ka jetuar 2,8 milion vjet më parë. Në këtë mes, ka edhe kundërshtime në lidhje me metodën e përcaktimit të moshës së këtij fosili. E rëndësishme për ne është e vërteta se njeriu ka ekzistuar mbi tokë para majmunit ose, të paktën, në një kohë me të!

Format iluzive të kalimit nga majmuni në njeri

Në librat shkollorë vendosen pranë e pranë figura qeniesh pak a shumë të ngjashme kinse për të ilustruar etapat kalimtare të evolucionit: një majmun, një gjysmë majmun dhe gjysmë njeri, një qenie më afër njeriut se majmunit dhe, më në fund, një tip mashkulli europian me moshë mesatare. Ç'mashtrim i madh! Pse jo të gjithë majmunët, por vetëm një lloj prej tyre ka pësuar një evoluim të tillë? Pastaj, pse na tregohet një mashkull moshëmesatar e jo një femër? Si është zhvilluar evoluimi i femrës? Sa copë majmunë së bashku kanë hyrë në rrugën e evolucionit, një apo disa? Po qe se, siç pretendohet, rasti i ka bashkuar shumë majmunë në një ishull ku ata kanë evoluar në njeri, ç'e ka penguar që e njëjta rastësi të mos ndodhte paralelisht në një vend tjetër ose të mos përsëritej e njëjta gjë edhe më vonë në mënyrë të përsëritur? Mbushja e të gjitha boshllëqeve të këtij pretendimi me hipoteza dhe rastësira, me ç'kritere dhe seriozitet shkencor mund të shpjegohet? Po qe se do të tregohej i njëjti zell për argumentimin e krijimit hyjnor, a nuk do të ishte më e lehtë dhe më shkencore të bëhej një sistematizim i botës së gjallë duke u mbështetur në dijen, vullnetin dhe fuqinë hyjnore?

Mashtrimet e bëra në emër të evolucionit nuk mbetën të kufizuara vetëm me kë­të shembull. Evolucionistët dolën me pretendimin se peshku Coelacanth (Rhipitisian Crossopterigian) është një lloj ndërmjetës mes qenieve detare dhe tokësore, i zhdukur rreth 70 milion vjet më parë. Mirëpo në vitin 1939 ky lloj peshku u kap në ujërat pranë Madagaskarit dhe, pas asaj dite e gjer më sot, janë kapur edhe rreth pesëdhjetë peshq të tjerë të tillë. Veç kësaj, tek ky peshk nuk ndodhen ato cilësi (si hapësirat e veshit të brendshëm, eshtra e kurrizit në formë koke dhe qeska e noti­mit) që i shtynin evolucionistët ta paraqisnin këtë peshk si një lloj ndërmjetës. Si përfundim, evolucionisti A.H. Clark ka mbetur i detyruar të pohojë se nuk kanë hasur në asnjë fosili apo grupe gjallesash që mund të jenë lloje të ndërmjetme, për rrjedhojë kurrë nuk ka ekzistuar ndonjë lloj i ndërmjetëm! Edhe Richard B. Gold­schmidt, me pohimin se nuk ekzistojnë formante të ndërmjetme, mbron tezën se boshllëqet mes llojeve mbushen me kapërcime të menjëhershme, gjë që nuk mund të shpjegohet me asnjë lloj metode shkencore, veçse duke pranuar krijimin hyjnor.(The Fountain, Nr. 24, f. 14; shën. i origjinalit.)

Materia, Rastesia dhe Pretendimet e Vetekrijimit

Në themel të evolucionit qëndron pretendimi se qenia ekziston vetvetiu dhe e varur nga rastësitë.

Ati i evolucionizmit para Darvinit, Lamarku, e konsideronte evolucionin si një mundësi të dhënë nga Zoti materies dhe natyrës. Ai ishte evolucionist që pranonte gjenezën hyjnore të materies. Në kundërshtim me të, Darvini e mbështet ekzistencën e materies në vetë aftësinë e saj për të ekzistuar dhe zhvilluar. Ata që erdhën pas Darvinit, ranë plotësisht në materializëm dhe mohim dhe zgjodhën rrugën për ta përdorur evolucionin si mbështetje për mohimin e Zotit.

Ata që i dalin sot për zot darvinizmit, janë bota materialiste që mbahen pas tij në emër të mohimit. Këta besojnë në eternitetin e materies, pra, në pafillimshmërinë dhe pafundshmërinë e materies.

Duhet theksuar qysh në fillim që evolucionistët, dashje pa dashje, përfytyrojnë një hapësirë të pafundme, sepse t'i japësh eternitet materies dhe ta vendosësh evolucionin, brenda këtij eterniteti, në një kohë me fillim të papërcaktuar, do të thotë t'i japësh hapësirës pafundësi meqë koha dhe hapësira nuk mund të mendohen veç e veç. Koha ka një ekzistencë nominale (konvencionale); është hapësira që e bën atë një dimension të materies dhe dukurive. Nuk mund t'i jepet ekzistencë kohës në mungesë të hapësirës. Ndërkaq, hapësira përbëhet prej botës së atomeve, botës së lëndës. Për rrjedhojë, po qe se vërtetohet se lënda nuk është eternale (e pafillim dhe e pafund), do të dalë në shesh se edhe hapësira dhe koha nuk janë eternalë dhe do të kuptohet vetvetiu se një gjë që s'është eternale nuk mund të jetë krijuese dhe e vetëkrijuar.

Ligji II i termodinamikës i njohur, tashmë, nga shumica, e hedh poshtë eternitetin e lëndës dhe materies. Ligji I i termodinamikës është ligji i ruajtjes së energjisë, kurse Ligji II është ligji i njohur Carnot. Sipas tij, nxehtësia e qendrave të nxehtësisë, duke u përhapur e përhapur pa pushim, një ditë do të konsumohet dhe niveli i energjisë në gjithësi do të barazohet, do të bëhet i njëllojtë kudo. Edhe nëse kjo nuk do të thotë asgjësim i energjisë, do të thotë asgjësim i diferencës plus-minus dhe vdekje. Carnot e parashtroi këtë ligj duke u mbështetur në vëzhgimet në shtëpinë e vet mbi shpërndarjen e energjisë nga soba dhe uji i zjerë. Pastaj vëzhgimet e tij u zhvilluan më tej nga shkencëtarët, u përgjithësuan në një ligj i cili mësohet sot nëpër shkolla.

Sot është e pamundur të thuhet ndonjë gjë e prerë mbi ndikimin e përgjithshëm të termodinamikës mbi gjithësinë. Megjithëkëtë, mund të thuhet se gjithësia s'është një e tërë, por e përbërë prej pjesësh (copash), ndërkaq që konkluzioni mbi një copë është i vlefshëm edhe mbi të tërën. Vëzhgimet e kësaj fushe tregojnë se po të mos shpërthejë më parë një katastrofë e përgjithshme për ndonjë shkak tjetër, katastrofa termodinamike është absolutisht e pashmangshme, domethënë, energjia në gjithësi do të konsumohet dhe sistemi do të shembet. Këtu mund të pyetet mbi marrëdhënien e katastrofës termodinamike me joeternitetin e lëndës dhe materies ose ç'dëm do të pësojnë koha dhe hapësira që pretendohet se janë eternale.

Le ta bëjmë të qartë në fillim se ata që i japin materies eternitet, duket sikur nuk e dinë se ç'do të thotë eternitet. Sikur të gjitha kokrrat e rërës që ekzistojnë mbi tokë t'i bëni zero dhe në krye të vargut me zero që do të formohet, të vendosni një njësh, shifra e frikshme që ka për të dalë, në raport me eternitetin do të ketë vlerën zero. Po si kjo, përballë eternitetit, numri më i madh që do të mund të mendonte, konceptonte dhe prodhonte mendja e njeriut, do të ishte përsëri zero! Sepse eternal do të thotë i pafund. Gjëja e pafund:

1) Nuk mund të jetë e përbërë, nuk mund të hyjë në sintezë. Ajo është e thjeshtë dhe e pandashme (e pacopëtueshme).

2) Nuk ndryshon kurrë dhe mbi të nuk mund të veprohet.

3) Ndodhet e pavarur nga koha dhe hapësira, pra, jashtë lëvizjes së varur nga koha dhe hapësira.

4) Eshtë absolutisht e pafundme sepse është absolutisht jashtë kohës.


Nga ky këndvështrim, meqë pafillim dhe pafundësi do të thotë pakohësi, pafillimi dhe pafundësia takohen në një pikë. Asnjë prej këtyre veçorive nuk ndodhen te materia. Materia është e ndryshueshme; siç e ka treguar edhe ligji i termodinamikës, materia nuk mund të mendohet veç energjisë e cila një ditë ka për ta humbur krejtësisht ndikimin e vet. Veçanërisht, materia është e hapur ndaj çdo lloj sinteze. Ndërkaq, materia është e varur nga koha dhe hapësira. Apologjetistët islamë thonë, duke e pasur fjalën për Zotin, "ma thebete kidemuhu imtenea ademuhu" (po qe se një gjë është në mënyrë evidente e pafillimtë, asgjësimi i saj është i pamundur). Me këtë, ata tregojnë se materia kurrë nuk mund të bëhet burim ekzistence dhe pohojnë veçoritë individuale të Individualitetit te i cili mund të mbështetet materia.

Hapësira përbëhet, në përmasa të vogla, prej atomeve, kurse në përmasa të mëdha, prej diejve. Në diellin tonë që është vetëm njëri prej këtyre diejve, shndërrohen 564 ton hidrogjen në helium në sekondë dhe, si rezultat i këtij shndërrimi, përreth përhapet një energji prej miliona kalorish në formë nxehtësie dhe drite. Një pjesë e kësaj energjie që shpërndahet në tërë sistemin diellor, vjen edhe në globin tonë tokësor. Gjithësia përbëhet prej diejsh të tillë. Dielli ynë një ditë do të arrijë pikën e konsumimit dhe atëherë do të ndodhë një katastrofë planetare.

Meqë gjithësia përbëhet prej këtyre diejve që janë si gurë themeli për të, nuk mund të mendohet që këta diej, energjia e të cilëve shkon drejt konsumimit, të jenë eternalë, sepse, siç u tha edhe më lart, gjëja eternale (e pafundme) nuk mund të jetë e përbërë, nuk varet nga koha dhe hapësira, nuk konsumohet, nuk pëson as ndryshimin më të vogël. Kurse ne shohim se materia dhe bota materiale janë në ndryshim të vazhdueshëm, se kalojnë nga një gjendje në një tjetër, shpërbëhen (analizohen) dhe përbëhen (sintetizohen) ose bëhen orbitë. Në këto kushte, materia ka edhe fillim, edhe fund dhe është e kufizuar nga koha dhe hapësira. Çdo pretendim jashtë kësaj është i detyruar të mbetet një hipotezë pa asnjë pjesë të vërtete. Vetë Darvini, duke e shprehur dobësinë e vet në lidhje me këtë çështje, thotë: "Në fakt, meqë nuk u ndodha në periudhën kur kanë jetuar këto qenie, jam i detyruar ta përforcoj çështjen me një sërë hipotezash!"

Sado që të mbështetet në një sërë dijesh paraprake, në themel, hipoteza përbëhet prej pikëpamjesh dhe pretendimesh të paprovuara. Po qe se Darvini ka hedhur në shesh një hipotezë, edhe unë hedh në shesh hipotezën time dhe them se, me një lëvizje të tokës, njeriu u hodh 10 mijë metra përpjetë dhe s'i ndodhi asgjë. Edhe kjo është një hipotezë. Ndërkaq, po qe se ju më dilni kundër duke thënë se njeriu i ngjitur në lartësinë 10 mijë metra vdes në çast nga mungesa e oksigjenit, unë e mbështes këtë hipotezë me një hipotezë tjetër dhe them se "ju flisni sipas kushteve të sotme, kurse kushtet tokësore në një periudhë tjetër kanë qenë të ndryshme". Po qe se hipoteza ime nuk është shkencore por vetëm një pretendim, edhe pretendimet e Darvinit dhe darvinistëve nuk kanë ndonjë ndryshim! Pretendimi evolucionist s'është gjë tjetër veçse një hipotezë që e përgënjeshtrojnë të gjitha ligjet vepruese në gjithësi e në jetën e gjallë, që i mbush boshllëqet që i shfaqen, me hipoteza të tjera.

A Eshte e Mundur Rastesia dhe a Mund te Shpjegohet Ekzistenca e Saj?

Ata që përpiqen ta mbajnë teorinë e evolucionit vazhdimisht në rend të ditës sikur të ishte një e vërtetë shkencore, pretendojnë, duke u mbështetur te provat dhe eksperimentet e Milerit, se, në një periudhë të caktuar të tokës, në fund të detit janë krijuar grumbuj proteinash, se, si rezultat i reaksioneve kimike, janë formuar aminoacide, se, të gjitha këto, kanë ndodhur vetvetiu, por nuk e marrin parasysh pohimin e Oparinit, i cili, pas 20 vjet përpjekjesh të vazhdueshme në laboratoret mundësisht më të përsosura për të sintetizuar një qelizë të gjallë, tha: "Eshtë e pamundur që, edhe në laboratoret më të përsosura, të bëhet një qelizë e gjallë vetëm me anë të elementeve kimike!" Mbetet të themi se llogaritet që vetëm për formimin rastësor të një aminoacidi ose molekule proteinike, duhet një kohë që e kapërcen disa herë moshën e tokës. Atëherë, nëse mosha e sotme e tokës nuk mjaftoka për formimin rastësor të një aminoacidi ose molekule proteinike, si mund të jetë e mjaftueshme për formimin e një qelize të gjallë?

Në fakt, jeta mbi tokë varet nga shumë ekuilibre dhe kushte. Më së pari, globi tokësor mbi të cilin jetojmë, duhet t'i përmbajë të gjitha kushtet në të cilat ndodhet. Ne jetojmë mbi një trup qiellor që ndodhet 149.5 milion km. larg nga dielli ynë. Vetëm kjo largësi, madje, kurrsesi nuk mund t'u dedikohet rastësive. Toka është e prirur 23.5 gradë ndaj vertikales. Edhe kjo prirje që është shkaku më i rëndësishëm në formimin e stinëve, nuk mund t'u dedikohet rastësive. Gjithashtu, fakti që 21% të atmosferës e përbën oksigjeni, nuk mund të shpjegohet me rastësinë. Po qe se me llogaritje të mbështetura në probabilitet, pranojmë se pasi një i verbër të hedhë në tokë një gjilpërë, maja e gjilpërës së dytë që do të hedhë, do të ketë 1% probabilitet për të hyrë në vrimën e gjilpërës së parë, mund të themi se matematika ende nuk e njeh shifrën që do të përbënte përqindjen e hyrjes së 1000 gjilpërave që do të hidhte i verbëri, në vrimat e njëra-tjetrës. Kurse do të duhej një shifër shumë herë më e madhe për të shprehur probabilitetin e ardhjes së gjithësisë dhe tokës në gjendjen e sotme me anë të rastësive. Ta pranosh një gjë të tillë jo vetëm s'është një qëndrim shkencor, por as diçka që e pranon mendja. Për këtë, James Jeans thotë kështu:

"Vetëm për ta kuptuar probabilitetin e ardhjes së tokës në formën që ka tani, merrni në dorë të gjithë rërën e tokës dhe shpërndajeni. Sa të ketë probabilitet që çdo kokërr rëre të zërë vendin e njërit prej elementëve që përbëjnë tokën dhe e gjithë masa e rërës të marrë rastësisht formën që ka toka sot, aq ka probabilitet që toka ta ketë marrë formën që ka sot me anë të rastësive!"

Jeta në tokë nuk varet vetëm nga forma që ka sot dhe nga largësia prej149.5 milion km. nga dielli. Dendësia e atmosferës, thithja prej saj e rrezeve të diellit, djegia e plotë e meteorëve në të pa arritur të bien mbi tokë janë një çështje më vete. Thithja e gazrave nga toka dhe e gazrave helmuese nga detrat është një çështje më vete. Marrëdhëniet mes bimëve dhe kafshëve, fakti që bimët natën nxjerrin dioksit karboni, kurse ditën e thithin, dukuria e domosdoshme e fotosintezës për bimët, fakti që për t'u bërë mollë një farë molle, duhet t'i përmbajë të gjitha informacionet e procesit të rritjes, prodhimit dhe marrëdhënieve me tokën, diellin, lagështirën dhe ajrin janë edhe këto një çështje më vete. Përgjithësisht, toka dhe jeta në të kërkojnë një mekanizëm të përsosur, dije, vullnet, vetëdije dhe fuqi, prandaj dhe t'ia dedikosh jetën rastësisë së verbër, do të thotë të heqësh dorë nga arsyeja dhe njerëzorja.

Në lidhje me këtë çështje, nëse edhe njerëzit më optimistë janë të mendimit se, për formimin e një vargu aminoacidi vetëm si kohë nuk do të mjaftonte jeta e tokës, atëherë njeriut i vjen të pyesë: Mos vallë evolucioni nisi në botën tjetër dhe i dha frytet në këtë botë? Po qe se s'është kështu, me ç'rrugë e fitoi kjo qenie e shkëlqyer këtë bukuri marramendëse dhe madhështi që ka sot duke lënë pas kaos? Si arriti jeta të ekzistonte duke iu kundërvënë rikthimit pas? Si u shfaqën vetvetiu miliona gjallesa që ekzistojnë sot? Si ndodhi që gjërat, në kundërshtim me ligjin e II të termodinamikës, i kapërcyen një nga një të gjitha pengesat dhe kaluan nga gjendja e thjeshtë në gjendje të përbërë, nga gjendja e zakonshme në gjendje arti? A mund t'u përgjigjemi të gjitha këtyre në përputhje me frymën e shkencës? Apo do të bëjmë si disa që, duke u ikur të vërtetave shkencore, thonë se evolucioni është fakt i kryer, nuk ka nevojë për vërtetim?

Në të vërtetë, dituria dhe shkenca hapin portat e besimit dhe e çojnë njeriun te Allahu, Zoti i gjithësisë. Kurse dituria dhe shkencat që s'e kanë arritur pjekurinë, dhe, veç kësaj, përzihen me krenari, vetëpëlqim, pikëpamje të gabuara dhe dhunë e padrejtësi, çojnë në perversitet dhe mohim.

Vetekzistenca

Teoricienët evolucionistë, meqë nuk e shpjegojnë dot kalimin në jetë, mbahen pas rastësisë dhe vetëkrijimit qysh në krye të herës. Sipas pretendimeve të tyre, në atmosferën tonë të parë kishte shumë amoniak, metan, avuj uji dhe hidrogjen. Këta, në sajë të zbrazjeve energjitike spontane me anë të rrufeve dhe shpërthimeve vullkanike, hynë në reaksione me njëri-tjetrin dhe formuan aminoacidet. Me kohë, duke iu nënshtruar një procesi purifikimi, aminoacidet u shndërruan në proteina të cilat ranë në ujra dhe, kështu, u shfaqën qeniet e para në formë krimbash dhe shushunjash.

Eksperimentet e Milerit

Përkrahësit e evolucionit i përdorën eksperimentet e Milerit si argument se jeta mund të krijohet me anë të reaksioneve kimike. Mirëpo ajo çka bëri Mileri, ishte të eksperimentonte nëse mund të formohej një gjë e gjallë nga aminoacidet që zgjodhi posaçërisht nga njeriu si qenie me dije, vetëdije dhe vullnet. Në eksperimentet e tij ai pa se që të formohej gjallesë dhe ajo të mund ta vazhdonte jetën e saj, duhet t'i jepej vazhdimisht dhe në mënyrë të kontrolluar energji. Më e rëndësishmja, ishte një mekanizëm kurthi të ftohtë i përgatitur posaçërisht që i mbronte aminoacidet e zgjedhura nga copëtimi, i bashkonte bashkë dhe i grumbullonte. Nëse në aminoacidet ekziston mundësia për t'u shndërruar në gjallesë, për të përbërë truall për jetën - dhe kjo mundësi është e dhënë nga Zoti - këtë mundësi mund ta vërë në veprim njeriu si qenie me arsye, dije dhe vullnet. Kurse të pretendosh se të gjitha këto mund të ndodhin rastësisht, do të thotë të tallesh me arsyen, dijen dhe vullnetin!

Autotrof, heterotrof

Evolucionistët pretendojnë se gjallesat e shfaqura vetvetiu apo rastësisht, mund ta sigurojnë energjinë e nevojshme për jetën nga dielli ose reaksionet kimike. Veçanërisht pretendojnë se mund të ushqehen si ameba ose t'i formojnë vetë lëndët ushqyese që u duhen. Ata përpiqen t'i mbështesin pretendimet e tyre me tezat e ushqyerjes autotrofe (vetëushqyerje) dhe heterotrofe (ushqyerje nga jashtë). Ushqyerja autotrofe sot nuk pranohet. Reaksionet kimike që formojnë ushqim, si fotosinteza, janë dukuri shumë të komplikuara. Kur i mendojmë reaksionet e komplikuara në bimët e blerta që mund të bëjnë fotosintezë dhe enzimat që marrin pjesë në ato reaksione, shohim se veçori të tilla si vartësia mes elementëve vepron në mënyrë të përsosur.

Evolucionistët janë zënë ngushtë nga fakti që një sistem i tillë i përsosur është formuar menjëherë në kushtet e para tokësore, sepse bie në kundërshtim me pretendimet e tyre evolucioniste. Reaksione të tilla komplekse mund të përftohen vetëm në mekanizma komplekse që duhet të jenë shfaqur menjëherë, së bashku me gjallesat në mënyrë që ato të mund të prodhonin ushqimin e duhur. Mirëpo kjo është e kundërt në themel me darvinizmin, sepse sipas darvinizmit është krejt e pamundur që një mekanizëm kompleks të shfaqet menjëherë. Mendimi evolucionist e kërkon që të gjitha këto të formohen gradualisht, dalëngadalë dhe një nga një.

Kurse sipas tezës së ushqyerjes heterotrofe, për gjallesën nuk ka ushqim të gatshëm, gjallesa nuk mund ta bëjë atë vetë, prandaj duhet ta marrë prej jashtë. Por edhe kjo e bën të domosdoshme ekzistencën e mekanizmave që do të bënin të mundur zhvillimin e reaksioneve shumë të komplikuara. Ushqimi që duhet të marrë një gjallesë duhet të jetë një lëndë organike e prodhur gjithashtu nga një gjallesë. Për rrjedhojë, çdo gjallesë ose gjallesa e parë e shfaqur do të jetë nevojtare për ekzistencën e një gjallese tjetër para saj, gjë që shkon mbrapsht në mënyrë zinxhir duke i bërë edhe gjallesat eternale, pa fillim, gjë që është absurde dhe e pamundur!

Ekzistenca dhe ligjet e saj

Mbetet të themi se në formimin e gjithësisë dhe të të gjithë elementëve në të, në formimin e qenieve të gjalla e jo të gjalla, ka një vetëdije, dije, parapëlqim, domethënë, vullnet krejt të hapur. Ndërsa shkencëtarët natyralistë dhe materialistë, nga njëra anë, ia lënë këtë proces formimi rastësisë dhe vetëformimit, nga ana tjetër bëjnë fjalë për ligjet. Mirëpo ligji e kundërshton edhe rastësinë, edhe vetëformimin. Gjithashtu, ligji mund të jetë vetëm vepër e dikujt që di.

Renditja e proteinave dhe aminoacideve

Shkencëtari i njohur suedez, Charles Eugenie Guye thotë: "Një proteinë formohet nga 40 mijë atome. Për rrjedhojë, mundësia e vetëformimit të vetvetishëm të një proteine është një për 60 në fuqi të dhjetë." Ndërkaq, s'duhet harruar se te qenia e gjallë nuk bëhet fjalë për një proteinë, por për vargje proteinash. Dhe për të formuar një varg proteinash, Dr. Lecomte de Nouy thotë pikërisht kështu: "Një varg proteinash mund të formohet rastësisht vetëm një për 243 në fuqi të dhjetë." Por njeriu nuk përbëhet as nga një varg proteinash, as nga një qelizë! Njeriu përbëhet prej 60 trilion qelizash të cilat janë të lidhura në atë mënyrë me njëra-tjetrën, saqë disa herë, prishja e sistemit të vetëm njërës prej tyre mund të sjellë vdekjen e njeriut! Jeta e njeriut zhvillohet pikërisht mbi marrëdhënie kaq të ndjeshme dhe po kaq të përsosura! Kur e mendoni këtë sistem të mrekullueshëm, dëgjoni ndërgjegjen të thotë: "Allahu ynë, pohojmë se Ti je larg çdo lloj kuptimesh të gabuara dhe të madhërojmë! Sa e madhe është fama jote!"

Në formimin e një qenie të gjallë, në fillim bëhen ekzistente aminoacidet, pastaj proteinat. Aminoacidet renditen dhe formohet një proteinë. Që proteinat të formojnë një qenie të gjallë, është nevoja edhe e gjërave të tjera. Si një sistem molekulash e organizuar sipas një plani të caktuar, çdo qenie e gjallë, për t'u formuar si dhe për ta vazhduar jetën pas formimit, ka nevojë, bashkë me energjinë, edhe për t'u ushqyer. Biologjia evolucioniste pretendon se gjallesa e parë e ka marrë këtë energji nga dielli dhe ka përfituar në mënyrë të veçantë edhe nga rrezet ultravjollcë si dhe nga vetëtimat. Kurse ne e dimë se gjallesa ka nevojë për energji në një masë të caktuar, në mënyrë të rregullt dhe pandërprerje si gjatë formimit, ashtu dhe pas formimit për ta vazhduar ekzistencën e saj. Ndërkaq, rrezet e diellit nuk ngrohin gjithmonë njëlloj, kurse vetëtimat kurrë nuk janë të rregullta; veç kësaj, ato janë djegëse e shkatërruese. Edhe sikur ta pranojmë se këto pretendime janë të vërteta, si do të shpjegohej rregullimi i marrëdhënies së pretenduar mes rrezeve të diellit, rrezeve ultravjollcë, vetëtimave, nga njëra anë, dhe formimit të qenieve të gjalla, nga ana tjetër?

Ushqyerja dhe rritja

Si formimi i gjallesës, ashtu dhe ushqyerja e saj na nxjerrin para probleme të veçanta. Qenia e gjallë do të ushqehet, do të zhvillohet, do të sintetizojë lëndë të domosdoshme për veten dhe do ta vazhdojë jetën. Po qe se është shfaqur një qenie e gjallë me anë të evolucionit, siç pretendohet, ajo duhet të jetë ushqyer me mënyrën e difuzionit ngaqë nuk i ka pasur të zhvilluara sistemin e tretjes, të qarkullimit, të frymëmarrjes, pra, në një farë mënyre si ameba. Një mënyrë ushqyerjeje e tillë është e mundur për këto dy shkaqe: dendësia e mjetit dhe e mjedisit. Ndërkaq, rregullimi i ekuilibrit mes dendësisë së proteinës në lëngun ku ndodhet gjallesa dhe dendësisë së lëndëve të ngurta e të lëngshme brenda qelizës së vet është një problem shumë i rëndësishëm.

E dimë se molekulat e shkrira rrjedhin në vende më të lëngshme por nuk futen në vende më të ngurta (viskoze). Ndryshe nga kjo, gjërat që ndodhen në vende më të ngurta, rrjedhin në vende të lëngshme.[1] Ky është një rregull. Kështu, po qe se mjedisi i vargut proteinik të sapoformuar është më i lëngshëm se mjedisi i vet i brendshëm, në proteinë nuk do të hyjë asgjë nga jashtë, përkundrazi, lëndët ushqyese që do të përmbajë proteina, do të rrjedhin jashtë dhe, si rezultat, ekzistenca e kësaj qenieje të gjallë të porsaformuar do të shkatërrohet. Po qe se mjedisi i jashtëm i vargut proteinik është më i ngurtë se mjedisi i tij i brendshëm, lëndët do të rrjedhin nga jashtë brenda tij duke ia penguar zhvillimin dhe shkatërruar ekzistencën. Edhe në kushtet e të njëjtës gjendje mes dy mjediseve, meqë s'do të ketë difuzion, do të pengohet edhe ushqyerja e gjallesës së re.

Le të themi se, pavarësisht nga të gjitha kushtet e pafavorshme, qenia e gjallë u formua dhe nisi të jetojë. Veç ushqyerjes, ajo do të ketë nevojë të menjëhershme për energji për të hedhur jashtë produktet e katabolizmit. Ku do ta marrë kjo qenie e re këtë energji? Kështu, duhen formuar edhe mitokondritë që vlejnë si centrale energjitike. Në përgjithësi, qenia e re ka nevojë çdo çast për një sasi energjie të caktuar në mënyrë që të vazhdojë të jetojë.

Sipas llogaritjeve mbi mundësitë, jo vetëm që një substancë kimike (një kombinim kimik) s'mund të kthehet në qenie të gjallë, por edhe formimi i vetvetishëm i një vargu proteinik është i pamundur. Megjithëkëtë, le të pranojmë se gjallesa u formua. Tani ajo nuk do të mbetet në gjendjen e parë, por do të zhvillohet dhe zhvillimi i saj do të kërkojë funksionimin e bashkërenduar të sistemeve të tretjes, qarkullimit, zbrazjes dhe frymëmarrjes që duhet të formohen në çast dhe të fillojnë të funksionojnë me qëllim që gjallesa të jetojë. Mirëpo kjo bie në kundërshtim me konsideratën evolucioniste të Darvinit i cili thotë se një mekanizëm i komplikuar kurrë nuk mund të formohet në një çast.

Një tjetër specifikë shumë e rëndësishme që i mashtron darvinistët

Një tjetër specifikë shumë e rëndësishme që i mashtron darvinistët është se e shohin çështjen ngushtë, vetëm nga dritarja e një apo disa shkencave apo disiplinave shkencore. Mirëpo, në çështjen e gjërave të gjalla e jo të gjalla në gjithësi, veçanërisht në lidhje me botën e gjallë, asnjë shkencë nuk duhet të bjerë në kundërshtim me të tjerat. Fizika, matematika, kimia, botanika, zoologjia, gjeologjia dhe paleontologjia nuk duhet të bien në kundërshtim me njëra-tjetrën në shpjegimin e sistemit të gjallë. Kështu, në përgjithësi, ne, në lidhje me qenien e gjallë, kur bëjmë kërkime dhe studime në një fushë të caktuar, kërkimet dhe studimet tona nuk i vendosim mbi mutacionin, evolucionin, adaptimin dhe seleksionin natyror. Për shembull, kur punojmë në farmakologji e në profilaksi për të bërë ilaçe të reja, i trajtojmë bakteriet që bëhen shkaktarë të sëmundjeve të caktuara si të pandryshueshme dhe mbi këtë bazë i bëjmë ilaçet dhe i përcaktojmë ndikimet e tyre mbi bakteriet apo shkaktarët e tjerë. Kur përdorim antibiotikë për mikrobe të caktuara të sëmundjeve të caktuara, nuk e mendojmë fare që, bie fjala, ndërsa kemi dhënë një antibiotik kundër mikrobit të tuberkulozit, ky, me anë të mutacionit, mund të kthehet në mikrob kolere ose tifoje, etj.! Në profilaksi veprojmë sipas parimit se mikrobet e ruajnë natyrën dhe përmbajtjen e tyre.

Ashtu siç çdo lloj qenie e gjallë e ka mundësinë për t'i zhvilluar mekanizmat e saj të vetëmbrojtjes me qëllim për ta vazhduar jetën, mundësi të cilën ia ka dhënë Allahu, Zoti i gjithësisë, edhe bakteriet mund të pësojnë disa ndryshime të brendshme si kundërveprim ndaj ilaçeve që veprojnë mbi to duke ua rritur rezistencën, por kurrë këto ndryshime s'mund të jenë të nivelit të mutacionit që do t'i çonte në një ndryshim lloji. Ndërkaq, s'duhet harruar se po flasim për qenie mikroskopike. Ndryshimi që mund të ndodhë te këto një herë në 30 vjet, te njeriu i korrespondon një ndryshimi që mund të ndodhë në miliarda vjet. Po qe se në qenie të tilla nuk ndodh ndonjë ndryshim lloji as në 30 vjet, kjo mjafton për ta kuptuar dhe treguar se mosha e tokës nuk do të mjaftonte për evolucion. Shkenca thotë se algat blu dhe jeshile që rrojnë në dete, kanë ekzistuar edhe 50 milion vjet më parë po në gjendjen që kanë sot!

Ekzistenca çift

Le supozojmë se u formua me anë të evolucionit një shushunjë. Mirëpo ne shohim se jo vetëm në botën e gjallë, por edhe në botën jo të gjallë, gjërat ekzistojnë me të kundërtat e tyre. Ç'është kjo shushunjë dhe ku e ka çiftin e saj? Ata që vizatojnë tipa të sajuar për të përshkruar evoluimin e majmunit në njeri, e tregojnë njeriun me një tip perëndimor moshëmesatar, por harrojnë të përshkruajnë edhe evoluimin e femrës. Në përgjithësi, evolucionistët nuk tregojnë se si u formua qenia e kundërt në seks (femra) e gjallesës së parë dhe ku u formua, krahas dhe pranë mashkullit, apo diku tjetër. Si e gjetën këta njëri-tjetrin dhe nga e morën "instinktin" e bashkimit seksual. Rastësi do t'u themi të gjitha këtyre? Veçanërisht, a është menduar se sa vjet do të duheshin që qindra mijra lloje kafshësh të ndërronin lloj e të përhapeshin në shumë vende të botës?

Qeliza dhe veprimtaria qelizore

Qeliza zotëron një cilësi mbrojtëse më vete. Qeliza funksionon si një shtet. DNA-ja ku është e përcaktuar struktura biologjike e çdo njeriu, është si një sundues, si një komandant. Nga ana tjetër është RNA-ja që vepron si kimist, si inxhinier, që bën sinteza. Kaderi, paracaktimi dhe vlerësimi hyjnor, pothuajse ua ka lënë këtyre caktimin e gjendjes dhe cilësisë së njeriut. Sipas mendimit materialist që nuk gjen dot qendër drejtuese për t'ia dedikuar shifrimin me anë të molekulave të një informacioni sa mijra vëllime librash, kryerjen e reaksioneve të duhura në kohën e duhur për të sintetizuar proteinat e nevojshme për qelizën, kjo mekanizëm, domethënë deshifrimi nga RNA-ja i shifrave të dërguara nga DNA-ja, është vepër e molekulave dhe rastësive të pavetëdijshme. Edhe pse sot nuk kemi dijeni të sakta për krijimin e parë të qelizës, shkenca moderne na thotë shumë gjëra mbi të. Shkenca na i ka shpalosur para syve pjesët përbërëse të qelizës dhe na ka treguar se ç'qenie komplekse është ajo. Aq komplekse, saqë Darvini, po ta zotëronte atëherë këtë informacion që kemi ne sot për qelizën, fjalët që pati thënë për syrin, do t'i thoshte edhe për qelizën. Në letrën drejtuar një miku, ai shkruan: "Kur e mendoj syrin, më ikën mendja!.." Sepse Darvini nuk e shpjegonte dot syrin me anë të evolucionit. Po sikur ta shihte dhe njihte edhe trurin, do t'i shtoheshin po aq edhe mahnitja, edhe zemërimi!

Veçoritë e qelizës nuk mbarojnë së numëruari. Brenda saj zhvillohen veprimtari si veprimtaritë e një ushtrie apo të një shteti. Aty sintetizohen gjërat e nevojshme për trupin. Molekulat e vendosura në membranën e saj, të cilat zotërojnë shifra të posaçme, i dallojnë gjërat e dëmshme dhe të dobishme që i vijnë qelizës nga jashtë. Kur paraqitet nevoja, ndodhin shifrime të reja. Molekulat e membranës ua hapin portat gjërave të dobishme, kurse ua mbyllin gjërave të dëmshme, ndaj të cilave tregojnë reaksion dhe në qelizë nis një mobilizim i përgjithshëm. Qeliza tregon rezistencë ndaj ndërhyrjeve të jashtme. Po të mos tregojë rezistencë, sëmuret dhe, disa herë, edhe vdes. Kur vdesin një pjesë qelizash, të gjitha qelizat e tjera të trupit bashkëveprojnë për hedhjen jashtë të qelizave të vdekura.

Reaksioni i qelizës ndaj ndërhyrjeve të jashtme tregon se gjëja e hyrë prej jashtë në qelizë nuk e ndryshon identitetin e saj. Jo vetëm kaq, po s'qe e tillë që t'i përshtatet strukturës së saj dhe të bëhet e dobishme për të, e prish qelizën, e sëmur dhe e çon gjer në vdekje.

Shkurt, lëreni një gjallesë, por edhe ngjarja më e thjeshtë nuk ndodh dot vetvetiu. Guri nuk lëviz dot vetë nga vendi, nuk hahet ose konsumohet po s'vepruan faktorë të jashtëm mbi të. Mohimi i Krijuesit dhe i faktit që gjithësinë e ka krijuar dhe e drejton Krijuesi, do të thotë mohim i të gjitha këtyre të vërtetave shkencore. A mund të gjendet shembull dhe argument më i mirë e më kuptimplot për të treguar se sa i shëmtuar, sa antishtencor, sa antilogjik është mohimi? Mbetet të themi se njeriu është një qenie e pajisur me mijra ndjenja dhe me shumë mundësi dhe aftësi të jashtëzakonshme mendore e ndjesore. Veçanërisht, njeriu zotëron vetëdije dhe ndërgjegje. Ai është në marrëdhënie të ngushta edhe me kohën, edhe me hapësirën. Madje, duke mos u kënaqur me kaq, njeriu interesohet për përtej kohës dhe hapësirës.

Veç kësaj, njeriu është një qenie e pajisur me dëshira transcendentale dhe e krijuar për jetën e pasosur. Për rrjedhojë, kushtëzimi i formimit dhe ekzistencës së njeriut nga natyra, rastësia, ligjet konvencionale duke u mbështetur në hipoteza të tilla si evolucioni, është fyerja më e madhe për identitetin e njeriut, për gjithçka njerëzore. Të keqen që ia bën njeriu vetes, nuk mund t'ia bëjë asgjë tjetër. Eshtë për këtë arsye që njerëzit që e kanë përjashtuar veten nga të qenit njeri ose që janë në këtë rrugë, Kur'ani i ka cilësuar si të këqinjtë e vetvetes!

Nje Udhetim I Shkurter ne Boten e Jashtme dhe Brenda Vetes Tone

Çdo qenie e madhe ose e vogël në gjithësi e vazhdon ekzistencën e saj në një ekuilibër të tillë të hollë e marramendës, saqë është e pamundur ta shohësh këtë gjendje të përgjithshme të përbërë nga margaritarët e urtësisë, përfitimit dhe harmonisë, të mos e mendosh Krijuesin e të mos thuash "Allah"!

Në lidhje me këtë, është e mjaftueshme t'i lësh të gjitha të tjerat e të shohësh vetëm brenda vetes tënde. Të gjitha veprimtaritë e trupit tonë paraqesin një sistem të mrekullueshëm të rregulluar me anë të mekanizmave hormonale e nervore shumë të ndjeshme e të lidhura me njëra-tjetrën dhe që funksionon në harmoni. Të gjitha organet, indet dhe qelizat funksionojnë në harmoni dhe përsosmëri pa e cënuar aspak detyrën që u bie sipër, të orientuar sipas një qëllimi dhe përfitimi krejt të qartë dhe duke mos u shkaktuar as dëmin më të vogël ndërtimit të trupit, rregullit të tij të përgjithshëm, madje funksionit të një pjese fare të vogël. Meqë edhe ora më e thjeshtë nuk do të mund të mendohej pa artizanin e saj, të mendosh se nuk është dikush që i vë në punë dhe rregullon funksionet jetësore të trupit të njeriut që janë miliona herë më komplekse se të një ore mekanike, që i sheh dhe kontrollon marrëdhëniet mes veprimtarisë dhe rezultateve, duhet të jetë mungesa më e madhe e respektit ndaj të menduarit.

Sidomos ndjeshmëria në qeniet e gjalla, përsosmëria në organet e tyre të shqisave dhe fakti që çdo qenie e gjallë është e pajisur me organet dhe ndjeshmërinë më të përshtatshme për të, të gjitha këto, nëse s'u dedikohen një diturie të patëmetë që di gjithçka dhe që qëndron pas çdo gjëje, një planifikimi të përsosur në kuadër të kësaj diturie dhe një fuqie që e zbaton këtë plan pa asnjë të metë, të gjitha këto, pra, me se mund të shpjegohen tjetër?

Le të prekim nja-dy specifika sa për ta ndriçuar këtë çështje. Po qe se pelikani i pajisur me një sqep të përshtatshëm për të ngrënë peshk, nuk do të ishte i pajisur edhe me këmbë me flatra për të vozitur, ç'do të bënte? A mos vallë do të themi se kjo kafshëz u mendua, u mendua dhe zhvilloi për vete sqepin dhe këmbët e posaçme për notim? Apo mos do t'ia dedikojmë këtë lëndës, materies, natyrës që s'dinë gjë as për pelikanin, as për nevojat e tij, as për ujin dhe peshkun? Apo do t'ia lëmë këtë punë erërave të rastësisë që e tregojnë hapur se, po t'i lihej kjo punë rastësisë, nuk do të kishte as gjithësi bashkë me të gjitha gjërat e mëdha e të vogla që ka brenda? Apo mos do të pretendojmë se e kemi zgjidhur këtë çështje me anë të evolucionit që mbështetet te natyra, lënda dhe rastësia? Zoti im, ç'pretendime të pabaza këto!

Edhe bota bimore me atë gjallëri, harmoni dhe enigmë të mrekullueshme si dhe me atë cilësinë e saj që është përtej të gjitha shkaqeve, thotë "rregull" dhe na ofron mesazhe enigmatike nga një dituri e fshehtë, nga një fuqi e pafundme! Po qe se mundemi të realizojmë një udhëtim ideor në gjithësi duke u nisur nga gjërat e dukura si më të parëndësishme, më të pavlera, kushedi ç'shohim dhe kushedi për ç'gjëra bëhemi dëshmitarë! Edhe kërpudhat e mykut, madje, që rrojnë vetëm mbi kalbësira e dekompozime dhe disa nga llojet e të cilave na e shpëtojnë jetën, kushedi ç'gjëra u pëshpërisin zemrave që ndjejnë dhe mendjeve që mendojnë mbi Sunduesin Absolut që vepron në gjithësi me art, ekonomi, urtësi dhe dituri!

Po të doni, le ta bëjmë një udhëtim të shkurtër edhe në pyjet që pranohen se janë mushkëritë e qyteteve por që, për fat të keq, në ditët tona janë kthyer në të sëmurë rëndë të shtrirë në shtrat! Ta bëjmë një udhëtim të tillë e të shohim solidaritetin mes njerëzve e pemëve, posaçërisht pasurinë biologjike të pyjeve tropikale, marrëdhëniet e shumë llojeve bimësh e kafshësh brenda një nxehtësie magjepsëse dhe se si këto marrëdhënie zhvillohen brenda një harmonie marramendëse!

Në pyjet tropikale, pavarësisht nga kompleksiteti në dukje që paraqesin mijra veprimtari të ndërthurura me njëra-tjetrën, ka një rregullsi harmonike të tillë që zemrat e zgjuara e dëgjojnë si një poezi e si një muzikë. Në pyjet tropikale ku reflektohet përsosmëria në artet e Krijuesit të Lartë, nuk shpenzohet kot as dhe gjëja më e vogël; çdo qenie që e plotëson jetëgjatësinë e vet, përpunohet nga qenie të tjera të ngarkuara me atë detyrë, dhe sillet, pas një kohe të shkurtër, në gjendje të përdorshme e të dobishme për pyjet. Pandeh se do të jetë e pamundur që njeriu të arrijë një ditë ta realizojë këtë akord dhe harmoni që vazhdon e tillë qysh prej miliona vitesh, këtë ndarje pune të përsosur, këtë ndihmë reciproke të mrekullueshme të realizuar mes qenieve të gjalla me natyrë krijimi krejt të ndryshme nga njëra-tjetra siç janë bimët dhe kafshët!

Sa për botën e kafshëve, është e qartë se burimi i vërtetë i prirjes së dukurive aq të mrekullueshme sa të mos mund të shpjegohen as me arsye, vetëdije dhe vullnet, është një Dije dhe Vullnet që përfshin tërë ekzistencën, ndryshe, përpjekja për t'i shpjeguar dukuritë e mrekullueshme me një koncept të pakuptueshëm si "instinkti", nuk mund të shkojë më tej se një vetëmashtrim. Fakti që kafshët janë të pajisura me struktura anatomike në përshtatje të plotë me mënyrën e tyre të jetesës, fakti që shumë kafshë, si zogjtë, merimangat, karkalecat, etj. janë marrë nga njeriu si modele në teknikë dhe teknologji dhe, si të tilla, i kanë siguruar njeriut suksese të mëdha e të jashtëzakonshme, janë nga një mrekulli më vete që edhe në mos i bëfshin dot evolucionistët, për egoizëm, ta pranojnë se e kanë gabim, janë në gjendje t'i shtrëngojnë në një skaj pa dalje për t'i bërë që ta mbyllin gojën!

Udhëtimin tonë mund ta vazhdojmë edhe në botën e sëmundjeve, shëndetit, ilaçeve, mjekimit, imunitetit, mikrobeve. Në të vërtetë, edhe ato qenie mikroskopike që ne u themi "mikrobe" e që i luftojmë me antibiotikë dhe ilaçe të tjera, janë krijuar në dobi të njeriut dhe gjallesave të tjera dhe për një ekuilibër. Po, këto gjallesa mikroskopike që s'i shohim dot me sy, vrapojnë në ndihmë të njeriut. Ç'e do se këto mikrokrijesa që në vendin e vet janë shumë të dobishme, për shkak të mjeteve dhe mjediseve të këqija të përgatitura prej nesh, bëhen shumë të dëmshme. Kur mendojmë për sistemin imunitar si mekanizmi më kompleks dhe i fshehtë i trupit tonë, na rritet shpresa se në të ardhmen do të bëhen të shërueshme edhe sëmundje që sot duken si të pashërueshme.

Mendimi materialist i cili mban në themelin e vet zhurmë, dialektikë dhe mohim të Zotit, pavarësisht nga të gjitha këto e plot të tjera të vërteta krejt të hapura, jep konkluzione apriori duke mohuar çdo gjë tjetër veç materies dhe paraqet një entitet krejt dogmatist.

Teoritë e materialistëve mbi ekzistencën dhe jetën që kanë gënjyer dhe mashtruar shumë njerëz gjer më sot, janë hulumtuar e kontrolluar pikë për pikë nga shumë e shumë mendimtarë, janë kritikuar me rrugë e metoda të ndryshme dhe, në përfundim është kuptuar se as pretendimet që ia kanë ofruar botës shkencore duke i përzjerë në mënyrë artizanale ato (pretendime) në shkencat eksperimentale, as dhe teoritë e tyre mbi jetën që i kanë parashtruar duke i popullarizuar me një zhurmë të madhe propagandistike, nuk janë aspak të shëndosha ashtu siç pandehet. Sot, në ditët tona, më në fund, është kuptuar se e tërë ekzistenca ndodhet e lidhur pas një sërë ligjesh si vepër e një fuqie eternale tejet të lartë dhe mbi çdo gjë tjetër. Po qe se e ilustrojmë këtë me një specifikë që e njohim mirë të gjithë, ndërsa lënda dhe materia në trupin tonë janë në ndryshim të vazhdueshëm, identiteti ynë nuk pëson asnjë ndryshim!

Në të vërtetë, sot, të gjitha zbulimet dhe konkluzionet të arritura dhe parashtruara nga shkencat e natyrës dhe teknika, kanë treguar se nuk është e vërtetë se kudo është një materie që vëzhgon dhe vepron, siç pretendojnë materialistët, se çdo gjë s'është identitet i ndryshimeve periodike materie-energji dhe energji-materie, se krijimi dhe ekzistenca e qenies është aq e komplikuar sa kurrë nuk mund të shpjegohet me anë të rastësive. Kështu, kalbëzimi në themel i pikëpamjes materialiste të konsideruar gjer më sot si e përsosur dhe e pakundërshtueshme, është provuar edhe një herë tjetër!

Perfundim

Sado me kujdes që të ketë qarkulluar teoria e evolucionit dje e sot e që mund të qarkullojë nesër në disa katedra shkencore, në librat e disa shkencëtarëve e në gojët e tyre, nuk ka një bazë të shëndoshë, nuk ka një argument bindës që të mund ta mbështesë evolucionin. Nuk janë gjetur dot fosile që ta lidhin njeriun me majmunin. Në disa fosile janë bërë falsifikime, disa të tjera i kanë formuar duke i mbledhur pjesët andej-këtej dhe pjesët e mangëta i kanë montuar sipas imagjinatës. Gjenetika e kundërshton këtë!

Struktura e DNA-së që kërkon dituri dhe fuqi të jashtëzakonshme, i lë krejtësisht jashtë mundësie të gjitha llojet e rastësive dhe ndërhyrjeve të pavetëdijshme. Gjërat e pretenduara gjer tani si argumente, ose janë hipoteza, ose interpretime të sforcuara dhe të gjitha boshllëqet teorike janë mbushur e mbushen me skenare të fantazuara. Kurse pretendimet e mbrojtura duke u nisur nga një sërë ngjashmërish, janë vlerësime që i japin prioritet strukturës pa parë funksionet dhe detyrat jetësore dhe asnjëri prej tyre s'vlen si argument.

Momenti vital i çështjes është se ata që thonë "i gjetëm", ata që i parashtrojnë "gjetjet" si argumente, janë mjediset që i besojnë plotësisht evolucionit, kurse të gjitha të ashtuquajturat argumente të tyre kanë nevojë për shqyrtim. Ashtu si rastësitë nuk kanë as vendin më të vogël në ekzistencë, në të njëjtën mënyrë, është e pamundur që një qenie e gjallë të ekzistojë vetvetiu nga hiçi. Ashtu si eksperimentet e Pastërit, edhe eksperimentet më të gjera, më të thella të bëra rreth kësaj çështjeje, e hedhin poshtë krijimin (ekzistencën) vetvetiu. Edhe nëse te një qenie e gjallë ndodhin disa ndryshime të pjesshme për shkak të disa kushteve të caktuara, këto ndryshime jo vetëm që s'mund të bëhen kurrë bazë për ndryshim lloji, jo vetëm që një ndodhi e tillë nuk është hasur gjer më sot, por ato kanë ndodhur sepse e ka lejuar përbërja e asaj qenieje. Edhe faktorë të tillë si struktura e gjallesave, kromozomet, imuniteti i qelizës dhe kundërshtimi i ndërhyrjeve nga jashtë, në fakt, në asnjë mënyrë s'i hapin portë mundësisë së shndërrimit të llojit. Veç kësaj, të gjitha fetë e kaluara, të gjithë profetët, të gjithë librat e shenjtë e shprehin hapur se çdo gjë, përfshi edhe njeriun, është krijuar nga Zoti (Allahu) duke ia mbyllur të gjitha dyert evolucionit!

UNE NUK BESOJ AS NE EVULOCION AS NE INSTINKT (DHE PIKE)

Estilen shkruajti:Evolucion apo Krijim......?
Ne se eshte produkt evolucioni c'faj ka i gjori.....edhe ne se eshte produkt Krijimi,perseri faji qendron jashte tij.

Fenomeni Klodi dhe histeria jone kolektive.



Para disa ditësh, një prej banorëve të spektaklit Big Brother 3 Albania, përmes një letre të hapur, shoqëruar me lot e dhimbje, i bëri të ditur të ëmës, shoqërisë e të gjithëve, homoseksualitetin e tij.


Ishte moment që përloti të mëdhenj e të vegjël, heteroseksuale, homoseksualë, biseksualë apo aseksualë. Ishte heroizmi i një djali, që do mbetet i pari që tentoi të thyejë tabunë dhe doli mbi paragjykimet tona shoqërore, me një çmim, që askush më mirë se ai, nuk e di sa kushton.

Klodi, i lodhur nga tentativat e tij për ta mohuar orientimin e tij seksual (në një realitet të vrazhdë sa në tonin, homoseksualizmi është më shumë se mallkim), u dorëzua dhe e pranoi vetveten.

Atë që ai i kërkoi njerëzve, që e njohin apo jo, Klodin e miq apo mikesha si Klodi, është ta pranojnë Klodin ashtu siç është ashtu siç ka lindur, ashtu siç shqisat e tij e urdhërojnë, ashtu si atij i pëlqen të jetojë.

Po kush jam unë, kush je ti dhe kush jemi ne të gjykojmë një individ për orientimin e tij seksual ?

Homoseksualizmi nuk riprodhohet, ai përkundrazi vjen prej heteroseksualëve. Homoseksualët janë të dënuarit. Preferencat e tyre seksuale nuk mund të sjellin fryte, ashtu siç sjellin raportet hetereseksuale që finalizohen me trashëgues, që janë pjellë e dashurisë.

Homoseksualët janë njerëz si ne, nuk janë të sëmurë, as në tru as në trup. Nuk na rrezikojnë ekzistencën dhe aq më pak jetën tonë private. Ne nuk e gjykojmë kurrë një person me të cilin nuk kemi raport seksual, për seksualitetin e tij.


Kurrë shoqëria nuk ka reaguar me kaq histerizëm ndaj një të njeriu steril, apo ndaj një të njeriu impotent.

Njerëzit nuk vlerësohen në shoqëri prej seksualitetit të tyre, kontributi i tyre është shumë më i gjerë dhe esencial. Reagime të tilla kafshërore, nuk janë asgjë tjetër veçse injorancë.

Ato tregojnë për një shoqëri të prekur thellë nga fanatizmi, për një shoqëri që nuk njeh të drejtat themelore të njeriut, duke reaguar me instikte që janë aq larg njeriut, por edhe kafshës, sepse as kafsha nuk e vret llojin e saj, për arsye të orientimit seksual.

Nëpër forume dhe faqe të ndryshme virtuale, reagimet e opinionit publik arrijnë në një histeri të trishtë deri të rrezikshme. Meshkuj harbutë që bëjnë thirrje për vrasje, ekzekutime, tredhje apo djegie homoseksualësh...

Disa individë, paradoksalisht duke ushqyer një urrejtje pa burim ndaj homoseksualëve, kërcënojnë edhe duke përdorur fjalor seksual, përdhunime etj.(?)

Duket vërtetë sikur homoseksualiteti i dikujt trondit raportet e tyre seksuale, apo sikur reagimi histerik të vijë si lëvizje që një homoseksual bën, për të shuar dyshimet rreth homoseksualitetit të tij

Jemi Shqipëri, nuk jemi asnjë prej atyre shteteve të lindjes ku femrat gurorëzohen pse kryejnë marrëdhënie seksuale paramartesore. Jemi shqiptarë, e ajo që na dallon nga popujt e tjerë është toleranca për të pranuar atë që është ndryshe nga ne.

Per shoqëria shqiptare, me rrënjë të thella nga vendi ku lindi demokracia, ka ardhur koha ta tregojë pjekurinë e saj, të lashtë sa vetë qytetërimi.

Shqiperia eshte 1000 vite larg Kosoves,dhe ky pragjykim ndaj homoseksualeve rrjedh nga hebrejte,ku ata per ti sunduar vendet arabe e kane vu kete ligj,dhe njerezit injorant te pa shkolluar,i denojne homot dhe populli shkon nje nje varferi te thelle,dhe izraeli i vjel keta popuj.Kurse popullit te vet homoseksuaj ja jep te gjitha te drejtat.Prandaj ata e sundojne boten,sepse homoseksualet edhe shkenctarisht eshte e vertetuar qe jane me te menqurit nder njerez.Prandaj izraeli ne krye te qeverise i ven homoseksualet.