Parësia e Sionit dhe Graali i Shenjtë

Parësia e Sionit dhe Graali i Shenjtë

Meqenëse, në shumë shkrime thuhet se Tempullarët janë pasuesë të Parsisë së Sionit, e meqë, Parësia është themeluar para Tempullarëve (më 1099), e shohim të arsyeshme që të mirremi pakëz edhe me këtë organizatë, e cila edhe sot konsiderohet njëra ndër shoqatat më të vjetëra, më misterne dhe më e fortë, e udhëhequr nga masonët…

Sipas romanit, tani më të njohur e shumë të popullarizuar, të autorit Dan Braun, Kodi Da Vinçi, Shoqëria sekrete e njohur si Parësia e Sionit, (Prieure de Sion), njëra nga shoqatat e fshehta më të vjetra në botë, ishte themeluar nga një mbret francez i quajtur Zhofre Dë Bujo, më 1099, në Jerusalem. Kjo Shoqatë (edhe Rend, Urdhër e Vëllazëri), ishte krijuar për të ruajtur misterin e fshehur se Krishti ka lën trashëgimtarë, nga martesa me Maria Magdalenën…

Sipas Simonit, ekzitojnë libra të ndryshëm të hitorisë alternative, sipas të cilës Jezusi u martua me Maria Magdalenën. Nga kjo martesë lindi një fëmijë, dhe kështu u përhap fara e tij në histori… Brauni, sipas Simonit, ka përdorur bestsellerin e Majkëll Bejgenit, Henri Linkolnit dhe Riçard Leit “Graali i Shenjtë”… por edhe librin “Zbulimi i Tempullarëve, të Lin Piknetit dhe Klajv Prinsit...

Simoni, shkruan se sipas arkivave të historisë “zyrtare”, Dosjeve sekrete, Parësia, ose Urdhëri i Sionit u themelua në Tokën e Shenjtë më 1090, nga Godfrid dë Buljoni… dhe më 1118, në mënyrë sekrete, ishin të përfshirë në krijimin e Kalorësve Tempullarë, krahut administrativ dhe ushtarak të urdhërit të Sionit… ky grup ishte edhe bërthama e parë prej të silës u zhvillua urdhëri i njohur më pas si Parësia (Priorati) e Sionit…

Parësia dhe Kalorësit tempullarë vepruan në mirëkuptim derisa një sherr i madh, i njohur si prerja e vidhit, i detyroi për një ndarje zyrtare më 1188 në Zhisors, në Normandi… pas ndarjes Kalorësit tempullarë vazhduan të vepronin publikisht, duke fituar një rëndësi të madhe edhe falë Mjeshtrave të tyre të Mëdhenj, deri në shkrirjen e Urdhërit në 1307. Priorati nga ky moment hyri në një lloj klandestiniteti, duke mbajtur emrin alternativ të Rosa Croce Veritas ose Ormus, orme nga frëngjishtja, vidh.

Kjo ishte origjina e Rosacrocianesimo (Lëvizja e Kryqit të trëndafiltë) lëvizje ezoterike, që lindi kohë më vonë në Europë… Simonit thotë se Tempullarët ishin bërthama e parë prej së silës u zhvillua urdhëri i njohur më pas si Parësia (Priorati) e Sionit, kjo kishte ndodhur gjatë Kryqëzatës së Dytë...

Disa të tjerë nuk e mohojnë ekzistimin e Parësisë por theksojnë se nuk kanë lidhje me tempullarët. Sipas Ullate Fabo, e gjithë kjo histori, si dhe legjenda e përmendur, ishte një trillim, përçka edhe ishte përgnjeshtruar, andaj Parësia i shfuqizoi teoritë e paraqitura në Holy Bood, Holy Gral, duke i quajti prodhime të imagjinatës”.

As Fabo nuk e mohon ekzistimin e Parësisë, por thekson se nuk është themeluar më 1099 por më 1681, saktësisht më 17 janar 1681, ai pohon se Parësia nuk ka lidhje me Tempullarët… qëllimi i Parësisë ishte ruatja e kultit të Hyjneshës dhe përkujdesi ndaj relikteve dhe dekumenteve secret të gjetura nga tempullarët në Tempullin e Sallomonit. Parësia ka ruajtur me shekuj dokumentet e fshehta që u gjetën nga tempullarët në themelet e Tempullit…

Parësia e Sinonit dhe Mjeshtërit e Mëdhenj që tentojnë të lidhën me hallkën në zinxhirin që arrinte deri te Urdhëri i Tempullit, madje edhje deri te Jezusi, është i rremë, përfundon Fabo…

Sipas historianes amerikane, Ejmi Velborn (Amy VVelborn), Parësia është paraqitur kah fundi i sh.19, dhe se nuk ka pasur lidhje me legjenden e Graalit.. Lidhur me tempullarët ajo nuk e ben fajtor Papën Klement V por mbretin francez Filipin II i cili kishte vendosur t’i lajë hesapet me ta…

Në Romanin e përmendur, Braun shkruan se Priorati (Parësia), kishte mësuar për disa dokumente sekrete të varrosura nën rrënojat e tempullit të Herodit, që ishte ndërtuar mbi gjurmët e Tempullit të Salomonit… Thuhet se Kalorësit mendonin se dokumentet e kërkuara ishin të varrosura në thellësi, nën rrënoja, të dhomës së shenjtëruar, ku mendohej se ishte prania e Zotit hebraik…

Më në fund kishin gjetur atë që kishin kërkuar dhe pas nëntë vjetësh ishin kthyer në Evropë shumë të fuqishëm...” Nuk dihet nëse kalorësit i kishin bërë shantazh Kishës apo kisha kishte blerë heshtjen e tyre, vetëm dihet se Papa Inocenti (Inoçenti) kishte shpallur nje vendim papnor që i shpallte tempullorët në një fuqi të pakrahasueshme, një ushtri të pavarur me një “ligj në vetëvete”.

Pas kësaj dore të lirë nga kisha, tempullorët ishin shndërruar në një fuqi politike, por edhe ekonomike, duke grumbulluar pasuri të mëdha në nja dhjetë kombe…

Kjo fuqi e tyre kishte ndikuar te papa Klementi V dhe mbreti i Francës Filipi IV të bënin një marrëveshje dhe kishin vendosur të ndërmerrnin një operacion për të asgjësuar tempullorët dhe për të përvetësuar thesarin e tyre sekret me të cilin kërcënohej kisha. Operacioni siç u tha, u ndërmor natën e 13 tetorit, 1307.

Lidhur me Graalin e Shenjtë, ka shumë shkrime, shumë historira por edhe legjenda. ... që nga sh. XII, janë shkrua romane kalorësiake, (poema, poezi etj.), ekzistojnë tradita gojore edhe më të hershme që lidhen me ngritjen e kalorësve tempulor. Romanet u shkruan nga murgjit e Urdhërit cistercense, shkruan Simoni.

Më së shumti flitete për Graalin - Kupën e shenjtë, ose këlshejtin, që përdorin priftërinjtë katolikë dhe ortodoksë në meshë... (një kupë, që gjëja kishte shërbyer për të mbledhur gjakun e Krishtit në momentin e kryqëzimit).

Graali, sipas këtyre shkrimeve e legjendave, përveç një këlshenj-kupe, ishte edhe, një relike, një kazan i bollëkut, një gur i rënë nga qielli, një pjatë, një peshk, një pëllumb, një shpatë, një shigjetë, një shtizë, një libër sekret, një trëndafil që simbolizon sekretin, një manë, një kokë e prerë, një dritë e bardhë verbuese, një tavolinë dhe shumë gjëra të tjera akoma... madje ishin eshtrat e Maria Magdalenës... Pra, sipas disa shkrimeve, Graali simbolizonte Maria Magdalenën me të cilën Krishti ishte martua dhe la pasardhës, madje një dinasti të tërë mbretërish…

Pra ishte një metaforë e trashëgimtarëve të Krishtit, që sipas Simonit, është mjaft e re. Sipas disa shrimeve në internet Parësia e Sionit kurrë nuk u shua, ajo edhe sot e gjithnjë është aktive... Parësinë e kanë udhëhequr disa mjeshtër të mëdhenj, emrat e të cilëve gjenden në mesin e individëve më të shquar të historisë dhe kulturës perëndimore… Fizicenti i madh Isak Njuton ishte Mjeshtër i madh i Parësisë së Sionit.

Në krye të kësaj organizate gjindej nga vitit 1691 deri në 1727. Mirrej me tekstet hermetike dhe me qëndrimet vetanake përkrahte traditën hermetike. Besonte se në përmasat-dimensionet dhe strukturën e Tempullit të Salomonit fshiheshin formulat alkimike.

Gjatë historisë këtë Rend e kanë udhëhequr personalitetet të shquara si: Leonardo da Vinçi, Viktor Ygo, Klod Debis, Zhak Kokto etj. Gjatë gjithë historis Rendi, (Parësia) i Sionit ka qenë i pandar nga rendi i priftërinjve – luftëtarë…

Ideja për themelimin e këtij Rendi ishte e Igy de Pajenit në Jerusalem, është e mundur që ka qenë i inspiruar nga rendi i vrasëve ose i Isamailijahan Nizara të cilin e themeloi Hasan-i Sabah në malet e Elburca në Iran, thuhet në një shkrim në Internet.
FUND KORRIK 20007